kunstenaarssocieteit kameleon te arnhem 1961-2011

waarlijk geen luchtkasteel

titel : gedicht bij de toren van de vrede
        jacques magendans 11 februari 1982

vandaag bouw ik een gedicht voor de toekomst
vandaag schrijf ik een toren voor de vrede
met ijzeren letters
gehouwen in witmarmeren blokken
de spotvogel in mij
wordt vervangen door een jonge duif
die helder afsteekt tegen mrmeren blokken

een ragfijn koperdraad houdt de blokken aaneen
bronzen blokken
bewogen door de windstilte
luiden het ik-tijdperk uit

de aarde wordt weer koel onder ba'al
barrevoetse kinderen met zwartgoud haar
spelen in de stromen
die uit de marmeren berg trapsgewijs
naar beneden glinsteren

een hartvormige vijver
een zwarte en een witte zwaan
dartelende vissen in een opkomende gouden zon

vandaag zing ik een lied
vanuit de onpijlbare ruimte
van het innerlijk

vandaag en morgen

jacques . m .

net heb ik een stuk geschreven op de site de spijkerbuurt te arnhem,een open site  voor herinneringen en wetenswaardigheden.het ging over jan cremer naar aanleiding van een onderzoek naar bekende personen die in de spijkerbuurt hebben gewoond en gewerkt.mijn bijdrage gaat over jan cremer en herman brood.twee jongeren toen,die de kunst nieuw leven inbliezen en terecht hun plaats hebben gekregen in de nederlandse kunst en literatuur.met jan cremer samen waren we ooit,half vijftiger jaren,figurant in het beroemde toneelstuk the prince en de showgirl waarin kees brusse the prince was en annie de lange de showgirl.het stuk werd  gespeeld door toneelgroep theater met geweldig succes. herman brood speelde in 1965 met zijn eerste groep moans twee keer in mijn kunstenaarssocieteit de kameleon aan de lutherse straat 18 te arnhem en was het eerste eigentijdse cafe aan de korenmarkt.
de eerste keer speelde herman op onze jazzpiano,de tweede keer op een electrisch orgeltje met pianoklanken. wat mij zo boeit in de kunst is de plotselinge ontmoeting met vaak zeer jonge artisten en hoe zij kunnen uitgroeien door een opvallende en vernieuwende bijdrage in de kunstwereld en hoeveel zij uiteindelijk daarmee betekenen voor de bevolking.

woorden
woorden doorkruisen de lucht als bliksemschichten
het oor raakt verstopt door decibellen en
het tempo verstopt de trommelvliezen
de trommelaars breken en lans voor verstaanbaarheid
gaan over op brushes en een wals

begrip komt boven als na een duik in de diepzee
druppels worden afgeschud en begrepen
het klinkt als een warm bad in een golfslagbad
klanken worden omgezet liedvorm
de scherpe kanten worden weggeveegd
met stoffer en blikken van verstandhouding

een violist speelt  en raakt de juiste snaar
op weg naar de finale woord
ik hoor
je

jacques.m.

na de mist

de mist is opgetrokken
de wolken die ik nu reeds mis
wie net onzichtbaar was
kan nu de aarde weer bevolken
met luister,gefluister en verwondering
als je een wonder ziet of vind
dans terstond je vreugde uit in vormen
die in je wonen als blijk van
betrokkenheid,want blijheid dient gedeeld

verheel niets,laat gevoel maar spreken
verberg niets onder een grauwe deken

open de dag en kies de ruimte
die nodig is voor evenwicht
het licht veranderd snel de kleuren
een etmaal in een wisselend schilderij
de ochtendstond heeft eigen geuren
in de nacht geurt gras zo vrij

de wind trekt aan de lucht wordt blauw
gedachten gedragen door lichte voeten
het haar in de wind een lach om de mond
de hond springt om me heen
wat scheen is weg-ge-ebt naar het verleden
het heden is de tijd

jacques.m