Categorie: DAGBOEK/GEDACHTEN/HERINNERINGEN/'BELEVENISSEN (MUZIEK, GEDICHTEN, HOBBIES ETC.)

"ALL I NEED IS.....YOU...NEEDING ME....."


Ik wil hiermee proberen om toch verder te gaan met deze 'titel'  ook al zou je denken dat het er niets mee te maken heeft.... maar in wezen heeft ook mijn a.s. verjaardag hier ALLES mee te maken.....

Nog 2 dagen, 1 uur, 56 minuten en 55 seconden
tot Bordianangel's 60ste verjaardag...
Oh néé he... om te jánken....

Ja deze 3 regels staan links van mijn Blog en het telt steeds af..... Natuurlijk heb ik die tekst zélf geschreven... omdat ook híerachter...best wel een héél verhaal achter steekt....
Voor mij gevoelsmatig....
Want wat heeft mijn verjaardag nou te maken met 'de angst om in de steek gelaten te worden'....
Nou, in míjn ogen...en in míjn beleving....ALLES eigenlijk....zei ik al eerder....
Ik wil het proberen uit te leggen.

Naarmate de dag nadert dat ik 60 zal worden, is dit voor mij een bepaald 'punt'... waarbij er een bepaald 'vreemd' gevoel door m'n lichaam heen gaat als ik eraan denk...
Mijn Zorghulpverleenster B. dacht dat het voor mij een soort 'grens' was, zei ze van de week nog tegen me. Maar dat is het niet precies.
Voor mij is het een punt dat ik eigenlijk nooit had gedacht te bereiken.... juist door mijn leven van de laatste jaren...
Heel diep van binnen had ik het natuurlijk altijd wel gewild om deze leeftijd op zn minst te bereiken....maar hoeveel vérder ik daarná nog bij kán en mág tellen....dat is mijn vraag....

Juist omdat mijn leven zo vréselijk 'tweeledig' is.... érg 'dubbel' af en toe.... zéker en voorál...gevoelsmatig!!
Aan de éne kant is er die enorme 'onverschilligheid'...die 'nonchalance'...het 'niets kunnen schelen' of ik wel 60...70....of 80 word.... maar aan de ándere kant is er wél zéker het verlangen om zo láng mogelijk te mogen leven (liefst in nog redelijke gezondheid natuurlijk en dan vooral mentáál....want als ik ook niets meer weet of zo, nou dan duwen ze me maar in  'n bootje alleen....door en over de golven héén...  de zee op....)

...wordt nog vervolgd....

Ondanks alle emoties waar ook ik van de week zeker niet aan 'ontkomen' ben, lijkt het tóch alsof de 'normale' balans in mijn leven vandaag weer 'récht getrokken' is door wat 'leukere zaken'....

Ten eerste heb ik vandaag - voor het eerst van m'n leven - de eer gehad om mijn 'a.s. schoonzoon'....nou ja, laten we het maar houden op 'de vriend van mijn dochter' uit Nieuw Zeeland een dienst te doen!
Iets wat ik normaliter wel váker doe....maar dan voor mijn man en mijn zoon en heel soms bij mijn dochter....dat is namelijk haren knippen met schaar en tondeuse....
Want dat zal 'n ieder wel merken naarmate je steeds minder te besteden hebt, dat je dan uitwijkt naar dingen zélf maar te ondernemen in plaats van daar een - voor ons dan - nogal hoge prijs neer te tellen, terwijl je voor datzelfde geld misschien nog wat extra aardappelen en rijst of nog méér kan kopen...
Dus...ik ben als huisvrouw en moeder er maar toe overgegaan om mijn gezinsleden zélf de haren te knippen....zover het in mijn vermogen ligt...
Ok, ik heb er nog nooit les in gehad....maar met 'n béétje hersens...fantasie...en handige vingers én enig 'creatief vermogen' is het me tot nu toe altijd nog wel gelukt er iets 'toonbaars' van te maken....
Gelukkig is mijn man het makkelijkst van iedereen tot nu toe en is hij al tevreden met een enigszins 'G.I. kapsel' oftewel....'heel kort'...kammetje 2 en 3 dus!

Maar M. de vriend van mijn dochter is eind vorig jaar uit Nieuw Zealand naar Nederland gekomen, logeert nu bij ons en probeert hier natuurlijk te blijven, zodat hij en mijn dochter hun relatie verder kunnen opbouwen.
Een aardige knul maar toen hij kwam had hij  'ouderwets' lang haar....en een baard....
Gelukkig gaan de kinderen, mijn zoon en zijn vriendin, mijn dochter en M. met enkele vrienden volgend weekend naar een 'ANIME Weekend' dat ieder jaar in het Oosten van het land gehouden wordt.
Waarschijnlijk wou M. daarvoor een gehele metamorfoce ondergaan....en vroeg hij mij van de week of ik zijn haar gewoon als een 'normaal kort jongens/herenkapsel' kon knippen....
Nogmaals...ik heb dat nog nóóit gedaan....van lang haar knippen tot een normaal korte coupe....en ik was eigenlijk best wel 'n beetje bang dat ik er niets van zou bakken of hij half kaal zou eindigen...!!!
Maar God-zij-dank is het me tóch gelukt....en ik móet zeggen....ik ben zélfs een beetje trots op mezelf....want het is bést een leuke vlotte coupe geworden en hij ziet er zo stukken jonger en leuker uit!!! Met pas nieuw gekochte kleren is hij in ieder geval helemáál kláár voor hun 'coole ANIME Weekend'..!!

