Naar de inhoud

WEDERWAARDIGHEDEN

Voor mij, om gelukkig te zijn, en voor geïnteresseerden!
akke.beakke.be

Archief

Vurige Kerstbal


24 december is onder andere voor het halen van boodschappen. 

Als Mijn Lief en ik om half zes terugwandelen uit de stad zien we hoog in de lucht een enorme vuurbal met een lange gloeiende staart. Met hoge snelheid gaat de vuurbal van west naar oost: "Wat is dit? De Ster van Bethlehem?"


Later biedt het web uitkomst: Waarschijnlijk is het een deel van de Sojoezraket waarmee astronaut André Kuipers op 21 december in Kazachstan gelanceerd werd naar het International Space Station. Ha, toch een fantastisch idee: die Ster van Bethlehem.


25 december half een 's middags zie ik dat de noveenkaars is uitgebrand: 'Hoe zou het met Zwangere Vrouw zijn?' 

Gewoon afwachten.


27 december, dinsdagochtend, een fijn gesprek met Lieve Vrouw; praten over ons werk, de feestdagen, spiritualiteit en behoeften. Het gesprek eindigt met het motto dat Mijn Lief veelvuldig hanteert: "Wie je tijd heeft, heeft je geest."


Zwangere Vrouw laat weten dat het geen kerstkindje is geworden. 

Ik mag een nieuwe kaars opsteken.

Warrior Iadied


http://nos.nl/artikel/325206-vuurbal-boven-nederland-waarschijnlijk-sojoez.html
http//www.vandaag.be/binnenland/86517_mysterieuze-vuurbol-is-sojoezraket.html
Reageer op dit bericht

De Mandala van de Rode Godin


Dinsdag 27 december 2011 is het weer tijd om te ontdekken. Mijn Lief gaat in de moestuin werken en bij mij staat de Moordkuil met de Rode Godin op stip een. 
Het is er nog net zo'n puinhoop als vorige week. Er is wel iemand geweest die de bladeren op de mandala wat opzij heeft geschoven. Van meerdere ringen kan ik kleine stukjes zien.
Eigenlijk is de Moordkuil onderdeel van een heel groot plein. Het terrein is echter sterk geaccidenteerd: er zijn diepe kuilen en hoge bulten. Stevige bakstenen muren lijken er een doolhof van te maken.

De driehoekige tuin naast de Moordkuil is blijkbaar de gezamenlijke tuin van de flatbewoners. Het is gemakkelijk om er naar binnen te wandelen. De tuin is lieflijk aangelegd. Er staat een oude tweestammige boom en er loopt een leylijn die van de Moordkuil komt. Troep is er ook aanwezig: kapotte gestolen fietsen en net als in de Moordkuil een kapot roodwit-gestreept geleidebaken. De tuin is naar verhouding veel te groot om de punthaak van een bijl te zijn. Jammer van die schone fantasie.

Ik besluit een poging te doen contact te maken met het bewustzijn van de wilg die het dichtst bij de Grote Markt staat. Daartoe ga ik zitten op een metalen kist die aan de zuidwand van de Moordkuil is vastgemaakt. Ik gun mezelf twintig ademteugen en luister naar de geluiden uit de omgeving; ze mogen er zijn.
De herrie om me heen is groot: op een binnenplaats werkt iemand met een hogedrukspuit; er wordt veel kapot glas geleegd in een glasbak; er wordt een ijzeren biervat over stenen gerold en een man neuriet 'Er is een roos ontsprongen uit ene wortelstam; die lijk d'ouden zongen uit Jesse 't leven nam...'

