Dag 25 museum moderne

Het is inmiddels aardig koud geworden, 7 graden ongeveer dus dat maakt het buiten lopen minder aantrekkelijk. We begonnen deze dag met een bezoek aan het Atelier des Luminieres, een  kunstcentrum in een soort grote hal met digitale exposities. Wij hebben de expositie: Egypte en de farao’s gezien. Over alle wanden van de hal werd deze film vertoond, prachtig gemaakt en met bijbehorende muziek. Ook in Amsterdam kennen wij dit, in de Westergasfabriek.Aanrader!

 Daarna was het tijd voor mijn workshop macarons. Echt, dat is veel werk voor zo’n klein koekje. We waren met 6 vrouwen en hebben ieder 4 macarons gemaakt. Was een leuke ervaring.Van daaruit zijn we naar de kerstmarkt bij de Eiffeltoren gegaan. De Eiffeltoren was prachtig verlicht maar de stalletjes vielen wat tegen. Eigenlijk voornamelijk eten. We hebben een broodje genomen, was niet geweldig maar goed, het vult de maag. Inmiddels zo koud dat we liever naar de kachel teruggingen. 

 

Weer maandag. Altijd een wat rare dag omdat heel veel dingen dicht zijn. Alle musea maar ook veel winkels. Dus besloten we naar de grote moskee te gaan, er wordt van gezegd dat dat de moeite waard is. Ik ben nog nooit in een moskee geweest dus ik was wel nieuwsgierig. Maar het viel wat tegen, de theetuin was dicht ( zouden daar muntthee drinken) en de gebedsruimtes voor zowel mannen als vrouwen mag je niet in. Verder was het een hele grote kale ruimte met mozaïek op de muren, dat dan weer wel. 1ruimte werd benut om in stilte de Koran te lezen en ik zag wat moslims ( in het Frans heten ze Musulman) bidden,naar Mekka toe uiteraard. Hoe zouden ze toch weten in welke richting dat is? Maar goed, daarna doorgelopen door de Paleistuin naar wat galeries en winkeltjes. Eigenlijk gelijk als wat we ook vorige week zagen maar het blijft wel leuk vooral nu met al die kerstverlichting. Lunch dan maar. En dan belt Larissa met dat leuke nieuws; ze hebben dat huis! Heel leuk om te horen en een feestje waard. Dat moet dan toch wachten tot we weer thuis zijn maar goed, wat in het vat zit verzuurt niet!

Zondag. Dus veel dicht, bovendien heel slecht weer. Gisteren bij de opening van de Notre Dame was het ook al zo slecht. Vandaag regent het de hele ochtend en er staat nog steeds veel wind. Toch besluiten we om om 15.00 de deur uit te gaan. We gaan naar Montmartre, waar de schilders in de zomer op place du Tertre staan te schilderen.Daar hebben mijn ouders mij laten tekenen vanaf een foto. Het lijkt best goed, behalve mijn  gebit. Ik heb nooit een spleetje gehad, maar de rest is aardig gelukt. Het portret is nog steeds in ons bezit. Vervolgens hebben wij van allebei onze dochters een portret laten schilderen. En daarna was het de beurt aan onze kleinzoon. Nu , met dit slechte weer zitten er slechts een paar diehards te tekenen. Voor de Sacre Coeur staat weer een rij. We gaan niet naar binnen, te vaak al gezien en het is nat en koud. We stappen op de metro en gaan lekker ergens eten. Toevallig bij hetzelfde restaurant als we waren met Larissa en Keano 2jaar geleden. Opnieuw heel lekker. Wat zijn wij toch bevoorrecht….
.

Vijf jaar na de verwoestende brand is vandaag de heropening van de Notre Dame gepland. De hele stad is bezig met dit evenement dus wilden wij maar de andere kant op gaan, naar Montmartre bij de Sacre Coeur. Maar we zagen s’ochtends al dat dat waarschijnlijk niet ging lukken omdat veel bussen niet rijden. Dus gingen we met de metro naar een markt hier verderop. Fruit en groente ingekocht. Toen we met de bus weer naar huis wilden, stonden we tevergeefs te wachten bij die bus. Ondanks dat aangekondigd werd dat hij over 7 minuten echt zou komen kwam er niks. Dus maar weer met de metro terug naar huis. De wind werd ook als stevig, er werd slecht weer voorspeld waardoor de buitenactiviteiten waren afgelast. Wachtend op de bus (die dus niet kwam!) kon ik toch nog een foto maken van de Sacre Coeur waar we dus niet heen konden. Een andere keer dan maar, we hebben nog een week. Nu maar thuis de openingsceremonie volgen op tv.