En wat mij vandaag óók blij heeft gemaakt is een leuke Disney-film....'The Princess Diaries 2'.... leuk en een échte 'verstand op 0'-film en genieten maar......met van de 'oude garde' een leuke warme rol van Julie Andrews als de Koningin die haar nichtje Mia als troonopvolgster voor haar land probeert te krijgen.....
Gewoon....een soort 'modern sprookjes'-film....met leuke en mooie muziek....mooie taferelen....en een vrolijk, gezellig 'romantisch' verhaal.....
Ook zit daar een goede soundtrack bij en hoorde ik tot mijn grote verrassing een mooie vertolking van het Elvis liedje 'Love me Tender', maar dan heel rustig en romantisch gezongen door Norah Jones....
Om dit artikeltje vandaag maar weer met mooie muziek te beëindigen is hier een video met wat romantische beelden van verschillende films waaronder 'Ella Enchanted',  'Becoming Jane' en dus natuurlijk ook 'The Princess Diaries'!

Hier is 'LOVE ME TENDER' vertolkt door NORAH JONES uit de film 'THE PRINCESS DIARIES 2':

Zou het er dan nu éindelijk van komen....dat ik dóe wat ik ook - enkele artikelen terug - had beloofd te zullen doen....???
Ik zou beginnen om de 9 Kenmerken van Borderline in elk een apart artikel mijn gedachten over neer te schrijven van hoe ik dat vanuit mijn éigen 'Bordie-wereld' zie...en vooral vóel.....

Ja deze eerste regel en 'onderwerp' is voor mij al enórm moeilijk....zo niet het állermoeilijkste van de 9....!!!!!
En dan voornámelijk de éérste helft van deze regel 'de angst om in de steek gelaten te worden....'.
En het vréémde is ook....ik bén eigenlijk niet...en bijna nóóit...'alleen'.... 9 van de 10 keer zijn er mensen om me heen... dát wel... soms vind ik het zelfs 'voor mijn doen' gewoon....te drúk....en dan is het liefste wat ik doe...mezelf op m'n (slaap-)kamer terugtrekken...

Maar eerst die éérste helft van de zin...'de angst om in de steek gelaten te worden....'

Sinds ik in mijn leven constant van allerlei 'hulpverleningsorganisaties' gebruik moest maken....doordat ik telkens weer voor allerlei problemen kwam te staan...is het natuurlijk óók zo dat er nogal veel en verschillende hulpverleners over mijn vloer kwamen....
Kijk, normaal ben ik niet zo moeilijk met mensen. Over het algemeen ben ik normaliter een nogal 'outgoing' persoontje....en tamelijk extravert....
Ik ben niet mensenschuw, laten we 't zó zeggen.... Ik praat makkelijk...ook met 'vreemde' mensen....
Tenminste...dit is écht van de laatste tijd...mijn 'volwassen' jaren....
Want héél vroeger...pas uit Indonesië...tot misschien wel in mijn puberteit en later....toen was ik een nogal stil en teruggetrokken meisje....('jonge dame' later)... die weinig sprak (als ik niets gevraagd werd!) en enorm introvert was zelfs...!

Nu is het zó dat ik zo véél mogelijk mensen - in feite iederéén natuurlijk - probeer te nemen zoals ze zijn.... want het maakt me in feite niet écht uit hoe een persoon is......
Ik zeg altijd maar '....als ik maar éérst hun 'Gebruiksaanwijzing' heb gelezen...of op z'n minst 'n beetje kén....'!!!!

Want ik denk dat iedereen dat wel heeft. Sommige mensen ontmoet je voor één keer of enkele keren en die verdwijnen weer net zo snel uit je leven als ze erin gekomen zijn...
Allemaal dus nogal zéér 'vluchtige' en 'oppervlakkige' contacten die weinig tot geen indruk op je maken. Of misschien wel 'n béétje 'indruk', maar die je daarna toch ook weer gauw vergeet.

En je hebt dan ook nog je familie...én je 'kennissen'....
'Je familie zoek je niet uit', hoor je vaak genoeg zeggen en dat is natuurlijk ook zo.
Maar dat vind ik gewoon een ánder 'hoofdstuk' en een 'verhaal apart'...

Ik heb meestal problemen met mensen die als 'vreemde' in mijn leven komen....en dan - door hun contact met mij - wel of niet een 'blijvende indruk' op mij maken...
Deze 'vreemden' zijn dan in de mééste gevallen - doordat ik al járen in allerlei problemen zit - toch veelal hulpverleners van allerlei instanties waarmee ik dan te maken kreeg...

