Archief

Waarom het liefdesleven van de vijf goede keizers me interesseert? Waarom ik erover schrijf?

Hm, omdat Nijmegen haar eerste grote verkeersplein bij het centrum naar Keizer Karel heeft genoemd, hetgeen ietwat pijnlijk is. En het tweede grote verkeersplein bij het centrum? Nou ja, naar keizer Trajanus dus, hahaha.

Even doorbijten hoor... door de volgende geschiedenisles. Ik begin telkens met de regeerperiode van de betreffende keizer.

96 - 98 Nerva 

Op 65-jarige leeftijd uitgeroepen tot keizer door de Romeinse Senaat. Nerva adopteert in 97 Trajanus, een jonge populaire generaal. Nerva sterft een natuurlijke dood. Hadrianus brengt het overlijdensbericht aan Trajanus.

98 - 117 Trajanus 

Volgt als 45-jarige Nerva op. Trajanus adopteert Hadrianus, die hem tussen 101 en 106 vergezelt tijdens de Dacische oorlogen en in 113 tijdens de veldtocht tegen de Parthen. Hij trouwt met de 17 jaar jongere Pompeia Plotina die zeer liefdevol is ten opzichte van Hadrianus. Hij sterft aan een beroerte. De senaat geeft hem de titel Optimus (de beste).

117 - 138 Hadrianus 

Volgt als 41-jarige Trajanus op. Hadrianus adopteert Antoninus Pius op voorwaarde dat Antoninus de 16-jarige Marcus Aurelius en 7-jarige Lucius Verus adopteert en aanwijst als opvolgers. Hadrianus heeft als 47-jarige een relatie met de 12-jarige Griekse Antinoüs, een jongeman van buitengewone schoonheid. Antinoüs wordt slechts 19 jaar en verdrinkt in Egypte. Hadrianus' bijnaam is Graeculus (griekje). Hij heeft een slecht politiek huwelijk met Vibia Sabina, een achternicht van Trajanus. Hadrianus sterft aan een hartkwaal.

138 - 161 Antoninus Pius 

Volgt als 52-jarige Hadrianus op. Antoninus Pius is gelukkig getrouwd met Faustina de oudere. Zij krijgen vier kinderen. Enkel dochter Faustina de jongere overleeft hen. Antoninus geeft Hadrianus de eretitel Divus (god).  De senaat geeft Antoninus de naam Pius (vrome). Faustina leidt een pittig buitenechtelijke leven. Antoninus heeft de slavin Galeria Lysistrate als concubine. Hij sterft een natuurlijke dood.

161 - 169 Lucius Verus

Is medekeizer naast Marcus Aurelius en volgt als 31-jarige Antoninus Pius op. Als 34-jarige trouwt hij met de 15-jarige Lucilla, dochter van Marcus Aurelius. Ze krijgen een kind, mogelijk drie kinderen. Lucilla leidt eveneens een buitensporig buitenechtelijk leven. Lucius Verus sterft door een beroerte of epileptische aanval. Na zijn dood krijgt hij van Marcus Aurelius de titel Divus (god).

161 - 180 Marcus Aurelius 

Volgt als 40-jarige Antoninus Pius op. Hij trouwt met Faustina de jongere. Zij krijgen 13 kinderen. Ook deze Faustina leidt een intensief buitenechtelijk leven. Marcus Aurelius kiest geen capabel man als opvolger, maar wijst zijn zoon Commodus aan. Commodus blijkt een wrede keizer, het einde van de Gouden Eeuw van Rome.

 

Op seksueel gebied worden er in de periode 96 tot 180 na Christus blijkbaar nogal vrije normen gehanteerd en... tja, waren de eerste drie keizers van de roze driehoek? Homoseksueel? Waarom niet?

Tss, Nijmegen en zijn pleinen! 

Ik houd van Nijmegen.

