Als je ouder
wordt en je begint te dromen van vroeger, voel je binnen in je hart een zeker
spijt en een beetje weemoed met een verlangen naar de tijd van toen. Het is als
een film die draait. Je kijkt en bekijkt de film en je schudt je hoofd en fluistert
bij jezelf: “de tijd van toen, die komt niet meer terug.” de film rolt verder
en ik zie het ene tafereel na het andere: het vallen van de avond wanneer de
kat aan spinnen was rond de Leuvense stoof, de stoofpot een gloeiend hete
warmte uitstraalde, en door het spleetje in het deksel het vuur spookachtige
schimmen op het plafond schilderde, dat is allemaal verleden tijd. De centrale
verwarming zorgde voor een ommekeer.
Als je ouder wordt en je begint te dromen van vroeger dan denk je aan de
scharenslijper, je weet wel dat ventje die langs de straten liep met een
slijpsteen op een karretje en de messen ophaalde bij de mensen om ze dan
vlijmscherp op het juist adres terug te gaan afgeven. Ik zie hem nog altijd
zitten hoe hij met zijn beide voeten beurtelings op en neer bewegend die
slijpsteen in gang bracht. Wat zat dat ding in die tijd toch simpel en
vernuftig in elkaar. Het Is al lang uit het straatbeeld verdwenen.
Als je ouder wordt en je begint te dromen van vroeger dan zie je in je als in
een film hoe je voor een beetje zakgeld je vakantie doorbracht op het patattenveld,
bij de boer bonen ging trekken of ook nog op de hofstede wat kleine karwijtjes
opknapte. De ene dag was ook de andere niet en de ene boer was ook de andere
niet. De een was al vriendelijker dan de andere en sommige wat minder gierig
dan de andere. En toch, wij wisten van niets anders, leefden en speelden door
de dagen heen en maakten plezier, onbezorgd zoals kinderen en jongeren maar
kunnen zijn. Het is vandaag toch helemaal anders. Die onbezorgdheid van weleer
is er niet meer. De media hebben veel kapot gemaakt.
Als je ouder wordt en je begint te dromen van vroeger dan zie jezelf hoe je
voor wat schamele centen te strikken viel om alsmaar door hop te zitten plukken.
De boer telde dan telkens traag en netjes centje per centje neer, precies alsof
hij het ons niet gunde. Pas op, ze waren niet allemaal zo hé. De plukkers zijn
wel nog niet verdwenen. De hopfeesten zorgen ervoor dat dit soort bij lang nog
niet aan het uitsterven is. En ja, waar is de tijd van de tabaknaaiers?
Folklore geworden. Maar rokers zijn er nog altijd, zelfs de antireclame kan hen
niet tegen houden. En dan heb je nog een categorie van geldjoden die nu op een
andere manier, ander verslavend spul aan de man weten te brengen…jointjes,
canabis, vapen, de waterpijp… Tabaknaaiers, neen dat zie je niet meer enkel nog
op een oude postkaart of een vergeelde foto ergens diep achter in een schuif
van een oude commode op zolder.
Als je ouder wordt en je begint te dromen van vroeger hoe het tarwebrood zoveel
beter smaakte, omdat moeder er een kruisje op maakte. In die tijd dankte men nog
de Heer voor spijs en drank. Het kruisje is verdwenen op het brood. En dank
voor spijs en drank…? Brood? Is voor de meesten onder ons een normaal gegeven.
Het is zo vanzelfsprekend geworden dat we daarover geen verdere uitleg moeten
geven, laat staan danken voor iets dat dagelijks in alle winkels zo maar te
verkrijgen is en zo op de meeste tafels wordt opgediend.
Als je ouder wordt, stil in je knusse zetel zit te mijmeren en je ogen
dichtknijpt terwijl de film verder draait, dan zie ik die man terug die rondkwam
achter ‘konijnenvellen’. Het vel werd dan thuis bij hem binnenste buiten
gedraaid om te drogen en werd het opgespannen met een veer. En ondertussen kan
je dan ook nog eens genieten van de subtiele, warme en luxe zachtheid van een
konijnenvacht op je salontafel of kan je jezelf nog eens bewonderen met je
blote poep op een fluweelzacht konijnenvelletje. Meer luxe moest er toen niet
zijn. En de film draait verder. We zien een WC voorbijkomen, een plank met een
rond gat en denken spontaan terug aan het ‘toiletpapier’. Wat zeg ik, de ‘Poperingenaere’
zorgvuldig in gelijkmatige stukjes gesneden, kwestie van zuinig te zijn, dat
was het papier om na de grote boodschap onze kont proper te maken. Gelukkig zie
je dat niet meer. De nostalgie is meteen ook verdwenen. Zie daar stapt nu een
paard door het dorp. Het tafereeltje doet me glimlachen: een boer met paard en
kar en daarachter een paar snotjongens met ‘vuilblik’. Paardenmest was ideaal
voor de groenten uit de tuin. Maar waar zijn de paarden nu gebleven en waar zie
je nu nog paardenmest. Alleen nog als de toeristische huifkarren voorbijkomen.
Paardenmest is folklore geworden. Wacht maar, straks is er de Ommegang en de
hoppestoet, paarden genoeg en paardenstront ook. Het is nog niet allemaal verdwenen.
