Vrijdag 19 juni 2009
'HECHTEN EN ONTHECHTEN'
Alweer zo'n heerlijke uitdrukking dat zó uit allerlei psychologische of psychiatrische literatuur gevallen kan zijn....
Ik als eenvoudige figuur met een persoonlijkheidsstoornis zou deze kreet eerder uitspreken als 'iemand graag mogen en die iemand weer moeten verlaten of verliezen'....
Zoals ik al eens eerder schreef zie ik vooral mijn emoties als zijnde een aardig groot probleem in mijn dagelijkse leven.
Op de 2e plaats is het toch inderdaad deze kreet van 'hechten en onthechten' waar ik het allermeest moeite mee heb.
Ik sta aardig 'fragile' en zéér kwetsbaar in het leven....tenminste dat vind ik zelf.
Allereerst dus vanwege die 'overdreven' (voor mij niet, voor 'n ander misschien wel gauw) emoties die ik in mijn 'doen en laten' nogal vaak ten toon kan spreiden....
En aan de andere kant dus ook het feit dat ik - wellicht juist omdát ik zo vreselijk gevóelig ben (ik zou dus inderdaad ook zgn. 'hoogsensitief' kunnen zijn, wat ik ook denk...) - dat ik soms moeite kan hebben als ik mensen op mn levenspad krijg en zo'n mens gaat wat voor mij 'betekenen', dat ik me dan metéén al druk ga maken en enorm bang word dat diegene - om één of andere reden - weer uit mijn leven zal verdwijnen....
Die ángst is er denk ik ín gekomen, doordat ik helaas daar eerder in mijn verleden al váker slechte ervaringen mee heb gehad en me dat váker is gebeurd....
Vandaar dat ik ook op den duur totaal geen Vertrouwen meer heb in die ander, die dan het beste met mij voorheeft....
Juist vanwege het feit dat er zo heel weinig mensen in mijn leven zijn die 'écht het verschil maken'....daarom durf ik me niet aan hen te héchten... inderdaad bang dat ze tóch zó weer uit mijn leven stappen....en mij weer alléén laten...!!
Vandaar dat ik ieder mens die in mijn leven komt en die ik veel voor me is gaan betekenen....tóch 'wantrouwend' en 'angstig' blijf observeren... want hij of zij zal mij tóch niet accepteren zoals ik ben...
Ze zullen gauw dóórhebben dat ik 'gek' ben....., ze zullen zich 'schamen voor mij'.....niet met mij 'gezien' willen worden.....laat staan de stempel krijgen dat ze MIJ als 'vriendin' hebben.....!!!??
Ok, 'mijn nieuwe Vriendin' zei laatst tegen mij dat ik 'mezelf niet steeds zo naar beneden moest halen'..... maar helaas.... ik kán niet anders...
Ik vóel me ook in de ware zin des woords 'waarde-loos'.... totáál minder- wáárdig aan. Já, voorál nu bij het klimmen der jaren... en de angst dat niemand je meer nodig heeft....
Laat ik voorlopig eindigen met die gedachte in mn achterhoofd... zien wat ik ermee kán en of ik het nog óm kan buigen....
Morgen, vrijdagmiddag, dan ga ik weer voor mijn wekelijkse praatje met mijn casemanager (maar ik noem hem mn begeleider, vind ik veel fijner klinken) en hoop dat er een heerlijk stukje taart op me wacht... want zaterdag is hij jarig... en ik heb ook een leuk kado voor hem dat ik van plan ben morgen aan hem te geven....
Een boek dat juist gaat over de relatie hulpverlener-client....
Ik hoop dat hij er nog belangrijke punten uit kan halen, zodat hij mij wat optimaler kan helpen... en mij niet als 'numero zoveel van de clientenlijst' zal behandelen....
Ja, dat zei hij laatst ook....'ieder mens wil graag 'speciaal' zijn in de ogen
van de ander....
Ergens heeft 'ie gelijk.... écht wel....IK in ieder geval wél!
Hij zegt dat ik in alles 'bevestiging' zoek....ook dáár heeft 'ie gelijk in....
