onze SAM vijf maanden oud!!!

Wat een heerlijke zonnige dag!!

Het is woensdag, onze uitstapjesdag, na gezamenlijk overleg hebben wij besloten om even bij onze jongste dochter en haar man een kop koffie te gaan drinken, ongeveer èèn uurtje autorijden van uit s,Hertogenbosch naar Dinteloord, maar wat een drukte op de weg, aangezien wij meestal i.h. week,end gaan, is de vekeersdrukte een HEEL verschil! Maar maakt niets uit, de rit verloopt voorspoedig en in Dinteloord aangekomen hebben wij heerlijk in het zonnetje genoten van een bak koffie, daar wij onaangekondigt voor de deur stonden, en het de vrije dag van dochterlief was, was zij heerlijk ertussen uitgeknepen en was heerlijk gaan winkelen!!  Ook waren wij even nieuwsgierig hoe het met hun hond SAM ging,het is een hondepup van het ras Benner Senner van 5 maanden oud, onbegrijpelijk hoeveel zo,n hond groeit in amper 5 maanden tijd! Hij weegt nu 30 kilo, is aan het tandenwisselen en vertoont de daarbij horende kuren < het is te vergelijken met de babytijd > van onze kinderen! Piepen v.d. pijn als er een NIEUWE tand doorkomt, en heel inkennig!wat er volgens dochterlief allemaal bij hoort!we zijn dan ook NOOIT te oud om te leren,

Het is nu een uur of zeven..zondagavond, en het raam staat open, terwijl ik dit zit te tikken, hoor ik de kinderen buiten aan het spelen…fietsen…steppen, en met waterpistolen.Ineens denk ik aan de tijd, dat ik een jaar of 5 was, het was net na de oorlog, en veel speelgoed had je toen nog niet, wij woonden in een steegje! Het straatje was denk ik zo,n ZES meter breed en het had kleine smalle stoepjes, als het maandag was, stonden de vrouwen met hun teil en wasplank buiten te wassen, en daarna werd het zeepwater gebruikt om de stoep en het straatje te schrobben, waarna de jongetjes in het kleine stroompje water, wat nog in de gootjes was overgebleven, hun van kranten papieren gemaakte bootjes lieten varen,ik was als eenigkind een meisje dat nogal dromerig en stilletjes, dit op het stoepje van ons huisje met mijn duim in m,n mond alles stilletjes zat te bekijken, naast ons woonden ook een buurmeisje, en zij was mijn hartsvriendin en maakte terwijl wij met onze LAPPENPOPPEN speelden, grote plannen…en wilde niets liever dan later MOEDER worden met heel VEEL kindertjes, en bij die beelden zagen wij lieve kindertjes, die je zo lekker kun AAN en UIT kleden, en natuurlijk met heel veel krullen die je dan voorzag van de mooiste haarstrikken, en wat ook HEEL belangrijk was, was dat wij natuurlijk over al die kindertjes de BAAS waren, en aan een man…… ja, die kwam in onze dromen helemaal niet voor, en als er naar werd gevraagd dan zeiden wij, wij trouwen dan met onze papa, en die is HEEL de dag werken en verdient daarmee de centjes voor het eten, en de kleertjes!!!!

Wat leefde ik toen HEERLIJK in dat kleine beschermde wereldje!!!

Donderdagmorgen, ging de bel…gezellig onze jongste dochter met haar hondepup, een Bennersenner van haast vijf maanden stond onverwachts voor de deur, daar ben ik altijd heel blij mee, want wij wonen n.m. niet zo dicht bij elkaar dat we iedere week even een kopje koffie kunnen gaan drinken, maar er was opeens een groot probleem, de pup had zo iets, van ik ga hier dus ECHT niet naar binnen, terwijl hij een maand of twee geleden, heel vrolijk naar binnen was gestapt!

 Ik zij, wacht maar even, want als ik naar haar toe gaat, mag hij altijd een lekker hondensnoepstengeltje van mij opknabbelen, en dat weet die doerak heel goed, want dat heb ik namelijk altijd in m,n tasje, met als gevolg dat hij mij de hele tijd achterna loopt, zolang ik dat tasje om mijn schouder mee draagt! Maar wat ik ook liet zien, hij wilde niet! Maar ja…wat dan..hij weegt n.m dertig kilo, en die draag je ook niet meer zo een- twee-drie even naar binnen, nadat mijn dochter hem stevig in zijn nekvel over de drempel heen had geduwd,bleef hij na overal te hebben rondgesnuffeld, toch HEEL nerveus en kwam na een half uurtje, het stengeltje halen! maar wat hem vandaag bezielde, weten wij nu nog niet, de hele verdere dag bleef hij nerveus, en heel schichtig, wat onze dochter en wij nooit hebben meegemaakt!!wat het ook was, hij zal het ons nooit vertellen.