Maar mijn álleréérste 'hulpverlening' begon al in 1958....toen we uit Indonesie naar Nederland gevlucht waren en ik 8 jaar was.....
Toen ik naar de lagere school, de Koningin Emmaschool aan de Stevinstraat in Scheveningen, ging en het bleek dat ik heel erg stotterde....daardoor werd ik gelijk al naar m'n eerste 'hulpverleenster' gestuurd: de logopediste!
Met deze - toen nog jonge - vrouw heb ik inderdaad fijne jaren en herinneringen gehad en ben ik ook haar 'enigszins' gaan waarderen.... ik heb best wel aardig wat van haar geleerd...
Het is zelfs zo, dat toen ik al kon ophouden met logopedie....dat ik enkele jaren daarna haar telefoonnummer had opgezocht en ze het heel leuk vond dat ik haar belde...Ze kende me nog en wist nog precíes wie ik was!
Zo hielden we daarna nog even 'luchtig' contact... want ze was inmiddels getrouwd...en had een kind...
Ik moet wél eerlijkheidshalve zeggen dat ik ook nú nog wel benieuwd ben hoe het met haar gaat.... en ik haar eigenlijk via Google ook weer probeer te vinden...maar één groot probleem....ik weet haar naam niet meer zo goed...!!!!!
Ja haar meisjesnaam was toen geloof ik...'de Mooij' maar welke naam draagt ze nú....en het was een 'logopedie'gebouw in Den Haag....
Misschien kan ik het tv-programma MAX wel inschakelen....of.....'Adres onbekend'...

Zo heb ik dus wel méérdere 'contacten' met mensen gehad die toch op één of andere manier 'indruk' op mij maakten...
M'n Engelse leraar op de MULO in Den Haag was óók zo iemand......met wie ik een 'speciale band' had en die me altijd hielp...juist omdát ik zo vréselijk stotterde en zo ángstig was altijd.....en ik zelfs hem búiten de schooluren thuis mocht bellen als ik met iemand wilde praten....
Zo was ik eens op een dag helemaal enórm van slag...toen ik hem weer belde aan 't eind van de middag....en hij had met mij enkele uren later afgesproken op het strand van Kijkduin (waar hij in de buurt woonde met zijn vrouw en dochters).
Het betekende enórm véél voor me dat hij toen écht de tijd nam voor mij...mij daar wou ontmoeten....en ál lopend op het strand naar mij luisterde....dat ik mijn hart bij hem kon luchten....
Hij heette dhr Bleijenberg.....ik heb zelfs ooit een single of 'epeetje' van hem gekregen van Ton van Duinhoven die toentertijd enkele 'jazzy' songs had gezongen en opgenomen!
Dat was en is nóg mijn enige tastbare herinnering aan hem.... want ....helaas.... járen later zag ik -tot mijn enorm grote schrik- een rouwadvertentie van een oude Haagsche Courant....dat hij overleden was....
Ik zou nu eigenlijk enorm graag een bloemetje op zijn graf willen leggen....maar helaas....ik weet zelfs niet waar dat zou zijn...
Maar één ding is zéker.....ook hij zal altijd in mijn hart blijven.......

En later kwamen 'dominee en zijn gezin' in mijn leven....toen ik - na het overlijden van mijn enige broer - 'zoekende was naar het 'waaróm'....
Hen kende ik al vanuit Den Haag en nu heb ik met zijn dochter(s) op Hyves nóg contact!
Jammer dat ook hij helaas eind vorig jaar plotseling overleden is.... en ik heb hem helaas ook de laatste jaren niet meer gezien of gesproken.
Maar met hém en zijn gezin heb ik héél wat uren doorgebracht en mijn contact met hen beslaat écht énkele jaren van toen zijn dochters nog klein waren en ik als hun 'oppas' fungeerde....terwijl ze nu allebei al getrouwd en zélf moeder zijn!
Maar misschien vertel ik later nog wel in een 'flash back' over mijn tijden met hem....
Ook hém ben ik enórm dankbaar....dat hij er in mijn leven wás...wanneer ik hem nódig had...
Toen hield ik al erg veel van schrijven en schreef ik heel wat brieven naar hem...om gewoon mijn gedachten op papier te zetten... en ik stopte dat dan vaak door zijn brievenbus....(já, tóen hadden we nog geen email...!!)
Ik weet nog dat hij járen later, toen ik hem weer 's zo 'n keertje belde om te vragen hoe het met hem en z'n gezin is (zijn vrouw was overleden en hij was toen hertrouwd...) toen zei hij: 'je gelooft 't nóóit...ik heb nú pas al jouw brieven weggedaan.... ik had er eigenlijk een boek van moeten maken...was ik nú rijk..!!', lachte hij.
Ook Ds. Ton Zevenbergen zal nóóit uit mijn hart verdwijnen....omdat ik ook met hém een 'speciale band' had....