Een onbekend museum dit keer. Over de geschiedenis van Parijs, leek me wel interessant. Viel toch wat tegen, af en toe wat leuke impressies van de stad hoe die er vroeger uitzag en wat maquettes. Maar ook veel schilderijen van mensen die iets voor de stad hebben betekent, dat was minder interessant. De afdeling over de Franse revoluties was dan wel weer aardig. Verder een beetje door de wijk gelopen, le Marais, is altijd levendig en gezellig. Toen maar weer op huis aan. 

De Opera van Parijs, ofwel het paleis Garnier, die het gebouw ontworpen heeft. Van binnen marmer en veel bladgoud maar ook de buitenkant is mooi en versierd met beeldengroepen en standbeelden. Beroemd ook van de musical: the phantom of the opera. Ook hier weer een enorme wachtrij ondanks dat we al kaartjes hadden. De rij komt voornamelijk door de strenge bewaking bij elk museum en ander evenement, altijd moet je door poortjes en je jas en tas worden door een apparaat gehaald. En als dat bij iedereen moet snap je dat dat lange rijen oplevert. Bij binnenkomst zie je de Grand Escalier, prachtige chique marmeren trappen. Boven kun je de prachtige Spiegelzaal bewonderen. Deze zaal is gedecoreerd met goud, kroonluchters en schilderijen op het plafond die de verschillende momenten in de muziekgeschiedenis laten zien en scènes van opera’s. De Sixtijnse kapel was hiervoor de inspiratiebron maar welke mooier is? Ik vond deze in ieder geval adembenemend. Heel jammer was dat het auditorium gesloten was, met de beroemde rode stoeltjes en het podium. Na afloop even naar warenhuis Printemps geweest, de etalages trokken veel publiek want de zogenaamde Printemps kersttrein werd uitgebeeld. Een geschenkwagon, een deftig treinstel waar je je haar kunt laten doen en natuurlijk een restauratiewagen zijn prachtig nagemaakt. En dan is er alweer een dag om. 

Een boottocht over de Seine is voor toeristen. Dus wij gingen de tocht over het canal Saint Martin maken. Dat leidt niet langs beroemde gebouwen maar laat onbekende delen van Parijs zien. Het kanaal is bijna 5 kilometer lang en telt 9 sluizen. In totaal een hoogteverschil van 27 meter. We varen langs het Hotel du Nord, bekend van een film uit 1938. Het is geen hotel meer maar een restaurant. Wel leuk om de geschiedenis zo vanaf het water te zien.We zien het Parijs wat maar weinig toeristen zullen zien. De gids is een leuke sympathieke jongen die grapjes is zowel Frans als Engels vertelt. De boot is erg leeg, er zijn maar weinig toeristen hier. Na 2 en een half uur meert de boot weer af en moeten we vanuit noord Parijs maar weer terug zien te komen. Gelukkig gaat een eindje verder onze vertrouwde tram alweer. Daar stappen we op om vlakbij huis even een hapje te eten. Weer een fijne dag!

Wat een prachtig museum! Hoewel het wereld beroemd is zijn wij hier nog nooit geweest. Ik herinner mij nog wel dat er altijd enorme lange wachtrijen stonden en dat we dus daarom nooit naar binnen zijn gegaan. Maar nu kan je online kaartjes bestellen en een tijdslot aangeven. Dan nog moet je wachten maar hier ging het vrij snel. Maar wat een enorme verzameling beroemdheden bij elkaar! Beeldhouwwerken van Rodin, schilderijen van Monet, Renoir, van Gogh, Manet, Gauguin allemaal bijeen. Het museum zelf is natuurlijk ook prachtig, het is een oud treinstation dat opgeheven werd omdat de treinen te lang werden en dus niet meer op het perron paste. Men wilde het slopen maar gelukkig besloten ze uiteindelijk om er een museum van te maken. Je ziet nog duidelijk het hoge plafond van de station waar nu een beeldengalerij is. Ook hier weer een enorme drukte maar het was absoluut de moeite waard. Na afloop nog maar even een crepje oeuf, jambon et fromage gegeten!

