Naar de inhoud

Berichten van 25 mei 2009 tot 31 mei 2009

Zaterdag 30 mei 2009

Onze lieve meid.

Kleine kinderen worden groot.

Geschreven door Paulina om 20:36 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 27 mei 2009

Dansende bloemen.

Wat zou dat leuk zijn als alle bloemen zouden dansen,
dan kregen de mensen misschien ook zin om te dansen!!!!!

Geschreven door Paulina om 20:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 27 mei 2009

De meiden!

Is dit onze toekomst?

Geschreven door Paulina om 19:36 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 mei 2009

Knabbel en babbel.

Zouden alle konijntjes zo verliefd zijn?

Geschreven door Paulina om 19:20 Reageer op dit bericht

Meer van Mijn album

De kermis van het leven!
In de kermis van 't leven,
draaien we allen mee.
Met het rad van avontuur,
alleen of met z'n twee.
En valt het goede nummer,
dan heb je weer een prijs,
er zijn ook vele nieten,
dat brengt je van de wijs.
Toch zijn er mooie dingen.
Als je ze maar wilt zien.
Kijk hoe de bloemen bloemen bloeien,
of is dat je ontgaan misschien?
Hoor de vogels zingen,
in het vroege ochtendrood.
Kijk eens naar de herfstkleuren,
met het mooie geel en rood.
Zie de winter met zijn sneeuwbui,
het maakt een mooi wit kleed.
Als je dat allemaal eens optelt,
weet je dat je hebt geleefd!

Wij mijn man en ik zijn al heel lang, mijn man 35 jaar en ik 23 jaar bestuursleden van onze buurtvereniging mijn man heeft hier 3 jaar geleden een lintje voor gekregen,wij doen van alles organiseren.
Afgelopen zondag hebben we een snertwandeling gehad, lekker door de bossen, met een gids erbij.
We hadden ook nog prachtig weer, dus de dag kon niet stuk.
De naam zegt het al, onder de pauze kregen we natuurlijk een lekkere kop snert met brood en spek.
Hier achter komen wat foto's van deze zondag!
.
.
.

Ik kijk en kijk,
En vind eindelijk wat ik zoek
Daar verborgen,
Daar in de verste hoek.
Achter mijn jeugd,
Dat is omhuld door genegenheid .
Links van mijn kennis,
Door het spoor van verderf geleid.
Stap ik over de brokstukken,
En de kleine stukjes geschiedenis.
Wegduikend voor de langs schietende gedachten
Hoop ik dat ik me vergis.
Ik zie onze herinneringen,
Waarvan geen meer intact.
Ik zie onze jaren,
Door ontbrekende maanden in elkaar gezakt.
Ik raap de stukken bij elkaar,
Loop dezelfde route terug die ik voorheen had genomen
En vóór mijn jeugd en kennis,
Zet ik neer waar voor ik was gekomen.

↑ Terug naar de berichten