Zondag 16 maart 2025
Gaperd
Hij hing de hele dag te gapen
en keek ook de mensen brutaal aan.
Strak, roerloos, vierentwintigzeven,
naar hen, die soms even bleven staan.
Zijn bolle ogen bleven kijken
De gaperd schaamde zich totaal niet.
En zijn mond bleef altijd open staan.
Het interesseerde hem geen biet.
Alsof hij dag en nacht bewaakte
de winkel achter zijn kromme rug.
In weer en wind deed hij zijn opdracht;
zei geen woord, zo eigenwijs, zo stug.
En heel soms kwam de apotheker.
Onze gaperd werd dan schoon gemaakt.
Dan kon hij weer een jaar lang gapen.
De stoepenstilte werd weer bewaakt.
Geschreven door Willem om 11:06