Archief

Een Amerikaanse toerist heeft in Australië ruim twee uur aan een trein gehangen. De trein raasde tegen 110 kilometer per uur door de Australische Outback. De waaghals legde zijn avontuur vast met zijn camera.

Te laat terug in trein
Chad Vance (19) was tijdens zijn reis van Adelaide naar Alice Springs even uitgestapt om zijn benen te strekken. Toen hij terugkwam, reed te trein net weg. De backpacker wist nog net op de trein te springen, maar kon niet naar binnen komen, schrijft De Telegraaf.

Filmen
Urenlang hield Vance zich vast aan een wagon. Toen de trein vaart maakte en de temperatuur onder het nulpunt zakte, realiseerde hij zich hoe gevaarlijk de situatie was. Toch filmde hij zijn hachelijke avontuur.

Zwaar onderkoeld
Pas na twee uur en twintig minuten hoorde iemand zijn geschreeuw om hulp en maakte de trein een noodstop. De backpacker was zwaar onderkoeld toen zijn redders hem aantroffen. Als de trein pas was gestopt op het volgende station, ruim drie uur verder, had hij het waarschijnlijk niet gered.

Liefde en liefdesverdriet mogen dan voor velen iets vaags zijn, toch zijn beide verschijnselen wel degelijk lichamelijk te meten. Dat bleek in het VU medisch centrum in Amsterdam, waar eenmalig een polikliniek voor liefde en liefdesverdriet was geopend.

Lichamelijke effecten
Ongeveer twintig patiënten hadden zich gemeld, de helft verliefd, de andere helft met een gebroken hart. De zes aanwezige artsen konden duidelijk lichamelijke effecten meten. Daarmee bleek dat het niet alleen iets is wat 'tussen de oren zit', aldus neurochirurgisch onderzoeker Thomas Würdinger.

Hogere bloeddruk
Zo bleken bloeddruk en hartritme flink omhoog te gaan als de patiënten een foto zagen van hun (verloren) liefde. Ook bleek uit neurologisch onderzoek dat er effecten zijn op de zenuwaansturing naar de spieren, wat tot knikkende knieën kan leiden.

Weer naar huis
In de wereld wordt al onderzoek gedaan naar de lichamelijke effecten van liefde en liefdesverdriet. Maar volgens Würdinger is het bijzonder dat dit in het VU medisch centrum poliklinisch gebeurde en dat er zoveel verschillende medische specialisten bij betrokken waren. Per patiënt duurde het onderzoek een uur, waarna de 'lijder' aan liefde of liefdesverdriet weer naar huis mocht. (br.hln)

Computerconsoles met activerende spelletjes als de Nintendo Wii zijn volgens sommigen het wondermiddel om jongeren te laten bewegen en zo het wereldwijde obesitasprobleem op te lossen. Maar zijn deze spelletjes een waardig vervangmiddel voor sport?

Bowlen en golfen
Uit onderzoek blijkt dat het spelen op de Nintendo Wii en andere gelijkaardige consoles vier keer meer calorieën doet verbranden als wanneer je een 'traditioneel' computerspel speelt. Door de speciale afstandsbedieningen van dit soort spelletjes leer je op een actieve manier boxen, bowlen of golfen, maar je kan er ook mee dansen en aerobiccen. De onderzoekers uit Hongkong bestudeerden een groep kinderen tussen twaalf en zes jaar. Ze speelden 35 minuten op de Nintendo Wii per dag en verbrandden daarmee telkens 150 calorieën. Volgens de onderzoekers is dat genoeg om obesitas tegen te gaan.

Geen waardig vervangmiddel
Volgens experts zijn dit soort computerspelletjes een goede manier om de kinderen aan het sporten te krijgen. Uit Brits onderzoek blijkt dat 80 procent van de 9 tot 19-jarigen zo'n spelcomputer heeft. Russell Pate: "De meeste kinderen leiden geen actief leven en de spelletjes zijn zo populair dat we ze ook niet kunnen verbieden. Dus als we zo de jeugd aan het sporten krijgen is dat een goede zaak. Maar het is natuurlijk geen waardig vervangmiddel voor actieve sporten in openlucht. Daar leren ze namelijk andere belangrijke dingen, als het aangaan van relaties met leeftijdsgenoten." (br.hln)