Dan toch maar gedogen.....

Het zal toch niet waar zijn…. TNT dat kan je echt niet maken!

Niet dat zij het zelf beweren, maar ik wil het nu toch wel even benadrukken, dat de joden niet het alleenrecht hebben om te klagen. Mag ik in wijde omgeving dan geen (klaag)muur ontwaren, mijn klaaggezang zal er dit keer niet minder om zijn. Ik heb er maar even een biertje bij gepakt en daar gaat het eigenlijk ook om. Het biertje, dan wel als symptoombestrijding.

Echt, ik voel mij momenteel ontzettende de L. De lul dus en vergeef mij zo nodig voor mijn taalgebruik. Ooit liep ik al heel lang rond met de gedachte, om te willen bloggen. Niet als digitaal dagboek, maar als digitale registratie van één van mijn gedachten per dag. Dat leek mij leuk èn dat werd ook leuk, sinds ik half januari daarmee ben begonnen.

Wat mijzelf ontzettend deugd deed, is dat ik dagelijks met gemak aan mijn onderwerpen kwam en het vaak even makkelijk opschreef. Voor mij heel belangrijk, omdat ik mij in de vrolijke vut van elke dwang tot presteren verlost wist, maar toch graag heel exhibitionistisch wilde schrijven. Oké, dat lijkt op een masturbatieshow, maar voor mij belangrijk, dat ik niet alleen fysiek, maar ook mijn hersencellen bleef trainen.

So Far So Good. Maar dan komt nu toch mijn gezeik, ondanks dat ik mij afvraag of ik dit wel hier en nu moet doen. Ja dus, want het gaat nu ook om ‘die ene gedachte van de dag’.

In oplopende hevigheid heb ik al vele weken te veel last van mijn kop, chronisch en geen kloten aan te doen. Voor de ontsteking in voorhoofd- en bijholten heb ik inmiddels 7 operaties ondergaan, 8 ziekenhuizen bezocht, waarvan 3 academisch met een batterij aan topprofessoren. Al deze grootheden hebben min of meer de handdoek in de ring gegooid, terwijl ik toch eigenlijk ‘de bokser’ ben. Toch moet ik mij misschien gelukkig prijzen, uiteindelijk is het niet terminaal en kan ik, wie weet, er honderd mee worden.

Ja rot op, honderd?! Nou ja, dat is mijn reactie van dit moment, zoals ik ook heb bedacht hoe de inleiding van mijn overlijdensadvertentie moet zijn: “Arnold heeft gelukkig geen hoofdpijn meer.” Ik geef toe, het klinkt allemaal heel zwaarmoedig. Nou dat ben ik momenteel ook.

Weet je, mijn eeuwige hoofdpijn en duizeligheid heb ik, altijd wel ergens in mijn verhalen, laten weten. Daarnaast wil ik het ook zoveel mogelijk negeren, hoe verrotte moeilijk dat ook is. Mijn vaste stelling is, dat er toch heel veel leuke dingen in het leven over blijven en zolang mijn arts mij niet doorstuurt naar een dierenarts, hoef ik “het finale spuitje” ook niet te vrezen.

Vanwaar dan dit geklaag?! Eigenlijk heeft dat met een vorm van woede te maken, die mij zo nu en dan (in dit geval: nu) overvalt. Ik heb zulke heerlijk grijzen hersencellen, waar heel regelmatig de leukste gedachten uit voortkomen, die ik mij graag door die denksubstantie laat dicteren. De afleiding is dat m’n hersens en (type)vingers daarin een fantastisch verbond hebben gesloten.

Alleen nu niet. Tenminste, het onderlinge contact lijkt al een tijdje verbroken te zijn. Mijn heerlijke gedachten weten mijn vingers niet meer te bereiken. Ik wil wel, maar het gaat verdomme niet. Te vaak moet ik momenteel het met een biertje forceren. Overigens niets mis mee, want tijdens mijn creatieve opleidingen is mij meer dan eens geadviseerd, mijn geest met alcohol of “een blowtje” te activeren. Zo nu en dan werd het een biertje, nooit een blowtje. De laatste tijd lijkt geestelijk mij alcohol te worden opgedrongen, waar ik vanavond met vier biertjes aan toegeef.

Dat wil ik niet blijven doen. Niet voor niets ging ik van XXL naar L. Nu nog dè L overwinnen.

