Archief

Zaterdag 16 februari 2013

HET VERHAAL VAN DE STEEN - Op Verkenning in Mijn Innerlijke Wereld

Omdat hij geniet van het geven van keuzevakken, pusht hij mij die kant op. Zo volg ik, meegaand op zijn stroom, eind 1994 op dinsdagavonden, deel I van zijn keuzevak 'Op verkenning in Mijn Innerlijke Wereld.' Het programma blijkt gebaseerd te zijn op de psychosynthese van Roberto Assagioli en de inhoud boeit me.
Samen met zijn echtgenote Louve verzorgt Roger tijdens weekenden in België deel II van dit keuzevak. Volgens hem zitten in dat tweede deel bijzondere opdrachten verweven, want Louve kwam in Noord-Amerika bij de Cheyenne-Indianen in aanraking met sjamanistische praktijken.
In de loop van de tijd dringt hij er regelmatig op aan dat ik deel II volg en ik wil best, maar met mijn dagelijkse, dubbele, taak lukt het mij niet een weekend uit te roosteren. Dan misreken ik mij echter wat 'mijn opperhoofd' betreft.
Hij wil koste wat kost weten wat 'een Indiaanse Zweethut' (een reinigingsceremonie) met mij doet en dus nodigt hij mij en mijn zoon uit om, onder leiding van Louve, in de zomervakantie kennis te maken met... 'de hut': "Kun je meteen kennismaken met mijn vrouw."
Ogenschijnlijk wordt het een fiasco. Zit op op zondag 23 juli 1995 vol verwachting in een gezelschap onbekenden, ergens bij Gent in België, mag ik van Louve de zweethut niet in omdat ik ongesteld ben. Tja, Roger was zo verheugd dat ik de uitnodiging aannam dat hij bij iets triviaals als ongesteld-zijn niet stilstond. Getergd neem ik de energie die bij de zweethut rondwaart, krachtdier-Coyote, mee naar huis. Wraak! Weet ik veel wat ik me daarmee op de hals haal.
Toch is het maar goed dat ik in Nijmegen deel I nog tijdens de avonduren gevolgd heb, want in de studiejaren daarop biedt Roger dit deel ook nog enkel gecomprimeerd in de weekenden aan. Regelmatig verzoekt hij mij om daarbij als begeleider te participeren. Ik wil niet, ik ziet het niet zitten om weekenden in een klooster in België door te brengen en ik vind dat ik genoeg werk, en mijn zoon te jong om alleen thuis te blijven.
Nou ja, geen probleem voor de eersteklas verleider: hij laat simpelweg dertig studenten in het vak toe en vertelt mij na een van de weekenden vrolijk dat hij zelf een hele middag in proces is gegaan. Gepassioneerd zit ik op de barricaden: "Roger, zo ga je niet met studenten om! Denk om je verantwoordelijkheid als begeleider!"
Uit zijn reactie blijkt hij niet erg onder de indruk van mijn verbale weerstand: "Och, ik vertrouw de studenten wel; dat gaat wel goed."
Toch zit hierin een uitdaging verborgen. Het eerstvolgende weekend zit opnieuw bomvol en zuchtend ga ik mee naar België om in geval van nood op de achtergrond aanwezig te zijn. Inderdaad 'gevangen in zijn web!' Of hij het expres doet? Welnee, het is mijn overtuiging dat het onbewust geschiedt. Op de een of andere irritante manier zit het in zijn flegmatieke, koppige karakter ingebouwd. Hmm, of het ligt aan de specifieke mix van ingrediënten in onze kookpot.
Warrior Iadied

