Berichten van 5 september 2011 tot 11 september 2011

Na een warme benauwde dag gisteren, scheen vanmorgen opnieuw de zon, de temperatuur was heerlijk en wij besloten na de koffie lekker een eindje te gaan fietsen, ( ik op de scootmobiel ) maar dat mag de pret niet kreuken.

De mensen halen bij het woord fietsen uit mijn mond, hun wenkbrauwen op, en ik zie ze denken, jij kunt toch helemaal niet op de fiets, maar ja ik vindt het gewoon prettiger, in plaats van te zeggen scootmobielen, en tenslotte fietst mijn man gezellig (als de mogelijk heit ) het toe laat naast mij !

De  natuur is nu ZO mooi ! Alles prachtig groen, en in de omgeving van eikenbomen liggen al heel veel eikeltjes.

Ik moet na deze ( fietstocht ) opeens aan mijn blogvriend van seniornet denken, ik kreeg gisteren het trieste bericht van hem, dat zijn vrouw is overleden, na een ongeneeslijke ziekte ( pas 62 jaar )

Dan vraag ik mij af, waarom vinden ze toch nog steeds niets uit voor deze ROTZIEKTE ? (goed ) er zijn tegenwoordig veel mensen die er van genezen, maar ook HEEL VEEL mensen, die er aan overlijden!

Heel erg TRIEST, een ander woord heb ik er niet voor!

Onbegrijpelijk dat het zondag 11-9-2011 alweer tien jaar geleden is van de aanslag op de twintowers!

Hoeveel mensen zouden er het afgelopen jaar, zomaar eens nog aangedacht hebben?

Ja, nu de datum de 11-9-2011 weer aankomt, wordt er in de media,s veel aandacht aanbesteed, zodat het beeld weer heel duidelijk op je netvlies staat, maar dat het alweer tien jaar geleden is, kan je haast niet begrijpen.

Maar hebben de mensen er iets van geleerd? Als je al die dingen die in de afgelopen tien jaar zijn gebeurt, achter elkaar op een film zou laten zien, dan vraag je jezelf af of het leven nog wel ZO leefbaar is hier op aard?