POWERPOINTS

POWEPOINTS & GEDICHTJES VAN JEFKEN
POWERPOINTS
AAN EN UITAAN EN UIT
Soms slaat de eenzaamheid toe
Is men het leven ietwat moe
Wij zijn al ver gevorderd in de tijd
Wij lijden aan vergeetachtigheid
God de Heer schiep alles op eigen houtje
Bij het creëren van de tijd maakte Hij een foutje
Vanuit zijn huis klikt hij op donker en klaar
Maar, waarom gaf Hij aan ons geen schakelaar ?
Met een schakelaar klikt men aan en uit
Maar onze tijd loopt altijd maar vooruit
Waarom is er geen knopje “uit” en “aan” ?
Om bij het heden even stil te staan ?
Wij hollen vooruit op de lijn van de tijd
Als een trein die op twee sporen rijdt
Met een druk op de knop staat de trein stil
Maar “wij” kunnen niet stoppen, zels als men dat wil
Daarom heb ik bij de Heer een schakelaar besteld
Maar tot vandaag heeft Hij zich nog niet bij mij gemeld
Hij weet beslist wat alle mensen zouden willen
Hij denkt misschien:”Vergeet Mij en neem jullie pillen”
Maar, Hij zorgt er voor dat het klaar en donker wordt
En ooit drukt hij op onze knop op zijn groot schakelbord
Dan klikt Hij op de “uit”en nooit meer op de “aan”
“Ach, Lieve Heer, wat hebben wij U misdaan ?”
Het antwoord van de Heer willen wij echt niet weten
En als wij het weten, willen wij het vlug vergeten
Plots wordt er aan de deur gebeld, de postbode is daar
Die man geeft mij een pakje met…een tijdschakelaar
Jefken
31.07.2011
TON OF VAATJETON OF VAATJE
Het leven is als een ton
Gans leeg als het begon
En later, met enig geduld
Wordt die ton gevuld
Ieder krijgt een ton of een vat
Maar wat ieder ook ooit had
Een grote ton of een klein vaatje
In beide is er onderaan een gaatje
Het leven lekt langs het gaatje
De inhoud daalt elk jaartje
Het peil zakt steeds maar lager
En de kwaliteit wordt ietwat mager
De leegloop van een ton duurt langer
Die van het vaatje wordt wat banger
Op het einde is de inhoud weggelopen
Vandaag kan men alleen maar hopen
Het gaatje lekt en gaat nooit dicht
Lekken is des vaatje’s levensplicht
Ton en vaatje lopen langzaam leeg
Niemand sprak ervan, iedereen zweeg
Jefken
29.07.2011
MOED VAN HET LEVENMOED VAN HET LEVEN
Soms verlangt men naar de dood
Bij een diepe emotionele nood
Dan wil men weg van deze aarde
Dan heeft het leven echt geen waarde
Meestal komt alles toch weer goed
En schept een mens weer frisse moed
Ach ja, het leven gaat op en neer
Wij zijn een speelbal van de Heer
De Schepper heeft zich zwaar vergist
Vele dingen die die man niet wist
Hij schiep ons naar zijn gelijkenis en beeld
En soms zit hij met zijn schepping echt verveeld
Waarom moeten vele mensen zò diep lijden
Kon Hij dat in zijn schepping niet vermijden?
Soms willen mensen echt niet verder gaan
Soms verlangen zij naar het einde van hun bestaan
De mens is waarschijnlijk een proefproject
Een probeersel dat soms veel afkeer wekt
Maar misschien is dat allemaal perceptie
En zijn wij alleen maar een illusie of reflexie
Jefken
27.07.2011
DE ONTSNAPPINGSROUTEDE ONTSNAPPINGSROUTE
Soms verlangt een mens naar slapenstijd
Om te ontsnappen aan de werkelijkheid
Het leven wordt steeds leger en lichter
En zo ontstaat het leven van een dichter
De pen in de hand en hij wacht en wacht
Bij donker schijnt het licht in de nacht
Dan verschijnen hem de juiste woorden
En zo kan hij de realiteit vermoorden
De dichter zweeft op een hoge wolk
Daar overstijgt hij het gewone volk
En plots valt dan de druilerige regen
En dan komt hij weer de anderen tegen
De werkelijkheid kan men niet ontlopen
Zelfs met geld kan men dit niet kopen
En dus kijkt men uit naar slapenstijd
De ontsnappingsroute uit de werkelijkheid
Jefken
03.07.2011
RESPECTRESPECT
Een man van stand bracht mij ietwat overstuur
Hij omschreef mijn gedichtjes als “toiletliteratuur”
Misschien is dit eigen aan een man van stand
En heeft die man een bedreven literaire hand
Van die man heb ik echter nog niets gelezen
En dus heeft die heer voor mij nog niets bewezen
Zelf schrijf ik gedichtjes voor mijn plezier
En dus kan je er nog eentje lezen hier
Ik zie mezelf dus niet als een groot poëet
Maar ik schrijf nooit over wat ik niet weet
En ben ik voor die man van stand veel te licht
Dan schrijft hij zelf maar eens een mooi gedicht
Nu wacht ik af wat er gaat gebeuren
Of die vent mijn dag gaat kleuren
Eens zien hoe die vent echt is gebekt
Misschien hoorde hij nooit van het woord “respect”
Jozef
05.08.2010
DE NIEUWE PILDE NIEUWE PIL
Een erge hedendaagse kwaal is eenzaamheid
Een ziekte die zich meer en meer verspreid
Ondanks technische middelen van communicatie
Zijn er steeds meer mensen in diepe isolatie
Men heeft geen vrienden en men kent de buren niet
Men heeft TV , maar men weet niet wat men ziet
Er is geen tijd noch ruimte voor een goed gesprek
Men staart voor zich uit vanop zijn eigen eenzame stek
Wat baat het nog om met anderen te praten
Men antwoordt niet, men zucht ietwat gelaten
En op den duur zwijgt dan iedereen
En eenzaamheid maakt van het hart een steen
Spoedig komt de pil tegen die stille eenzaamheid
De medische wereld haalt hieruit dan zijn profijt
Velen zullen dan deze stomme pillen slikken
En in georganiseerde eenzaamheid verstikken
Jefken
31.07.2010
JEFKEN'S GALLERIJ 01
DE TOEGANGSCODEDE TOEGANGSCODE
Het stond in de sterren geschreven
Ik stapte nu uit het aardse leven
Op weg naar het rijk van de Heer
Wat wenst een brave mens nog meer ?