Het Verhaal van de SteenRogerKeuzevakken

Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2013

HET VERHAAL VAN DE STEEN - Mijn Eerste Reis

Om kort te gaan: prompt gaat deze groep studenten op de vrije zaterdagmiddag, op 27 januari 1996, op bezoek bij zijn vrouw Louve. Zij zal ons, op verzoek van Roger (was het wel een echt verzoek?), vertellen over Indiaanse gewoonten en gebruiken. En dus staan we, voordat ik goed en wel besef wat er gebeurt (er is geen ontkomen aan) met ons allen in hun achtertuin.
Als ik Louve een handje help om de enorme tipi die daar staat wat op te ruimen voordat alle studenten er naar binnen gaan, pak ik tot haar ergernis een versierde adelaarsveer, een krachtvoorwerp, op. Weet ik veel! Als we even later met zijn allen op rendiervellen rond het houtvuur zitten, is de sfeer snel weer goed.
Louve vertelt geanimeerd over de spirituele wereld van de Noord-Amerikaanse Indianen en nadat zij haar eigen krachtdieren om toestemming heeft gevraagd, besluit zij voor ons te drummen zodat wij ons eigen krachtdier kunnen leren kennen.
Haar instructies volgend spring ik (in mijn verbeelding) het vuur in en totaal overdonderd zit ik op 'mijn' rendiervel terneer als zij het eindsignaal slaat: ik-Adelaar.
Roger-Poema is een bijzonder mens. Hij lijkt een onschuldige, inspirerende vriend en dat is hij ook, maar voor mij is het oppassen geblazen; telkens weet hij mij weer stevig aan het werk te zetten.
Warrior Iadied

Het Verhaal van de SteenRoger

Reageer op dit bericht

Maandag 18 februari 2013

HET VERHAAL VAN DE STEEN - Reis van Roger

Op dinsdag 6 juni 2000 is het dan eindelijk zover: ik drum en Roger gaat reizen. Vooraf heb ik hem verzocht om, zo mogelijk, de komende nacht zijn dromen bij te houden. Misschien dat de opgeroepen energetische toestand, de trance, 's nachts doorwerkt. Ik spreek met hem af dat de reisintentie luidt: "Steen wat heb je me te vertellen?"
Ontspannen vleit Roger zich op zijn meditatiematje neer. Hij neemt de Steen in zijn linkerhand. Gespannen wacht ik op de afloop: 'Zou het lukken?'
Een enkele keer valt Roger tot verbijstering van anderen tijdens het drummen in slaap, dan heeft hij weinig te verhalen! Gelukkig gebeurt dat deze avond niet. Gezien de geheimhouding kunnen we zijn ervaringen niet openlijk op de avond zelf doornemen, maar als we elkaar op het werk weer zien, valt er het nodige te bespreken.
Tja, Roger heeft bitter weinig zin zijn reisverhaal op papier te zetten, maar op mijn verzoek ontvang ik enkele dagen later toch een e-mail:

1) reis: Ik lag op mijn rug met de steen op mijn open linkerhand. Heel vlug schoot ik de ruimte in met prachtig galactisch landschap. Op zeker ogenblik komt een meteoor van een tiental kubiekmeter voorbij; hij zag er grijs-zwart uit. Onmiddellijk lag ik er middenin. Ik dacht niet te kunnen bewegen. Dit bleek toch te gaan; hij was dus hol en van binnenuit heel doorzichtig. Aanvankelijk lag ik op mijn rug, maar na korte tijd weer op mijn buik, met de steen in mijn linkerhand. Vanuit de steen ontstond een spiraal die naar boven open stond. Daar ging ik in zitten.
Dat was het. Ik had er geen bijzonder gevoel bij en evenmin een verklaring van de betekenis.

2) droom van die nacht : Heftig en veel gedroomd. Zonder dat ik me concrete scènes herinner weet ik wel dat het een en al sexdromen waren. Toen ik wakker werd begreep ik dat de spiraal waarin ik zat wat met kracht, kundalini, te maken heeft. Een scène herinner ik me nog duidelijk. Met Louve was ik op wandel in Nijmegen, en op zeker ogenblik slaat zij een straatje in.
Heel jalours ga ik kijken of er iemand is naar wie ze toegaat. In een gesprek met Thea enkele dagen later werd me deze laatste scène als droom wel duidelijk: terwijl ik onvoorwaardelijk mijn kracht kan uitdelen, gun ik dit niet aan Louve (nl dat ook zij onvoorwaardelijk haar kracht kan uitdelen).