Warrior Iadied

http://nl.wikipedia.org/wiki/Adoptiefkeizers

http://nl.wikipedia.org/wiki/Antoninus Pius

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucilla

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucius_Verus

http://nl.wikipedis.org/wiki/Marcus_Aurelius

http://nl.wikipedia.org/wiki/Nerva_(keizer)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Trajanus

Met betrekking tot de kabouters gevangen in de vogelkooitjes in Doetinchem had ik nog een vraag: "Wat betekent dit? Wat betekent 'Gevangen Aarde-Energie'?"

Op 6 februari 2012 krijg ik een antwoord. 

Ik ben aan het werk met een lesgroep (Evenwicht). 

De komende periode is de grootste opdracht voor Evenwicht het ontwerpen van een droomorganisatie waarbij alle aspecten van een organisatie aan bod moeten komen. Individueel hebben ze reeds affiches gemaakt om groepsleden te werven voor de door henzelf op te zetten organisaties. Hierover later meer.

Afgelopen vrijdag, 3 februari, heeft Evenwicht voor de huidige onderwijseenheid een bijzondere kick-off gevolgd. Nils Roemen van 'De Waarmakerij' gaf de kick-off gestalte. 

De studentes Strijdbaar en Adelaar vertellen enthousiast over wat ze gehoord hebben: over het succes van #durftevragen op Twitter en over sociale overwaarde, dat wil zeggen alles wat op de verkeerde plek onbenut ligt te wezen en wat elders van nut kan zijn. Als concreet voorbeeld noemen ze leegstaande kantoorgebouwen die in principe geschikt zijn voor dak- en thuislozen.

Voor mij wordt daar de basale link gelegd.

Inhakend op hun verhaal vertel ik dat ik per toeval een inloophuis in Doetinchem heb bezocht, en dat een cliënt binnen de hulpverlening over het algemeen aan eisen moet voldoen: zich houden aan afspraken, actief zijn, op tijd komen. Zo niet dan stopt de hulpverlening vrij snel en houdt de hulpverlening 'noodgedwongen' op. Hoewel... soms gaat de hulp over in bemoeizorg. 

"Hm, het is de vraag in hoeverre 'de maatschappij' accordeert dat cliënten die zich niet aan 'regels' houden, die dat niet kunnen of niet willen, of deze cliënten recht mogen doen gelden op 'cadeautjes' van de maatschappij als leegstaande panden."

Ik vertel dat regels in de maatschappij ingezet worden om evenwicht in ruimte en materie tussen alle betrokkenen te bewerkstelligen, en dat in principe iedereen een positieve bijdrage aan het grotere geheel dient te leveren.

"Er zijn echter mensen, bijvoorbeeld met een handicap in het autistiforme spectrum of met grote jeugdtrauma's, die de eisen van de maatschappij uiteindelijk niet aan kunnen. Verslaving, drank- of drugs-, ligt dan op de loer. Deze mensen verlangen vervolgens als het ware vrij te zijn van de regels van maatschappij en hulpverlening. Natuurlijk ook omdat ze niet meer aan deze regels kunnen voldoen. Ze maken zich als het ware los van materie en willen vrij van Geest zijn: zonder een specifiek verplichtend doel dat vooraf bepaald wordt en door anderen gelegitimeerd is.

Hm, hoe vrij is een drugs- of drankverslaafde? In elk geval lijkt het alsof ze zich vrij willoos aan de stroom van het leven overgeven."

"Tja, wat is vrij van Geest?

Vrij van Geest wil volgens mij zeggen dat niet afspraken leidend zijn maar het toeval en het lot. Om toeval en lot te volgen, dient iemand echter wel tijd te hebben, te nemen. Als ik vijftig uur per week werk, laat ik me vijftig uur per week leiden door de doelen van het werk: Wie je tijd heeft, heeft je geest! Zeg maar een gebonden Geest.

Nu kan lesgeven en contact hebben met studenten bijzonder prettig en inspirerend zijn, maar als ik vijftig uur per week werk is mijn lichaam daarna te moe om me te ondersteunen op de Vrije Weg bepaald door het Lot: vrij van Geest."

Studente Geliefd merkt op dat evenwicht belangrijk is; tijd voor het werk en tijd voor jezelf. Onderling wordt gediscussieerd: langer werken en dan langer vrij kan ook.

