Naar de inhoud

SeniorenNet-jot

akke.beakke.be

Archief

Herfst

Nog mooie dagen deze week. Reden om deze mooie zwam te laten zien. Hij is eetbaar, maar ik waag me er niet aan. Trouwens het zou zonde zijn van het mooie plaatje



95742-83cf23d6086f5214469b0a089b5b5da6.jpg

Herfst

Sneller dan ik dacht komt het volgende probleem om de hoek kijken na fosfaten, zure regen, fijnstof - Co2 en stikstof. Nu Pfas ook weer bijna niet af te breken stoffen, die in de grond - in het water maar ook in ons lichaam terecht komen. We zadelen onze kinderen en kleinkinderen wel op met onze "vervuiling"
Ik begrijp er niet zoveel meer van. Goede zaak dat je in winkels niet zomaar een plastic zak meekrijgt prima. Maar wat als ik per mail wat bestel dan krijg ik een doosje in een doos opgevuld met plastic en karton enz. Moet je nagaan, dat veel wordt teruggestuurd en dus weer opnieuw verpakt wordt in een doosje in een doos vol...
Ook niet mooi de vreselijke blokkendozen langs de snelwegen waar al dat "moois" wordt verzameld.
Zal wel aan de herfst liggen, dat ik vandaag niet zo vrolijk ben!! (even maar)

Herfst

Zure regen - Co2 - Stikstof - en wat dan? Er is veel werk aan de winkel!! Ik heb het idee dat we teveel achter de feiten aanlopen. 
Maar intussen volop herfstkleuren in mijn tuintje. Een hortensia die mooi verkleurt.

95332-926796c4ee831cb3b5fa1cf18e4e119c.jpg

Te zielig voor woorden

Vanmorgen in het nieuws: De Amerikanen houden zo van hun wapens - dat wisten we al;  maar gelukkig houden ze ook veel van hun kinderen. Hoe weet ik dat? Ze gaan wapenveilige scholen bouwen. Scholen met een soort loopgraven.
Misschien is dit plan een eyeopener. Het moet niet gekker worden.
Ook in het nieuws: vechthonden, dat vind ik te verdrietig voor woorden!! Dat de vrouw in het huis van haar vriend zo gebeten is is misschien ook wel een eyeopener - ik hoop het. Honden geen vechtersbazen, maar grote vrienden.

Vakanties

Als ouders ben je weer blij als kinderen en kleinkinderen na hun vakantie weer veilig thuis zijn. Je wordt wel ingeschakeld voor een en ander. Zo was ik twee keer op Schiphol en kreeg ik als dank deze mooie bos.
Op het vliegveld trekt heel de wereld zo'n beetje aan je voorbij. Als ik die drukte zie, dan is minder vliegen nog heel ver weg. Het is ook een hele stap om voor jezelf te zeggen ik ga minder of niet meer vliegen, zolang het voelt als een mini mini  druppeltje op een gloeiende plaat en intussen het vliegverkeer alleen maar groeit.
Eigenlijk een zelfde verhaal als minder vlees eten. Dat slaat ondanks veel kritiek toch aan. Is ook iets gemakkelijker tegenwoordig, doordat er steeds meer vervangers op de markt komen, die vaak redelijk goed smaken. Toen ik begon met geen vlees meer te eten 40 jaar geleden wist de kok in een restaurant meestal niet wat hij daarmee aan moest - kreeg ik bijv. 2 maiskolven op mijn bord; zo van zoek het maar uit en smakelijk!


94951-fff49c06a90ce72a3bf285ec897eddea.jpg

Burkaverbod - demonstratie

Opgegroeid op nonnenscholen ben ik wel gewend aan vrouwen met kappen en andere hoofdbedekking. Ik heb bezwaar tegen gezichtsbedekking niet tegen hoofdbedekking. In de winter zetten we ook een lekkere warme muts op toch? 
Iemand niet in zijn gezicht kunnen kijken vind ik heel onaangenaam om het zo maar eens te zeggen. Wat heb je te verbergen of waarom vind je het nodig, in een land waar je zelfs uit beleefdheid je zonnebril afzet bij een gesprek, je gezicht niet te laten zien. Het gaat naar mijn mening dan ook niet alleen om "vrijheid."  Iemand zijn of haar gezichtsuitdrukking niet kunnen zien kan leiden tot een heel vervelende reactie. Dat heb ik niet zelf bedacht, maar ik kan dat wel invoelen. Demonstreren onder het mom van:
Vrijheid voor vrouwen -Ik zou zeggen maak dat de kat wijs!!!
 (en het is toch geen gezicht!!)

                                

                                    

Zomaar

Over vroeger. De was doen was ook zo'n ding. Op het wasbord schoonschrobben en door de mangel halen. Op zondagavond ging de grote wasketel al op het vuur. Een luxe deed zijn intrede met een langzaam wasser. Eerst de meest schone was en geleidelijk de meer vuile in de machine. Vullen en leeg laten lopen ging nog met de emmer.
De oude ganglamp van mijn moeder en de koffiemolen aan de muur. Ook mijn kleinkinderen moesten natuurlijk een keer koffiebonen malen.
Ik zie mijn vader nog onze schoenen verzolen en nieuwe hakken zetten op de leest. Ze waren toch best handig die vaders van ons - een taai stuk leer spijkeren en kloppen en bijsnijden dat was best aanpakken.

Fietsen

Er was eigenlijk te veel wind om de Zeelandbrug over te fietsen. Voor mij met mijn trapondersteuning ging het wel natuurlijk. Als troost voor mijn lief z'n harde zwoegen ergens gegeten met een lekker biertje. We hadden gasten aan tafel zoals je ziet.

94803-877117e62a6c24a6b0692447384b433a.jpg

Zomaar

Als je zelf wat ouder wordt heb je ook oude spulletjes in je huis. Spullen met een verhaal, zoals de oude thermo/barometer. Van mijn man zijn opoe zeker ouder dan 120 jaar. Hij hing in een klein huisje waar ze met velen woonden, zoals dat in die tijd gewoon was. Om de weersverwachting te bekijken tikte je zachtjes op het midden van de barometer. Nu krijg je de verhalen over het weer tot in heel ver weg.

Zomaar zomer !!

In de schaduw voor mijn huis rustig zitten, wat lezen en vooral wat rondkijken.
Naar de merel, die voluit zit te zingen - de sperwer hoog in de lucht cirkelend op de thermiek - de witte vlinder, die even uitrust op mijn grote teen. Ik zie dat de ribes nodig gesnoeid moet worden - de hortensia's schreeuwen om een emmer water. Dat zijn nathalzen en die hebben het niet goed in deze droge tijd.
Op weg naar ver weg vliegen boven in de blauwe lucht honderden mensen in kleine porseleinen vliegtuigjes, die je zo in een vitrine kast zou kunnen zetten. Ik woon langs de A15 die nu opvallend rustig is.
Als het niet zo erg warm was zou ik helemaal genieten - nu een beetje minder.
  
                                              

Meer van SeniorenNet-jot

↑ Terug naar de berichten