Archief

De groep blijft staan bij de liksteen voor de herten en iemand stelt voor te gaan chanten. De groep gaat akkoord; chanten is ook een Helende Handeling. Pure-Vrouw zegt: “Laten we de Toon van dit Gebied nemen.”

De groep start en ik sluit mijn ogen en... Ik merk dat Ik helemaal niet kan meezingen. Ik kan de Lage Toon die hoort bij het Gemurmer van de Grijze Geesten niet pakken. Wat verward zie Ik voor Ons Meerdere Groepen Grijze Geestsoldaten staan. 

Dan zie Ik plots Iets Bijzonders. Doen de Leden van de Landschapsgroep dit met Hun Gezang of is dit Hulp van Boven? Naast Ons, op het Vlakke Terrein tussen de Jachthutten, wordt een Vierkant Fundament gecreëerd, wel Dertig Centimeter hoog en meer dan Vier bij Vier Meter. De Grijze Geestsoldaten kijken er Nieuwsgierig naar. 

Op het Grijze Fundament daalt plots een Brede Geelgouden Energiestraal onder een Hoek van zo’n Zestig Graden neer. En dan kan Ik wel meezingen. Met Mijn Klanken weef Ik om de Energiestraal een Spiralende Trap. Voor de Grijze Geestsoldaten is het Gemakkelijker om langs die Trap Omhoog te gaan. Gemakkelijker dan vanaf de Grond.

Als Ze op de Trap stappen worden Ze Schitterend Doorzichtig Licht. Velen zie Ik omhoog gaan.

Zonder na te praten wandelt de Landschapsgroep verder... uit het gebied van de herten: ‘Hee, weg bij de Harteplek!’

Wijze-Vrouw-Die-Leidt wijst mij de gezonde groene versie van de verdorde gele plant.

Wat verderop is er een parkeerplaats in het bos. Aan de kant ligt een prachtige geelgouden zwerfkei van kwartsiet: ‘Het Gouden Kalf’ genoemd.

De groep gaat er met redelijk veel gegiebel omheen staan. Ze voelen trillingen in hun handen, hebben het over het goede humeur van de steen. Iemand zegt dat hij nog treurt over het feit dat hij niet meer in het gebied is waar hij vandaan komt. Een ander is het daar niet mee eens. 

Met mijn handen op de steen merk ik dat er op deze Plek een Doorgang aanwezig is naar een Ander Universum. Markeert 'Het Gouden Kalf' de Ingang? Is Het Gouden Kalf een Wachter. 

'Hm, best een nare naam; Gouden Kalf doet denken aan afgewezen heidense erediensten.' 

Zachtjes streel ik de kleinere kwartsietsteen die naast de grote op de grond ligt. Op een ander moment zal ik eens door deze Doorgang reizen; zien waar Het naartoe leidt. 

Opnieuw geen uitwisseling van ervaringen, we wandelen verder. Even later keren we; Wijze-Vrouw-Die-Leidt krijgt last van haar knieën...  het is tijd om naar Boscafé Merlijn te gaan.

Warrior Iadied

Terwijl we wandelen op de verharde weg het bos uit is het of Ik geroepen word. Links van de verharde weg zie ik een pad dat weer het bos ingaat. Ik stap die kant op en ben wat verrast dat de groep me zonder iets te zeggen volgt. Ondertussen praat ik met Knappe-Man-Die-Hoort kort over de Grijze Geesten, de Boze Soldaten.

Wat verbaasd realiseert hij zich dat de meditatie inderdaad op die manier ook vrede kan brengen, kan transformeren en dat het dus daarom was dat hij gisteren voorstelde naar het Reichswald te gaan. Ik lach want gisteren wilde hij inderdaad naar het Reichswald, maar hij en ik wilden naar de kant van Frasselt om ermee geconfronteerd te worden dat de groep al voor Grafwegen en Boscafé Merlijn had gekozen.

Opeens zie ik rechts van het pad een groep geweldige beuken staan: ‘Wat een cadeau!’

Het barst er van de energie, eerlijk.. de jonge blaadjes aan de beuken maken het hele Reichswald overal sprookjesachtig. 

“Kijk, zeg ik, bij die beuk kun je leren over je Kwaliteiten, en die vormt een Lift die naar de Bovenwereld gaat, en die, met die Draak, is helend; heelt je Chakra’s.”