Ik rol als het ware in mijn eigen verhaal en vertel over wat ik in het kader van 'Het Verhaal van de Steen' leerde over de Drie-Eenheid Ziel-Geest-en-Lichaam. 

"Het Lichaam blijft bij het sterven op aarde achter en Ziel en Geest gaan verder. Daarna splitsen zij zich, de Geest met zijn Kwaliteiten en minder sterke Punten wacht op een andere Ziel die wil / gaat reïncarneren. De Ziel gaat nog verder om zich eventueel een nieuwe Opdracht te verwerven. Er is dus Leven na de dood. Tja, toch wil ik hier op aarde wel honderd worden!"

Eenmaal zover vertel ik over de Uitnodiging die ik in Doetinchem na een stagebezoek hoorde, over de gevonden Leylijn en over de kabouters in de vogelkooitjes. Van de laatsten laat ik een foto zien: "Kijk, vrij bizar is hier 'Gevangen Aarde-Energie' te zien. Wat zou dat betekenen?"

Geliefd reageert: "Net als de daklozen... gevangen in de regels van de maatschappij."

Ik lach: "Ja, dat is mogelijk het antwoord dat ik zocht. De daklozen laten zien hoe ze zich voelen in de maatschappij en hulpverlening."

Ik vertel over het inloophuis: over de gang, de keuken, de kamers, de zitkamer: "Hm, toch hebben deze dak- en thuislozen wel regels." 

Ik toon de foto van hun eigen regels: 'Humor. Wij vinden belangrijk!'

"Kijk, eigenlijk hebben ze hun eigen droomorganisatie ontworpen."

Strijdbaar reageert: "Je vertelt wel een afgerond verhaal."

"Ja, als ik vijfenzestig ben, word ik verhalenverteller!"

"Kom je dan mijn kinderen verhalen vertellen?" vraagt Godvolgster.

Warrior Iadied

http://inspirationshot.nl/

http://www.dutchflowerlink.nl/nederlands/lessen/lessen_overzicht.htm

http://www.nilsroemen.com/en/

Het is tijd voor de flitspresentaties om kandidaten te werven voor het werken aan de eigen droomorganisatie.

De onderwerpen die de studenten van Evenwicht aandragen, zijn boeiend. Ik noem er een paar: werken met en voor jongeren aan de polarisatie in de maatschappij; werken met en voor ouders die een euthanasie-wens hebben voor hun kind; werken met en voor allochtone meisje tussen de twaalf en achttien jaar met een traditionele achtergrond; werken met en voor tienermoeders om het volgen van een opleiding en het organiseren van kinderopvang te kunnen verwezenlijken.

Het bord waarop de mindmap / agenda van het lesprogramma staat en waarop mijn hanepotige aantekeningen staan, is al snel bezaaid met affiches.

Weer thuis oriënteer ik me op Nils Roemen. 

Hij beveelt aan afscheid te nemen van drie ideeën: dat je het in je eentje kunt, dat het in een keer kan en dat je weet hoe het moet. Hij adviseert te denken: ik weet niet hoe het moet, het mag ook mislukken, en juist daarom heb ik de hulp van anderen nodig.

Nils stelt dat het gemakkelijker en leuker is om met zijn allen een berg te verzetten. Hij appelleert te focussen op de overvloed aan hulp in plaats van op de schaarste van financiële middelen.

Ik geloof dat de wereld sterk aan het veranderen is.

Warrior Iadied

http://inspirationshot.nl/

http://www.nilsroemen.com/en/

Brr, ik raak bijna verstrikt in de info die ik opduikel. 

Van de omgeving van de Sint Gertrudiskapel in het Hunnerpark wil ik VEEL MEER WETEN. 

Sinds 15 januari, toen Sint Gertrudis 'met me meeging' (zie Goud in mijn Lijf), is mijn onderzoeksdrift alleen maar gegroeid en zeker nadat ik haar als 'Begeleidster' bij me ervoer in Constantinopel op 28 januari (zie Hagia Sofia) is het verlangen naar antwoorden en inzicht enkel groter geworden. 

Bij de bibliotheek heb ik ondertussen een boek van historicus Wigholt Vleer geleend: Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. 

