Dag 18 canal saint martin

Wat een prachtig museum! Hoewel het wereld beroemd is zijn wij hier nog nooit geweest. Ik herinner mij nog wel dat er altijd enorme lange wachtrijen stonden en dat we dus daarom nooit naar binnen zijn gegaan. Maar nu kan je online kaartjes bestellen en een tijdslot aangeven. Dan nog moet je wachten maar hier ging het vrij snel. Maar wat een enorme verzameling beroemdheden bij elkaar! Beeldhouwwerken van Rodin, schilderijen van Monet, Renoir, van Gogh, Manet, Gauguin allemaal bijeen. Het museum zelf is natuurlijk ook prachtig, het is een oud treinstation dat opgeheven werd omdat de treinen te lang werden en dus niet meer op het perron paste. Men wilde het slopen maar gelukkig besloten ze uiteindelijk om er een museum van te maken. Je ziet nog duidelijk het hoge plafond van de station waar nu een beeldengalerij is. Ook hier weer een enorme drukte maar het was absoluut de moeite waard. Na afloop nog maar even een crepje oeuf, jambon et fromage gegeten!

Een beroemde wijk in Parijs is le Marais. De oude Joodse wijk met veel kleine
winkeltjes en kunstgaleries. We namen de tram en de bus en hebben dus ook het Parijs helemaal aan de andere kant doorkruist. Wat zijn de wijken verschillend! Sommige wijken zijn duidelijk armer dan andere. Je ziet ook veel mensen op straat slapen, ik vind dat voor een ontwikkeld en rijk land als Frankrijk eigenlijk schandalig. Maar in le Marais hebben we leuke winkels gezien. Verder zijn we doorgelopen en kwamen we uiteindelijk bij het Centre Pompidou uit. Voor ons bekend terrein. Gezeten op een bekend terras, ondanks dat het november is zit iedereen hier buiten, ook wij dus. Wat dat betreft treffen we het best met het weer, ook vandaag een fijn zonnetje.

Een rustige dag, overdag zijn we naar de markt geweest om fruit en groenten in te slaan. Dat kan ook bij onze plaatselijke Plus maar de markt heeft veel meer. Ook bijzondere dingen zoals kunquatsvruchten, kleine ananassen, truffels, alle soorten kolen, paté, folie gras een enorme verscheidenheid aan paddestoelen. Ik wist niet dat het er zoveel waren! We moeten dan wel een eindje met de bus om bij de markt te komen maar dat is een leuk ritje langs de Arc de Triomphe. S’ avonds om 7 uur begon de voorstelling over hoe je een echte parijzenaar wordt. Eest een stukje met de bus, daarna de metro pakken. Nou dat was onmogelijk, die metro was zo vol dat je er met geen mogelijkheid door kwam. Ook op het perron stonden nog rijen dik. En als er een metro binnen kwam was die op dat moment al vol. Kansloze missie dus. We begrepen dat er verderop wat mensen op het spoor liepen en er dus veel vertraging was. We zijn uit het station gelopen en hebben een taxi aangehouden. Dat gaat hier heel soepel, taxi’s met groen licht mag je gewoon aanhouden. Zowel taxichauffeurs als buschauffeurs rijden hier als gekken. Maar goed, we zijn er gekomen. De voorstelling was heel leuk, de komiek vertelde ons hoe parijzenaars zich gedragen in bijvoorbeeld een restaurant of de metro en vergeleek dat dan met andere landen. Alles in het Engels natuurlijk. Het duurde slechts een uurtje en daarna moesten we nog eten. Dus terug naar ons buurtje en daar gegeten. 

Het musee de l’ orangerie ligt bij de place de la Concorde en de tuilerietuinen. Mooie standbeelden en fonteinen. Het museum is beroemd omdat het de beroemdste schilderijen van Monet bezit nl. de Waterlelies. Een paar zaalvullende schilderijen van waterlelies die hij in zijn vijvertuin heeft geschilderd bij allerlei weersomstandigheden. Je ziet ze dus in de zon en bij donkere wolken. Ze hangen rondom in de zalen net zoiets als Panorama Mesdag in Scheveningen. Ze geven de illusie van het oneindige. Er waren ook schilderijen te bewonderen van Picasso en Matisse. Na afloop liepen we over een kerstmarkt/ kermis. Grote kazen om een raclettebroodje te kopen en veel ander etenswaar. In de buurt even weer lunchen en terug naar huis. 