Ze doen aan taakdifferentiatie deze beukenfamilie. Er is er Een die ondersteunt bij Werkproblemen / -Taken, een Ander die ondersteunt in de Opvoeding. Rechts achteraan staat een hele Strenge, waar Die zich precies mee bezighoudt? Onwaarheden, Leugens?

Wijze-Vrouw-Die-Leidt huppelt naar het midden, bij een heel jonge boom net achter ‘De Lift’. Bijna geschrokken komt ze terug: “O, je wordt helemaal omhoog getild.” 

Ik moet erom lachen: “Je gaat niet zomaar dood.’’

De meesten rennen naar de Helende Draakbeuk: Wat een plezier.

Als ik er even later naar toe ga, hoor Ik: “En ben Je nu genoeg omhelst?” Verrast en wat Verbouwereerd schiet Ik in de Lach. Ik voel dat deze Draakbeuk ook wel omhelst wil worden, en dan.. omhels ik dankbaar de beuk in het echt. 

Warrior Iadied

Op de foto: Links de driebeuk voor Opvoedingsvraagstukken, ongeveer in het midden de Helende Draakbeuk, rechts vooraan de beukengroep De Lift.

Nadat de groep – met Mijn Lief – bij Merlijn heeft gezeten, ga ik met de auto met Wijze-Vrouw-Die-Leidt mee terug naar haar huis van Schone-Kleine-Vrouw waar mijn fiets staat. Dan fiets ik terug richting Merlijn. Als ik linksaf wil slaan naar Grafwegen word ik ineens weer geroepen. Het lijkt uit de kerk te komen. Ik ben al linksaf afgeslagen, maar ga terug naar deze Sint Antoniuskerk. Ben er nooit binnen geweest. Mijn Lief moet nog maar even wachten: 'Wat zou er zijn?' 

Aan de buitenwand zie ik een plaquette met de Aartsengel Michael in gevecht met de draak. Het is een van de herdenkingsstenen voor Anthony Stefanich, van het 82ste Airborne Leger, die hier in de buurt gestorven is. 

Binnen zie ik niet veel bijzonders, een mooi smeedijzeren hek en een verroeste ijzeren lamp aan het plafond van de Mariakapel. Dan zie ik een poster hangen: op 6 mei is er ’s avonds een bijeenkomst van de Heemkundegroep in de Heilige Landstichting over de Tweede Wereldoorlog.

‘O,’ denk ik, ‘is het de bedoeling dat ik daar naar toe ga. Woensdagavond, dat is al vlug, maar Mijn Lief is dan naar het koor, ik kan dan gerust gaan.’

Buiten hangt een wat grof geboetseerd beeld van de heilige Antonius aan een hoek van het gebouw. Hij heft zijn rechterwijsvinger: ‘Goed opletten, goed luisteren.’

Ik lach en stap weer op de fiets. 

Later realiseer ik me dat de Treurige Gevoelens van het Begin niet van mij waren, maar van de Gedode Soldaten.

Hm, toen het me in het bos overviel heb ik de volgende zinnetjes niet toegepast:

Is het van mij laat het bestaan.

Is het niet van mij laat het weggaan.

Tja, misschien maar goed dat ik het me daar en toen niet realiseerde...

En die Boze Soldaten... zijn die in een hinderlaag gelopen? En vervolgens niet gevangen genomen maar gedood? Ik denk het.

Woensdagavond 6 mei leer ik in ’t Zaaltje in de Heilig Landstichting het nodige over de oorlog in Breedeweg. Na zondag 17 september 1944, de dag van de luchtlandingen bij Groesbeek, verloor 82d Army manschappen bij een tegenaanval van de Duitsers.

Tss, waarschijnlijk zijn de soldaten van het 82ste leger bij een terugtrekbeweging van de Duitsers in de loopgraven van het Ketelwald omsingeld en zijn ze daarop niet krijgsgevangen gemaakt, maar in de ontstane wanhoop, chaos en paniek gewoon doodgeschoten. 

Warrior Iadied 

Frans Geertsen, 5 De Tweede Wereldoorlog.

In: Barendsen, J., Boshouwers-Biessels, C., Bouwer, K., van der Brug-van der Plassche, T., Geertsen, F., Janssen, D. en de Nijs, P. (2000). Van Heilig Woud tot Heilig Land - De geschiedenis van Heilig Landstichting en omgeving. Utrecht: Stichting Matrijs

25 mei 2015, Eerste Pinksterdag, ga ik in de Heilig Landstichting naar de mis in de Cenakelkerk. Verrast ontmoet ik daar Beschermer-Met-Aandacht van de Landschapsgroep. Ik ben blij hem te treffen want ik heb echt behoefte om te praten en vertellen.