Een beroemde wijk in Parijs is le Marais. De oude Joodse wijk met veel kleine
winkeltjes en kunstgaleries. We namen de tram en de bus en hebben dus ook het Parijs helemaal aan de andere kant doorkruist. Wat zijn de wijken verschillend! Sommige wijken zijn duidelijk armer dan andere. Je ziet ook veel mensen op straat slapen, ik vind dat voor een ontwikkeld en rijk land als Frankrijk eigenlijk schandalig. Maar in le Marais hebben we leuke winkels gezien. Verder zijn we doorgelopen en kwamen we uiteindelijk bij het Centre Pompidou uit. Voor ons bekend terrein. Gezeten op een bekend terras, ondanks dat het november is zit iedereen hier buiten, ook wij dus. Wat dat betreft treffen we het best met het weer, ook vandaag een fijn zonnetje.

Een rustige dag, overdag zijn we naar de markt geweest om fruit en groenten in te slaan. Dat kan ook bij onze plaatselijke Plus maar de markt heeft veel meer. Ook bijzondere dingen zoals kunquatsvruchten, kleine ananassen, truffels, alle soorten kolen, paté, folie gras een enorme verscheidenheid aan paddestoelen. Ik wist niet dat het er zoveel waren! We moeten dan wel een eindje met de bus om bij de markt te komen maar dat is een leuk ritje langs de Arc de Triomphe. S’ avonds om 7 uur begon de voorstelling over hoe je een echte parijzenaar wordt. Eest een stukje met de bus, daarna de metro pakken. Nou dat was onmogelijk, die metro was zo vol dat je er met geen mogelijkheid door kwam. Ook op het perron stonden nog rijen dik. En als er een metro binnen kwam was die op dat moment al vol. Kansloze missie dus. We begrepen dat er verderop wat mensen op het spoor liepen en er dus veel vertraging was. We zijn uit het station gelopen en hebben een taxi aangehouden. Dat gaat hier heel soepel, taxi’s met groen licht mag je gewoon aanhouden. Zowel taxichauffeurs als buschauffeurs rijden hier als gekken. Maar goed, we zijn er gekomen. De voorstelling was heel leuk, de komiek vertelde ons hoe parijzenaars zich gedragen in bijvoorbeeld een restaurant of de metro en vergeleek dat dan met andere landen. Alles in het Engels natuurlijk. Het duurde slechts een uurtje en daarna moesten we nog eten. Dus terug naar ons buurtje en daar gegeten. 

Het musee de l’ orangerie ligt bij de place de la Concorde en de tuilerietuinen. Mooie standbeelden en fonteinen. Het museum is beroemd omdat het de beroemdste schilderijen van Monet bezit nl. de Waterlelies. Een paar zaalvullende schilderijen van waterlelies die hij in zijn vijvertuin heeft geschilderd bij allerlei weersomstandigheden. Je ziet ze dus in de zon en bij donkere wolken. Ze hangen rondom in de zalen net zoiets als Panorama Mesdag in Scheveningen. Ze geven de illusie van het oneindige. Er waren ook schilderijen te bewonderen van Picasso en Matisse. Na afloop liepen we over een kerstmarkt/ kermis. Grote kazen om een raclettebroodje te kopen en veel ander etenswaar. In de buurt even weer lunchen en terug naar huis. 

Dag 11
Vandaag opnieuw naar la Sainte Chapelle geweest, nu met geldig plaatsbewijs. De rij was nog langer dan de vorige keer. Het was gelukkig stalend weer met een fijn zonnetje want we hebben bijna een uur buiten in de rij moeten staan. Maar eenmaal binnen! Het was echt prachtig en zeer de moeite waard. De Heilige kapel bestaat uit een boven en onderdeel. Nadat we veel treden hadden beklommen kwamen we in de bovenkapel. Zeer rijkelijk versierd met beeldhouwwerken en gebrandschilderde ramen. Zij vertellen het verhaal van de mensheid, beginnende bij Adam en Eva tot aan de wederopstanding van Christus. Je moest de ramen van links naar rechts en van beneden naar boven lezen om het verhaal te zien. Zij beelden de Bijbelse episoden uit. Werkelijk prachtig, temeer daar 70% van de glas in loodramen nog in originele staat was, dus uit de 13e eeuw! Na afloop hebben we wat gedronken bij Le Mistral, een kroegje bij de Seine waar we vaak hebben gezeten. Na afloop iets gegeten en nu weer rustig thuis. We hebben vanochtend ontdekt hoe we foto’s kunnen bijzetten dus dat gaan we snel in orde maken!