Dag 11
Vandaag opnieuw naar la Sainte Chapelle geweest, nu met geldig plaatsbewijs. De rij was nog langer dan de vorige keer. Het was gelukkig stalend weer met een fijn zonnetje want we hebben bijna een uur buiten in de rij moeten staan. Maar eenmaal binnen! Het was echt prachtig en zeer de moeite waard. De Heilige kapel bestaat uit een boven en onderdeel. Nadat we veel treden hadden beklommen kwamen we in de bovenkapel. Zeer rijkelijk versierd met beeldhouwwerken en gebrandschilderde ramen. Zij vertellen het verhaal van de mensheid, beginnende bij Adam en Eva tot aan de wederopstanding van Christus. Je moest de ramen van links naar rechts en van beneden naar boven lezen om het verhaal te zien. Zij beelden de Bijbelse episoden uit. Werkelijk prachtig, temeer daar 70% van de glas in loodramen nog in originele staat was, dus uit de 13e eeuw! Na afloop hebben we wat gedronken bij Le Mistral, een kroegje bij de Seine waar we vaak hebben gezeten. Na afloop iets gegeten en nu weer rustig thuis. We hebben vanochtend ontdekt hoe we foto’s kunnen bijzetten dus dat gaan we snel in orde maken!

Vandaag naar museum Picasso geweest. Wonderlijke schilderstijl en ook uniek in de tijd. Ik heb veel foto’s gemaakt en hoop dat ik ze nog eens kan toevoegen. Onderweg terug naar huis zijn we nog even uitgestapt om een kerstmarktje te bekijken. Leuk om te zien maar was wat klein en nog niet helemaal donker dus ook niet zo sfeervol. Terug naar huis dus maar.

Vandaag hebben we de beroemste begraafplaats ter wereld bezocht: Pere Lachaise. Heel lang geleden waren we hier al eens met z’n tweeën maar ik kon me nog maar weinig herinneren. Het was er erg rustig en ook veel groter dan ik nog wist. We hebben de graven van Edith Piaf, de beroemde Franse chansonniere bezocht, Oscar Wilde, de Engelse schrijver, Simone Signoret samen met Yves Montand en uiteindelijk toch ook Jim Morrison. Dat laatste graf was erg moeilijk te vinden maar omdat het de grootste trekpleister van de  begraafplaats is waar iedereen naar toe wil hebben we doorgezet en het uiteindelijk toch gevonden.Jim Morrison was de frontman van de legendarische rockgroep the Doors en is op 27 jarige leeftijd gestorven waardoor hij bij het rijtje illustere gestovenen op 27 jarige leeftijd behoort, die men de club van 27 noemt, samen met o.a. Jimi Hendriks, Kurt Cobain, Amy Winehouse. Wel confronterend te zien dat er ook een aantal mensen lagen van mijn geboortejaar. En die dan al 10 jaar dood zijn…. Ach carpe diem zullen we maar zeggen.

Vandaag is het maandag en dus zijn heel veel dingen dicht, in ieder geval de musea. Dus dachten we: we gaan een mooie kerk bezoeken: la Sainte  Chapelle. Ligt bij Quartier Latin en de Sacre Coeur, Toen we daar aankwamen stond er een hele rij. De app vertelde ons dat dit rustig was…. We besloten niet in de rij te gaan staan, het regende en er werd achteraan de rij al gecontroleerd op kaartjes die wij dus niet hadden. Eerlijk gezegd wist ik niet dat dit zo’n beroemde kerk was maar schijnt toch 1 van de mooiste van Parijs te zijn. We besloten maar te gaan lunchen bij het café op de hoek waar we de vorige keer met muziek op het plein werden vermaakt, met Larissa en Keano. Nu was er geen terras en dus ook geen muziek maar de lunch smaakte best! We liepen na afloop nog even Quartier Latin in met z’n vele restaurantjes waar vroegen mensen voor de deur stonden te wachten om naar binnen te mogen. Daarna maar weer richting huis. We hebben in ieder geval nu gereserveerd voor donderdag in de Sainte Chapelle zodat we niet weer achter het net vissen!