Na de mis wandelen we over het Begraafpark en bekijken het relief van Aartsengel Michael tegen de achterwand van de Gedachteniskapel voor dokter Daniël van Vugt, tevens een kapelletje voor verzetsstrijders uit Nijmegen. Daarna nemen we een kijkje bij het graf van Piet Gerrits, de kunstenaar die zoveel monumenten voor het Begraafpark heeft ontworpen en vormgegeven. Zijn graf bevindt zich achter het Heilig Graf dat ten westen van de Calvarieberg ligt. Praten lucht op, tsjah, een van de dingen die ik Beschermer-met-Aandacht vertel is dat ik eigenlijk niet eens weet wat Elementwezens en Deva’s zijn.

’s Avonds begin ik in het boek van Teri Helliwell ‘Een zomer met het kleine volkje’ en wat staat daar tot mijn verrassing in? "Elementwezens als gnomen, kwelgeesten, dwergen, feeën, elfen en leprechauns behoren tot een ras, zoals mensen behoren tot het menselijke ras.” Het boek gaat over het contact van Teri met een Ierse Kabouter: de Leprechaun. 

Hm, in het Duits wordt gesproken van Elementarwesen. Bedoeld worden meer basale, meer elementaire wezens. In de jaren twintig of dertig van de vorige eeuw is het woord vertaald als Elementwezens. Tja, een beetje een vreemde vertaling; het zijn wezens van meer geestelijke aard; eerder behorend tot de fijnstoffelijke dan de grofstoffelijke wereld. Ik zou zeggen Wezens in de Fijnstoffelijke Wereld... Fijnstoffelijke Wezens. 

Al lezend in het boek realiseer ik me dat de Man met het Lelijke Gezicht geen Geestsoldaat was... Hij is een Elementwezen. Ik heb Hem ook niet Omhoog zien gaan! Ik werd afgeleid door de Soldaten die in een Sliert omhoog gingen. Eigenlijk ging Hij Nogal Schielijk met de Zilverblauwe Liefdesbubbel in de Loopgraaf Terug. En zijn Grote Scheve Gezicht had een Normale Kleur... en Hij droeg Kleding in Blauw en Bruin. Hij was geen Grijze Geest, geen Dode Soldaat.

Weer later realiseer ik me dat dit Elementwezen, deze Leprechaun, met de Blauwzilveren Liefdesbubbel de Omgeving van de Beuken heeft laten sprankelen. Ja, het was net of daar een Enorm Uitgedijde Grote Bubbel in de Vorm van een Enorme Rugbybal hing.

Zo eenvoudig is het dus. Wij mensen kunnen 'In Liefde staan' en wij hoeven enkel 'Bereid te zijn Liefde los te laten'. Meer hoeven wij niet te doen! Fijnstoffelijke Wezens als de Dode Geestsoldaten en de Leprechaun kunnen Onze Liefde dan gebruiken voor Zichzelf of voor de Omgeving. Liefde is Helende Kracht. 

Doe het. Ook al kun je niet zien zoals ik het is eenvoudig om het in alle vertrouwen gewoon te doen. Doe het alleen of voor een groter effect met een groep. Binnen kan, buiten is zo mogelijk nog beter. Stem af op Boven, de Kosmos - de Hemel - en dan op Beneden: de Aarde. Als je de Kundalini kunt oproepen, prima. Zo niet, ook goed. Sta als het Ware in het Midden en voel dan de Liefde in je Hart... en blijf een vijf minuten staan in de Bereidheid deze Liefde los te laten voor Hen die deze Liefde kunnen gebruiken. Klaar. Verder niks. Vooral niets doen, nou ja, na afloop kun je dank zeggen dat je als mens in staat ben om Liefde te voelen. Dus... DOE HET. 

Warrior Iadied 

Foto: 'Grafsteen' met afbeelding van de verrezen Jezus en Maria Magdalena bij het graf van Piet Gerrits op het Begraafpark van de Heilig Landstichting. 

Helliwel, T. (1997). Een zomer met het Kleine Volkje. Zeist: Uitgeverij Christofoor.

Wijze-Vrouw-Die-Danst is in Nederland en zij wil graag kennis maken met de Beukenfamilie in het Ketelwald bij Boscafé Merlijn in Grafwegen. Dus ga ik vandaag, donderdag 4 juni 2015, met haar en met Wijze-Vrouw-Die-Leidt het Reichswald in. 

