Lieve jij
Lieve jij,
Welkom op mijn blog.
Misschien ken ik je nog niet ....... en toch
voel ik dat we verbonden zijn
zittend in dezelfde trein
in de tijd
op weg door de eeuwigheid.
Mijn passie is met woorden spelen
van hart tot hart delen.
Ben je voldaan
of staat het je niet aan,
voel je vrij om verder te gaan.
Hartegroet, Afke
ik
De hemel op aarde
Geluk
De Golf
De golf
die thuishoort in de zee
even losgeslagen op het strand
z'n avonturen beleeft in afgescheidenheid
om dan terug te keren
naar waar hij thuishoort
de zee, waar hij altijd deel van blijft.
Zo voel ik me deel van het geheel
voor een moment
afgescheiden in een wereld van illusie
eindeloos zoekend
vage herinneringen
van wie ik werkelijk ben
alles en niets
mysterie in de eeuwigheid
op weg naar huis
waar ik nooit ben weggeweest.
Eenheid op zoek naar zichzelf.
apf 25 juni 2011
Luisterend leven
Luisterend leven.
Diep van binnen
een fluistering
Gods stem in mij
niet begrijpend
toch volgend
aarzelend
ervaren
dan…..
vol verwondering
wetend
het is.
apf 3-3-2010
Altijd thuis
Altijd thuis.
Zoekend naar woorden
die er niet zijn
alleen een weten
diep van binnen
een hunkering
naar dat wat is
en altijd is geweest.
Te groots om te beschrijven
in menselijke taal
de vonk van ons bestaan
In dromen van de illusie verzeild
ontwakend uit de nachtmerrie
ontdekken we, dat we nooit zijn weggeweest.
We waren en zijn altijd één, altijd thuis.
Ongrijpbaar
Ongrijpbaar
Verwarde gedachten
flarden van gesprekken
er blijft iets haken
er hangt iets in de lucht
ongrijpbaar
even niet de verbinding voelen
de vrede van binnen.
Heel menselijk.
En dan ........
zoekend .......
biddend voor het hoogste goed
voor alle betrokkenen
zien in het licht
't ongrijpbare in liefde laten zijn.
Het geeft rust
de vrede hersteld van binnen,
de vreugde doet zich gelden
een nieuwe dag breekt aan.
apf 20-8-2008
Tijdelijk afscheid
Tijdelijk afscheid
Het lichaam
toevertrouwd aan moeder aarde
de ziel
opgenomen in het Goddelijke licht
thuis
waar zij nooit is weggeweest
maar beperkt door het lichaam
zich niet kon herinneren
wie zij werkelijk was.
Wees dus niet bedroefd
vier het leven
er is geen dood
alleen slechts een tijdelijk afscheid.
mijn waarheid apf 14 oktober 2009.
Dankbaarheid
De nacht in dromen voorbij gegleden
de ochtend nog in nevelen gehuld
ontvouwt zich, met nieuwe mogelijkheden
mijn hart met dankbaarheid gevuld
begroet deze nieuwe morgen
en heet welkom, alles wat deze dag mij biedt
voel me veilig en geborgen
terwijl mijn hart zingt en geniet.
apf 14 okt.2009
Gouden momenten
Gouden momenten
Mijn kleindochter Iris, net 3 jaar oud,
zit naast me op een bankje
kijkend naar haar grote zus,
die moet afzwemmen voor haar A-diploma.
Als haar zus aan de beurt is, roept ze luidt:
"Naomi je kunt het, ik kan het ook".
Ik kijk haar eens aan, zegt ze: "ja maar nu nog niet".
Ze is nu vier jaar.
Vorige week zat ze bij me in de auto te zingen.
Het ging als volgt:
"Lieve Heer Jezus, ik houd van U,
mag ik U iets vragen?
Ja dat mag, zeg het maar.
Wilt u met me trouwen?"
en even later:
Lieve God,
wilt U met me trouwen?
Nee, dat kan niet,
ik ben al getrouwd.
Zulke dagen zijn voor oma dagen met een gouden randje.