-o-o-o-

Een gevleugelde uitspraak in de horeca is “ze eten me arm, maar drinken me rijk.” Bij van der Valk Restaurants is dat anders. Hoewel ik niet direct fan ben van deze restaurantketen, eten wij er zo nu en dan. Ook al omdat het eten zeker niet slecht is. Wel vind ik dat je er eet om te eten en niet om echt te tafelen.

Natuurlijk heeft dit alles met de grootschaligheid te maken, maar vooral ook met de bediening. Jaar en dag is het grote manco bij de “kaketoes” dat het personeel het presteert om, in het gunstigste geval, “de verkeerde kant” op te kijken, maar meestal, als met oogkleppen op, recht voor zich uitkijken. Is het je gelukt om dan toch weer een tussentijdse bestelling te doen, moet je ook weer te lang op de bestelde drankjes wachten.

Ook nu was dit weer het geval. Dat de Vandervalkies daar in de loop der jaren niets aan hebben gedaan?! Tenminste, ik heb niet de indruk dat zij het personeel op efficiëntie (laten) trainen. Stel nou eens dat na training er, met een voorzichtige schatting, 10% meer drankjes kunnen worden uitgeserveerd. 10% van……. En dat concernbreed, tel uit je winst.

Het lijkt er op dat Oranje de wereldtitel voetbal wil kopen, door in 2018 het WK voetbal te organiseren. Een uitvlucht die is gevonden, na drie keer in de finale te hebben gestaan, zonder de titel te hebben gewonnen. Voorvechter voor deze titelaankoop is ongetwijfeld Johan Cruijff, die zijn verlies van 1974 nooit goed wist te verteren.

Als strategisch denker zal het Johan zijn opgevallen, dat 1/3^e van de WK-finales door het thuisland, Uruguay – Italië – Engeland – Duitsland – Argentinië en Frankrijk, werd gewonnen. Toen was het nog even een kwestie om de Bobo’s van zijn plannen te overtuigen, waarna de Fifa hier op inspectieronde kwam.

Maar ja, moeten we echt 476 miljoen investeren, om de wereldtitel binnen te halen?! Een tweede plaats, tijdens een pracht finale in Rusland, zou toch zeker ook heel mooi zijn.   

Omdat ik nou eenmaal niet graag naar de commerciële zenders kijk, met al die onaangename commercialbreaks, zag ik twee weken geleden voor het eerst het programma Holland’s Got Talent op RTL 4. Daarin herkende ik de Engelse versie, die inclusief alle mimiek, volledig is gekopieerd. Wat onbedoeld van het programma een gekkenbekkenfestival maakt.

Desalniettemin, deze talentenjacht leverde wel een geweldige TV-avond op. Afgelopen week echter, was het al weer een heel stuk minder en dus een bevestiging van mijn aversie tegen commerciële zenders. Alle voorafgaande uitzendingen werden opnieuw uitgemolken, met een volledig onnodig achteraf-commentaar van de drie juryleden. Het zappen meer dan waard.

Vanavond was dan de eerste halve finale, met opnieuw pracht TV. Daarbij is hen het geklungel met het bepalen van de 2^e finalist vergeven. Beide kinderen mochten als nummer 2 en 3 naar de finale. Wat mij betreft: 3131 SMS Angelique.

Daar waar niemand mag parkeren, parkeert de heilige Max dagelijks zijn BMW, enkele passen van zijn domicilie, het Provinciehuis Groningen. En dat is arrogantie ten top. De oud Euro Parlementariër is nota bene van huis uit socioloog, zodat hij zeker en vast bekend is met de definitie sociologie: “Het bestuderen van mensen en gedrag in hun sociale omgeving, in relatie tot de heersende moraal en ethiek….”

Raar toch dat zo’n man dan meent boven de wet te mogen staan…. Overigens vermoed ik dat de geparkeerde fiets van zijn secretaresse is. Zullen zij, naast parkeren, ook op een andere wijze intiem met elkaar zijn?

-o-o-o-

n.b.: In Griekenland mag iedereen ‘even’ fout parkeren. Lees hiervoor:
www.kroondomein.com/fietsminister.htm

Door het land heen, heb ik beroepshalve heel wat grote bedrijven bezocht. Voornamelijk de hoofdkantoren hiervan, waarbij “het parkeren” nog al eens verwondering bij mij opriep. Niet bij de bedrijven die, op jouw komst voorbereid, netjes voor jou een parkeerplaats hadden gereserveerd. Heel geinig ook eens aan de rand van de Amsterdamse Jordaan, waar ik met een autolift een kleine parkeerkelder inging.