Vandaag naar museum Picasso geweest. Wonderlijke schilderstijl en ook uniek in de tijd. Ik heb veel foto’s gemaakt en hoop dat ik ze nog eens kan toevoegen. Onderweg terug naar huis zijn we nog even uitgestapt om een kerstmarktje te bekijken. Leuk om te zien maar was wat klein en nog niet helemaal donker dus ook niet zo sfeervol. Terug naar huis dus maar.

Vandaag hebben we de beroemste begraafplaats ter wereld bezocht: Pere Lachaise. Heel lang geleden waren we hier al eens met z’n tweeën maar ik kon me nog maar weinig herinneren. Het was er erg rustig en ook veel groter dan ik nog wist. We hebben de graven van Edith Piaf, de beroemde Franse chansonniere bezocht, Oscar Wilde, de Engelse schrijver, Simone Signoret samen met Yves Montand en uiteindelijk toch ook Jim Morrison. Dat laatste graf was erg moeilijk te vinden maar omdat het de grootste trekpleister van de  begraafplaats is waar iedereen naar toe wil hebben we doorgezet en het uiteindelijk toch gevonden.Jim Morrison was de frontman van de legendarische rockgroep the Doors en is op 27 jarige leeftijd gestorven waardoor hij bij het rijtje illustere gestovenen op 27 jarige leeftijd behoort, die men de club van 27 noemt, samen met o.a. Jimi Hendriks, Kurt Cobain, Amy Winehouse. Wel confronterend te zien dat er ook een aantal mensen lagen van mijn geboortejaar. En die dan al 10 jaar dood zijn…. Ach carpe diem zullen we maar zeggen.

Vandaag is het maandag en dus zijn heel veel dingen dicht, in ieder geval de musea. Dus dachten we: we gaan een mooie kerk bezoeken: la Sainte  Chapelle. Ligt bij Quartier Latin en de Sacre Coeur, Toen we daar aankwamen stond er een hele rij. De app vertelde ons dat dit rustig was…. We besloten niet in de rij te gaan staan, het regende en er werd achteraan de rij al gecontroleerd op kaartjes die wij dus niet hadden. Eerlijk gezegd wist ik niet dat dit zo’n beroemde kerk was maar schijnt toch 1 van de mooiste van Parijs te zijn. We besloten maar te gaan lunchen bij het café op de hoek waar we de vorige keer met muziek op het plein werden vermaakt, met Larissa en Keano. Nu was er geen terras en dus ook geen muziek maar de lunch smaakte best! We liepen na afloop nog even Quartier Latin in met z’n vele restaurantjes waar vroegen mensen voor de deur stonden te wachten om naar binnen te mogen. Daarna maar weer richting huis. We hebben in ieder geval nu gereserveerd voor donderdag in de Sainte Chapelle zodat we niet weer achter het net vissen!

Omdat ons appartement redelijk dichtbij de Arc de Triomphe ligt zijn we daar weer eens heen geweest en uiteraard de Champs Elysees afgelopen. Daar verandert weinig; nog steeds veel te dure winkels met veel pracht en praal en overal bewakers voor de deuren. Bij Louis Vuitton stond men opnieuw in de rij…. Aansluitend de bus gepakt om verderop lekker te gaan lunchen, op de Champs  Elysees betaal je 9 euro voor een kopje koffie. Nu weer rustig naar huis en lekker op de bank…..

Vandaag eerst de bus genomen naar een markt. Er stonden heel veel kraampjes met vis fruit en groente. Gezellig druk. Jammer dat we gisteren al heel wat voorraad gekocht hadden, nu wachten we maar op de volgende marktdag met inslaan. Het is opvallend hoe druk het overal is, ook met toeristen. We hadden verwacht dat er in november slechts weinig toeristen zouden zijn maar dat is dus niet waar. Ook zit iedereen nog buiten bij de cafe’s, ook zonder verwarming. De rest van de middag rustig thuis geweest en ons gebogen over de was/droogmachine. Geen beschrijving te vinden. Dus maar gewoon gewassen en ouderwets op een rekje gehangen. Via internet maar verder proberen te zoeken want lakens in je huiskamer is ook weer zoiets.. s’Avonds eerst gegeten in de buurt van de kerk : la Madeleine. Heel leuke bistro en het eten was prima. Om 9 uur naar het concert: het requiem van Mozart en de Bolereo van Ravel. Die laatste kennen jullie waarschijnlijk wel. Fantastisch mooi concert, niet in de laatste plaats natuurlijk door de akoestiek van de kerk:prachtig!