Contact met het Bewustzijn van de Wilg lijkt niet te lukken, maar bij de negentiende ademteug opent de Mandala zich en glijd ik in een lichtblauw Slurf het Heelal in. Ik glijd en glijd en glijd, de geluiden uit de omgeving storen. Ik moet me tot het Uiterste concentreren. Dan opent de Slurf zich aan de Onderkant en verandert in een Strijderstooi-van-Licht met zwart-lichtblauwe Veren.
"Hallo, ik zoek contact. Is hier iemand? Rode Godin?"
Voor me zie ik een bekend Beeld: Aapgod Hanuman met in zijn Rechterhand de Knots/Scepter en in zijn Linkerhand de Steen/Berg.
Ik herken het Moment; dit is na de Strijd in Lanka. Duivel Ravana is verslagen maar het Slagveld ligt vol Gewonden, Stervenden en Doden. Hanuman heeft de Opdracht gekregen op een Berg Kruiden te verzamelen. Op de Berg aangekomen, kent Hij de Kruiden niet en daarom neemt Hij de gehele Berg mee. Als Hij met de Berg in zijn Hand over het Slagveld vliegt, genezen de Gewonden en Stervenden en komen de Doden opnieuw tot Leven door de Geur van de Kruiden. 
"Rode Godin?" hoor ik mezelf vragen. 

"Doe wat je doen moet als je het doen moet," klinkt een Stem.
Ik kijk om me heen.
"Doe gewoon wat je doen moet als je het doen moet."
Ik zie niemand, maar de stem herhaalt: "Doe gewoon wat je doen moet als je het doen moet."
Ik begrijp wat er gezegd wordt: 'Doe gewoon wat je moet doen als het aansluit bij de Opdracht die je vrijwillig bent aangegaan, en doe het op het juiste Tijdstip; als de Drang en het Verlangen er zijn om het te doen.'
Plotseling hoor ik een krachtig Gekrakeel: een hard en hoog Gekakel van honderdduizenden Stemmen. Ik-Hanuman zie mezelf in het Heelal: ik draag een lang wit Kleed, heb lang wit Haar en een lange witte Baard. In mijn Linkerhand draag ik een groot Kristal
(zoals ik in de Moordkuil in mijn linkerhand mijn fotocamera heb). Blijkbaar ben ik veranderd in ik-oude-wijze-Man-Hanuman.
"Zeg het ze," zegt een Stem.
"Wat!?" vraag ik-oude-wijze-Man-Hanuman.
"Zeg het ze," zegt de Stem opnieuw.
Ik kijk om me heen maar zie Haar niet.

"Zeg het ze."
"Wie zijn...?"
"Ze dachten dat Moord de goede Oplossing was," zegt de Stem.
"Eh," zeg ik-oude-wijze-Man-Hanuman, "eh, eh, als jullie de Hemelpoort door willen, dien je enkel 'Jahweh' te zeggen."
Niemand reageert, het Gekakel irriteert met ongekende Proporties.
Opnieuw zeg ik-oude-wijze-Man-Hanuman: "Als jullie de Hemelpoort door willen, hoef je enkel 'Jahweh' te zeggen, tenminste als je in de Hemel je Schuld wilt belijden."
Nog reageert niemand, dus zeg ik-oude-wijze-Man-Hanuman voor de derde Keer: "Zeg 'Jahweh' als je door de Hemelpoort wilt gaan, als je tenminste je Fouten en Schuld wilt belijden."
"Wij?" vraag iemand.
"Jaja," knik ik-oude-wijze-Man-Hanuman.
"Echt?" klinkt het twijfelachtig.
"Jaja, het is goed."
Ik-oude-wijze-Man-Hanuman wordt door de menigte aangestaard alsof ik de Heilige Petrus zelf ben. "Het is goed... ga maar."
Langzaam klimmen de Eersten uit de Kuil, Anderen volgen. Ik-oude-wijze-Man-Hanuman werp een nieuwsgierige Blik door de Hemelpoort: "Rode Godin!?"
Terwijl de Moordenaars wat voorzichtig de Hemel binnengaan, zie ik in de Verte een stralende Maria. Ze is gekleed in wit met lichtblauw en heeft een Gouden Aura.


