Naar de inhoud

atelier 2011

50 jaar kunst en verder
akke.beakke.be

Archief

kunstenaarssocieteit kameleon te arnhem 1961-2011

voor deze dag wil ik iets vertellen over de inmiddels legendarische societeit die
op 1 april 1961 werd ge-opend door mij en mijn vrouw nicolette muller. eerst
werd vanzelfsprekend gedacht aan de bekende moppendag.met een aantal kunstbroeders
hadden we  op de zolder van een oud kaaspakhuis de ruimte verbouwd en ingericht met
heel weinig geld en veel inzet.tegelijk werd het een jazz-cafe en wat later ook nog  een
ekspositieruimte.veel later bekende artisten,musici en toneelspelers gaven weldra acte de precence.
het begon te gonzen van allerlei activiteiten,concerten,happenings, cabaretvoorstellingen en kunst-
tentoonstellingen. johnnie van doorn gaf er zijn eerste optredens,hans claessen en willem de ridder
een dichterlijke show,willem breuker speelde in 1962 al op het kleine podium van de soos.reeds beroemde buitenlandse musici volgden,naar de kameleon gebracht door mijn toenmalige zwager
maurits van hall,die veel in parijse jazzclubs kwam als geluidsspecialist.de mare verspreidde zich naar amsterdam,waarvan johnnie zei dat er in arnhem meer te doen was.zo kwamen op de weekends
kleine groepen,onder aanvoering van simon vinkenoog bij ons de steile trap op. zelfs de bekende
jazzjournalist- en kenner miechiel de ruijter kwam de trap op.hij werd zittend in zijn rolstoel door talloze handen naar boven gebracht. er ontstonden ook akties met een cultureel karakter o.a. voor het behoud van de toneelgroep theater voor arnhem.rotterdam had er een oogje op. de meest
opvallende aktie was ARNHEM DODE STAD....OF NIET.  voor het behoud van de KORENBEURS ten dienste van kunstzinnige aktiviteiten .de gemeente arnhem wilde er een benzinestation vestigen nota bene. de kameleon,even later gevolgd door cultureel cafe  de buik waren de grondleggers van wat nu de grote uitgangsplek van arnhem is.vijfentwintig jaar geleden,bij de
eerste reunie in park sonsbeek-DE THEEPIT- gaven de gelderse omroep en de v.p.r.o.er uitgebreid
aandacht aan. j.magendans.de medeoprichter.
Hoe vind je dit bericht? 10 stemmen
Geschreven door magendans om 12:03 1 reactie Reageer op dit bericht

DE POLONAISE IN TORREMOLINOS IN 1967 MET JOHAN BOSKAMP,

PIA BECK had in torremolinos een nachtclub,in de nogalera,een pas gereedgekomen winkelgalerij
dat,achteraf beschouwd kan worden gekenschetst als de eerste toeristische aanslag op een oud en
rustiek vissersdorp.in die tijd woonde ik in de bajondillo,een onbestraat weggetje vlak bij de zee,slechts gescheiden daarvan door een boerenakker,verder nog een klein wit huisje omgeven door cactusplanten en daarna zand en zee.ik had gehoord dat er een speciale avond bij pia zou worden ge-organiseerd omdat er die dag een ALEXANDER was geboren,zoveel pond en zoveel ons.
eindelijk een kroonprins,hora,hoera hoerah.daaraan kon de kleine groep nederlanders niet voorbij gaan.geheel in stijl werd er gefeest,de dames en meisjes in avondjurken,de heren in smoking.
pianiste PIA ZAT AAN DE GROTE VLEUGEL,die tevens een sooort piano-bar was omdat er een gecappitoneerde goot omheen was gebouwd waar de bezoekers hun drankje konden leegslobbern terwijl ze de snaren zagen trillen.pia beck werd als vanouds omgeven door minstens zes jonge
amerokaanse vrouwen die om beurten een song mochten croonen en zo pia wat rust gunnen want er
was ook een tweede pianist,een echte entertainer. OPEENS WAT HET POLONAISE in spanje.
de handen op de schouder van je voorgangster of ganger en dan *DAAR ZIJN DE APPELTJES VAN ORANJE WEERtot aan laat ons vreugde maken,we gaan naar zandvoort aan de zee enzovoort.een jonge toneelacteur,die ooit nog gevoetbald had in het oranje-elftal leidde de feestvreugde en de polonaise in goede banen. prins alexander was welkom geheten door de nederlandse habituees.helaas is johan er nu niet meer,maar zijn kleine rol bij de geboorte wil ik u niet onthouden.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door magendans om 18:04 1 reactie Reageer op dit bericht

waarlijk geen luchtkasteel

waarlijk geen luchtkasteel

titel : gedicht bij de toren van de vrede
        jacques magendans 11 februari 1982

vandaag bouw ik een gedicht voor de toekomst
vandaag schrijf ik een toren voor de vrede
met ijzeren letters
gehouwen in witmarmeren blokken
de spotvogel in mij
wordt vervangen door een jonge duif
die helder afsteekt tegen mrmeren blokken

een ragfijn koperdraad houdt de blokken aaneen
bronzen blokken
bewogen door de windstilte
luiden het ik-tijdperk uit

de aarde wordt weer koel onder ba'al
barrevoetse kinderen met zwartgoud haar
spelen in de stromen
die uit de marmeren berg trapsgewijs
naar beneden glinsteren

een hartvormige vijver
een zwarte en een witte zwaan
dartelende vissen in een opkomende gouden zon

vandaag zing ik een lied
vanuit de onpijlbare ruimte
van het innerlijk

vandaag en morgen

jacques . m .