Heerlijk als een kind zo onbevangen en puur haar ding doet.
Jammer toch, dat die onbevangenheid in de grote mensenwereld
zo vaak voor een deel verloren gaat.
apf 14 okt. 2009
Even maar ....
Een woord
een gebaar
even maar
een verkeerde snaar
geraakt
verwarring
een hoofd dat maalt
denkt zeker te weten
stapt in het verhaal
voor een moment vergeten
waar de kracht ligt.
Het licht gedoofd
verlaten
alleen
niet wetend waarom
het licht verdween.
Al vechtend
ontdekken
de heilloze strijd
zoekend naar balans
naar binnen keren
dwars door pijn heen leren
vergeven
wat even niet werd begrepen.
Overgave
neerleggen bij God
waarvoor geen oplossing leek
laten gaan
in vertrouwen
Zijn wil accepterend
en uiteindelijk vinden
Zijn gulle liefde
veel groter dan elke wens
Hij kent de mens.
5 april 2009 apf.
Engeltje
Onder verdriet en veel geween
daar in het kleine huis
ligt een engeltje heel sereen
hij is nu weer thuis.
Door een ongeluk zo wreed verstoord
het leven van dit kleine kind
't verdriet zo moeilijk vaak verwoord
hij werd zo teer bemind.
In mijn kinderogen
lag in zijn kistje wonderschoon
dit broertje, stil en ingetogen
zo bijzonder en toch zo heel gewoon.
Dit engeltje is me altijd bijgebleven
door al die jaren heen
ik voel me nog sterk met hem verweven
alleen zijn lichaam hier verdween.
Als ik in mijn auto zit
weet ik al een hele tijd
hij is bij me elke rit
dit engeltje raak ik nooit meer kwijt.
dec. 1996 apf
In mijn bron.JPG)
Het theater van het leven
Het theater van het leven.
Als spelers in een spel
staan wij op het toneel
maar bedenk wel
God heeft de regie over het geheel.
Een drama spelen wij vandaag
misschien een blijspel morgen
de ene keer vrolijk, de andere keer geklaag
een lach, afgewisseld met zorgen.
Zo gaat het in ons dagelijks leven
pijn en verdriet, of vrede en geluk
steeds zal het spel een ander beeld geven
de ene dag hemelhoog, de andere zit je stuk.
Van elk moment mogen we leren
zo heeft God het geregiseerd
we kunnen loslaten en naar binnen keren
maar ook toegeven aan wat ons ego begeert.
God geeft ons de vrijheid om te kiezen
dat is zo spannend in dit spel
willen we ons in deze wereld verliezen?
Kiezen we voor de hemel, of toch voor de hel?
Gaan we voor gelijk of geluk in het leven
kiezen we voor geld en macht
illusie kan even bevrediging geven
maar wordt altijd weer ontkracht.
Alleen als we naar binnen keren
de regie laten bij God de Heer
onze levenslessen willen leren
worden we gedragen, keer op keer.
13 april 1997 apf
Een muur
EEN MUUR
VERSPERT MIJN LEVENSWEG OP WEG NAAR 'T GROTE LICHT;
DIE MUUR IS DOOR MIJZELF GEBOUWD, MET BEIDE OGEN DICHT.
REEDS IN MIJN EERSTE LEVENSJAAR BEN IK AAN DE MUUR GAAN BOUWEN
EN IK KREEG HULP VAN IEDEREEN, MET METSELEN EN SJOUWEN.
NU ZIE IK DUS HET LICHT NIET MEER, AL WEET IK DAT HET ER IS,
NU STAAT DE MUUR MIJ IN DE WEG EN IK BLIJF IN DUISTERNIS.
VAN BOVENAF IS LAATST DE MUUR WAT SCHEUREN GAAN VERTONEN;
JUIST TOEN IK 'T REPAREREN WOU, ZAG IK DOOR EEN SPLEET DAT SCHONE,
DAT HELDERE OOGVERBLINDEND LICHT, IK WILDE ER NAARTOE,
MAAR ACH, DE MUUR WAS VEEL TE HOOG, IK WAS BOVENDIEN TE MOE.