Warrior Iadied

Het Verhaal van de SteenRogerReis

Reageer op dit bericht

Zondag 17 maart 2013

Heelsum - Begeleiden bij de Overgang

Een goede vriend nodigt me uit om 26 maart in Tiel naar een concert van ProCanTi, het koor waarin hij zingt, te komen luisteren. Op de betreffende avond blijk ik al een afspraak te hebben staan.

Als ik hem dit 16 maart meld, vertelt hij dat het koor op zondag 17 maart 2013 optreedt in... het kerkje in Heelsum. Verrast sta ik aan de telefoon: 'Het kerkje op de heuvel! Daar zou ik toch nog een keer naartoe gaan. Dit is geen toeval.'

Zo wandel ik de vandaag rond de romantisch gelegen Hervormde Kerk aan de Koninginnelaan in Heelsum. Over de Kerkweg heen dendert de leylijn over het brede pad langs de kerk. Dwars erop lopen, van Zuid naar Noord, een aantal evenwijdige lijnen.

Verder naar het Oosten gaat de leylijn door de voordeur en hal van een wit huis met nummer 22.
'Hm, het is enkel een hal, er zitten geen andere kamers op de leylijn.

Mijn Lief en ik struinen door de omgeving. De snelweg ruist en er staan veel huizen te koop. Op het kerkhof aanbeland, besluit ik te proberen contact te maken met de beuk die het dichtst bij de kerk staat. De andere beloof ik nog een keer terug te komen. De energie tussen beide beuken is heel hoog. Ze liggen samen op een 'dwarse' leylijn die door het oude (katholieke) oostelijk gelegen koor van het kerkje loopt.

Hm, links van me loopt evenwijdig aan de lijn die beide bomen verbindt een leylijn over een pad dat gericht is op een raampje in de toren van de kerk.

Maar goed, ik besluit tussen beide grote bomen in te staan, op een meter of drie van de boom het dichtst bij de kerk en kijk richting het Noorden (richting de kerk), en sluit mijn ogen: Ik groet de Boom: "Goedemiddag."

Ik hoor niks, maar voor me zie ik een Weg die eindigt bij een Wit Gebouw dat omgeven is door Groene Struiken en Bomen.

Ik kijk en kijk en kijk en besef dat ik in de Middenwereld ben aanbeland, ben gebleven.

'Wat is dit voor een Gebouw? Voor de Hoofddeur lijkt een soort Portiek te zijn. Een Portiek met een Boog.'

Het Gebouw is omgeven door Groene Struiken en Bomen. Er lopen Mensen op de Weg naar het Gebouw: van en naar me toe. Sommigen worden ondersteund. Ze lopen moeilijk.

Een Vrouw in Uniform loopt op me toe.

'Een Non? Ze heeft wel een Witte Kap op haar Hoofd.'

Haar Japon is grijsblauw.

'Hm, misschien een Verpleegkundige of...'

Ik groet de Vrouw: "Goedemiddag."

"Goedemiddag."

"Wat is dat voor een Gebouw?"

"De Zieken zijn daar."

"De Zieken... "

Dan realiseer ik me dat het 1945 moet zijn; ik ben teruggegaan in de Tijd.

"Kan ik iets betekenen? Kan ik iets doen?"

"Ja, bid voor de Zieken", zegt de Verpleegster.

"Bidden, waar is dat goed voor?"

"Als je bidt, vraag dan om Kracht voor de Zieken. Kracht om beter te worden of Kracht om over te gaan."

Ik knik, ik besef dat bidden voor de Zieken het Effect heeft van Energie sturen. Ze kunnen extra Energie gebruiken in het Proces van gezond worden of sterven.

De Vrouw is doorgelopen, en opeens denk ik weer aan de Boom.

"Waarom sta je hier? Wat doe je?"

"Ik sta hier om te begeleiden bij de Overgang."

Ik besef dat de Boom zijn Energie gebruikt om Overledenen te ondersteunen op hun Weg naar het Hiernamaals: "O, wat goed, dank U wel."

"Graag gedaan," antwoordt de Boom.

