De labrador van een gezin in Zuid-Afrika houdt van baby's. En het maakt zelfs niet uit over welke soort baby's het gaat. Lisha speelde al surrogaatmoeder voor dertig dieren. Nu zorgt ze voor een paar kleine tijgertjes. In het verleden 'adopteerde' de hond ook al een nijlpaard en een stekelvarken. Dat schrijft de Daily Mail.

Speciale gave
Lisha leeft bij een gezin in een Zuid-Afrikaans natuurreservaat. Al kort na de geboorte werd duidelijk dat de labrador een speciale gave had om het vertrouwen van andere dieren te winnen. In tegenstelling tot andere hond schrikt Lisha er niet van terug om contact te leggen met een kat, een nijlpaard en zelfs een stekelvarken.

Uniek
Nu zorgt ze voor drie kleine tijgers die na geboorte door hun moeder verstoten zijn. "Ze likt ze alsof ze haar eigen kinderen zijn", zegt eigenaar Nadine Hall. Toch zal Lisha maar heel even voor de jonge tijgers mogen zorgen. Het blijven uiteraard gevaarlijke dieren voor een hond.

Bekijk hier de familiefoto's van deze unieke hond. (br.hln)

Er is een belangrijke doorbraak in de behandeling van ms-patiënten. Transplantatie van autologe hemapoëtische stamcellen, dat wil zeggen stamcellen die bloedcellen kunnen maken en afkomstig zijn van de patiënt zelf, heeft de situatie van patiënten in de eerste fase van multiple sclerose (MS) gestabiliseerd en zelfs verbeterd. Dat blijkt uit een Amerikaans onderzoek.

Tweede fase
In de eerste fase van de ziekte verschijnen de symptomen met tussenpozen en zijn ze gedeeltelijk omkeerbaar. De meeste behandelingen, zoals met interferonen en steroïden, vinden in die fase plaats, maar sommige patiënten reageren er niet op. Na 10 tot 15 jaar komen de meeste patiënten in de tweede fase, waarbij geleidelijke en omherstelbare neurologische veranderingen optreden.

Immuniteit
De afgelopen vijftien jaar wordt bij patiënten in de tweede fase een intensieve immuniteitsonderdrukkende behandeling toegepast door bijvoorbeeld bestraling van het hele lichaam. Daarna wordt het immuunsysteem hersteld door transplantatie van stamcellen uit het eigen beenmerg. Dit is een vrij toxische behandeling, waarbij de stof myeline wordt vernietigd. Zo'n 3,3 pct van de patiënten overleeft de procedure niet.

Niet achteruit
Richard Burt van de afdeling geneeskunde van de Universiteit van Chicago heeft met zijn team een mildere procedure toegepast. Dat meldt het Britse tijdschrift The Lancet Neurology. Bij 21 patiënten in de eerste ziektefase werd de myeline intact gelaten. Vervolgens werden stamcellen uit het eigen beenmerg getransplanteerd. Drie jaar later is de toestand van 17 patiënten verbeterd. Geen van de 21 is achteruitgegaan en ze zijn allemaal nog in leven. Volgens de onderzoekers lijkt de nieuwe procedure "niet alleen de voortgang van de ziekte te vertragen, maar de richting zelfs om te keren". Ze roepen op tot grootschaliger onderzoek. (br.hln)