'T VERLANGEN NAAR HET GODDELIJKE LICHT KWAM STEEDS WEER BIJ MIJ BOVEN
'T IS GEK, MAAR ALS IK EROVER SPRAK, WILDE NIEMAND MIJ GELOVEN.
TOTDAT IK LAATST MET IEMAND SPRAK, EEN VRIENDELIJKE MAN,
DIE VERTELDE OVER HET SCHONE LICHT, HIJ WIST ER HEEL VEEL VAN.
HIJ ZEI MIJ OOK, WAT IK MOEST DOEN OM ER DICHT BIJ TE KOMEN;
IK MOEST, ZEI HIJ, SNEL AAN DE SLAG EN OPHOUDEN MET DROMEN.
ZO BIK IK NU, JAAR IN JAAR UIT, DE STENEN VAN MIJN MUUR
EN GROTE BLIJDSCHAP VULT MIJN HART, ALS IK DOOR EEN SPLEETJE GLUUR.
BEDANKT OH GOD, DAT U MIJ HELPT DE MUUR WEER AF TE BOUWEN,
ZODAT IK WANNEER HET IS VOLBRACHT, UW GOEDHEID KAN AANSCHOUWEN.
schrijver onbekend.
De weg even kwijt.
De weg even kwijt.
Je bent de weg even kwijt
het is donker om je heen
je voert een hele zware strijd
je voelt je helemaal alleen.
Je voelt je zelfs van God verlaten
Hij, die er toch altijd was voor jou
je kunt er zo moeilijk over praten
waarom, waarom is het zo donker nou.
Weet, God heeft jou niet alleen gelaten
Hij wacht op jou al een hele tijd
je mag met Hem over alles praten
ja, alles kun je bij Hem kwijt.
Maar eerst moet je luisteren naar Hem
dat doe je met je hart
daar fluistert altijd Zijn stille stem
niet in je hoofd, dat is alleen maar verward.
Dat hoofd, dat maakt vele verhalen
maar helpen doet het je niet
je raakt er alleen maar door aan het dwalen
het geeft je geen houvast, zoals je ziet.
Je zit nu vol met vele bange vragen
je weet het allemaal niet meer
en toch, juist nu zal Hij je dragen
Hij steunt ook jou, keer op keer.
God is liefde moet je weten
Hij houdt zijn kind'ren altijd vast
God is liefde, nooit vergeten
Hij is het, die altijd op ons past.
Hoe donker het leven soms ook mag zijn
hoe angstaanjagend vele dingen
hoe moeilijk soms verdriet en pijn
Hij blijft ons altijd met Zijn liefde omringen.
Als we die liefde toelaten in ons leven
niet zelf aan het roer willen staan
God de leiding willen geven
zullen we in rust en vrede verder gaan.
19-5-1997 apf
Een ander weten
Een ander weten.
Op een dag zal ik hier niet meer zijn
dan zal ik wandelen in het licht
verlost van alle zorg en pijn
dan heb ik mijn werk hier op aarde verricht.
Op die dag dan ben ik vrij
'k zal geen adres meer achterlaten
'k weet alleen God is mij heel nabij
met Hem kan ik over alles praten.
Die dag, wordt ik opnieuw geboren
stralend in het licht
in liefde omhuld als nooit tevoren
mijn blik op het oneindige gericht.
Ik zal voelen de verbondenheid
van alle wezens om me heen
weg is elke grens en tijd
want in wezen zijn we allen één.
Dank o Heer, voor het zekere weten
diep vanuit mijn bron
lange tijd was ik vergeten
nu ben ik terug, waar ik lang geleden begon.
Ik weet me in U geborgen
in een ander weten, in een andere tijd
U zult altijd voor mij zorgen
tot in alle eeuwigheid.
13 april 1997 apf
Afscheid
Afscheid.
In woorden kunnen we vaak niet zeggen
wat we van binnen voelen
het is zo moeilijk uit te leggen
wat we in ons hart bedoelen.
Alleen een paar armen om je heen
een kus, een lief gebaar
vertellen je, je bent niet alleen
er staat altijd iemand voor je klaar.