Als ik mijn ogen open, is de omgeving gehuld in een zacht bleekblauw licht: heel mooi en rustig. Het zonnetje schijnt en de kerkdeur staat open. Mijn Lief en ik gaan naar binnen.

Even later zingt het koor ProCanTi uit Tiel 'Olivet to Calvary' van John Henry Maunder.

Het is gewoon genieten, en heel mooi om op Passiezondag het lijdensverhaal van Jezus zo schitterend 'verteld' te krijgen.

Warrior Iadied

HeelsumKerkje op de Heuvel

Reageer op dit bericht

Donderdag 28 maart 2013

Nijmegen - Bij de Witte Godin

Op zondag 17 februari 2013 gaat de Landschapsgroep naar de Korenmarkt in Nijmegen. Op de agenda staat contact maken met de Witte Godin aldaar.

De Korenmarkt behoort tot de Verticale Zuil Etherisch Licht in het centrum van Nijmegen.

We verzamelen ons op de Grote Markt en wandelen naar het terras voor de Commanderie van Sint Jan, boven de Korenmarkt.

Een van de vrouwen, Schone Zwarte Parel zal ik haar noemen, vertelt dat de Witte

Godin een Etherisch Wezen is dat Kosmische Informatie in de Vorm van een Klankenspel doorgeeft aan alle Elementwezens die de de Manifeste Schepping, inclusief de Mens, behoeden, verzorgen en vormgeven.

Al snel wordt besloten dat de groep zich over het gebied gaat verspreiden om eigen ervaringen op te doen.

In 2011/2012 is de Korenmarkt op de schop gegaan. Op de glooiende heuvel ligt nu een open park. Bovenaan het witte zuiltje van de Witte Godin en de resten van de middeleeuwse St.-Janskapel. Een brede trap met plateaus en marmeren treden vleit zich naar beneden en op het onderste plateau kan een fontein spetteren.

Bij de kapelruïne zijn enkele grafkelders afgedekt met glasplaten. Jammer genoeg is er ook al sprake van graffiti.

Ik kan me levendig voorstellen dat de buurt een open parkje wilde en geen bos; bomen zijn natuurlijk prachtig, maar een bosje zou gespuis of drank- en drugsverslaafden kunnen aantrekken en dat zag de buurt niet zitten.

Al dwalend met enkele anderen tref ik een bijzondere plek onderaan de heuvel, en wel na de eerste drie marmeren treden op het eerste plateau boven het plateau van de fontein. Met de rug naar de kapelruïne helemaal links vooraan op de keitjes.

Staand op deze plek wordt mijn Lichaamsenergie sterk omhoog doorstroomd, het voelt alsof mijn Hart wijd geopend wordt.

Als ik er anderen op wijs hebben ze op deze plek Gelijksoortige Ervaringen.

Wat later verzamelt de groep zich weer op het terrasplein voor de Commanderie van Sint Jan. Enkelen hebben waargenomen dat de boom, in het verhoogde perk aldaar, energie kan gebruiken en de groep besluit rond de boom te gaan staan en ieder voor zich op de Boom af te stemmen en Energie te geven door in eigen klanken te zingen. Ik sta met mijn rug naar de Sint Stevenskerk. Een van de aanwezigen drumt.

Het is verrukkelijk om te doen, het voelt alsof via de klanken van mijn stem de Kracht uit mijn Hart niet enkel de Boom steunt maar het Gehele Heelal doorgaat. Al afstemmend, blijk ik vrij hoog in de Lucht te staan.

Dan zie ik een Eiland onder, linksachter, me.

Uit het Zuidoosten komen Golven aan, Bruisende Golven, ze slaan tegen een Eiland aan.

'Kijk ik naar een Eiland? Is dit El Hierro, een van de Canarische Eilanden?'

De Zee lijkt te koken; de Golven zijn Grote Bubbels.

Na korte tijd stopt de groep met 'zingen' en vervolgens gaan de anderen nog naar een van de leden om te ervaren hoe de merkaba in haar tuin 'werkt'. Ik heb een afspraak met Mijn Lief in het centrum.

