Woensdag 1 juni 2016
Falco in de dierentuin deel 1 / 2
Vandaag ben ik naar de dierentuin geweest. Sociaal mag ik
niet achterop raken. Ik moet regelmatig een update doen. Je kunt, als hond, niet
lui op je anaalklieren gaan zitten wachten tot er iemand langs komt. Je moet
bouwen aan je toekomst.
| |
Die toekomst lag dus even hier, in Amersfoort. Wist ik veel, wat me te wachten stond. Wel wat ik achter de rug had. Anderhalf uur in een apenkooi in een busje. Mijn nieuwe reisverblijf. Schijnt veiliger te zijn. Met een paar kussens in mijn rug was het overigens best te doen. |
Ik kwam de dierentuin binnen en ze stonden kennelijk allemaal al in de rij om me te zien. Of ze daar, net als mijn bazin, een kaartje voor hadden moeten kopen, dat weet ik niet. Ze stonden ook niet in parkeervakken, want ik zag geen strepen op de vloer. Ze hadden hoorns als nietjeswippers. Ik heb ze daarom maar niet aangeblaft. Je moet er even niet aan denken, dat ze met die dingen de moeren uit de omheining gaan krikken en vervolgens beginnen met het slopen van mijn melkgebit. Ik wissel liever op wat langere termijn. |
 |
Flink doorstappen dus, niet teveel achterom kijken naar
die rare beesten en achter de massa aan.
 |
Kom je vanzelf, waar je wezen moet. |
Ik moest wel even wennen aan al die vreemde geuren, rauwe
kreten en schelle geluiden.
| Ik heb ze stuk voor stuk grondig op me laten inwerken |
 |
Ik had daar zo mijn eigen gedachten over. (Waarheen, waarvoor) |
 |
De herrie begon al met die domme ganzen. Die kregen net te eten. |
 |
Wat een schreeuwlelijkerds. Ik dacht instinctief: even afstand houden. |
 |
Gek, hè, je nek wordt dan vanzelf langer. Ogenschijnlijk ging ik op twee meter
afstand rustig liggen, maar ik hield mijn motor draaiende. Dat had ik van Max
Verstappen gezien.
Toen ik bekomen was, heb ik, als pootreiking, in al mijn
goedheid, getracht een gans te besnuffelen. Op tijd greep een vriendelijk
parkmens in. Wist ik veel, dat mijn hele neus er af had kunnen gaan.
|
 |
Dat was op zich niet eens zo erg geweest. Ik had vijf minuten lang mijn neus wel kunnen missen. Ligt daar namelijk een heel dik beest te stinken, niet tekort. |
 |
Miss Piggy, maar dan wel met het verkeerde parfum achter haar lellen. Gelukkig ligt ze niet bij ons in de tuin te ruften. |
Geef mij maar kinderen. Daar ben ik verzot op, vooral die kleine meisjes met een bewegende staart aan hun hoofd. Ik heb er bij twee lekker in gehapt en dat vonden ze helemaal niet erg. Ik heb er ook nog één tussen twee keien in gegooid. Die vond dat ook niet erg. Ze gaf erg mee, toen ik tegen haar aan sprong.
 |
Ook kleine jongetjes zijn leuk. Al snap ik
niet, waarom ze op achtereinden van neushoorns staan te meppen. Een bepaald soort groet, denk ik. |
 |
Van leeuwen ben ik niet bang. Deze voelde een beetje koud aan en had een
berijdster. Ze vond me erg lief. Ik haar ook. We hebben even met z’n 3-en staan
knuffelen. Ik moest echter weer verder om mijn basiskennis vergroot te krijgen. |
 |
Onderweg moest ik gauw een meisje een lik geven. Lekker hoor, ze had net een
ijsje gegeten.
|
 |
De smaaktest met een ezel viel heel anders uit. Had zeker
planten naar binnen gewerkt. Eerlijk gezegd ben ik gekker op
bosbessen. Lief was-ie wel. Na drie keer neuslikken, had ik mijn bekomst ervan. |
 |
Ik heb toch liever mijn bazin. |
Ik was alweer uit mijn tuig gegroeid en heb voor het eerst
een nieuwe om gehad. Weer met dat vervelende “Security”er op. Ik had liever
“Brandweer” gehad, dat was het legitiem geweest om overal te plassen met mijn
eigen bescheiden brandspuit.
Security-honden plassen en poepen niet elders. Daarom heb
ik van 10 uur ‘s morgens tot 18.00 uur ‘s avonds alles opgehouden. Dat zit
gewoon in me.
 |
Nu was ik het aan mijn stand verplicht om als een security op een
partij botten te letten, die kunstzinnig naast een gevaarlijke krokodil
lagen.
Er wordt zoveel gejat tegenwoordig. Zelfs tante Kaytie
heeft er een pootje van, als ik even opkijk van mijn hertensnack.
Na een poosje kwam ik er achter, dat die botten vast zaten in de vloer. Erg min. Ik had er toch wel ééntje mogen hebben na al mijn gewaak. |
 |
Na dit erg vaststaande
feit stond ik ook nog voor paal. Bleek de weg naar loslopende apen afgesneden te zijn door glas. Op de paal kon ik daar niets van lezen. |
 |
Ik had zo graag een aapje gehad om mee te kunnen gaan
apenkooien.
Ik zag er nog eentje in een bootje zitten, maar ik heb
mijn reddend zwemmen nog niet onder de schoft.
|
| Ik hoop wel, dat hij op tijd gered is. Kan-ie volgende keer mee terug in de
auto. Kan hij me lekker vlooien als personal assistant.
Flamingo’s zien er prachtig uit, maar die hoef ik niet. |
 |