Vrijgevige Vrouw sprak over dat boek; alle leylijnen in Nederland zouden bekend zijn. Hm, ik kon het niet geloven.

Op pagina 178 en 179 wordt in 'Leylijnen en leycentra in de Lage Landen' over 'de Valkhof' in Nijmegen geschreven. De tekst mankeert... of toch niet?

Wigholt Vleer schrijft dat zij (Wie? Hij en Dick van den Dool?) geen geloof hechten aan een residentie van Karel de Grote in Nijmegen. 

Tja, hiermee ben ik het roerend eens.

Wat verderop schrijft hij: 'Omstreeks 20 v.Chr. kwamen de Romeinen naar Nijmegen. Vanaf 15 v.Chr. was het de enige Nederlandse garnizoensplaats. Het 'castellum' was gesitueerd op de Hunerberg met een uitloper naar de Waal (Valkhof).'

Hm, dit zou kunnen. Maar op de Hunerberg? Ligt het Hunerpark op de Hunerberg?

Vervolgens schrijft hij: 'Vergeten we de Karel-residentie, dan vangt een nieuwe episode aan in de twaalfde eeuw, toen keizer Frederik Barbarossa zijn Valkhofburg liet bouwen.'

Oké, daar waar nu het Valkhof is. 

Hm, en wie is keizer Frederik Barbarossa?

Hierna schrijft hij: 'De resten van deze burg zijn nog aanwezig in het oostelijk deel van de hof, vlakbij de Belvédère.'

Hè, vlakbij de Belvédère!? Hm, hij zal de Barbarossaruïne ofwel de Sint Maartenskapel op het Valkhof wel bedoelen.

Iets verder heeft Wigholt Vleer het over een kerkelijnenpeiling, maar hij zegt niet welke kerken met elkaar verbonden zijn. Jammer. Dan schrijft hij: 'De kerkelijnenpeiling wees niet naar de Karolingische kapel, maar naar het oostelijk deel.'

Oké, met het oostelijk deel bedoelt hij blijkbaar het oostelijk deel van het Valkhof. 

Hij schrijft verder: 'De pendel bevestigde dat hier gezocht moest worden. Bij onze aankomst ter plaatse wees de wichelroede direct naar de Barbarossaruïne.'

Als ik meega in wat Wigholt Vleer schrijft, ben ik nu op het Valkhof bij wat de Sint Maartenskapel ofwel Barbarossaruïne wordt genoemd: het restant van de Valkhofburcht die door Frederik Barbarossa in 1155 is gebouwd.

Maar dan... schrijft hij: 'De kern van het centrum ligt, gerekend vanaf de Belvédère, juist ten zuiden van de 'brug'.'

Deze opmerking doet mij verbouwereerd opkijken. Ten zuiden van welke 'brug'? Van het Kelfkensbos naar het Valkhof is er een voetgangersbrug over de Voerweg. Deze brug is een geschenk van de stad Nijmegen aan het driemanschap dat de ontmanteling van Nijmegen aan het eind van de 19e eeuw voortvarend ter hand nam, maar ten zuiden daarvan is er geen ruïne. Er ligt enkel een groot plein: het Kelfkensbos!

Als ik de tekst onder de bijgevoegde foto op pagina 178 bekijk, lees ik: 'De overgroeide ruïne van de keizerlijke burcht, tevens kern van het leycentrum.'

En welke ruïne zie ik op de foto? De ruïne van de SINT GERTRUDISKAPEL overwoekert door klimop!

Yes, yes, yes, de Sint Gertrudiskapel de kern van het leycentrum!

De Sint Gertrudiskapel ligt inderdaad dicht bij de Belvédère en ten zuiden van een 'brug'. Namelijk de voetgangersbrug, in de lengte van de stadswal, naar de Belvédère. 

En het oostelijk deel van de hof!? Naar mijn idee ligt de ruïne van de Sint Gertrudiskapel niet in het oostelijk deel van de hof, maar ten oosten van het Valkhof of de Valkhofburcht.