Warrior Iadied

NijmegenKorenmarktWitte Godin

Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 januari 2014

Koningsboom met Aap

Soms heb ik gewoon tijd voor mezelf nodig: verwarring liet me stoppen.
Vandaag, zaterdag 4 januari 2014, ben ik weer hier: op WEDERWAARDIGHEDEN: 'Bestaat WEDERWAARDIGHEDEN nog?'
Tot mijn verrassing is er, na bijna een jaar, nog een lezerspubliek. Mijn Lief vindt dat ik WEDERWAARDIGHEDEN opnieuw meer leven mag inblazen. Misschien, wie weet, in elk geval vandaag en morgen. Soms ga ik heel langzaam.

Terug in de tijd: 17 Augustus 2013 fiets ik met Mijn Lief door het Goffertpark. Zoals gewoonlijk stop ik bij de Koningsboom, waarover ik al meer verteld heb.
De boom blijkt wonderbaarlijk creatief geweest te zijn: haar stam heeft een Aap geproduceerd. Waarom een Aap?

Wil je de Aap zelf bekijken? De Koningsboom staat naast de kruising achter het openluchttheater. Als je min of meer in het verlengde van de Hazenkampseweg langs het grote gazon van het Goffertpark fietst, almaar rechtdoor, kom je direct na de kruising achter het openluchttheater links de Koningsboom tegen: Aap staart je aan.

Ga kijken, ga beslist kijken!

Warrior Iadied

KoningsboomAap

Reageer op dit bericht

Zondag 5 januari 2014

Chimpansee

1 september 2013 ben ik weer in het Goffertpark, met Lieve Vrouw: Aap bekijken!

Verbaasd kijken we rondom: Tientallen stammen in het bos hebben kringen van rode verf gekregen. Sommigen hebben een vette blauwe stip. De roodgemerkten gaan gekapt worden, realiseren we ons, de blauwen mogen juist niet gekapt worden.

Sommigen met een rode kring zijn duidelijk dood of ziek, maar er zijn er ook die eigenlijk niet gekapt mogen worden, bijvoorbeeld dikke bomen in de buurt van de Koningsboom.

Ondertussen is er, in december 2013, in 'De Gelderlander' aandacht geweest voor de voorgenomen kap. Kost maar 50 000 Euro.
Zelf heb ik de afgelopen maanden af en toe nagedacht: 'Is het nodig dat ik actie onderneem?'
Tot nu toe niet gedaan. Wat zal ik zeggen: oud, moe, hopeloos; de mens maakt de wereld kapot of heeft dat al gedaan, en toch: een berichtje hier.

Waarom een Aap? Waarom een Chimpansee?
Krachtdier Aap waarschuwt mensen voor gevaar. Chimpansee is intelligent, begrijpt de complexiteit van een gemeenschap, voelt aan wat het evenwicht is tussen mededogen en agressie.
Een specifieke les van Chimpansee heeft betrekking op het feit dat de mens zichzelf zo vaak als superieur beschouwt ten opzichte van andere levende wezens: de mens als meester van de fysieke wereld.
Wanneer gaan we met zijn allen de unieke giften van elk wezen op deze aarde waarderen?
Wanneer gaan we onszelf beschouwen als een deel van de gehele natuurlijke wereld?
In harmonie met het totaal?

O ja, als je gaat, wil je dan de bomen bedanken voor alles wat ze ons gegeven hebben? Voor hun schoonheid, voor het illustreren van de seizoenen, voor hun schaduw, voor de behuizing van insecten, voor de rustplekken voor de vogels, voor de zuurstof voor de mensen, voor...

Overigens heb ik de bomen met de rode kringen gewaarschuwd dat ze hun Geest terugtrekken en gaan huizen in de bomen met een blauwe stip als de kap een aanvang neemt. Volgens mij waren Ze daar blij mee; Velen wisten niet wat er aanstaande was; begrepen het niet.