Ook waar je aan de straatkant moest parkeren, was het geen enkel probleem. Vanuit een heel conservatieve training, heb ik mij overigens aangeleerd om dan niet direct “in beeld” te parkeren. Theorie daarvan was dat, bij het uit de auto komen, je een onderdanige positie aanneemt, waarmee je met jouw entree jezelf enigszins op achterstand hebt gezet. Onzin misschien, maar ik hield mij daar wel aan. Kwam mij ook goed uit, want ik heb nooit goed geleerd om een leaseauto te wassen. Heel gek, met mijn eigen auto beheers ik dat wel. Maar dit ter zijde.

Vreemd vond ik het bij die bedrijven, meestal van ontzettend conservatieve aard, waar de meest prettige parkeerplaatsen, direct voor de deur, voor de directie waren gereserveerd. Bij één van de dagbladen maakten ze het zelfs zo bont, dat het bordje “GERESERVEERD DIRECTEUR” in hoofdletters was geschreven en “gereserveerd adjunct directeur” in kleine letters. Ik heb het nooit nagevraagd, maar hier zal best een “doordachte visie” (of wel zelfverheerlijking) achter hebben gezeten. Bij het hoofdkantoor van een fabrikant met eigen winkelketen was voor het pand een immense parkeerplaats. Het dichts bij de ingang waren er zeker 25 parkeerplaatsen gereserveerd voor de directie (?!). De bezoekers moesten daardoor een aardige tippel maken.

Vaak is het dan ook nog zo dat je als bezoeker met je auto naar de achterkant van het pand wordt verwezen. En dat heb ik nou nooit begrepen. Het is toch niet meer van deze tijd dat directieleden heel arrogant hun eigen auto pal voor de deur zetten. “Zoek het maar uit, meneer de klant. Regent het, nou dan heeft u toch zeker wel een paraplu in de auto?!”

Zou ik het voor het zeggen hebben, dan hadden directieleden zelfs geen eigen parkeerplaats. En zo dicht mogelijk bij de ingang van het kantoor zouden de parkeerplaatsen zijn gereserveerd, met de borden: “Welkom, voor u als klant, zijn deze parkeerplaatsen gereserveerd!

Toch kon ik één keer billijken dat er sprake was van een eigen parkeerplaats. Er zal best een goede reden zijn, om die plaats mevrouw Van Gelder te hebben toegewezen.

-o-o-o-

n.b.: Meer parkeerperikelen lees je in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/tolerantie.htm

De wereld mag Google wel dankbaar zijn, want kennelijk hebben zij mijn blog “vermogensmaximalisatie” van 19 maart jl. in het (Amerikaans) Engels vertaald. (zie: http://knetter.bloggertje.nl/note/10616/vermogensmaximalisatie.html)

En dat heeft bij de puissant rijken van de States tot nadenken gestemd, getuige hun persbericht van 4 augustus jongstleden, waarvan hieronder een uittreksel:

Kom op Nederlandse multimiljonairs, nu jullie. Dan volgen de Quote’jes uit India, Rusland en China vanzelf wel. Wat zal het dan ontzettend mooi worden in de wereld! Met dank aan Google Vertalen.

-o-o-o-

n.b.: Graag slik ik alsnog mijn woorden in,
ooit neergeschreven in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/vazallen.htm

Met het voornemen dit nog heel lang uit te stellen, onthul ik ongevraagd dat het nummer Unchained Melody van The Righteous Brothers tijdens mijn crematie, nou ja de plechtigheid daarvoor dan, zeker zal worden gedraaid. Voor mij is dit namelijk het mooiste nummer aller tijden. Vanwaar deze mededeling, waar voorlopig niets mee kan worden gedaan?!

Dat heeft te maken met mijn blog van afgelopen Zondag. Toen had ik illustraties bij elkaar gegoogeld, om mijn stelling over Ever Greens kracht bij te zetten, zoals Little Green Apples van Bobby Russel. Die Bobby leek mij, naast Bill Medley, “die andere broer” van The Righteous Brothers.

