Categorie: Vogels

De ransuil is iets kleiner en oogt slanker dan de bosuil. Opvallend aan het uiterlijk van de ransuil zijn de oranje-gele ogen en de lange oor pluimen, die overigens geen echte oren zijn. Hij komt voor in diverse landschapstypen waar open veld aanwezig is met voldoende veldmuizen. De ransuil broedt veelal in oude nesten van eksters of kraaien. In het het najaar verzamelen ransuilen zich in groepen vlak bij gunstige voedselgebieden en bezetten vaste roestplaatsen.

In 2016 is de grutto uitgekozen door het Nederlandse publiek tot nationale vogel. Met de kenmerkende roep is de grutto in veel Nederlandse weiden een kenmerkende vogel. De grutto heeft lange poten en zoekt zijn voedsel voornamelijk in ondiep water en vochtige weiden. Met behulp van de lange snavel worden prooidieren zoals insecten, wormen, slakken en kleine kreeftachtigen gevangen.

De torenvalk is vooral bekend door het bidden. Ze kunnen stil in de lucht hangen door met snel bewegende vleugels en een gespreide staart tegen de wind in te vliegen. Het is een uitgesproken veldmuis jager, die zijn prooien van de grond pakt. Als er weinig muizen zijn pakt hij ook wel jonge weidevogels of mussen.

Heggenmussen vliegen niet vaak, maar scharrelen over de grond onder struiken en heggen om voedsel te zoeken. De heggenmus heeft een onopvallend bruingrijs verenkleed. De tekening van de rug lijkt veel op die van een huismus, waarbij de heggenmus vooral te herkennen is aan de blauwgrijze kop en borst en de spitse snavel.

Bijna overal kun je meerkoeten vinden waar zoet water is. In beken, meren en plassen, rivieren, rietland en ruigte, moeras en oevers, park, tuin en in stedelijk gebied. Meerkoeten eten vooral waterplanten en gras, maar als ze jongen hebben worden er ook allerlei waterdieren zoals slakken en visjes gevoerd en gegeten. Door het zwarte verenkleed en de witte snavel en voorhoofdsschild is de meerkoet één van de makkelijkst te herkennen vogels. Het witte voorhoofdsschild is bij het mannetje groter dan bij het vrouwtje. In het voorjaar is het groter dan in het najaar. Adulten hebben een rode iris.

De kokmeeuw is een kleine meeuw die in zomerkleed een donkere chocoladebruine kopkap heeft en die afneemt tot slechts een donkere oorvlek in winterkleed. Het is een kolonievogel, soms met duizenden paren. Broedt vooral in binnenland aan zoet water, aan randen van plassen en meren, vennen, moerassen en graslanden, maar ook wel aan de kust. Bouwt nest op allerlei ondergronden, zoals moeras, duin, basaltblokken of zand. Meestal één legsel met twee of drie eieren. Hoewel kokmeeuwen bijna overal hun voedsel zoeken, zijn plekken met veel menselijke activiteit en de grote hoeveelheden afval die daarmee gepaard gaan erg populair. Ook zoeken ze graag naar voedsel op afvalstortplaatsen en in havens.

De kramsvogel is in het najaar en vooral in de winter in Nederland te zien. Ze zijn dol op bessen en appels en zijn daarom vaak te zien in de buurt van bessenstruiken en in fruitteelt-gebieden. Maar ze zoeken ook voedsel op weilanden soms samen met koperwieken.

De Zilvermeeuwen zijn algemene vogels van de kust en het binnenland. Het zijn alleseters, Ze eten vis, schelpdieren, regenwormen, emelten, insecten, jonge vogels en afval zoals brood, patat en andere etensresten die verzameld worden op vuilstortplaatsen. Zilvermeeuwen zijn koloniebroeders. In duingebieden maken ze hun nest op de grond. Deze nesten zijn gemakkelijk te vindenden door vijanden als ratten en vossen, waardoor het broedsucces vaak erg laag is. Ook broeden ze vaak op platte kiezeldaken in dorpen en steden.

De mandarijneend is een exotische eend die je niet zou verwachten in Nederland. De mandarijneend komt oorspronkelijk alleen voor in Oost-Azië, maar ontsnapte vogels broeden sinds de jaren negentig ook in Nederland. Het mannetje is prachtig gekleurd met twee oranje veren die boven het achterlijf uitsteken. De kruin is paars en groen gekleurd, een brede witte wenkbrauwstreep loopt van het oog tot in de nek. De borst is paars en de flanken zijn oranjebruin. De vrouwtjes zijn grijsbruin met maar een kleine wenkbrauwstreep en gevlekte flanken.

Een witgat kun je zomaar in een simpel slootje tegenkomen. Het is een vrij kleine steltloper die sterk lijkt op de oeverloper en de bosruiter. De bovenzijde is grijsbruin en bedekt met kleine witte stippen, de romp is helder wit en de vleugels zijn zowel aan de bovenzijde als de onderzijde egaal donker. De donkere ondervleugel is het meest opvallende verschil met de bosruiter. Het voedsel bestaat voornamelijk uit insecten, maar ook andere kleine organismen zoals wormen en visjes.