Jawel.het is hier soms best chique wat het eten betreft!
En er is als het vochtig weer is ook nog een overvloed van in de tuin zoals ik ontdekt heb.Slakken!
Leuke beestjes en als je goed zoekt vind je er altijd wel een of meer.Ik heb ontdekt dat als je ze stevig vast pakt met je bek ze lekker kraken!
Mijn bazin is daar wat minder blij mee overigens want ze vindt het maar vieze beesten en als ik ze dan opspoor en binnen breng of buiten alvast kraak worden ze me steevast afgenomen.Nou ja zeg!
Zorg je zelf voor bijvoeding (die je volgens haar niet nodig hebt) is het wéér niet goed!Ik heb nog een boel te leren blijkbaar........

Vandaag precies een jaar geleden is dit blog begonnen met onderstaand bericht,en wat is er in die tijd veel gebeurd en vooral ook veranderd!
Max en Bente zijn er inmiddels helaas niet meer,en hun plaats op het blog is sinds afgelopen zaterdag ingenomen door puppedup Kiki met wie ik al heel wat plezier heb gehad!Hopelijk mag zij het blog vele jaren verblijden met haar fratsen en streken.

==================================================

Welkom op Max en Bente's weblog Hartelijk welkom op het weblog van Max en Bente.
Max is een kruising van een Cocker Spaniel en een Labrador en is 15 jaar,en Bente is een Drentsche Patrijshond van 11 jaar.

Bij de sectie "vermiste honden" van dit blog staat al een paar maanden een oproep voor Golden Retriever Beans die tijdens het afsteken van vuurwerk schrok en weg liep.
Er is goed nieuws:Beans is gevonden!!!
Onderstaand het bericht in Tubantia:

"Desperate zoektocht naar weggelopen hond loont.

ENSCHEDE - Dik drie maanden zocht Niek Oldeman uit Enschede naar haar weggelopen hond Beans. Ze ging te raad bij paragnosten, joeg haar vakantiedagen erdoor, huurde speurhonden in en plaste zelfs in de bossen om Beans terug te lokken. Toen zij alle hoop al had opgegeven, geschiedde het wonder.

Deze week vond ze haar hond terug, ongedeerd, in een greppel, ruim 170 kilometer over de grens in Nienstadt. Beans vluchtte op 29 december, geschrokken door vuurwerk. Sindsdien had Niek Oldeman geen rust meer en bleef zij zoeken naar haar retriever.

Voortdurend daarbij geholpen door meldingen van mensen die de hond hadden waargenomen. "Ze was zo verwilderd, als een wolf, dat niemand haar meer kon pakken', zegt Niek. In totaal heeft ze dertig dagen aan overuren opgenomen om Beans te kunnen opsporen. "Toen we haar hadden gevonden hebben we van geluk minutenlang zitten janken."

Lees meer over de zoektocht in De Twentsche Courant Tubantia van zaterdag"