Jaren geleden had ik gehoord dat “die andere broer” jong was overleden. Ik kende zijn naam niet eens. Verder googelend bleek mijn constatering echter niet juist te zijn. De tweede man was niet Bobby Russell, maar Bobby Hatfield, die niet jong was overleden, maar zijn laatste adem uitblies op 5 november 2003, een half uur voordat The Righteous Brothers zouden optreden.

Mijn eigenwijze karaktertrekje speelde weer op. “Die Hatfield kan helemaal geen Righteous Brother zijn. Kijk maar eens naar de twee platenhoezen.“ Op zoek naar mijn ongelijk, zocht ik op You Tube naar een zo recent mogelijk LIVE optreden van The Righteous Brothers. Vreemd genoeg waren er alleen maar zwart-wit dan wel zestigerjaren beelden te vinden. Dat is toch raar?!

Unchained Melody was niet alleen in de jaren zestig een hit, maar ook nog eens in 1990. Als je dan leest dat het duo nauwelijks zeven jaar geleden werd gehalveerd, zij tot dan nog optraden, dan zou er toch ook beelden van recentere datum beschikbaar moeten zijn?!

Kortom, voor mijn gevoel hangt er een mysterie rond The Righteous Brothers. Wie het echt weet mag het zeggen.

Van de VVD, als nationale “ballen”bak, mocht je verwachten dat zij zonder enige gêne met de PVV zouden gaan samenwerken.

Voor de CDA ligt dat anders. Als grote verliezers van de verkiezingen, trekken zij ook zonder enige gêne de macht opnieuw naar zich toe.

Hiervoor bedienen zij zich dan wel van pure volksverlakkerij, door met een gedoogakkoordconstructie Partij Wilders op een bijzondere manier mee te laten regeren.

Nog los van deze ranzige constructie, waarmee wij in heel de wereld voor joker staan, is het toch te gek, dat de staatsrechtelijke opdracht niet is uitgevoerd. Dat lijkt op muiten. Dat u dit pikt majesteit?! Nee, nou geen: “Wat moet ik dan?”  Gewoon uw tanden (zijn die nog van uzelf?) laten zien en eens flink op uw koninklijk goedgekeurde poot spelen. Uiteindelijk bent u de baas van Nederland! Als u nú niet ingrijpt bent u ècht het haasje.

Dit is de eerste, maar dan zeker niet de laatste keer, dat er een loopje met u wordt genomen. Ik hoor ze al: “Ach joh, weet Bea veel.”  En Bea zal steeds minder weten, want de wekelijkse Tea Time zal ongetwijfeld worden gesaboteerd. Geert Wilders, die van het regerinkie gedogen, houdt nou eenmaal niet van thee drinken en zeker niet op het paleis. Daar heeft u het wel zelf een beetje naar gemaakt. Te nadrukkelijk heeft u het PVV blondje laten merken, dat hij zeker uw kleur niet is. Tja, dat pikt ie niet.

Terecht dat u hem niet pruimt hoor, want ik mot ‘m ook niet. Maar ja, daarmee bent u in een wel heel moeilijk parket gekomen. Nee, van die nieuwe regering moet u het echt niet hebben en u zult merken dat al uw invloed als sneeuw voor de zon verdwijnt. U zult uw steun in privékringen moeten zoeken.

Hé, wacht ‘ns, ik heb een idee. U kent die Hans van den Broek toch goed, de schoonvader van uw neefie Prins Maurits?! Nou, die Van den Broek is, net als Lubbers, ook Minister van Staat. En weet u, ook hij is woest over het feit dat zijn CDA met de PVV gaat samenwerken. Komt hij overmorgen ook op het verjaardagsfeestje van uw zus Irene? Nou, dat zou een mooie gelegenheid zijn om hem er toe aan te sporen de CDA, tijdens hun komend congres, plat te leggen. “Niks gedogen van de PVV!”, zal hij daar moeten uitroepen.

O, hij mag niet op dat verjaarsfeessie komen?! Nou, dan laat u uw zus Margriet toch effe een Barbecuetje organiseren en dan treft u ‘m daar. Doen hoor! Anders mag u als koningin, in het vervolg alleen nog maar zwaaien met uw handje.

n.b.: Dat ik niet altijd even lief ben voor hare majesteit, lees je in mijn kroondomein: www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/milkakar.htm