Aan de poort van de hemel stond een oude bode
“Ik ben Pieter”;zei hij, “geef mij je toegangscode”
Ik begreep dit niet en wist niet wat ik hoorde
Pieter keek nors omdat mijn gedrag hem stoorde
Ik dacht altijd dat goed gedrag werd beloond
En goed gedrag had ik mijn ganse leven getoond
Maar Pieter zei dat de hemel was geautomatiseerd
God was een machine die op computercodes funtioneert
Daar stond ik dan, ontmoedigd en gefrustreerd
Van die toestand had de kerk ons niets geleerd
Ik denk nu dat zelfs de priesters dat niet wisten
En dat ook zij en de kerk zich levenslang vergisten
Dan ben ik op mijn stappen terug gekeerd
Nu had ik voor altijd mijn lesje wel geleerd
Ik leef nu terug op aarde en ben best tevreden
Weg met hel en hemel, ik blijf nog wat beneden
DE OUDE FIETSDE OUDE FIETS
Het kind nam zijn peter bij de hand
En leidde hem naar de fietsenstand
Het kind zweeg en peter zei ook niets
Het kind wees in de richting van een fiets
Peter richtte zijn blik op een roestig ding
De fiets vertelde hoe het hem verging
Niemand was in hem nog geïnteresseerd
De tand des tijds had zijn gestel verteerd
Het kind rammelde eens aan een wiel
Het rammelde tot het uit de kader viel
Toen heeft het kind aan een band gevoeld
Peter begreep wat het kindje had bedoeld
Hand in hand gingen beiden dan terug
Peter legde zijn hand op kindje’s rug
Stilletjes maakte het kind aan peter diets
Pas op jezelf of je wordt een oude fiets
DE MAN BIJ HET WATERDE MAN BIJ HET WATER
Een oude man, zittend bij het water
Hij denkt aan vroeger,niet aan later
Later is voor hem al overbodig
Trieste jaren heeft hij echt niet nodig
Maar het verleden is die man meer dan zat
Omdat hij alles verloor toen hij nog toekomst had
Maar de toekomst is wat men bedoeld met “later”
Hij is verward en droef, kijkt in het diepe water
Het water is helder, maar oh zò stil
De man weet niet wat dat zeggen wil
Het leven heeft hem niets geschonken
Hij sprong in het water en is verdronken
Jefken
04.07.2010
MIEREN EN GIERENMIEREN EN GIEREN
Guus werkte hard en leefde zoals de mieren
Maar nu wordt hij belaagd door vieze gieren
Guus was vooruitziend en spaarde aardig
En dat vinden die gieren onrechtvaardig
De gieren hebben altijd geprofiteerd
Steeds de laatse cent gepotverteerd
Zij hebben gefeest, zelfs op krediet
De stijgende schuld stoorde hen niet
Plots zei de bank echter : “Stop !”
“Hier is al het gierenkrediet nu op !”
De gieren hangen nu aan het schuldinfuus
En wie betaalt hiervoor? Juist! Jij en Guus
RADIO JEFKEN 20
BENGELS VAN TOENBENGELS VAN TOEN
Weet jij nog hoe het kleuterleven was
Met al die kleine bengels in de klas ?
Toen waren er geen gemengde klassen
De meisjes mochten de jongens niet zien plassen
Wat toen de juffrouw zegde, zou gebeuren
Iedereen in het blauw, geen andere kleuren
Die kleine bengels moesten worden opgevoed
Zij moesten leren wat niet mocht en wat er moet
God was toen de baas, die man wist alles best
“Niet denken jongens !” Zo werden wij verpest
Als wij daaraan twijfelden, kregen wij een lel
En wie niet onderdanig was, ging zeker naar de hel
Vandaag is daarvan haast niets nog gebleven
Nu durven de kleuters de juf een schop te geven
En vele ouders raken helemaal van hun stuk
Als hun kinderen spreken van “shit” en “fuck”
Vroeger was het te weinig en nu is het teveel
Ouders en leraren trekken niet aan hetzelfde zeel
Beiden willen plezier en geld, maar ook kinderen
En het zijn deze laatsten die hen veelal hinderen
Zoals velen heb ik die strenge opvoeding ervaren
Maar al die regeltjes hebben mij niet kunnen bedaren
Na de school maakten de overheden mij steeds banger
Ik nam een roekeloos besluit en werd dan liedjeszanger