ben vanmorgen samen met mijn man wezen stemmen, het was in ons stembureau erg rustig maar ja het was nog vroeg, onwillekeurig dacht ik terug aan mijn kindertijd, wat ik me nog herrinner is, dat voornamelijk mijn Vader, heel veel naar politieke gesprekken op de radio luisterde en er veel met vrienden en fam; over gepraat werd, maar dat het meestal mannen waren die het over politiek hadden, en het de vrouwen waren, die zich daarvoor helemaal niet intresseerden, en het bij hun meer de laatste nieuwtjes waren, over wie er nu weer inverwachting was, en natuurlijk over de kinderen, die nog al eens voor problemen zorgden!
de stempapieren lagen altijd al netjes klaar op de tafel te wachten, tot mijn vader s,avonds van zijn werk kwam en ik tussen mijn Vader en Moeder  lopent , mee mocht naar het schoollokaal , waar er dan gestemt moest worden en IK dan het papier in een houten ton mocht gooien! maar ik vond het daar maar akelig stil en deftig, ik vergeet er nog bij te zeggen, dat voor ze gingen stemmen mijn Moeder aan m,n Vader vroeg, op wie zij moest stemmen! zodoende wist ik als kind al waar mijn Vader op stemde!
jaren later probeerde hij op zijn manier aan mij de belangrijkste redenen  van zijn partij uit te leggen, mede daardoor heb ik tot zo,n jaar of tien geleden altijd trouw op deze partij gestemd, daaraan moest ik vanmorgen vroeg terug denken, het is maar goed....dat hij niet weet op wie ik vandaag gestemt hebt,ik weet zeker, dat hij zijn grijze hoofd geschud zou hebben, en het er HELEMAAL niet mee eens was geweest en er het laatste woordt nog niet over gezegt was!!!!!

 Maandagmorgen bijtijds opstaan, want onze hulp komt om 9 uur, twee uurtjes poetsen! Niet omdat wij van die VIESPEUKEN zijn….Maar gewoon, om mijn man en mijzelf het zwaardere werk uit handen te nemen!

Ik heb daar nog altijd MOEITE mee, omdat ik VROEGER ook bij andere mensen ging helpen poetsen, en NU…..moet ik er zelf gebruik van maken, en inplaats dat ik er van geniet, dat een ander MIJ komt helpen…….heb ik er nog altijd MOEITE mee, maar HELAAS er zijn ERGERE dingen toch?

Dinsdag;

‘S morgens om kwart over negen, zit ik al op m,n scootmobiel naar de FYSHIO en eer ik dan thuis ben is het al elf uur, na vlug een bakkie koffie te hebben gedronken, spoed ik me snel naar de douche, dat heb ik hard nodig na de inspanning van de geleverde presstatie met de fyshio therapeut!

Vlug een hapje eten ….Dan de gewassen haartjes in de krul, want ijdel ben ik nog altijd, en dan snel naar het bejaardenhuis, waar ik twee middagen in de week, de bejaarden helpt met handwerken(o.a.kaartjes maken en breien>

Woensdag is de dag, dat mijn man en ik altijd iets LEUKS  gaan doen, tenminste als ik de nodige PUFF daarvoor heb Even naar de Stad en bij V en D een lekker bakkie koffie drinken….met natuurlijk iets LEKKERS erbij!!!!of, als het mooi weer is, een klein stukje wandelen in het bos, ook al is dit v.d. meeste mensen maar een heel klein stukje, voor mij is dat een hele presstatie en GENIET hier dan ook met volle teugen van!!!!

‘S avonds zeg ik dan voldaan tegen mijn MAATJE, daarmee…bedoel ik mijn man, dit is weer een dag met een GOUDEN randje!

Donderdag; is een tamelijk rustige dag, dat is ook HEERLIJK, mijn man gaat dan meestal tennissen, en ik doe ALLEEN maar dingen, die ik heel graag doet, o.a. LEZEN,HANDWERKEN, en MUZIEK luisteren!

Vrijdag,s; kwart over negen alweer met de scootmobiel….naar de Fyshio…..douchen…eten, haartjes vlug krullen en…alweer naar mijn OUDE VRIENDINNEN in het bejaardentehuis, om gezellig te handwerken

je wordt geboren, leert zitten-staan-lopen en praten.dan ga je naar school, van de lagere, naar de havo en dan nog een stapje hoger,dan misschien nog verder studeren en zo leer je steeds meer!
afgestudeert, probeer je werk te zoeken, maar na een aantal jaren kom je erachter, dat het dat toch NIET is, je DROOMT van een eigen bedrijf, in het begin iets kleins, maar je werkt er toch aan, om iets uit te laten groeien tot een GROOT en BEKENT bedrijf, en als dat is bereikt........JA dan!geeft dat toch wel een MACHTIG en TROTS gevoel,hier heb je JAREN van gedroomt!!!!!
in middels heb je de leeftijd, om het iets RUSTIGER aan te gaan doen, maar ACH je kan het maar niet laten, het is nu geen MOETEN!!!maar ach, om nu JOU werk van jaren en jaren over te laten aan anderen, daar wil je eigelijk niet aan denken, want JIJ hebt het tenslotte GROOT gebracht, en misschien doen andere het toch NIET ZO, ZOals jij het zou willen, en verbeelt je dat er iets FOUT zou gaan, daar moet je toch niet aan denken? je leeft op het moment HEERLIJK! hoeft niet meer zo op de <kleintjes> te letten, dus eigelijk heb je helemaal niks te klagen
dan komt eindelijk het moment dat je besluit het TOCH iets RUSTIGER aan te gaan doen, en laat de teugels op het werk iets vieren, en NET als je op het punt staat er helemaal mee te stoppen en het aan anderen over te dragen, hoor je dat er IETS GOED FOUT is gegaan, iets wat naderhand blijkt.... niet GOED af te lopen!!! WEG zijn al je DROMEN, WEG alle LUXE dingen, die jij eigelijk de laatste tijd, als GEWOON beschouwden en waar je nu NET........eens van wilden gaan genieten!dit is het MOMENT, dat je DROOM uit elkaar spat, je te OUD bent om opnieuw te beginnen, en je alleen maar hoopt , op nog een paar GEZONDE en wat RUSTIGE jaren, samen met je vrouw en verdere familie!!!
Maartje 19-5-2010