Warrior Iadied

Koningsboom; Aap; Chimpansee

Reageer op dit bericht

Maandag 8 juni 2015

Liefde - de Ware Essentie

Sinds lange tijd terug op WEDERWAARDIGHEDEN.
In de Fijnstoffelijke Wereld, in de Middenwereld, heb Ik Twee Boomwezens – Twee Kabouters - beloofd om te vertellen over Mijn Ervaringen in het Reichswald bij Grafwegen.

De vraag was waar vertellen? WEDERWAARDIGHEDEN lijkt me de geschikte plek. De belofte heb ik gedaan op donderdag 4 juni 2015 maar om er een wat logischer geheel van te maken, ga ik iets verder terug in de tijd.

Zaterdag 2 mei 2015 ben ik met de Landschapsgroep in het dorpje Breedeweg. Wijze-Vrouw-die-leidt heeft de tekst in het Duits van de meditatie voor de periode 20 september 2014 tot 20 oktober 2014 van Marko Pogaçnik meegenomen: “Een meditatie om mogelijk samen te doen...”

Het doel van de meditatie is een ziek patroon te veranderen. En wel het patroon dat zorgt dat mensen steeds opnieuw in conflicten en oorlogen terechtkomen. Verder ook dat het bloedvergieten dat met deze conflicten en oorlogen samenhangt teruggedrongen wordt.

Wijze-Vrouw-Die-Leidt praat in onze bijeenkomsten vaker over de vrijheid die een mens in deze wereld heeft en ontwikkelen kan. Voor zover ik haar goed begrijp gaat het over de vrijheid van handelen en meer specifiek over de vrijheid een ander mens onvoorwaardelijk lief te hebben.

Oh ja, het lijkt erop dat mensen Wezens zijn die in Interactie met Hemel en Aarde hier op Aarde BEWUST Liefde kunnen manifesteren. Liefdesenergie die als een soort Balsem andere Fijnstoffelijke Wezens ten Goede kan komen.

Terug naar de meditatie. Het is de bedoeling dat Je Je verbindt met Je Ware Essentie en met de Essentie van het Leven en Alle Wezens om je heen zoals Bergen, Rivieren, Dieren, Planten en Fijnstoffelijke Wezens. Vervolgens dien Je de Liefdevolle Ruimte in en om de Fijnstoffelijke Wereld hoog te houden. Als Je dat doet dan kunnen Fijnstoffelijke Wezens - Deva’s - die de Juiste Code van elk Fijnstoffelijk Wezen kennen, deze Laatsten benaderen om Hen - met Onze Liefde - naar Hun Ware Essentie terug te voeren.

In de groep wordt in het gesprek over de meditatie gesteld dat wij niet iets specifieks met onze liefde moeten willen bewerkstelligen. Immers: “Laat de Deva’s hun werk doen... “

Blijkbaar hoeven wij enkel in Liefde te staan en te zijn.

Het weer op deze derde mei is goed dus besluit de groep naar buiten te gaan. Wat een mooie omgeving, we hebben een prachtig zicht op een weide vol sleutelbloemen. Het effect van de meditatie is waarschijnlijk sterker als we de meditatie samen in een kring doen dan ieder voor zich. Zo gedaan.

Sterke-Man-Met-Ruimte leidt de meditatie en begint.

Ik verbind me met Boven en Onder en laat mijn Kundalinikracht stromen. Boven mijn Kruinchakra en idem onder mijn Stuitchakra zie Ik een Gouden Lemniscaat bewegen. Een sprankelende Gouden Energiestroom vormt een Verbinding. Net of die Stroom vol Donkere Gouden Sterretjes zit.

Als Sterke-Man-Met-Ruimte het heeft over het Ervaren van Liefde, zie Ik ter hoogte van het Hartchakra in de Groep een Gevulde Cirkel van Zuiver Wit Licht ontstaan.

Als Sterke-Man-Met-Ruimte het heeft over de Uitbreiding van onze Liefde naar de Omgeving... probeer Ik de door Mij Gevoelde Liefde te verbreden en vergroten naar de Omgeving en dan... ben Ik weg: Ik zit als Twee-Eenheid Maria-Sophia-met-Christus op een Mount, en vrijwel direct daarna zie Ik enkel een Houten Zetel op deze Mount staan.