Als ik mijn ogen open is het stil in de omgeving van de Moordkuil. Om me heen licht de wereld blauw op. Ik kijk naar de troep en haal een keer diep adem, ik kan wel bedenken dat het fijn zou zijn dat het hier opgeruimd zou zijn, maar...
Ik pak de twee kapotte fietsen vast en vind een lampje. Ik lach; mij is een lichtje opgegaan. De met een zware ketting verbonden fietsen sleep ik richting de Grote Markt en zet ik tegen het begin van de omheinende muur. Kapotte planken, het kapotte baken, de kapotte stoel, een leeg blikje, een zak klef brood en een leeg sigarettendoosje gaan er achteraan.
 
Met enkele takken probeer ik de mandala schoon te zwiepen: onhandig gedoe. Op een van de binnenplaatsjes is de hogedrukspuit weer aangegaan. Zwart water stroomt onder een deur door. Zand ligt op een hoopje bij elkaar, blijkbaar wordt er ook geveegd. Ik wandel er naartoe en klop op de deur, dan klim ik op een betonnen verhoging om onder het prikkeldraad door over de muur te kijken. Een jonge man kwijt zich nauwgezet van zijn taak.
"Heb je een bezem voor me?"
"O, ik ruim het dadelijk allemaal op!"
"Het is voor hierachter..."
Hij opent de deur en reikt me een grote bezem aan.

Zo dit is een karwei waar ik het warm van krijg. Het is nog half werk want ik veeg de bladeren in hoge stapels tegen de zijwanden, maar er komt licht en lucht bij de Mandala.
Een stel wandelt langs en bespreekt mijn actie met elkaar. Ik knik vriendelijk. 
"Het stinkt wel," zegt de vrouw.
Hm, het is enkel natte grondgeur. Met mijn handen trek ik het onkruid los. Omdat het zo nat is, gaat dat gemakkelijk. Bij de laatste veeg vind ik een muntstuk: 10 Eurocent. Heerlijk om bijgelovig te zijn; ik heb een tien gekregen! Voordat ik de bezem terugbreng, maak ik een foto van DE MANDALA VAN DE RODE GODIN.
Warrior Iadied

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/
Reageer op dit bericht

De Knots


Klaar met mijn karwei breng ik de bezem terug. De jonge man neemt hem aan en bekijkt de troep die ik netjes verzameld heb.

"Komt u hier uit de buurt?"

"Eh, nee, hierachter is een krachtplaats..."

"Ja," knikt hij, "de Moordkuil. Morgen ga ik naar de stort en dan kan ik het hout en de stoel wel meenemen. De fietsen zijn voor de gemeente."

Hm, in mijn wijk komt af en toe een oud-ijzer-handelaar langs, misschien kan ik hem tippen.

"Ik zoek wel een vuilnisbak voor de kleine spullen."

De jonge man sleept echter al een vuilniszak aan waarin ik de rotzooi kan deponeren. Wat een sympathiek jong mens.


Opgewekt besluit ik een cappuccino te gaan drinken op de Grote Markt. Bij Atlanta maak ik gebruik van de wastafels bij de toiletten. Als ik met schone handen naar een tafeltje loop, zie ik een uitnodigende folder liggen. De folder gaat over carnaval. De titel luidt: 'De Knots 2011/2012'. 

Met een brede grijns zit ik achter mijn koffie en denk aan Aapgod Hanuman met in zijn Rechterhand de Knots/Scepter en in zijn Linkerhand de Steen/Berg.


In 'De Knots' staat: Op de magische dag van de 11e van de 11e om 11.11 uur heeft dit kabinet besloten een toost uit te brengen op alle mensen die Knotsenburg trouw is gebleven, voor de vrijwilligers die actief zijn...

Ha, op 111111 trof ik op het blog van Wim-del-Arte een foto aan waarop Hanuman, Rama, Sita en Anderen te zien zijn. Voor mij het begin van WEDERWAARDIGHEDEN.

In de carnavalstijd heet Nijmegen Knotsenburg. Waarom eigenlijk? 

Onder aan de pagina staat het motto "Knotsenburg zonder grenzen, één groot feest voor alle mensen". Nou, vandaag ben ik in elk geval over grenzen heengegaan.


