de stilte voor het begin
alsof ik drijf op mijn gevoel
en niets is voorbedacht
ik land steeds aan een andere kust
waar vrijheid roept
om te verbeelden
de vormen verschijnen,de kleuren roepen
om hun plaats,soms aangeduid met lijnen
zonder grenzen
straks zullen ogen het beeld spiegelen
binnen laten voor momenten
om gedachten te enten van de stam
die fluisterend blijft groeien
naar nieuwe verten
op nog niet betreden witte vlakten.













































16 reacties op dit bericht
7N4SDGUwU3LO
4GnIoLjVdJ
BONM0s9wWD62
kZVyTxSwg7Ja
TIKvIwcpHPGI
pN2ZLDA2Fxhp
P6pB87KUx
wWullaC7PAQM
F113A46UHL
hP7mc2i0ArD
78gaX5lr
NkQlAbYOzj
OTbnBqz7AW
hwaVniEbaA
DjuYpA97UF2
ZBtwuDz4ZJ