Sterke-Man-Met-Ruimte eindigt de meditatie.

Wat verbaasd blik ik in de stilte van mijn directe omgeving; behalve de stem van Sterke-Man-Met-Ruimte heb ik even geen geluiden waargenomen, het is net of de tijd even heeft stilgestaan.

Hm, doe je eigen ding tijdens deze meditatie. Volg enkel de procedure en ga af op je eigen ervaringen. Enkel aansluitend bij het eigen ontwikkelingsniveau kun je groeien. Probeer mijn ervaringen te zien als zijnde van mij. Pas in de veelheid van ervaringen komt de waarheid boven.

De Mount die ik heb waargenomen is een door mensen opgeworpen heuvel, zoals er zovele in Zuid-Engeland staan. De door mij ervaren Twee-Eenheid heeft waarschijnlijk te maken met het daadwerkelijk ervaren van de Krachten van Boven en Beneden in een Mensenhart.

Zouden er in een ver verleden gemeenschappen geweest zijn die houten zetels / stoelen op deze mounts plaatsten omdat ze om de komst van de Godin, van Moeder Aarde, verzochten? Ik denk het en waarschijnlijk vierden ze de vruchtbaarheid van het leven op Aarde, de interactie van het Hemelse met het Aardse, op deze mounts.

In de nabespreking meldt Knappe-Man-Die-Hoort dat hij tijdens de meditatie een noodkreet uit het nabije Reichswald heeft gehoord. De Landschapsgroep besluit daarop om de volgende dag, zondag 4 mei 2015, naar het Reichswald bij Grafwegen te gaan. Tja, zie WEDERWAARDIGHEDEN voor het vervolg.

Warrior Iadied

LiefdeGrafwegenReichswald

Reageer op dit bericht

Woensdag 10 juni 2015

Neerslachtig in het Ketelwald

Zondag 3 mei 2015 treffen leden van de Landschapsgroep elkaar en samen gaan we naar Grafwegen om daar in het Ketelwald te gaan wandelen en mediteren. Bij Boscafé Merlijn gaan we het bos in en gaan dan rechtsaf; richting Restaurant De Diepen.

Na korte tijd staan we stil bij een boom die heel laag bij de grond een tak heeft die vervolgens recht omhoog gaan. We bekijken de boom... best liefdevol! Dan lopen we verder.

Even later word ik overvallen door bijzonder treurige gevoelens; helemaal neerslachtig. Ik zou het liefst van iedereen weglopen, wil eigenlijk helemaal niet meer in de groep aanwezig zijn, en met niemand praten. Wat verloren loop ik bijna zuchtend mee: 'O, wat zou ik nu graag omhelsd worden, dat iemand tegen me zei dat hij/zij me liefhad."

Warrior Iadied

GrafwegenKetelwald

Reageer op dit bericht

Donderdag 11 juni 2015

Boze Soldaten

Even verder wijst Knappe-Man-Die-Hoort ons op de loopgraven. Tsjonge, niet eerder gezien, diepe kronkels lopen door het bos. Pure-Vrouw stelt voor om door de loopgraven te gaan om te ervaren wat de soldaten ervaren hebben. Maar er is geen animo voor, we wandelen verder en niemand lijkt enig idee te hebben waar we precies zijn. Dan zien we aan onze linkerhand twee jagershutten en een geploegde open vlakte. Er staat een paal met een rode liksteen bij het einde van een loopgraaf. Men filosofeert dat de steen hier is om herten / reeën te schieten. Aangezien de jachthut een glasraam heeft, betwijfel ik dat: “Misschien is het tellen.” Volgens Wijze-Vrouw-Die-Leidt is er vergif gespoten op deze open geploegde vlakte want bepaalde planten liggen er verdroogd en vreemd geel bij.

Er wordt voorgesteld dezelfde meditatie als gisteren, zaterdag, te doen: Verbinden, en enkel openstellen in liefde, zodat de deva van het gebied gebruik kan maken van onze liefde om daarmee de door bloedvergieten verstoorde elementaire wezens te helen. Ik ga met mijn rug naar de loopgraaf toe staan.