Hm, laat ik het idee overeind houden dat de Sint Gertrudiskapel daadwerkelijk in 1450 op het Oude Kerkhof is gebouwd. 

Wigholt Vleers suggestie dat de restanten van de kapel veel ouder zijn, namelijk restanten van de burcht gebouwd door Frederik Barbarossa, klopt niet. 

Tsjah, onder de kapel kan in principe wel oudere bouw aanwezig zijn.

De volgende zin in de tekst doet mij mijn wenkbrauwen enigszins fronsen: 'Hieruit blijkt duidelijk dat de Karolingische kapel niet een oude heilige plaats is.'

Tsjah, daar kan ik het wel mee eens zijn; de energie bij de Sint Gertrudiskapel is vele malen sterker dan bij de Sint Nicolaaskapel. Grappig feit dat de Sint Nicolaaskapel veel bekender is.

Tss... bedoelt Wigholt Vleer nu eigenlijk dat de Sint Gertrudiskapel de oude heilige plaats is? Jawel!!! Al gebruikt hij de naam 'Barbarossaruïne'... met de rest van de tekst en de foto toont hij aan dat dit NIET de oude heilige plaats is. 

Lang leve de Sint Gertrudiskapel

Warrior Iadied

Vleer, W. (1992). Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. Deventer: Uitgeverij Ankh-Hermes http://nl.wikipedia.org/wiki/Barbarossa-ruïne

http://nl.wikipedia.org/wiki/Valkhof

Na de verrassing die Wigholt Vleer me bezorgt, struin ik door het web zoekend naar afbeeldingen van de St Gertrudiskapel in het Hunerpark. Ik zoek tussen afbeeldingen van ansichtkaarten en prenten. En dan vind ik een eenvoudige afbeelding op de website van een antiquariaat: daar staat ze... met een schattig torentje.

De prent, een kopergravure van 15 x 17 cm heet 'Nimmegen 199' en kost 65 Euro. Het is een gezicht in vogelvlucht van Nijmegen van de hand van Wilh. Baudartius (1565 -1640) en komt uit het boek 'Les Guerres de Nassau' uitgegeven in Amsterdam in 1616. 

Hm, een vreemde discrepantie... in 1579 worden de stadswallen van Nijmegen versterkt en de St Gertrudiskapel op het Oude Kerkhof afgebroken. De kapel staat echter op deze prent, uit 1616, die de dag van 10 augustus 1589 weergeeft: de dag waarop Maarten Schenk van Nydeggen bij de aanval van de Staatsen op het Roomse Nijmegen verdronk in de Waal.

Hoe kan dit nou?

Als ik langer op het web zoek, begrijp ik dat de afbeelding gebaseerd is op een oudere afbeelding van de plattegrond van Nijmegen. 

Mijn ogen worden wel wat groter, want ik vind nog meer prenten en zelfs een ingekleurde gravure. Ik mail het antiquariaat in Laag Keppel en de uitkomst is dat de prenten een aantal dagen voor mij gereserveerd worden.

Warrior Iadied

Ad foto: De Sint Gertrudiskapel is linksboven de omheinde Valkhofburcht zichtbaar.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Maarten_Schenk_van_Nydeggen

http://www.hansvanosch.nl/html/nijmegen__e_o_.html

http://www.noviomagus.nl/Ansichtkaarten/Parken/Hunnerpark/HunCat.html

Op vrijdagochtend 10 februari 2012 zwerf ik weer over het web.

Hé, leuke informatie: In 2005, het jubileumjaar van Nijmegen-2000-jaar-stad, is Titus Brandsma verkozen tot de grootste Nijmegenaar aller tijden. 

Vooruit... Titus Brandsma een Gedachteniskerk bij het Keizer Karelplein, als het Keizer Karelplein maar mag blijven.

's Middags wandelen Mijn Lief en ik naar Museum Het Valkhof. 

Op mijn vragen over de Sint Gertrudiskapel word ik voorgesteld aan de heer Brouwers. 

Ik vertel dat ik de ene keer op het web lees dat er een Sint Stephanuskerk op het Valkhof heeft gestaan en de andere keer dat er aan het eind van de 7e eeuw een kerk gewijd aan Gertrudis van Nijvel, gestorven in 659, heeft gestaan.

