Dit is een verhaaltje uit het verleden,toen een van mijn voorgangers -Max- nog een jonge hond was.Daar ging mijn bazin ook altijd mee naar het park hier niet ver vandaan en heeft ze heel wat contacten opgedaan.Hondenbazen zoeken elkaar altijd op toch?
Zo zijn Hanneke en zij ook in contact gekomen met elkaar in dat park en zijn Max en Senta beste vrienden geworden!
Enfin,in dat park kwam ook vaak een meneer met een Boxer.Joep heette de Boxer.
En Joep liep altijd aan een flexilijn en mocht nooit los omdat hij dan niet meer terug kwam.Logisch als je dat niet leert maar dat terzijde.
Op een gegeven moment mocht Joep dan toch -na een flink pleidooi van mijn bazin en Hanneke-los.En een lol dat hij had!!!!!!!!
Totdat er een fietser langs kwam op de weg die langs het park loopt......Joep er achteraan natuurlijk en nooit meer terug komen totdat hij uitgeput was van zoveel inspanning die hij niet gewend was.
Tong op de schoenen en een smile van hier tot Tokio op zijn grote lieve snoet!
Sinds die tijd is Joep echter echt nooit meer los lopend gesignaleerd,
Dat had de baas behalve vanwege het niet luisteren ook liever niet omdat Joep dan -volgens de baas had de dierenarts dat tegen hem gezegd-groene en vierkante poten zou kunnen krijgen.
Jawel,van los lopen zou Joep groene en vierkante poten kunnen krijgen!
Waarschijnlijk heeft hij dan wel geen groene maar wel vierkante poten gekregen van dat aangelijnde lopen want de laatste keer dat mijn bazin Joep zag was jaren later,aangelijnd en net van de dierenarts komend.Met zijn bazin,want de baas was enkele jaren daarvoor overleden.
Joep bleek in die jaren aan allebei zijn heupen geopereerd te zijn en was letterlijk en figuurlijk een stokoude hond op de leeftijd van ongeveer 8 jaar.
Niet lang daarna is Joep tot groot verdriet van zijn bazin overleden.
Tot zover Joep,een Boxer om nooit te vergeten!
Oei,ik groei!