Er zijn nu uren van eenzaamheid
en ook uren van pijn
maar weet, er komt ook weer een tijd
dat het licht zal zijn.
Nu voel je alleen maar het verdriet
en talloos zijn de vragen
maar weet dat God jouw altijd ziet
juist nu, zal Hij je dragen.
apf dec. 1998
Liefde als norm
Geen regels, geen grenzen, geen vorm
het leven is onbeperkt
als we liefde gebruiken als norm
hierin door God gesterkt.
Echt leven dat maakt vrij
het zet je nergens vast
aan illusie voorbij
op aarde ben je gast.
Leef als een koning
want dat ben jij in werkelijkheid
heel de aarde is je woning
ben je echt bereid
te gaan voor wie je bent
liefde, licht en kracht
door God gekend.
Hoe eng het overgeven
aan iets dat veel groter is dan jij
maar vanuit Gods liefde leven
maakt je helemaal vrij.
21 mei 2009 apf
Het veldboeket
Het veldboeket.
Het leven is een veldboeket,
zo mooi, zo wonderschoon
ik heb de bloemen in een vaas gezet
zo bijzonder en toch zo heel gewoon.
De eerste bloem vertelt van vertrouwen
De basis van mijn bestaan.
Kracht daar kun je echt op bouwen
dat accepteren, daar heb ik lang over gedaan.
Moed is de vaak geknakte bloem
die zakte geregeld in mijn schoenen
en nu ik het toch even zo benoem
herinner ik mij al de tranen die ik weg moest boenen.
Maar nu staat moed fier te stralen
ik doe mijn ding en weet
dat ik de eindstreep glansrijk ga halen
omdat ik mezelf niet meer vergeet.
Liefde en licht, ze vergezellen mij
zijn altijd om me heen
met hen zij aan zij
ga ik overal heen.
kwaliteiten zuiver en goed
doen menig traantje drogen
ik heb ze in mijzelf ontmoet.
Intensiteit het vuur van binnen
dat brandt in mij en spoort me aan
om echt aan het leven te beginnen
nooit meer aan de kant blijven staan.
De Waarheid in mij
diep verborgen
maakt me vrij
toont me een nieuwe morgen.
In vreugde en vrede samen leven
samen werken, samen delen
elkaar liefde en aandacht geven
in verbinding samen helen.
ook zij, gaan zij aan zij
wie goed doet, goed ontmoet
deze wetten maken vrij.
Verwondering over alles wat bestaat
over wie ik werkelijk ben
over hoe alles in het leven gaat
en hoe ik dit alles herken.
Dankbaarheid, de laatste bloem uit het boeket
dankbaarheid dat komt nu boven
als laatste in de vaas gezet
in dankbaarheid wil ik o Heer, U, in alles loven.
8 juli 2008 apf
Diep van binnen
De stilte, zo diep van binnen
daar vind ik, wie ik ben
er is ruimte om te bezinnen
ik vind er terug, alles wat ik al ken.
Daar is mijn thuis
en al wat ik moet weten
geen angst, geen ruis
ik was het heel lang vergeten.
Ja, in de stilte, zo diep van binnen
stoppen alle vragen.
Altijd mag ik opnieuw beginnen
ik wordt door God gedragen.
In die stilte, valt alle materie weg
er is geen illusie meer
als ik alles bij God neerleg
vind ik, wie ik in wezen ben, weer.
8 mei 2008 apf
De geboorte van een gedicht
De geboorte van een gedicht.
Zoals water stroomt door de vallei
Ik open mijn hart in groot verlangen
om Zijn liefde te ontvangen.
Dan vormen zich heel spontaan
woorden, waarmee ik aan de slag kan gaan.
Ik stoei en speel met zinnen
dankbaar voor wat ik hoor van binnen.
Stralend vanuit Gods licht
ontstaat vanzelf een gedicht.
29 maart 2009, apf.
Mijn leven
Mijn leven
De wereld omarmen
harten verwarmen
in liefde leven
van harte geven.