We spreken af om individueel op verkenning te gaan. Ik sluit mijn ogen en zie dat in dit Gebied een Grote Spiraal linksom draait, dan richt Ik me op de Beuk die begeleidt naar de Benedenwereld. Vanuit Mezelf zie Ik een Kleine-Thea over de Bosgrond rennen en vrij gemakkelijk wandel Ik-Kleine-Thea bij de Beuk naar binnen. Wat verbaasd over de Grote Openheid zie Ik-Kleine-Thea dat het Bewustzijn van de Beuk een Lemniscaat vormt. Beide Cirkels staan met Elkaar in Verbinding. Ik-Kleine-Thea sta verbaasd naar de Beweging in de Zilverblauwe Lemniscaat te kijken. ‘Het is toch maar Een Beukenboom!? Waarom dan zo’n Dubbel Bewustzijn?'
Over de foto: Als ik op een later moment ga kijken bij de beuk die ondersteunt bij het ervaren van je krachtdier zie ik dat er aan de achterkant nog een reststomp van een beukenstam staat. Dus niet zo gek dat het bewustzijn zich als een lemniscaat heeft laten zien. Blijkbaar een samengetrokken bewustzijn of misschien dat er in die stomp toch nog leven zit.

Krachtdier Gier blijft bij me en Ik-Thea-Gier kijk om me heen en denk: ‘Wat nu?’

Ik draai me naar links naar de beuk die ondersteunt bij werk en taken van volwassenen. 

Langzaam wandel Ik-Thea-Gier er naartoe. Al wandelend word Ik-Thea-Gier een Kleine-Gier. Tussen de Wortels van de Beuk kijk Ik-Kleine-Gier om Mij-Kleine-Gier heen: “Is hier Iemand?”

Dan zie Ik-Kleine-Gier een Kleine Schildpad: “Hallo.” 

De Kleine Schildpad lacht: “Hallo, Je ziet er Raar uit als zo’n Kleine-Gier."

Ik-Thea-Gier voel Mijn Veren verwaaien, voel Me Belachelijk Klein en verander in Ik-Thea. Ik-Thea vertel dat Ik-Thea begaan ben met de Jonge Mensen van de Wereld en dat Ik-Thea Hen graag meer Verbinding met de Natuur zou willen geven. Dat Ik-Thea weer zou willen drummen en Mensen kennis wil laten maken met Hun Krachtdieren en in Gesprek zou willen laten gaan met het Bewustzijn van Bomen. 

“Maar dan wil Ik het spontaan doen dat wil zeggen Vrij, Zonder Werkverband."

De Kleine Schildpad knikt: “Heel goed, het komt wel, Je doet nu ook Goed Werk.” 

Ik-Thea besef dat Hij refereert naar Mijn Gewone Arbeid: ‘Ja, het is waar, Ik doe Goed Werk.’

“Bied de Activiteiten aan de Studenten als Afscheidscadeau aan, dan komen er mogelijk nog meer Groepen vragen. En doe het maar rustig aan, het komt wel op Je Pad.”

Ik-Thea knik. 

Schildpad kijkt Mij-Thea wat vaag aan: “Maak Je Geen Zorgen; Je hebt een Goed Schild, Je bent goed beschermd, Je kunt veel dragen.”

“Dankjewel Schildpad... kan Ik nog Iets voor Je doen?”

Schildpad lijkt al half ingedommeld te zijn. “Vertellen,” klinkt het zwak.

En dan sta ik weer gewoon als Thea rond te kijken: ‘Tja, vertellen dat heb ik al beloofd.’

Warrior Iadied

Bij 'Drumtip van een Schildpad' staat de foto die ik op 4 mei 2015 genomen heb van de beuk die geraadpleegd kan worden met betrekking tot werk en taken van volwassenen.

Achter de wachterbeuk valt me een wat jongere beuk aan het bospad op.
Ps. In Mijn Gesprek met Leerling heb ik enkel gehoord... dat is me op de dag zelf niet opgevallen.

Op de foto: Links de beuk waar ik Gier werd, degene met de vele takken is Grootmoeder, middenvoor de Wachter, rechts Leerling.

Ik kijk om me heen en stem me af op de meest achterste beuk links. 
Nawoord:De kwaliteiten van Dolfijn hebben onder andere te maken met creëren door geluid en ademhaling. Hm, dit lijkt me een bijzonder onderwerp om aandacht aan te besteden.