Naar de inhoud

Gedicht

akke.beakke.be

verdronken mens

hoop 
wanhoop 
pijn in de ziel
waarom het vechten moe
strijd
de horizon
komt dichterbij
en dan water
gevecht
van lichaam
lucht
water
adem 
nog een keer
en het water sluit zich
wordt weer glad
kou 
donker
eenzaamheid
geen hoop
geen wanhoop
geen pijn
wel waarom
Geschreven door Willem om 17:03

Oompje-lief

Een oom, die niet van suiker was,
was toch een echte suikeroom.
Hij liet zijn neven en zijn nichtjes
leven in hun gekoesterde droom.

Zij hadden zich al rijk gerekend
met de centen van oompje-lief.
Deze was echt niet van gisteren
en dacht: Ik ben van mezelf een dief. 

Hij bracht zijn centen naar de kroeg
en zoop zich het lamlazarus.
Zijn lichaam kon dit niet meer aan
en zijn laatste groet was aan Bacchus.
Geschreven door Willem om 10:14

iris

de blauwe lis hoort bij de lente
ze straalt het leven naar ons uit
houdt van zon, van water, warmte
is een seizoensgebonden bruid

het zonlicht snuffelt aan haar blaadjes
omarmt het blauwe van de plant
laat haar zijn waarvoor ze groeide
voor de bijen, vlinders, iemand

en als de maan gekomen is
gaat de iris onder in de nacht
alles wordt dan zwart of donker
maar zij behoudt haar bloemenpracht
Geschreven door Willem om 14:31

Sinterklaas

Jammer van het feestje,
het feest van Sinterklaas.
Het virus hield hem tegen,
en ook zijn Pieterbaas.

Randen van geloven
verwaterden voorgoed.
Maar Sint bleef toch nog komen
voor kind'ren, stout of zoet.

Niet ieder kreeg kado's,
een kwestie van geen geld.
Want als je dat niet hebt,
ben je ineens uitgeteld.

Is er geen instantie,
gemeente of het Rijk,
die kinderen kan helpen.
Want dit is zo belangrijk.

Geef die kinderen de kans
om blij te zijn met Sint,
happy met een kadootje.
Het is zomaar een hint.
Geschreven door Willem om 16:08

Vuurvlinder

Zo vlinder, je bent helemaal alleen.
Je vliegt, je zwerft en dartelt in de lucht,
alsof je iets zoekt en niet kan vinden.
Het lijkt voor mij wel een verkenningsvlucht.

En ineens ga je zitten op een bloem.
Daarin zit voor jou veel nectar, eten.
Voor mij is dit een foto-ogenblik.
Je bent vereeuwigd, je moest eens weten.
Geschreven door Willem om 16:00

Schipper

Lekker weertje, zei de schipper,
maar ik zie geen mensen staan.
Willen zij niet overvaren?
Dan zal ik in mijn eentje gaan.

Ik roei maar naar de overkant.
in mijn uppie, heel alleen.
Als een cent hen nog te veel is,
ga ik er in mijn eentje heen.

Waar de overkant zal wezen,
weet hij wel, mijn kleine boot.
Ik hoor geen ja, ik hoor geen nee,
maar zie alleen het morgenrood.
Geschreven door Willem om 17:41

Meer van Gedicht

↑ Terug naar de berichten