Knappe-Man-Die-Hoort leidt: Onmiddellijk zijn daar weer de Twee Gouden Bewegende Lemniscaten, Een boven Mijn Hoofd, de Tweede onder Mijn Bekkenbodem. Een Brede Gouden Flonkerende Energiestroom gaat er weer verticaal doorheen. Om Mij heen hoor ik Gemurmer. Er lopen Grijze Geesten over de Open Vlakte, Ze komen uit de Loopgraven. Ze zijn blij met deze Open Vlakte in het Bos, maar, o wat zijn Ze boos op Zichzelf. Ze komen op het Licht af dat onze Groep neerzet. De Soldaten verwijten Zichzelf dat ze ‘in de Val’ zijn gelopen: “... en dat voor zulke Ervaren Soldaten.”

Een zegt: “Ben ik daarvoor helemaal uit Normandie komen lopen!”

Een ander: “We could have known this.”

Het lijkt of Ze iets overtreden hebben of te zelfstandig gehandeld en zich gestraft voelen door de Hen Overkomen Dood. Ik hoor Woorden als ‘Raus’ en ‘Trenches’, en dan de zin: "We could have known it."

Knappe-Man-Die-Hoort zegt: "Liefde ervaren..."
In de Groep ontstaat ter Hoogte van de Hartchakra's een Zilverwitte Cirkel die zich uitbreidt tot een Zilverwitte Lichtelijk Bolle Schijf. De Grijze Geestsoldaten nemen Ons Verbaasd Oplettend op: het Gemurmer wordt Sterker.

Als Ik Liefde centreer in Mijn Hartchakra komt daar een Grote Zilverblauwe Bubbel uit omhoog. Tsjah, het was enkel de Bedoeling open te staan in Liefde en niks te doen.

Ik hoor dat de Grijze Geesten Hier nog zijn omdat Ze niet naar de Hemel, het Licht, durven te gaan. Ze zijn bang dat Ze daar Niet Welkom zijn. Ik ben het oneens en zeg: “Jullie verwijten Jezelf Je Voortijdige Dood, maar Jullie hebben genoeg geleden door Hier te blijven. En geloof Me Jullie zijn van Harte Welkom in Het Licht."

Wat Onhandig sta Ik met de Zilverblauwe Bubbel in Mijn Handen. Een van de Grijze Mannen komt op Mij toe en pakt de Zilverblauwe Bubbel aan. Opeens valt Het Grijze van Hem af, Hij wordt bijna Doorzichtig: Glanzende Regenboogkleuren – als van Olie op Water – zorgen ervoor dat Ik Hem nog kan zien.

“Ga,” zeg Ik, ”ga Naar Boven.”

Hij gaat... en terwijl de Bubbels met Regelmaat uit mijn Hart omhoog komen, pakken ook Anderen de Bubbels aan. Achter Mij komt een Kleine Soldaat met een Vreemd Scheef Lelijk en toch Vriendelijk Gezicht uit de Loopgraaf omhoog. Hij heeft Korte Benen en Zijn Gezicht is nogal Groot, Plat en heeft Bobbels.

‘Vreemd,’ denk ik, ‘hoe kan Hij Soldaat geworden zijn... door de Keuring gekomen zijn?'

Ook Hij pakt een Liefdesbubbel aan.

Hé, als Een Soldaat een Bubbel vastheeft en Anderen raken Hem aan dan worden ook Zij Doorzichtig. Meerderen gaan er tegelijk van de Vlakte in een Sliert omhoog.

Dan is de meditatie blijkbaar ten einde. De Zilverblauwe Bubbel had de vorm van een rugbybal. Best wel groot, wel twintig centimeter breed. Er wordt niet inhoudelijk nagepraat want de groep wordt afgeleid: Schone-Kleine-Vrouw ziet verderop op het bospad herten lopen... ik zie er twee. Wat een mooi cadeau.

Warrior Iadied

GrafwegenKetelwaldSoldaten

Reageer op dit bericht

Archief

Meer van WEDERWAARDIGHEDEN