Met de warme cappuccino in mijn maag begin ik het te begrijpen. Onderzoekswerk is moeilijk. Fantasie kan voor hypothesen zorgen, maar veldwerk is noodzakelijk. Het stellen van de juiste onderzoeksvragen is geen sinecure; ik nam zonder het bewust te weten een heleboel als vanzelfsprekend aan. Er werd een Rode Godin vereerd... brr, ik behandelde de kwestie alsof het destijds een spelletje van onwetende mensen was. De vragen hadden moeten zijn: Waarom? Waarom daar? Waarom een Rode Godin? Wat is er daar? Daar op die Plek? Specifiek daar? Wat is er daar dat mensen destijds tot verering overgingen? Welke krachten of mogelijkheden zijn er daar?


Blijkbaar is er daar, bij DE MANDALA VAN DE RODE GODIN, een Toegang tot de Andere Werelden, specifiek 'Het Heelal'.

En waarom de kleur 'rood'? Tja, rood staat in positieve zin voor seks, passie en kracht, en in negatieve zin voor woede, agressie en impulsiviteit. Het eerste behoort tot de Krachten van de Rode Godin (van moeders!), het laatste past zeker bij de Moordenaars in de Kuil in het Heelal/het Hiernamaals.

Die moeders... als je eenmaal kinderen hebt, zijn de plichten navenant: DOE GEWOON WAT JE DOEN MOET ALS JE HET DOEN MOET.

Hm, moeders kunnen dus met hun problemen terecht bij De MANDALA VAN DE RODE GODIN. Vreemd eigenlijk dat veel van de kennis over deze specifieke plek verloren is gegaan in het verleden. Tenminste...

Warrior Iadied


Andrews, T. (1997). Luisteren naar Dieren. Spirituele en magische lessen uit het dierenrijk als sleutel tot zelfkennis en bewustzijnsverruiming. Haarlem: Becht.

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/

www.knotsenburg.nl

Reageer op dit bericht

Vrijwilliger!?


Vrolijk en opgewekt stap ik over de Grote Markt langs het beeld van Mariken van Nieumeghen: 'Laat ik nog wat onderzoek doen naar de Zwarte Godin.'

Als ik de Sint-Stevenskerk binnenkom, word ik getroffen door de poster 'Museumpark Orientalis: voor wereldreligies en spiritualiteit'. 

Hmm, ik wandel naar de informatietafels: "Die poster daar, is er iemand die meer weet over Orientalis?"

De vrijwilligster wijst naar de vrouw naast haar: "Zij weet er alles van."


"Hebt u eerder gewerkt als vrijwilliger bij Orientalis?"

Nee dus, ik vertel over mijn intentie om workshops te geven om mee te werken aan het behoud van het park. Ze kent oud-directeur Jan van Laarhoven en is al door hem gebeld in verband met de voortzetting van het museumpark. Ik noteer mijn gegevens op een A-4tje, en nu maar hopen dat ik voor vergaderbijeenkomsten benaderd word.

Warrior Iadied


www.museumparkorientalis.nl

Reageer op dit bericht

De Zwarte Godin


Zo dit voelt goed: het contact met Orientalis is nauwer gelegd. 

Het is druk in de Sint-Stevenskerk op deze 27ste december. De Davidster ligt open en bloot in de viering. Wat een enorme ster! Er is nog te zien waar de doopvont gestaan heeft. Ik geniet van een diapresentatie met prachtige afbeeldingen van het Kerstverhaal. 


Vervolgens neem ik een foto van het grafmomument van Ian Iosselet (het hoofd met de bolhoed). Grappig, die big smile! Hm, de zwarte marmeren piramide heeft de vorm die in antieke tijden 'de vrouw' voorstelde. Vijf stappen recht voor dit monument... daar is het Krachtige Punt. 

De hobbelige grafstenen in het koor zijn mooi. Ik sta te kijken bij een koperen plaat aan de koorwand als er een vrouwelijke kerkgids op me afkomt. Ze vertelt dat het een grafplaat is, maar dat de plaat aan de wand is gehangen omdat ze op de grond zo versleet. Er staat een priester op met een kazuifel: Thomas Buys. Hm, dus nog van voor de beeldenstorm. Hij stierf in 1570.