Zo kan je dus door mijn hele leven heen zien dat er 'speciale mensen' op mijn pad waren gekomen....met wie ik een 'speciale band' krijg... en die voor áltijd een plaats in mijn hart hebben gevonden en gekregen......en meestal blijven behouden...!!!

Alleen het jammere is nu.....dat sinds ik bij Altrecht in therapie ben.... dat ik van het begin af aan van allerlei psychologen en psychiaters te horen krijg en het zelfs in mijn dossier veelvuldig lees....dat ik 'hechtings/onthechtingsproblemen' heb.... en dan voorál met 'hulpverleners'.... Tenminste...dat is wat zíj zeggen en vinden....!!!!?
Maar het stomme is....IK ....voor mij.... ik máák geen verschil tussen een 'gewoon' mens en een 'hulpverlener', omdat ik ook die húlpverlener altijd blijf zien als een 'gewoon mens'...!!!!
Alleen een 'gewoon mens' die toevallig aan zijn/haar beroep een hulpverlenende wending heeft gegeven!!!!!

Vandáár dat ik nú.....in déze periode van mijn leven.....wéér 2 mensen heb die ik beiden een zéér warm hart toedraag....
Ja die heb ik al vaker genoemd....P. van Altrecht .....én B. van de Thuiszorg.....
En inderdáád....natúúrlijk ben ik ook bang dat ze mij 'in de steek' zullen laten.....ooit....

Voorál omdat dat al ééns éérder gebeurd is.....ongeveer 7 jaar geleden nu......met mijn éérste hulpverleenster in de Thuiszorg....G.vanH.
Vandaar dat ik ook bij dit artikel die specifieke foto geplaatst heb....
Want ook ik heb toen die láátste dag....zó van bóven uit mijn slaapkamer (nadat zij mij voor 't laatst omhelsde en ik haar...en ik daarna huilend de trap op naar boven rende...).... uit het raam naar haar gekeken....met tránen in mijn ógen....en héél véél pijn in mijn hart....hoe ook zíj.....voor áltijd.....in haar auto....maar wél uit mijn leven....stapte....en verdwéén..... om nóóit meer terúg te komen.....

Ook zij zal nooit mijn hart verlaten.... want ook nú denk ik nog regelmatig aan haar....en hóeveel ik ook nú nog érg véél om haar geef....
Misschien....héél misschien....dat ik er later nog méér over vertel....maar nu doet  het nog té véél PIJN....

Gisteren vierden we de hele dag ....na de Herdenking van 4 Mei....op 5 Mei de Bevrijding.... geen oorlog meer... we zijn vrij om te gaan en te staan waar we willlen....
Ja...? Is dat zo....? Ach als je dát weer persoonlijk bekijkt...dan is ook dát zelfs niet zo.... Hoeveel mensen lopen er rond met allerlei angsten... mensen die praktisch gezien 'vrij' zijn... maar die geestelijk in de war zijn... zij zijn en voelen zich niet vrij... in hun hoofd... maar ze gedragen zich wél als zodanig... alsof ze álles kunnen...en alles mógen.... en zo gebeurt er dus wéér een 'voorval'.....
Zoals we ook dát op 4 Mei in Amsterdam weer hebben kunnen zien...tijdens die 2 minuten stilte.... wat is 2 minuten in een heel jaar... dat er van je gevraagd wordt stil te zijn... en stil te staan bij dit alles.... en dat er dan tóch binnen die 2 minuten iemand 'de vrijheid neemt' om - naar later bleek - bewust een stiltedoorbrekende gil te slaken.... 
Om kort te gaan....ook deze man bleek dus ...alweer....'geestelijk gestoord' te zijn....en te lijden aan een psychische stoornis.... na té veel gedronken te hebben. ..'heeft de man impulsief gehandeld'...door spontaan te gillen...(zeker óók 'n Bordie!)
(Ach...wat zijn 'wij' toch weer góed en álom vertegenwoordigd in deze blijde wereld....!!! En dan te bedenken dat óók ik tot die 'zeer aparte groep' behoor....ok je hebt er God-zij-dank gradaties in... dus nu maar nét de vraag op wélke 'hoogte' ik in die gradatielijn sta...?!)