Wellicht alwéér een teken van mijn onzekerheid......en angsten....
Ik als eenvoudige figuur met een persoonlijkheidsstoornis zou deze kreet eerder uitspreken als 'iemand graag mogen en die iemand weer moeten verlaten of verliezen'....
Zoals ik al eens eerder schreef zie ik vooral mijn emoties als zijnde een aardig groot probleem in mijn dagelijkse leven.
Op de 2e plaats is het toch inderdaad deze kreet van 'hechten en onthechten' waar ik het allermeest moeite mee heb.
Ik sta aardig 'fragile' en zéér kwetsbaar in het leven....tenminste dat vind ik zelf.
Allereerst dus vanwege die 'overdreven' (voor mij niet, voor 'n ander misschien wel gauw) emoties die ik in mijn 'doen en laten' nogal vaak ten toon kan spreiden....
En aan de andere kant dus ook het feit dat ik - wellicht juist omdát ik zo vreselijk gevóelig ben (ik zou dus inderdaad ook zgn. 'hoogsensitief' kunnen zijn, wat ik ook denk...) - dat ik soms moeite kan hebben als ik mensen op mn levenspad krijg en zo'n mens gaat wat voor mij 'betekenen', dat ik me dan metéén al druk ga maken en enorm bang word dat diegene - om één of andere reden - weer uit mijn leven zal verdwijnen....
Die ángst is er denk ik ín gekomen, doordat ik helaas daar eerder in mijn verleden al váker slechte ervaringen mee heb gehad en me dat váker is gebeurd....
Vandaar dat ik ook op den duur totaal geen Vertrouwen meer heb in die ander, die dan het beste met mij voorheeft....
Juist vanwege het feit dat er zo heel weinig mensen in mijn leven zijn die 'écht het verschil maken'....daarom durf ik me niet aan hen te héchten... inderdaad bang dat ze tóch zó weer uit mijn leven stappen....en mij weer alléén laten...!!
Vandaar dat ik ieder mens die in mijn leven komt en die ik veel voor me is gaan betekenen....tóch 'wantrouwend' en 'angstig' blijf observeren... want hij of zij zal mij tóch niet accepteren zoals ik ben...
Ze zullen gauw dóórhebben dat ik 'gek' ben....., ze zullen zich 'schamen voor mij'.....niet met mij 'gezien' willen worden.....laat staan de stempel krijgen dat ze MIJ als 'vriendin' hebben.....!!!??
Ok, 'mijn nieuwe Vriendin' zei laatst tegen mij dat ik 'mezelf niet steeds zo naar beneden moest halen'..... maar helaas.... ik kán niet anders...
Ik vóel me ook in de ware zin des woords 'waarde-loos'.... totáál minder- wáárdig aan. Já, voorál nu bij het klimmen der jaren... en de angst dat niemand je meer nodig heeft....
Laat ik voorlopig eindigen met die gedachte in mn achterhoofd... zien wat ik ermee kán en of ik het nog óm kan buigen....
Morgen, vrijdagmiddag, dan ga ik weer voor mijn wekelijkse praatje met mijn casemanager (maar ik noem hem mn begeleider, vind ik veel fijner klinken) en hoop dat er een heerlijk stukje taart op me wacht... want zaterdag is hij jarig... en ik heb ook een leuk kado voor hem dat ik van plan ben morgen aan hem te geven....
Een boek dat juist gaat over de relatie hulpverlener-client....
Ik hoop dat hij er nog belangrijke punten uit kan halen, zodat hij mij wat optimaler kan helpen... en mij niet als 'numero zoveel van de clientenlijst' zal behandelen....
Ja, dat zei hij laatst ook....'ieder mens wil graag 'speciaal' zijn in de ogen
van de ander....
Ergens heeft 'ie gelijk.... écht wel....IK in ieder geval wél!
Hij zegt dat ik in alles 'bevestiging' zoek....ook dáár heeft 'ie gelijk in....
Wellicht alwéér een teken van mijn onzekerheid......en angsten....
1 reactie op dit bericht
vvv