De heer Brouwers, archeoloog, gaat er vanuit dat er geen Sint Gertrudiskerk heeft bestaan. In de 13e eeuw is de Voerweg uitgegraven, waarschijnlijk heeft toen een Sint Stephanuskerk het veld moeten ruimen, maar van deze kerk is niks terug te vinden. De huidige Sint Stevenskerk op de Hundisberg is wel de vervanger van deze kerk. Ja, en in 1450 is de Sint Gertrudiskapel op het Oude Kerkhof gebouwd.

Oh, ik besef dat het Valkhofpark en het Hunerpark ooit een geheel waren... ze liggen allebei op de Hunerberg. Hm, dan heeft Wigbolt Vleer gelijk als hij schrijft over het oostelijk deel van de Valkhofburg! 

In mijn hoofd zie ik de Hunerberg... denk de ophoging van de stadswal weg; denk de slenk van de Voerweg weg; denk de ophoging van het Valkhof, na de afbraak van de burcht, weg en ziedaar: de licht glooiende Hunerberg!

Ik vertel de heer Brouwers over de verwarring tussen de benamingen Barbarossaruïne / Sint Maartenskapel en Sint Gertrudiskapel in het boek van Wigbolt Vleer: Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. 

De heer Brouwers onderkent onmiddellijk dat er vaak vreemde dingen geschreven worden: "De Sint Maartenskapel is trouwens geen kapel; het is de troonzaal van de Valkhofburcht."

Tss, zo kan ie wel weer.

Mijn Lief vertelt dat het op dit moment blijkbaar een sport is om de oude muren van de Sint Gertrudiskapel te vernielen. Wat te doen? 

De heer Brouwers suggereert dat er zand overheen moet om de ruïne te beschermen. 

Oef, dit vind ik niet zo'n goed idee. Al met al een verdrietige kwestie.

Warrior Iadied

Ad foto: De Barbarossaruïne ook wel genoemd de Sint Maartenskapel op het Valkhof.

Vleer, W. (1992). Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. Deventer: Uitgeverij Ankh-Hermes.

http://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/Gertrudiskapel,_Gertrudis_ofwelSt. Geertruide

http://www.titusbrandsmamemorial.nl/titushof.html

Zaterdag 11 februari kom ik op weg naar een verjaardag in de buurt van Laag Keppel. 

De prenten liggen klaar. Alles ziet er uiterst verzorgd uit. Op tafel een professionele loep, zelfs de koffie met chocolaatjes ontbreekt niet.

En toch... wat is er aan de hand? Wat maakt me zo onzeker? Dat alles er zo perfect uitziet? De antiquair vertelt geen restaurateur te zijn. Oké, maar dat is toch geen reden om met de vingertoppen de afbeeldingen aan te raken? Ik bedoel maar... vetten en zouten doen een gravure geen goed.

Snel besluit ik om zeker geen serie prenten te kopen. Hm, dat was ik toch al niet echt meer van plan. De prent Nimmegen 199 met de lieve, simpele Sint Gertrudiskapel gun ik mezelf wel. Ik zie nog een heel mooie gravure, maar die kost honderden euro's. 

Hm, ik ben al gek genoeg dat ik me de kleine gravure aanschaf. Bij het pinnen krijg ik 'skimmersvisioenen'. Niet best.

Na de aankoop krijg ik een A4-tje met info over Baudartius overhandigd. Erin wordt kort verwezen naar een Duitse uitgave over de krijgshandelingen tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Jammer genoeg niet over de uitgave 'Les Guerres de Nassau' van mijn prent. 

Tevens krijg ik twee luxueuze schitterend gedrukte folders: AchterOmmetjes en GaleRitjes. Doel het bevorderen van het toerisme in de omgeving. 

Hm, ik kan de omgeving absoluut aanraden. 

Op de achterkant van GaleRitjes staan fotootjes die verschillende galeries in Drempt, Hummelo en Keppel vertegenwoordigen. Mijn oog valt op een tekening met sjamanistische symbolen: een kruis in een cirkel en de afbeelding van een coyote. Desgevraagd geeft de antiquair aan de betreffende galerie niet te kennen. Volgens mij heeft de afbeelding geen betrekking op een galerie.

