MOED VAN HET LEVEN

DE ONTSNAPPINGSROUTE

Soms verlangt een mens naar slapenstijd

Om te ontsnappen aan de werkelijkheid

Het leven wordt steeds leger en lichter

En zo ontstaat het leven van een dichter

De pen in de hand en hij wacht en wacht

Bij donker schijnt het licht in de nacht

Dan verschijnen hem de juiste woorden

En zo kan hij de realiteit vermoorden

De dichter zweeft op een hoge wolk

Daar overstijgt hij het gewone volk

En plots valt dan de druilerige regen

En dan komt hij weer de anderen tegen

De werkelijkheid kan men niet ontlopen

Zelfs met geld kan men dit niet kopen

En dus kijkt men uit naar slapenstijd

De ontsnappingsroute uit de werkelijkheid

Jefken

03.07.2011

RESPECT

Een man van stand bracht mij ietwat overstuur

Hij omschreef mijn gedichtjes als “toiletliteratuur”

Misschien is dit eigen aan een man van stand

En heeft die man een bedreven literaire hand

Van die man heb ik echter nog niets gelezen

En dus heeft die heer voor mij nog niets bewezen

Zelf schrijf ik gedichtjes voor mijn plezier

En dus kan je er nog eentje lezen hier

Ik zie mezelf dus niet als een groot poëet

Maar ik schrijf nooit over wat ik niet weet

En ben ik voor die man van stand veel te licht

Dan schrijft hij zelf maar eens een mooi gedicht

Nu wacht ik af wat er gaat gebeuren

Of die vent mijn dag gaat kleuren

Eens zien hoe die vent echt is gebekt

Misschien hoorde hij nooit van het woord “respect”

Jozef

05.08.2010

DE NIEUWE PIL

Een erge hedendaagse kwaal is eenzaamheid

Een ziekte die zich meer en meer verspreid

Ondanks technische middelen van communicatie

Zijn er steeds meer mensen in diepe isolatie

Men heeft geen vrienden en men kent de buren niet

Men heeft TV , maar men weet niet wat men ziet

Er is geen tijd noch ruimte voor een goed gesprek

Men staart voor zich uit vanop zijn eigen eenzame stek

Wat baat het nog om met anderen te praten

Men antwoordt niet, men zucht ietwat gelaten

En op den duur zwijgt dan iedereen

En eenzaamheid maakt van het hart een steen

Spoedig komt de pil tegen die stille eenzaamheid

De medische wereld haalt hieruit dan zijn profijt

Velen zullen dan deze stomme pillen slikken

En in georganiseerde eenzaamheid verstikken

Jefken

31.07.2010

DE TOEGANGSCODE

Het stond in de sterren geschreven

Ik stapte nu uit het aardse leven

Op weg naar het rijk van de Heer

Wat wenst een brave mens nog meer ?

Aan de poort van de hemel stond een oude bode

“Ik ben Pieter”;zei hij, “geef mij je toegangscode”

Ik begreep dit niet en wist niet wat ik hoorde

Pieter keek nors omdat mijn gedrag hem stoorde

Ik dacht altijd dat goed gedrag werd beloond

En goed gedrag had ik mijn ganse leven getoond

Maar Pieter zei dat de hemel was geautomatiseerd

God was een machine die op computercodes funtioneert

Daar stond ik dan, ontmoedigd en gefrustreerd

Van die toestand had de kerk ons niets geleerd

Ik denk nu dat zelfs de priesters dat niet wisten

En dat ook zij en de kerk zich levenslang vergisten

Dan ben ik op mijn stappen terug gekeerd

Nu had ik voor altijd mijn lesje wel geleerd

Ik leef nu terug op aarde en ben best tevreden

Weg met hel en hemel, ik blijf nog wat beneden

DE OUDE FIETS

Het kind nam zijn peter bij de hand

En leidde hem naar de fietsenstand

Het kind zweeg en peter zei ook niets

Het kind wees in de richting van een fiets

Peter richtte zijn blik op een roestig ding

De fiets vertelde hoe het hem verging

Niemand was in hem nog geïnteresseerd

De tand des tijds had zijn gestel verteerd

Het kind rammelde eens aan een wiel

Het rammelde tot het uit de kader viel

Toen heeft het kind aan een band gevoeld

Peter begreep wat het kindje had bedoeld

Hand in hand gingen beiden dan terug

Peter legde  zijn hand op  kindje’s  rug

Stilletjes maakte het kind aan peter diets

Pas op jezelf of je wordt een oude fiets

DE MAN BIJ HET WATER

Een oude man, zittend bij het water

Hij denkt aan vroeger,niet aan later

Later is voor hem al overbodig

Trieste jaren heeft hij echt niet nodig

Maar het verleden is die man meer dan zat

Omdat hij alles verloor toen hij nog toekomst had

Maar de toekomst is wat men bedoeld met “later”

Hij is verward en droef, kijkt in het diepe water

Het water is helder, maar oh zò stil

De man weet niet wat dat zeggen wil

Het leven heeft hem niets geschonken

Hij sprong in het water en is verdronken

Jefken

04.07.2010

MIEREN EN GIEREN

Guus werkte hard en leefde zoals de mieren

Maar nu wordt hij belaagd door vieze gieren

Guus was vooruitziend en spaarde aardig

En dat vinden die gieren onrechtvaardig

De gieren hebben altijd geprofiteerd

Steeds de laatse cent gepotverteerd

Zij hebben gefeest, zelfs op krediet

De stijgende schuld stoorde hen niet

Plots zei de bank echter : “Stop !”

“Hier is al het gierenkrediet nu op !”

De gieren hangen nu aan het schuldinfuus

En wie betaalt hiervoor? Juist! Jij en Guus

BENGELS VAN TOEN

Weet jij nog hoe het kleuterleven was

Met al die kleine bengels in de klas ?

Toen waren er geen gemengde klassen

De meisjes mochten de jongens niet zien plassen

Wat toen de juffrouw zegde, zou gebeuren

Iedereen in het blauw, geen andere kleuren

Die kleine bengels moesten worden opgevoed

Zij moesten leren wat niet mocht en wat er moet

God was toen de baas, die man wist alles best

“Niet denken jongens !” Zo werden wij verpest

Als wij daaraan twijfelden, kregen wij een lel

En wie niet onderdanig was, ging zeker naar de hel

Vandaag is daarvan haast niets nog gebleven

Nu durven de kleuters de juf een schop te geven

En vele ouders raken helemaal van hun stuk

Als hun kinderen spreken van “shit” en “fuck”

Vroeger was het te weinig en nu is het teveel

Ouders en leraren trekken niet aan hetzelfde zeel

Beiden willen plezier en geld, maar ook kinderen

En het zijn deze laatsten die hen veelal hinderen

Zoals velen heb ik die strenge opvoeding ervaren

Maar al die regeltjes hebben mij niet kunnen bedaren

Na de school maakten de overheden mij steeds banger

Ik nam een roekeloos besluit en werd dan liedjeszanger