spoorzoeken
langs een spoor
dat later bekend wordt
langs de zijlijnen van de stap
gezien door de ogen en
vastgelegd in herinnering
een innerlijke stem zegt me
hier was ik al eerder
die boom herken ik aan de tekening
van tronk en stam
als een film die ontwikkeld wordt
waarvan je de afloop hebt onthouden
de zon staat nu daar
in het westen is geen nieuws
in het oosten wijzen tekens
veranderingen aan die ongelijk verdeeld zijn
zelfs bij het licht van de maan
vervolg de weg
ver weg van het gevoel
de middelen schijnen aanwezig te ontsnappen
aan het gewoel dat ik machteloos verwerp
schiet op
schiet met scherpe woorden
geladen met mededogen
zoals de kogel door de kerk
ik werk al eeuwenlang
met begrippen die be-ogen
dat alles anders kan dan ooit gedacht
en smacht naar uitkomst van verlies
van macht en winstbejag
de tocht is lang de stappen worden zichtbaar
in de verte wordt het licht in jaren
hoe breng je mensen tot bedaren
zo veracht
ver-on-achtzaam niets op lange duur
streef uur na uur op aarde
naar wat je in je allereerste uur ontwaarde
jacques magendans* spoorzoeken *