Jezelf mogen zijn
springen op de trein
van de eeuwigheid
altijd bereid.
De dag met God beginnen
in de stilte van binnen
leven, genieten, flierefluiten
en dan de dag met U o Heer, afsluiten.
Steeds weer bezinnen
opnieuw beginnen
met liefde verweven
Zo wil ik leven.
26 juli ’08 apf
Zijn
Zijn.
de stilte in het niets
de volheid in de leegte
ervaring in liefde en licht
geen woorden
geen vragen
geen tijd
alleen maar Zijn
een moment
in de eeuwigheid.
19 juni ’08 apf
Een hart als een open boek
Een hart als een open boek.
Laat je hart als een open boek zijn
voor iedereen te lezen
zoals de zon voor ons allen schijnt
moet je hart voor een ieder open wezen.
Laat ieder mens in je liefde delen
houd je hart open voor iedereen gelijk
dan kan je met liefde pas echt helen
en tot zegen zijn voor allen die het bereikt.
Laat je liefde voluit stromen
tot vreugde en zegen voor allemaal
het zal duizendvoudig bij jou weer komen
en jou zegenen …optimaal.
Wees dus heel gul met liefde geven
er is ruim voldoende voor iedereen
het brengt zoveel vreugde in het leven
zoveel verbondenheid door alles heen.
jan. 1997 apf
Levend licht
op vrede gericht
voelt zich vrij
om te stralen
naar ieder mens
niet gebonden door talen
zonder oordeel, zonder grens.
Ik laat me maar gaan
voel me vrij
heb lief en spontaan
opent mijn hart en is blij.
Met de voeten in de aarde
en het hart hemelhoog
kennend mijn eigen waarde
dansend naar de regenboog.
Levend in het licht
spelend in de zon
doe stil op aarde mijn plicht
vanuit het licht van de bron.
Apf 5 juni ’08
Vlinder
Vlinder.
Ik ben vergeten dat ik een vlinder ben
ik blijf nog steeds rupsje spelen
met angst en pijn, omdat ik dat ken
terwijl ik zo graag wil delen.
Al het oude is zo vertrouwd
als stier hou ik het stevig vast
luchtkastelen heb ik gebouwd
wat niet bij me past.
Ik ben een vlinder, ik wil leven
ik wil vliegen hemelhoog
ik ben een vlinder, ik wil zweven
naar de zon en de regenboog.
Als vlinder vlieg ik van bloem naar bloem
fladderend in de wind
ik zie een bijtje, zoem..zoem..zoem
en ben gelukkig als een kind.
Nu ik eindelijk een vlinder mag zijn
voel ik, dit is wat ik wil
‘k zit niet meer vast in angst en pijn
van binnen wordt het helemaal stil.
apf
3 sept. 2007
Het mysterie
Het mysterie
Het mysterie van het leven
gaat vaak ons verstand te boven
wie zal ons hierop antwoord geven
wat moeten we wel of niet geloven?
Heel lang geleden zette ik op papier
"God is liefde, zeker weten
God is liefde, nooit vergeten".
'k Kom het nu steeds tegen hier.
De God die ik in mijn jeugd leerde kennen
stond mijlenver boven mij
nooit heb ik hieraan kunnen wennen
Hij was ook nog wreed daarbij.
Dat ging mijn begrip al gauw te boven
een God waarvoor je vrezen moet
daar kon ik echt niet in geloven
dat voelde voor mij beslist niet goed.
De God die ik in gedachten had
was altijd in en om me heen
een God die mij beschermt op mijn pad
die God, laat zijn kind nooit alleen.
Heel diep in mij heb ik altijd geweten
en daarin heb ik het echt niet mis
al was ik het dan vaak vergeten,
dat er zo'n God van Liefde is.
Het is zo simpel, dat mysterieuze leven
"Gods liefde" is het antwoord op alle vragen
ik hoef alleen maar te vergeven
en zijn liefde uit te dragen.
Als ik mij met Hem wil verbinden
En met een open hart durf te leven
Dan zal ik vrede vinden
En steeds meer in liefde geven.
Jan. 2007 apf