Ze vertelt me over het verschil tussen wereldheren en kloosterlingen. Wereldheren: rooms-katholieke priesters zoals pastoors en kapelaans die niet bij een orde hoorden, wereldse bezittingen mochten hebben, een salaris van het bisdom kregen en onder andere door het opdragen van missen geld verdienden. Ze zegt dat de Sint-Stevenskerk wel 28 altaren had en dat aan al die altaren missen werden opgedragen. 

Kloosterlingen, zoals monniken, deden geloften van armoede, gehoorzaamheid en kuisheid. Wereldheren niet, al hoorde het celibaat natuurlijk wel bij hun ambt. De wereldheren van de Sint-Stevenskerk woonden in de Kanunnikenhuizen naast de kerk.


Ik vertel over de grafsteen in het zuidwesten bij een steunbeer van de kerk waar ik de naam van mijn zoon (Mijn Liefste) vandaan heb. Dan vertel ik over de krachtplaatsen van Nijmegen en dat ik in de Sint-Stevenskerk op zoek ben naar de specifieke plek van de Zwarte Godin.

"Is het dan een specifieke plek?" vraagt ze.

Ik ben ervan overtuigd en neem haar mee naar de krachtige plek bij de doopvont. 

"Vroeger was hier de Mariakapel," zegt ze, "o nee, de Bakkerskapel.'

"Neehee, dat weet ik, die is hiernaast."

Bij mij rinkelen de belletjes en lichtjes in mijn hoofd: 'Yes, yes, yes, ik zat in een keer goed, in de oude Mariakapel... natuurlijk.'


De vrijwilligster neemt me mee naar de informatietafels. Op de geplastificeerde plattegronden staat de Mariakapel niet genoemd. Niet getreurd; ze wandelt naar een andere, in deze deskundige, vrijwilligster: "Ja, waar de doopvont nu staat dat is de oude Mariakapel. Je kunt het aan het plafond nog zien; dat is iets anders vormgegeven."

Ik dans bijna door de Sint-Stevenskerk; GEVONDEN DE ZWARTE GODIN.

Warrior Iadied


http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/buys.html

http://www.encyclo.nl/begrip/wereldheer

Reageer op dit bericht

In en om de Sint-Steven


Goed geluimd wandel ik rond de Sint-Stevenskerk. Ik maak een foto van de grafsteen op het Sint-Stevenskerkhof, waar de naam van Mijn Liefste vandaan komt. De steen komt uit de kerk, maar is tijdens de restauratie als plaveisel op het kerkhof gelegd.

Hmm, blijkbaar gaat de leylijn door het kleine deurtje naast de toren en dan via de Zuiderkerktrappen naar het pleintje van de Ganzenheuvel... richting de Lange Hezelstraat.


Een etage lager staat / ligt het beeld van de Engel die een onschuldige gevallene uit de Tweede Wereldoorlog oppakt in haar arm en mee omhoog lijkt te nemen: 'Wat zijn de taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de Zwarte Godin?'

Ik wandel verder rond de kerk, langs de kanunnikenhuizen en tref dan bovenaan de trappen richting het Waaggebouw het afsluitpaaltje van de Zwarte Godin. Het heet hier Achter de Hoofdwacht. Hierlangs gaat de leylijn, die van de Moordkuil de Sint-Stevenskerk binnenkomt. Prachtig dat zwaard dat de Zwarte Godin vasthoudt: hanteer het Zwaard om eigen onnodige Zwakheden te bestrijden!


Aan de oostkant van de Sint-Stevenskerk komt een man een aanbouw uit: "Mooi hè, dat ze in Nijmegen allemaal verschillende afsluitpaaltjes hebben. Die onder de Kerkboog vind ik ook mooi. Ken je die? Ga maar kijken, die heeft twee oren."