Maar enfin.... we gaan weer verder.... in onze (quasi) vrije wereld.......
Want ook ík kom in mijn persoonlijke leven toch heel vaak dingen tegen waar ik mn vraagtekens bij plaats... maar ja... daar ben ik 'gek' voor....
In hoeverre ben je nog vrij....als je overal tegen allerlei grénzen aanloopt..... dat is maar een hele simpele vraag van een heel simpel mensje zoals ik.... die de vrijheid wenst te hebben om te zijn zoals ze is.... 'bijna grenzeloos'.... maar wél met de hersenen die ze - zoals bij de meeste mensen onder ons - bij geboorte meegekregen heeft....
En diezelfde hersenen die ze in haar leven toch regelmatig probeert te gebruiken... zo goed en zo kwaad als ze kan.... en dit toch vrij regelmatig ook moet zien te laten prevaleren bóven haar gevoelens.... welke laatste toch zéker het grootste percentage van haar leven beheerst....
Maar kijk....ook diezelfde hersentjes denken ook heus wel verder...want u zag als u goed heeft opgelet...dat ik 'bijna grenzeloos' schreef...' dus met andere woorden...bijna onbegrensd....want kijk....net als onze nog huidge minister-president Harry Potter...sorry ...Balkenende...altijd zo mooi bezigt....móeten er natuurlijk 'normen en waarden' zijn....
Om simpel te zeggen....'vrijheid'....'grenzeloosheid'.....tot dááraantóe....natuurlijk, wánt...er moeten wel BASISREGELS bestaan...dáár ben ik het natuurlijk wél méé eens....
Voor mij zijn die basisregels sowieso al de 10 Geboden....die ik al mooi....én móeilijk zát vind....!!!
En ach....we hebben óók nog van die mooie gezegden zoals 'Wat u niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook 'n ánder niet...' waar we vaak al heel goed van kunnen leren....(ook weleens de 'Gulden Leefregel' genoemd!)

Om kort te gaan....wij zwoegen....in mijn geval....ik 'zwoeg' vóórt..... 'in vrijheid'.......

Even wat ánders....en ach...eigenlijk ook weer níet.... maar voor mij...in mijn leven... is dit wél belangrijk....
Ik kijk (bijna) iedere zondag op RTL 5 om 8 of 9u (naar gelang ik bijtijds wakker word!) naar de Amerikaanse kerkdiensten van Hour of Power.... en daarbij ben ik ook geabonneerd op hun 'gebed voor elke dag'....

Vandaag kreeg ik dit....

jouw gebed van vandaag is....

Heer, geef mij op dit moment uw kracht: wilskracht om te doen wat me te doen staat, veerkracht om rustig te blijven bij alle hectiek en paardenkracht om het onmogelijke te kunnen verwezenlijken. Amen.

…want het is God die zowel het willen als het handelen bij u teweegbrengt, omdat het Hem behaagt (Filippenzen 2 vers 13).

Nou...dit klinkt op zich hardstikke goed...(in ieder geval ....iets wat nóóit écht in mezelf opgekomen zou zijn...denk ik....of misschien toch wél....als ik een keer weer voorál rustig ben in mn hoofd....) daarom best wel goed dat ik hier dagelijks hulp bij krijg....
En nu maar afwachten of het me ook allemaal lukt...vandaag....en de dagen die hierná nog zullen komen....

En natuurlijk wil ik ook dít onderwerp eindigen met een lied....en uiteraard een 'Vrijheidslied'.....

Niets ten nadele gezegd over het 'Vrijheidslied' van Thé Lau dat ik hem in de Vrijheidstrein heb horen zingen en dat hij speciaal geschreven heeft....en dat ook in het Vrijheidsconcert aan de Amstel ten gehore werd gebracht.... Vooral de tekst vind ik enorm goed geschreven en gekozen....

Maar tóch....mijn 'ultimate' vrijheidslied is en zal toch altijd wel blijven het lied 'A SIMPLE SONG OF FREEDOM'.... Ik had altijd gedacht dat Tim Hardin dit geschreven had, maar het bleek dat Bobby Darin dit lied gecomponeerd heeft. Ik ben al jaren fan van Bobby Darin en vind hem een enorm goede zanger en performer. Maar het bleek dat Tim Hardin dat lied het éérst had opgenomen en er een grote hit mee scoorde... Muziektechnisch vind ik dit lied ook bij de uitvoering van Tim Hardin heel mooi 'opgebouwd'....hij begint heel sober...met gitaar en enige achtergrondinstrumenten...daarna voegt zich elke keer weer één instrument bij...meer ritmesectie....een steelgitaar....een koor....totdat het geheel een climax bereikt....                 Heel erg mooi opgezet.... hoewel de video alleen een zwart-wit foto van Tim Hardin met z'n gitaar vertoont.... maakt de muziek een heleboel goed.....

Máár....omdat ik toch altijd 'iets heb' met componisten....en ik duidelijk totaal geen keuze kon maken tussen de uitvoering van Tim Hardin en de uitvoering van de componist himself...Bobby Darin....(er was ook een video van hem met mooie foto's met zaken die betrekking hebben over oorlog en onvrijheid in het algemeen...foto's van Vietnam...van Bush..Irak...etc.etc.)...toch heb ik gekozen voor een optreden van Bobby Darin met publiek...ook 'gewoon' met zijn gitaar...én toch óók in zijn versie...zie ik diezelfde muziektechnische 'opbouw' terugkomen....gitaar...zang....daarna aangevuld door het orkest achter hem...én het koor.... in ieder geval: ik vind het één van de mooist klinkende song geschreven.... simpel...en tóch mooi...

Al met al....geniet van béide versies....van 'A SIMPLE SONG OF FREEDOM' door resp. TIM HARDIN en daarna de 'composer himself.'...BOBBY DARIN.....