32966-15a9f4b011eb28045d1ebf83f8bf49c6.jpg

32966-abff533d240ad38e71c483d7bb5d6b5a.jpg

32966-96a70294c18fbfa98732ee9d5812b5db.jpg
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door magendans om 12:56 1 reactie Reageer op dit bericht

gesloten boek










het boek

het boek is gesloten

de aarde uit zich niet in loze woorden

signalen  zijn voelbaar en hoorbaar iedere dag

wie niet van luisteren houdt of voelen niet vermag of kent
geur en licht vertellen een verhaal
lees het als de wind,lees het als mens,lees het als licht
wellicht wordt de weg herkenbaar
bij ieder stap door de mens herkend
vermogen betekent niets op lange duur in toekomstplannen
probeer je te vermannen
probeer je te vervrouwen
er is geen bouwtekening voor de aarde die
daar kun je op vertrouwennet als op het lot
in het binnenste draagt ieder mens een eigen goedbedoelde god
leenheren zijn hierbij volstrekt overbodig
als de aarde aandacht vraagt
kies dan het juiste woord
voordat het boek definitief wordt gesloten
en geschiedenis geschiedenis wordt als ooit tevoren

jacques magendans dacht aan japan



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door magendans om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

zwalken op seniorennet

wil ik extra bij de groep cultuur maar kan er niet bijkomen.ik voel me net een leerling
klokkenmaker die de klk uit zijn handen laat vallen en alle radertjes liggen uit elkaar over de grond verspreid voordat ik ze allemaal in mijn hoofd heb.nou maar zien of de rest het wel doet.als er een afbeelding verschijnt is dat gelukkig okay.

32582-73b762c6a2d10513f14895a823ef958e.jpg

32582-4a8ccbb0d9814aad3984470c8c8f9f9c.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door magendans om 16:27 1 reactie Reageer op dit bericht

even terug naar een oud atelier

het is er echt zo'n dag voor,even terugkijken wat er was,hoe er gewerkt is en wat het nu voor me betekend. zoiets als iedere traptrede een waardering toekennen zonder te struikelen.wat gemaakt is
omstreeks 1962. een gebouw dat nooit een gebouw zal worden,eigenlijk wel jammer maar gelukkig 
bestaat de foto nog.gemaakt in mijn eerste atelier,even een slik en dan denk ik,er kwamen nog
zeventien ateliers na. dus gewoon kijken,
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door magendans om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

de bakfiets van jan

net heb ik een stuk geschreven op de site de spijkerbuurt te arnhem,een open site  voor herinneringen en wetenswaardigheden.het ging over jan cremer naar aanleiding van een onderzoek naar bekende personen die in de spijkerbuurt hebben gewoond en gewerkt.mijn bijdrage gaat over jan cremer en herman brood.twee jongeren toen,die de kunst nieuw leven inbliezen en terecht hun plaats hebben gekregen in de nederlandse kunst en literatuur.met jan cremer samen waren we ooit,half vijftiger jaren,figurant in het beroemde toneelstuk the prince en de showgirl waarin kees brusse the prince was en annie de lange de showgirl.het stuk werd  gespeeld door toneelgroep theater met geweldig succes. herman brood speelde in 1965 met zijn eerste groep moans twee keer in mijn kunstenaarssocieteit de kameleon aan de lutherse straat 18 te arnhem en was het eerste eigentijdse cafe aan de korenmarkt.
de eerste keer speelde herman op onze jazzpiano,de tweede keer op een electrisch orgeltje met pianoklanken. wat mij zo boeit in de kunst is de plotselinge ontmoeting met vaak zeer jonge artisten en hoe zij kunnen uitgroeien door een opvallende en vernieuwende bijdrage in de kunstwereld en hoeveel zij uiteindelijk daarmee betekenen voor de bevolking.


 



32481-c90deeb805676a0e1d5178839682bf01.JPG

32481-54ece3c0e18816a0ff8ecdf1d8f7621e.jpg

32481-9f40f890d4b73217627240b1d89d2afc.jpg

32481-cdaa6367ae8aae96fb88d2aa7a2b59ec.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door magendans om 14:22 1 reactie Reageer op dit bericht

windstil

windstil

sta precies in het centrum
tussen vier windstreken
als was de aarde ledig
en stil

als een tuin vol mogelijkheden en beloften
waar eerlijkheid bloeit in alle kleuren
die van dag tot dag uur na uur veranderen
met de sterke buigzaamheid van riet
een tuin waar zacht in wordt gelachen
om de schoonheid die men ziet

op verre afstand woest de zee
die plotseling kabbelt als een beek
iets wat bij mensen o zo moeilijk leek
wat is de menselijke natuur
liefdevol,haatdragend,vrolijk of zuur
en nog zo veel andere woorden
die me soms te min waren
vaak echt bekoorden

jacques magendans

32459-d54c45906fbb915ce9e664f025facb14.jpg

32459-1195655e1e22909a20096d61b4347c3b.jpg
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door magendans om 16:29 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van atelier 2011

↑ Terug naar de berichten