En terwijl we nu toch over str… bezig zijn, weet je dat men de ‘aalput’ voeger
met een aalschepper lepel na lepel uitgeschepte in een ton die dan met een
kruiwagen naar het land werd gevoerd om daar met de wind in de rug op het land
te worden uitgegoten. Ieder jaar terug. De film toont ons ook de pastoor met
zijn zwarte soutane en zijn witte rochet, stapvoets door de velden, samen met
een misdienaar met bel en lantaarn, op weg naar een stervende met de heilige
olie. De ‘berechtinge’ noemde men dit. Wij knielden toen devoot neer en maakten
een kruisteken. Devoot staat niet meer in ons woordenboek en het kruisteken heeft
voor velen zijn betekenis verloren. Vaders en moeders met een groot gezien van
10 kinderen en soms meer, waren geen uitzonderingen. Soms armoede en schijnbaar
toch gelukkig. Ieder jaar eentje erbij. “waarom zou men armoede lijden om een
mondje meer”, een mooi liedje, maar of dit een mooi leven was. Dat is een
andere vraag. Nu bestaat dit niet meer. ‘De Pil’ is voor velen een mooie
uitvinding geweest. Waar is de tijd dat we met onze kloefen naar school gingen,
dat meisjes hinkelden en de jongens knikkerden of pikkelden. Dit is allemaal
vervangen door ‘games’ en ‘speelgoed’ van een ander kaliber. En ik zie nog altijd
moeder bij het licht van een petroleumlamp kousen stoppen, doeken plooien of de
was dampen. De elektriciteit was daar nog niet voorbijgekomen, de radio was te
kostelijk en een TV bestond dan nog niet in de huiskamers. En het
petroleumlampje is ook verdwenen, is antiek geworden en kost nu meer dan in die
‘goede’ oude tijd. ’s Avonds in de zomer, hoe gezellig kon het wel zijn. Tot in
de late uren keuvelen en als het dan soms te warm was mochten de kleinen wat
langer opblijven. Er werd gezongen en gelachen samen met de buren en wij,
jongeren luisterden aandachtig naar de verhalen van de ouderen voor zover onze
oortjes het mochten horen, anders werden we vrijwillig gedwongen verder te gaan
spelen. Brood en vlees op de plank ontbrak ook wel niet, hoewel het leven voor
velen even zwart-wit was als de film. Een ‘smoutsutte’ en een ‘Schelle van de
zeuge’ met bier uit een ton kon er af en toe wel van af. De smoustutte en de
schelle van de zeuge zijn blijven hangen in de toeristische menu’s. Een
wijwatervat, nog zo iets dat verdwenen is. In de meeste slaapkamers hing er een
wijwatervat aan de muur. Als we gingen slapen moesten we een kruisje maken op
ons voorhoofd met gewijd water. Als het donderde of bliksemde werd een
palmtakje in het gewijd water gedoopt en werd al sprenkelend rond gegaan in de
woning om deze te beschermen tegen blikseminslagen en brand. Ik zou zeggen: als
de nood het hoogst is, denken we nog eens aan Onze Lieve Heer. Zoals nu overal
ter wereld oorlog woedt, komt die tijd wellicht nog wel eens terug. En de film
blijft maar draaien. Zie daar zijn de ‘nonnekens’ met de zwarte kappen en de
lange rokken, die iedere morgen naar de vroegmis gingen. Een geit, dat was de
koe van de werkman, aan een ketting gebonden in de graskant langs de straat. Ze
zorgde voor melk maar ook voor veel geblaat, soms tot vervelens toe. Een
goedkoop beestje. Met wat gras en hooi was ze tevreden. Zie je nu nog geiten
langs de graskant? En de film rolt maar verder af in zwart-wit, een verhaal
even zwart-wit als de film zelf. Ik schiet wakker en ik realiseer mij even weer
dat die ‘goede oude tijd’ al lang voorbij is. “In onze tijd…” Neen beste lezer zegt
dat nooit meer “Wij leven nu, vandaag, in deze tijd” Sooi Uytterbroecken
We hebben om te starten ook al een reeks extra's toegevoegd aan uw blog, zodat u dit zelf niet meer hoeft te doen. Zo is er een archief, gastenboek, zoekfunctie, enz. toegevoegd geworden. U kan ze nu op uw blog zien langs de linker en rechter kant.
U kan dit zelf helemaal aanpassen. Surf naar http://blog.seniorennet.nl/ en log vervolgens daar in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Klik vervolgens op 'personaliseer'. Daar kan u zien welke functies reeds toegevoegd zijn, ze van volgorde wijzigen, aanpassen, ze verwijderen en nog een hele reeks andere mogelijkheden toevoegen.
Om berichten toe te voegen, doet u dit als volgt. Surf naar http://blog.seniorennet.nl/ en log vervolgens in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Druk vervolgens op 'Toevoegen'. U kan nu de titel en het bericht ingeven.
Om een bericht te verwijderen, zoals dit bericht (dit bericht hoeft hier niet op te blijven staan), klikt u in plaats van op 'Toevoegen' op 'Wijzigen'. Vervolgens klikt u op de knop 'Verwijderen' die achter dit bericht staat (achter de titel 'Proficiat!'). Nog even bevestigen dat u dit bericht wenst te verwijderen en het bericht is verwijderd. U kan dit op dezelfde manier in de toekomst berichten wijzigen of verwijderen.
Er zijn nog een hele reeks extra mogelijkheden en functionaliteiten die u kan gebruiken voor uw blog. Log in op http://blog.seniorennet.nl/ en geef uw gebruikersnaam en wachtwoord op. Klik vervolgens op 'Instellingen'. Daar kan u een hele reeks zaken aanpassen, extra functies toevoegen, enz.
WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.
WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
Het SeniorenNet-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!