De belangrijkste reden dat de tekening mij opvalt, is dat ik op vrijdagavond, de avond ervoor, de foto bij 'Goud in mijn Lijf' heb zitten bestuderen met de vraag: Is in deze conifeer waar ik Maria, Jezus en Sint Gertrudis ontmoette iets bijzonders te zien? 

Nou, rechtsonder in de stam zie ik een kabouter, met een lange puntmuts, die een soort steen voortrolt. In het midden rechts van de stam zie ik een gezicht met een baard. 

Oh, ik zie veel meer, maar het grote witte gezicht van een coyote links van de stam in de lucht tussen het gebladerte trof me. Het gezicht is minder goed te zien omdat er een donkere pluk op het voorhoofd zit, maar ik zag het en dacht: 'Hèhè, is wat ik meemaakte fake? Nee toch...'

Maar goed... vergelijk de foto van vandaag maar met 'de lucht' links van de stam in de foto bij 'Goud in mijn Lijf'. 

Warrior Iadied

Ad foto: De coyote-tekening op de achterpagina van de folder GaleRitjes van de VVV Bronckhorst.

www.vvvbronckhorst.nl

Zondagmiddag 12 februari is er een lezing over de geschiedenis van kerk- en moskeebouw in de Catharinakerk te Doetinchem. Een uitgelezen moment om de kerk van binnen te bekijken. 

De leylijn komt inderdaad bij de deur in de Grutstraat naar binnen en gaat dan schuin door het schip naar een deur in de tegenoverliggende hoek aan de kant van de toren. Ik fotografeer de sluitstenen in het plafond, en verbaas me over het centrale glas-in-loodraam in het koor: 'de verloren penning'.

Peter Masselink en Furkan Köse geven de lezing 'Van de koepel en de toren' prachtig vorm middels een powerpoint met karakteristieke kerken en moskeeën in de wereld. Blij verrast zie ik de Hagia Sofia voorbijkomen.

Ik vind het bizar te horen en te zien hoeveel christelijke kerken in Nederland leegstaan, te koop zijn of een nieuwe bestemming gevonden hebben als bibliotheek, gemeentelijk voorzieningencentrum, restaurant of uitgaansgelegenheid. 

Daarnaast wordt me duidelijk dat moskeeën tot nu toe in aftandse fabrieken, loodsen en winkels een onderkomen hebben gevonden. Nieuwbouw ondervindt blijkbaar nog veel weerstand. Tja, de ene religie bouwt zich op, de andere bouwt af. Op zich niet zo'n probleem ware het niet dat in de zich opbouwende religie de structuur van maatschappij en cultuur sterk geïncorporeerd en voorgeschreven is.

In de pauze praat ik met enkele mensen over het centrale koorraam: "Duidelijk geen Catharina!" 

Volgens een van hen herinnert er in de Catharinakerk niets meer aan Catharina. Een tweede is het niet eens; op de preekstoel is het rad van Catharina nog te zien. 

Ik vul aan: "De sluitsteen in het gewelf in de zuidoostkant van het schip stelt Catharina voor."

"Hoe weet u dat? Heeft u er boeken over gelezen?" vraagt een van hen.

Ik lach: "Nee, geen boeken, maar op het web heb ik over Catharina gelezen, dus herken ik de afbeelding."

"Wacht!"

Even later sta ik met een prachtig boek in mijn handen: Catharinakerk, Kroon van Doetinchem - 12 eeuwen Doetinchem.

'Hm, bijzonder interessant om te lezen.'

Waar zou de parabel van de verloren penning over gaan?

Warrior Iadied

Ad foto: De richting van de leylijn is van de middenstijl naar links en wel zoveel naar links als dat ik rechts van de middenstijl sta!

Rougoor, Th.J. (2000). Catharinakerk, Kroon van Doetinchem - 12 eeuwen Doetinchem. Doetinchem: Stichting "Catharina Cultureel"