Nooit gedacht dat ik hierover nog een artikel aan zou wijden.....aan de Dodenherdenking.... Ook al heb ik het zelf (GOD ZIJ DANK!) nóóit meegemaakt....die ROTOORLOG!!!!
Tóch heb ik wel herinneringen aan de 4e Mei... omdat ik als jong meisje al op die dag en vooral rond 20u s'avonds in mijn ouderlijk huis aan de Hengelolaan in Den Haag altijd op de bank sprong om te kijken of er nog mensen zijn die om 20u toch de auto niet even stopten of 'vergaten' van hun fiets af te stappen om even stil te staan....

Dan....als we op de tv de ceremonie op de Waalsdorpervlakte zagen en de trompettist begon de 'Last Post' te blazen....dan weet ik altijd nog heel goed dat mijn vader dan altijd uit zijn stoel opstond en salueerde totdat de laatste tonen door de trompettist  uitgeblazen waren.....
Toen ik later ouder werd, begreep ik pas dat hij dat deed omdat hij....voor Nederlands Indië.....zijn enige...beide broers....in diezelfde oorlog had verloren....doordat.....ieder apart van elkaar....door een Duitse U-boot zijn getorpedeerd....

Zijn broer Rudy was stoker op de koopvaardijschip de Colombia dat in de wateren van Afrika voer....toen het in 1943 op 27 februari ('toevallig' later ook de geboortedag van mijn dochter!) door 3 torpedo's geraakt werd. Acht man overleefden de ramp niet (waaronder mijn oom Rudy....), de rest werd nog net op tijd gered en door Britse schepen verder geholpen....en in veiligheid gebracht....

Of zoals het drama ergens op een Engelstalige site beschreven werd:

Attact
At 11.41 hours on 27 Feb, 1943, U-516 fired a spread of three torpedoes from a distance of 1500 metres on a ship near Simonstown, which was identified as a passenger-cargo ship of the Blue Star Line of 10.000 tons.
Four minutes later, one torpedo struck the Colombia at #2 hold, just before the bridge and a large column of water arose beside the ship, while the deckplanks were thrown in all directions. All hands immediately abandoned ship, apparently without any casualties and the ship sank after ten minutes.
A headcount showed that eight men were missing.
Almost 60 survivors in one whaleboat were picked up by a RAF air-sea-rescue launch. The corvette initially launched a counter-attack, but she returned soon and picked up the remaining survivors

en ergens anders werd het -gewoon in het Nederlands- wat uitgebreider beschreven:

F.A. Bouman (1915), officier van administratie, op de HM Colombia:
"..Wij verleenden assistentie bij het opvangen van vier onderzeeboten en twee vrachtschepen met uit Nederlands-indië geëvacueerd marine-personeel. Daarna twee maanden te Bombay voor aldaar in reparatie liggende onderzeeboten, de Japanse dreiging van Colombo vormde een te reëel gevaar. Vervolgens gingen we via Mombasa (Kilindini), Oost-Afrika, naar East London, Zuid-Afnka.
Van augustus 1942 tot en met februari 1943 verleenden we daar steun aan zes Nederlandse en drie Britse onderzeeboten op doorreis en aan enkele lokale schepen.Colombia fungeerde behalve als reparatie- en voorraadschip als tussenhotel, een rustplaats voor de vermoeide bemanningen.
Begin 1943, toen de Japanse macht meer oostwaarts was gericht, was het de bedoeling dat Colombia als onderzeebootmoederschip van de Nederlandse marine naar Colombo zou terugkeren. Maar voor de oversteek over de Indische Oceaan zou worden gemaakt, moest eerst een dokbeurt plaatsvinden. In Simonstown, ten zuiden van Kaapstad.
Er waren Duitse (en Italiaanse) onderzeeboten in de Zuid-Afrikaanse wateren gesignaleerd. Toch was er in de steden onvoldoende verduisterd, de kustlichten brandden als gebruikelijk en de vliegtuigen lieten de boordlichten aan. De Duitse U-bootkapitein Wiebe, een in de Slag om de Atlantische Oceaan ervaren en geharde commandant, had weinig moeite met de torpederingen van een Engels en een Amerikaans vrachtschip gehad, voordat hij met zijn U 516 de 26ste februari 1943 de rede van East London opzocht. De stad was helder verlicht. Ter wille van een oefening met zoeklichten gingen om 21.00 uur de lichten uit. U 516 kruiste wat om de zuid-oost en constateerde dat het vuur van Great Fish Point volop brandde. Bij daglicht verdween de Duitser onder water, tot periscoopdiepte.
Rond 10 uur op 27 februari 1943 verkende Wiebe een zigzaggend schip, voorafgegaan door een korvet. Hij manoeuvreerde zich in een goede positie. 0m 11.41 uur, met een patrouillerend vliegtuig op ongeveer 15 zeemijlen afstand, vuurde hij van 1500 meter een gespreid salvo van drie torpedo's af.

