Hallo driftige lezertjes en volgertjes
Dit is het verslag van de dichters bijeenkomst..in het kader van Dichter bij de Bar het nieuwe actie-evenement. Na het welkoms-woord en dankwoord barstte de dichterschaar volledig los..
Hier zijn de dichters bezig hun gedichten met luide stemmen te declameren.
Zet u maar schrap....
1 Jan Hagel, de dichter uit de Pijp, met zijn dichtbundel: In de goot, uit de goot, allemaal dood
Het leven is naar
Het leven .. alleen maar naar
Narigheid!
Ik ben mijn sleutelbos kwijt
Ik ken nie meer in me kraakpand
En me humeur is..dus.. in nul gedaald... verzand
2 Archibald Rapaille, de dichter uit Parijs, die na zijn vlucht uit Parijs, wegens drankschulden is neergestreken in Utrecht met zijn anarchistische oeuvre ("Weg met Swarofski!")
Vive de revolution
Vive de revolution
Vormt allen een cordon
Om de marechausee
En spoel ze door de plee
Op naar het abbatoir!
Bevrijd de dieren daar!
Allemaal naar de vegetaar!
En het beruchte omstreden gedicht...
MERDE
merde
merde
merde
het kapitaal
omlaag
de magistraten
aan de boom
3 Koos Corvée. de uitkeringsdichter die daar zwaarmoedig over dicht vanuit zijn actuele situatie.
Uit het Leven
Het leven is zwaar... zwaar
Het ongeluk ligt hier en daar... daar
Heb ik nog lege flessen staan... staan...
Kan ik ze inwisselen gaan... gaan..
Want wat een strop.. een strop..
Mijn geld is weer op ...op
ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ
en het gedicht, uit acute geldnood geboren...
Koper! Koper! Koper!
en zink...
4 Ali Ben Baba, onze allochtoner dichter die een schitterende talen rijkdom ten toon spreidt.
De tuinen van Tormaloor
Oh zoete zomer in de tuinen van Tormalor
Gij zat om het hoekje.. de jasmijn geurde door
Toch moest ik u verlaten..
Gij wilde niet met mij praten..
Onze liefde... teloor
De klanken verstomden..
Het gepeupel dromde
Gij verdween uit het zicht
Mijn hart zal nooit meer licht
zijn.. oh, wat doet dit mijn pijn
Waar is mijn kwispedoor?
Omstanders.. loopt door!
5 Abraham Mostero, uit Dyon, die de verschrikkingen van het ouder worden zo
treffend onder woorden kan brengen. Wij hopen dat hij inmiddels goed hersteld is van zijn
laatste heupoperatie en hij eigenhandig en benig het trapje kan betreden op weg naar het
podium, anders moeten we hem even stutten.
Oh.... zzzzz.... (hu? waar ben ik?) de ouderdom..
Liere lare lariekoek
mijn verstand is zoek..
Liere lare lom,
kom nog eens langs..
Oh.. ben je al geweest
Mijn geheugen op sterk water
Alweer een gelaten flater
Geef niet.. kom maar wat later..
kom maar weerom
6 Julia Corvelijn, de staddichteres van Ermelo met actuele poëzie
Mooi Ermelo
Het is maar zo en zo
in mooi Ermelo
Ik ben er geboren
Kaf onder het koren
Gekken gooien ze er van de toren
Je moet de gemeenteraad eens horen
Mooi Ermelo
Je bent verloren
Maar.. je weet het nog nie..
7 De geheimzinnige Mr.X., de nostalgist die gehuld in een cape en gedempt licht zijn opwachting
zal maken met zijn hoge hoed en zijn nieuwe konijn.
slierten in het bad... De vertaling: spagetti in het bad
c'est froid het is koud
dans mon coeur in me hart
après le chaleur na de lawine
8 En tot slot... de ontdekking! Rintje! De boerend dichter die zal voor dragen uit zijn pas
gekopiëerde bundel.. Mijn Beestenboel..
De Vredesduif
De vredesduif
had een enorm kuif
Hij zei geen roekoekoe
want het was een kaketoe!
Wat moet ik er nog verder over vertellen.. het liep natuurlijk totaal uit de klauw..
Julia Corvelein kreeg een duw en verstuikte haar stuitje zodat de EHBO doos er aan te pas moest komen die natuurlijk onvindbaar was. Maar liefhebbers genoeg die een beduimelde pleister wilden plakken op haar twintigjarige bolle achterkantje. Dat wel...
Abraham Mostero wilde niet op het podium geholpen worden maar toen hij er eenmaal op stond moesten ze hem er af duwen want hij wilde geen plaats maken voor de volgende dichters-aanwinst.. hij hield hier een gekneusde teen aan over en moest weer terug naar het revalidatiecentrum maar zijn laatste bierfles liet hij niet meer los.
Koos Korvee deed een greep in de kas en werd door de kastelein er uit geknikkerd.
De allochtone dichter zat na zijn optreden nog enige tijd in een donker hoekje te wenen van heimwee en liefdesverdriet waar ook niemand wat aan kon doen, dus er werd nog maar eens extra ingeschonken en dat waren duidelijk geen bakkies troost, meer Kethel 1, 2, 3,4, 5 en 7 in royaal bemeten glazen!
Archibald Rapaille begon te vechten met Jan Hagel want die had nog een lang verlopen drank lening bij hem staan. Daarna lag Jan Hagel zijn roes uit te slapen onder de tafels en verschrikkelijk in de weg.
Toen Rintje zijn debuterende snertgedicht luidkeels had voorgedragen kwam die andere agrariër Ardje binnen, hij zag zijn verloren geliefde Helene zitten die sinds enige tijd aan het verkeren was met Rintje.. en daar barstte toch een zure bom.. daar was niks dichterlijks meer aan! Fel realisme!Al maakt hij waardeloze gedichten en is hij over de pony getild.. dat gunde ik Rintje niet. Vooral niet toen Helene of Leentje naar huis ging met Ardje. Dat zal nazorg behoeven.
De nostalgist nam ik tenslotte zelf maar onder mijn hoede.. Hij had zijn best gedaan al vond ik zijn gedicht van een bedenkelijk allooi. Maar de arme jongen had de laatste trein gemist (story of his life) dus hij kon bij mij op de chaise longue slapen met zijn nieuwe konijn.
Ik hoef u niet te vertellen dat ik naar de borgsom kon fluiten en dat ik met mijn zooitje, zoals de kastelein dit minder dichterlijk verwoordde nooit meer hoefde terug te komen.
BEDANKT LET
Het Oponthoud