Omdat ons appartement redelijk dichtbij de Arc de Triomphe ligt zijn we daar weer eens heen geweest en uiteraard de Champs Elysees afgelopen. Daar verandert weinig; nog steeds veel te dure winkels met veel pracht en praal en overal bewakers voor de deuren. Bij Louis Vuitton stond men opnieuw in de rij…. Aansluitend de bus gepakt om verderop lekker te gaan lunchen, op de Champs  Elysees betaal je 9 euro voor een kopje koffie. Nu weer rustig naar huis en lekker op de bank…..

Vandaag eerst de bus genomen naar een markt. Er stonden heel veel kraampjes met vis fruit en groente. Gezellig druk. Jammer dat we gisteren al heel wat voorraad gekocht hadden, nu wachten we maar op de volgende marktdag met inslaan. Het is opvallend hoe druk het overal is, ook met toeristen. We hadden verwacht dat er in november slechts weinig toeristen zouden zijn maar dat is dus niet waar. Ook zit iedereen nog buiten bij de cafe’s, ook zonder verwarming. De rest van de middag rustig thuis geweest en ons gebogen over de was/droogmachine. Geen beschrijving te vinden. Dus maar gewoon gewassen en ouderwets op een rekje gehangen. Via internet maar verder proberen te zoeken want lakens in je huiskamer is ook weer zoiets.. s’Avonds eerst gegeten in de buurt van de kerk : la Madeleine. Heel leuke bistro en het eten was prima. Om 9 uur naar het concert: het requiem van Mozart en de Bolereo van Ravel. Die laatste kennen jullie waarschijnlijk wel. Fantastisch mooi concert, niet in de laatste plaats natuurlijk door de akoestiek van de kerk:prachtig!

Het sneeuwde de hele dag dus we bleven lekker thuis in ons knusse huis. Gelukkig hoeven we voor wat boodschappen slechts de staat over te steken dus ideaal! 

Vandaag naar :Musee Rodin geweest, de beroemde beeldhouwer. Zijn beroemde Denker ( le penseur) hangt bij ons op de slaapkamer. Zijn andere beroemde werken zijn : de kus en de poort naar de hel. Zeer indrukwekkend, ik ben een liefhebber van beeldhouwkunst. Prachtig ook waren de beelden in de tuin en mooi om te zien hoe zo’n werk tot stand komt. De buitenbeelden waren van brons en binnen van marmer. Je kon ook de gipsen modellen zien. 

Een beetje de buurt verkend. Rustig buurtje met kleine winkeltjes hier en daar. Mooi park iets verderop. Wen namen de tram om nog meer indrukken op te doen. Een aantal kleine supermarktjes gezien. Bij ons appartement zit ook een kleine buurtsuper. Soort plus dus. 

Gelukkig reden alle treinen en bussen vandaag op tijd. Uiteraard waren we een uur te vroeg op Amsterdam  Centraal maar de koffie smaakte goed. De Thalys heet tegenwoordig Eurostar, de reis naar Parijs duurt slechts 3 en eenhalf uur. Onderweg kwam een hashhond ons nog besnuffelen. We kwamen dus keurig op tijd aan op Gare du Nord en besloten met de metro naar het appartement te gaan. Als altijd zeer druk in de metro. Nu een klein stukje lopen naar het appartement. Nu volgde het spannende deel: eerst een code invoeren om de grote deur aan de straatkant te openen. Dat werkte perfect. Daarna moesten we een sleutel vinden bij de brievenbus voor het openen van de tweede deur. Die was er echter niet. Net toen we op het punt stonden de eigenaresse maar te gaan bellen kwamen er mensen de hal binnen. Wij legden ons probleem uit ,zij konden ons uiteraard niet verder helpen maar lieten ons wel verder naar binnen. Nu met de lift naar 5 hoog, waar wij de sleutel van de laatste deur in een boxje vonden dat aan de trapleuning was bevestigd. Nou zie dat maar eens open te krijgen! Maar uiteindelijk lukte ook dat en konden wij ons nieuwe huisje bewonderen. En even later kregen wij bericht dat de verloren sleutel beneden niet op maar onder de brievenbus was gelijmd! Alles opgelost dus en het avontuur kon beginnen.