0m 07.00 uur van die zaterdag 27 februari 1943 was Colombia onder strikte geheimhouding uit East London vertrokken. Een van de matrozen zou later behoorlijk van zijn meisje op zijn kop krijgen omdat hij hun afspraak van die avond niet was nagekomen. De scheepsleiding had besloten op weg naar Simonstown een 10 mijl uit de kust te blijven - een compromis tussen een voorstel van eerste stuurman A. Lokman (20 mijl) en de Britse marinecommandant van East London (5 mijl, de afstand die alle konvooien en alleenvarende schepen aanhielden).
0m 09.15 uur werd een telegram ontvangen dat de aanwezigheid van een  onderzeeboot meldde. Kapitein-ter-zee Hoeke bevond zich door een korvet en een vliegtuig onder de supervisie van de marinestaf te Simonstown voldoende beschermd en vervolgde de zigzagkoers, hoewel hij van plan was daar om 12.00 uur van af te wijken, afhankelijk van de gegevens op dat tijdstip.
Het was 11.42, nog geen vijf uur uit, toen ruim II  explodeerde, aan stuurboordzijde. Een hoge waterzuil spoot zware houten luiken.

Officier van administratie Bouman herinnert zich:
".. lk was na decodeerwerk juist in de gang achter de brug. Degenen die ik tegenkwam waren geheel rustig maar wit van schrik. De reactie was eerder "Dit is 'm" dan "Wat is dit nou?". We wisten dat er onderzeeboten in de buurt waren. Het schip helde kort over stuurboord maar kwam weer overeind. Daarna kwam het bevel: "Schip verlaten". Ik ging snel naar mijn hut om wat kleding op te halen, rende naar het promenadedek waar juist de mij aangewezen sloep, afgevierd van het sloependek, omlaag kwam zodat ik in de vaart kon instappen. Dankzij Schat's patenten en voortreffelijk onderhoud en goede oefening waren alle sloepen binnen een minuut of vijf te water.Om 11.53 uur kwam de brug onder water en werd commandant Hoeke, die op zijn schip was gebleven, kort onder water getrokken. Hij kon toen een drijvend houten rooster grijpen en is opgepikt. 0m 11.54 uur stond het schip recht overeind, roer en schroeven ongeveer 25 meter hoog. Grote proppen wit wasgoed schoten door de luchtdruk uit de patrijspoorten van de wasserij in het achterdekhuis. Om 11.55 uur verdween het schip geheel onder water. De laatste minuten leken mij destijds veel langer..."

Het was een geluk bij een ongeluk dat in het getroffen ruim de eetzaal voor de korporaals  en  manschappen was, waar in twee grote groepen de middagmaaltijd werd gebruikt. De eerste groep was juist klaar en met het mooie weer aan dek gegaan, terwijl de tweede groep nog met beneden was toen de torpedo doel trof. Wie er eveneens goed vanaf kwam, was telegrafist Mooy,. die juist aan het baden was. Een jaar eerder was hij tijdens de Slag in de Javazee getorpedeerd, dus maakte hij als de weerlicht dat hij in zijn sloep kwam. Daar arriveerde hij hijgend, maar zonder een draad kleding aan het lijf. Helaas overleefden acht man de ramp niet.

Het Britse escorteschip, HMS Genista, was op tegenkoers gegaan, wierp enkele dieptebommen af en keerde terug naar dc 318 overlevenden in de inmiddels zeilende sloepen en de motorsloep. Genista nam de meesten aan boord, de overigen werden door een uit East London gekomen snelle motorboot van de RAF meegenomen."

Dit alles heb ik 2jr geleden....ál googlend....op internet gevonden toen ik naar mijn oom Rudy 'zocht'.....
Ook zag ik zelfs tot mijn allergrootste verbazing dat er in Den Helder een gedenkplaat staat waar o.a. ook zijn naam gedrukt staat....als 'Arnoldi, R. von'.....als 2e naam van onder..... (Helaas nog niets op internet gevonden over mijn oom Johan...die óók ergens in één van de oceanen mijn zíjn koopvaardijschip getorpedeerd is....want mijn oma...zijn moeder heeft van Defensie óók een brief over hém gekregen dat hij gesneuveld is...)
Ik heb vanaf die tijd mezelf beloofd dat ik ....ééns....als ik een keer genoeg geld heb voor een treinkaart naar Den Helder... daar ook een keer op 4 mei naar toe ga om voor mijn oom Rudy (én mijn oom Johan...die helaas nooit gevonden is...) een bloemetje neer te leggen....allereerst....voor mijn vader....omdat hij dat jammer genoeg nooit had geweten dat die gedenksteen daar hing....
Daarom wil ik dat nog een keer doen....voor mijn vader....(en...ook 'n klein beetje voor...mezélf...!)

Thuis heb ik nog onderaan de trap 2 geschilderde foto's hangen .....allebei in marine-kledij....oom Johan had als enige een 'pet' op (of hoe heet zoiets officieel...??), beide foto's hoop ik nog 'n keer op mijn blog te laten zien.
Wél een foto van het totaalbeeld van het monument in Den Helder....de herdenkingsplaat waar de naam van mijn oom Rudy op staat, staat helemaar rechts....los van het 'grote' monument met de meerdere gedenkplaten...
Als het technisch gezien allemaal 'n beetje goed loopt....hoop ik aan het begin van dit artikel van die gedenkplaat een 'close up' te tonen....waar je als één-na-laatste mijn oom Rudy ziet staan...'Arnoldi, R. von'...hoop dat 't lukt....

