Vrijdag 23 november 2018
Een Kunstgedicht
Geachte tante Truus,
Of mag ik u Geertruida noemen.. haha.
Laat ik me eerst eens voorstellen.
Laat ik me eerst eens voorstellen.
Mijn naam is Frank van Halsteren en ik ben een experimentele Avant-Garde dichter.
Ik woon in een klein hutje in Drente in de stad Orvelte en bedruip mij zelf.
De hut heeft weinig voorzieningen zoals stromend water of een WC maar ik ben gewend aan ontberingen. Dakpannen heb ik niet maar er liggen plaggen op mijn hutje en die houden het warm of koel afhankelijk van het jaargetijde. Ik prefereer een eenzaam bestaan omdat dit ten goede komt aan mijn Kunst. Van de gemeente mag ik hier vrij wonen, wel is het vervelend dat er steeds zoveel dagjesmensen langskomen. En die roepen van alles en ze wijzen en lachen. Dat is wel erg. Ook mijn kip Hennie houdt daar niet van, die is dan steeds van streek en van de leg. Dan trek ik me weer terug in mijn hutje en broed op een nieuw gedicht. Ook moet ik steeds patatzakjes en ijslolliestokjes en nog meer van dat soort rommel uit mijn kleine voortuintje verwijderen waar mijn prei en uien staan en mijn vastkookpiepers.
Ik woon in een klein hutje in Drente in de stad Orvelte en bedruip mij zelf.
De hut heeft weinig voorzieningen zoals stromend water of een WC maar ik ben gewend aan ontberingen. Dakpannen heb ik niet maar er liggen plaggen op mijn hutje en die houden het warm of koel afhankelijk van het jaargetijde. Ik prefereer een eenzaam bestaan omdat dit ten goede komt aan mijn Kunst. Van de gemeente mag ik hier vrij wonen, wel is het vervelend dat er steeds zoveel dagjesmensen langskomen. En die roepen van alles en ze wijzen en lachen. Dat is wel erg. Ook mijn kip Hennie houdt daar niet van, die is dan steeds van streek en van de leg. Dan trek ik me weer terug in mijn hutje en broed op een nieuw gedicht. Ook moet ik steeds patatzakjes en ijslolliestokjes en nog meer van dat soort rommel uit mijn kleine voortuintje verwijderen waar mijn prei en uien staan en mijn vastkookpiepers.
Erg hinderlijk allemaal. Maar laat ik ter zake komen. Ik zag dat u een hoekje had waar uw o.a. dichters een podium gaf om hun gedichten te verspreiden. Ik was reeds meerdermalen bij de gemeente met een verzoek om subsidie aan te vragen voor mijn nog uit geven prachtbundel, Perplexium Infinitum, maar ze zeggen steeds dat het geld op is. En ze zeggen tegen me dat ik blij mag zijn dat ik gratis woon en dat er een voedselbank bestaat. Dat zegt dan mijn contactambtenaar J. Dorreblad. Probeer het Rijk maar. Alsof die toeristen geen goud binnenbrengen! En dan lees ik weer in de krant dat er een nieuw voetbalveld is geopend voor linksbenige voetballertjes to 12 jaar met luxe kantine met overdreven roze koeken en dan denk ik bij mezelf .. ja dat kan wel zeker. Hoeveel linkbenige voetballertjes wonen er hier dan? Ik wed dat je daar niet eens een elftal mee op de been brengt!
Maar omdat ik begreep dat u een erg populaire blog hebt daar, zoals ik van een insider heb gehoord ben ik zo brutaal om u een van mijn prachtgedichten op te sturen. U zult hier van opkijken! U heeft nog nooit zoiets origineels gezien!
Houdt u vast! Daar is ie dan!
De deur door
De deur gaat open
Een man komt binnen
Hij stapt naar voren
Steekt zijn hand uit en zegt
Hier ben ik dan,
Volgens afspraak
Hij reikt mij een krant aan
Interessant, zegt hij
Moet je eens lezen
Zijn vinger wijst een artikel aan
Waarom,
zeg ik
Waarom
Zei ik
Zijn vinger wees een artikel aan
Moest ik eens lezen
Interessant, zei hij
Hij reikte mij een krant aan
Volgens afspraak
Hier was ik dan
Hij stak zijn hand uit en zei
Nu ga ik weer
Hij stapte naar achteren
Een man kwam binnen
En de deur ging dicht
Frank van Halsteren
Orvelte, 28-4-2017
Geschreven door Tante Truus om 08:47
Reageer op dit bericht
