de gulden regel is dat je nooit meer moet uitgeven dan je zelf verdient. anders loopt het spaak.
als je voor een dubbeltje geboren bent ,dan wordt je nooit een kwartje.als je dan een kwartje bent,ben je toch de klos want er is altijd wel een kok te vinden die je appels voor citroenen verkoopt.weg kwartje en terug naar dubbeltje.vroeger had je nog weleens,meestal tijdelijk, een socialistiese kok die heel wat kon bekokstoven voor de onderkant van de samenleving.
mensen voelden zich nog verbonden.als een fabriek een goed eigenaar-directeur had die geloofde in zijn werknemers en ze niet op straat zette als het even tegenliep dan.........zong iedereen *morgen gaat het beter *. de mensen wilden vooruit.
nu loopt alles achteruit terwijl wel elk bedrijf klein,groter of grootst een omvangrijk aantal
managers heeft,al was het maar om niet verder achteruit te lopen.we barsten van de nieuwe
betrouwbare titels als ...; raad van bestuur,commissarissen (die krijgen regelmatig een klein beetje commissie) en die mogen af en toe leden van de bedrijfsraad uitnodigen om een liedje te komen zingen.er is ook altijd een voorzitter,een voorzanger ware beter.klinkt wel goed.een voorzitter van de raad van bestuur.er is nooit iemand bij die de raad van bestuur raad moet kunnen geven.
zulke aanraders moeten ingehuurd worden per gelegenheid en dat kost heel veel euro's per uur en per man.adviesburo's heet dat.die hebben nog veel meer noten op hun zang maar zijn nooit echt verantwoordelijk als ze vals zingen.ze gaan gewoon weer bij een ander voorzingen.

alles moet effect hebben,de mensen worden beurs van de effecten. of obligaties.een soort gebak a la oublies . het zijn een soort oliebollen die de pan af en toe uitrijzen,dan plotseling niet groter zijn dan een erwt.voor het geld van 1 grote oliebol kun je plotseling duizenden erwten kopen.niemand op de geldwisselkoersbeurzen houdt van erwten maar toch moeten ze allemaal aan de snert. weg kaviaar,weer op de fiets,een  tweekamerwonig driehoog achter waarvan 1 kamer bijna vol zit met vergane glorie.
waarom schilder ik vandaag met woorden .omdat aan de kleurloosheid van de wensdromen waar miljarden mensen mee worden verleid om rijk te worden als je dit of dat doet geen verf nodig heeft.
hooguit om spandoeken mee te maken die allemaal roepen TEGEN....
het PALET rooskleurige misleidingen is uitgedroogt.tot slot de titel van het schilderij....die wordt geschilderd.gewoon een beetje stuivertje wisselen.

waarlijk geen luchtkasteel

vandaag bouw ik een gedicht voor de toekomst
vandaag schrijf ik een toren voor de vrede
met ijzeren letters
gehouwen in wit marmeren blokken
de spotvogel in mij
wordt vervangen door een jonge duif
die helder afsteekt tegen marmeren blokken

een ragfijn koperdraad houdt de blokken aaneen
bronzen blokken
bewogen door windstilte
luiden het ik-tijdperk uit

de aarde wordt weer koel onder baäl
barrevoetse kinderen met zwartgoud haar
spelen in stromen
die uit de marmerberg trapsgewijs
naar beneden glinsteren

een hartvormige vijver
een zwarte en een witte zwaan
dartelende vissen in een opkomende gouden zon

vandaag zing ik een lied
vanuit de onpeilbare ruimte
van het innerlijk

vandaag en morgen

jacques magendans 11 februari 1982
(gedicht bij de toren voor de vrede)

in het begin weten we nog niets
beladen met een rugzak met genen
waarin een weg wordt aangegeven
wat we zijn,wat wordt verwacht

een eerste verwonderde kijk op de dingen
de warmte is anders,de geur komt van buiten
er spiegelt een licht,nog niet gewend
ogen gaan dicht,dan weer open
zo zal het voortaan zijn, elke dag

vier ogen spiegelen zich
aan elkaar en dringen binnen
herkenbaarheid begint te dagen
beelden die lang worden meegedragen
na die eerste dag van kijken en zien

het binnenwater wordt ongeweten
omgezet in verleden tijd die toekomst leert
het is nog vroeg en niets wordt beweerd
dan klanken van warmte en lach
zo zal het voortaan zijn iedere dag

er wordt een lied gezongen
bij ontwaken en voor het slapen
ruimte genoeg om zelf te gapen
ruimte genoeg voor eigen klanken
die iets beduiden wat wenselijk is

ik weet het nog niet
een boertje,een hik,een lach
gewoon alles doen,alles mag
en wordt aanbeden
nog voor ik het zag,nog voor het verleden
dat nog niet wordt verwacht
op deze eerste dag

jacques magendans  25 augustus 2011

geboorte