Oom Rudy...oom Johan....vandaag zullen jullie beiden....meer dan anders...in mijn hart en gedachten zijn....
Jammer dat ik jullie nooit heb mogen kennen... wát 'n groot gemis....niet alleen voor m'n vader...maar ook zéker voor míj....

In het kort.....HAWAII was ooit een KONINKRIJK.... (zie de foto hiernaast van het Iolani Palace met daarvoor het standbeeld van hun koning  'King Kamehameha'...dat in mei zoals u hier kunt zien - 'May Day is Lei Day in Hawaii' - helemaal volgehangen wordt met mooie lange en kleurige leis (bloemenkransen)!
Net als bij ons hadden ook zij een Koninklijk Huis.... die elkaar opvolgden... de laatste was QUEEN LILIOKALANI.... Maar Amerika heeft haar aan kant gezet, uit haar huis....haar Paleis... het Iolani Palace...(dat later nota bene gedeeltelijk werd gebruikt op als 'hoofdkantoor' te dienen van Jack Lord en zijn 'politie-agenten' in de serie 'HAWAII FIVE-O'...!!!)
Alleen Bill Clinton heeft ooit een papier getekend als zijnde een 'verontschuldiging'....of 'sorry' aan de oorspronkelijke bewoners van Hawaii dat Amerika toentertijd de Hawaiiaanse Eilanden zich toegeëigend hadden....
Maar de 'natives', oorspronkelijke bewoners, willen hun eilanden TERUG....en zelf weer regeren over hun EIGEN LAND... vandaar dat ook en juist nu vele bewegingen bezig zijn om dit alles te bevechten .... en IK STA ACHTER HEN!!!

Hier in het kort de geschiedenis zoals Wikipedia dat beschrijft:

Hawaï wordt sinds ca. 400 bewoond door Polinesiërs, waarschijnlijk uit de buurt van Tahiti. Deze waren bijzonder goede zeevaarders, en spraken een Polynesische taal, het Hawaïaans. Het Hawaïaanse klanksysteem kent slechts 7 medeklinkers, en de taal klinkt daardoor heel snel herkenbaar.

Hoewel wordt aangenomen dat de eilanden mogelijk door de Spanjaarden reeds in de 16^e eeuw gezien zijn, is James CookSandwich Islands noemde naar de toenmalige First Lord of the Admiralty, (1718-1792). de officiële Europese ontdekker van de eilanden, die hij de

Onder invloed van de contacten met de Europeanen verenigde koning Kamehameha I alle voordien vaak onderling vijandige eilanden tot één koninkrijk. De Hawaïaanse koningen voerden een politiek van gastvrijheid voor vreemdelingen, waarbij zij echter bijvoorbeeld de Engelsen tegen de Amerikanen uitspeelden. Zo wist het eilandenrijk ondanks zijn strategische ligging het grootste deel van de 19e eeuw een onafhankelijke staat te blijven. In 1893 pleegden een aantal Amerikaanse suikerplanters een staatsgreep, plaatsten koningin Liliuokalani onder arrest en openden de deur voor Amerikaanse inlijving. De aanval op Pearl Harbor (op het eiland O'ahu) op 7 december 1941 door het keizerlijk leger van Japan had als gevolg dat de Verenigde Staten zich gingen mengen in de Tweede Wereldoorlog. Het gebied bleef een Amerikaans Territorium tot 1959. Inmiddels was de oorspronkelijke bevolking een minderheid (in 2000 23%) op eigen eiland geworden en besloot de bevolking (dit betwijfel ik!! BA) een staat van de VS te worden (meer dan 93% van de bevolking stemde hiervoor), hetgeen gebeurde op 21 augustus 1959.

Er zijn echter groepen onder de Hawaiianen die de annexatie door de VS ongedaan willen maken en meer zelfstandigheid willen. Verschillende personen houden vast aan hun recht op de troon van Hawaï omdat ze zouden afstammen van de afgezette koningsfamilie. De Akaka Bill van de senator Daniel Akaka zal (als die aangenomen wordt) de afstammelingen van de oorspronkelijke bevolking enige zelfstandigheid geven. Tegenstanders vinden dat dit een breuk in de bevolking zal veroorzaken die gebaseerd is op hun ras.

Slechts één van de eilanden, Niihau, heeft nog een geheel oorspronkelijk karakter; het is in zijn geheel privébezit en is niet voor buitenstaanders toegankelijk, tenzij op uitnodiging.

Hier deel 1 én deel 2 (uiteraard zonder ondertiteling en alleen in het Engels) van een video over het nu wérkelijke Hawaii....buiten alle toerisme om...
"THE OTHER HAWAII".....DEEL 1...en daar metéén onder...DEEL 2....