Hm, blijkbaar tijd om goed te luisteren. Ik bekijk het zwarte paaltje onder de Kerkboog en besluit weer naar binnen te gaan om de plaats van de oude Mariakapel beter te bepalen. Het krachtige punt ligt min of meer recht onder het vierkant in het koepelgewelf van de Mariakapel. Binnen tel ik het aantal grote ramen, te beginnen bij de plek van het afsluitpaaltje van de Zwarte Godin aan de noordoostkant: acht. 


Ik het kapelletje zoek ik me vervolgens bijkans een ongeluk naar de kraagstenen van 'Mariken en Moenen'. Ha, ik kijk gewoon te hoog: de kraagstenen zitten op ongeveer 1.50 meter hoogte. Vanuit het noorden gezien zit Mariken / Maria westelijk, namelijk rechts aan de zuil van het herengestoelte. Het duiveltje Moenen zit daar tegenover, oostelijk: aan een zuil van de wand. Vanuit het noorden gezien wandel je dus tussen het kwaad en het goed door de Mariakapel in.


Als ik weer buiten ben en de ramen aan de buitenkant tel, zit het raam van de Mariakapel daar waar aan de buitenkant het toiletgebouw is aangebouwd. Hm, de Zwarte Godin heeft met 'loslaten' te maken.

Warrior Iadied

Reageer op dit bericht

Een Pluim van de Zwarte Godin


Wat nu? Ik besluit een cappuccino te gaan drinken in Brouwerscafé de Hemel in de Commanderie van Sint Jan. Dit zou de plek van de Witte Godin zijn, maar daar ga ik nu niet naar op zoek; de ontdekkingstocht van vandaag is reeds vermoeiend genoeg. 

Ik loop langs de west- en noordkant van de Sint-Steven en benader het totempaaltje van de Zwarte Godin van achteren. O schattig: Ze steekt haar Duim naar me op!

Warrior Iadied

Reageer op dit bericht

Knotsenburg & Knodsenburg


Op 28 december vul ik WEDERWAARDIGHEDEN met mijn belevenissen van de dag ervoor.
Ik vraag me af wanneer het rustig genoeg is in de Sint-Stevenskerk zodat ik in de kerk contact kan proberen te maken met de Zwarte Godin: 'Wat zou de komende dagen een rustig moment zijn? Het dient voor 31 december te gebeuren, want in januari en februari van 2012 is de kerk gesloten!'

Op het web heb ik ondertussen al gezocht naar de achtergrond van de naam Knotsenburg voor Nijmegen-tijdens-het-carnaval. Het blijkt dat de naam, die sinds 1969 officieel gebruikt wordt, afkomstig is van de zogenoemde Knotsendragers die zich in 1566 in Nijmegen en omgeving met de godsdiensttwisten bezighielden. Nijmegen ontsnapt aan een echte beeldenstorm, maar blijkbaar waren de twisten toch een succes, want na 1566 wordt er gesproken van het 'Knotsendragersfeest'.

De bewoners van Lent gaan zich in de jaren daarna ergeren aan de Nijmeegse Knotsendragers en verweren zich met een schans. In 1590 wordt dit nogal zwakke vestingwerk omgevormd tot een echt fort: Knodsenburg.
En zo ben ik weer bij 1591 uitgekomen, een belangrijk jaar in de geschiedenis van Nijmegen, bij de belegering van Nijmegen wordt fort Knodsenburg door prins Maurits gebruikt. Op 21 oktober 1591 geeft de stad zich over.
Warrior Iadied


http://nl.wikipedia.org/wiki/Beleg_van_Nijmegen_(1591)
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knodsenburg
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knotsenburg

Reageer op dit bericht

Korenmarkt


Op weg naar 'De Hemel' zie ik dat het afsluitpaaltje van de Witte Godin niet meer op de plek staat waar het in het boekje 'De Kracht(plaatsen) van Nijmegen' op een foto staat.

Er is hier een groot parkachtig plein aangelegd: prachtig in etages bestraat. 

Er schijnt water te kunnen stromen. Hoe heet het hier? Korenmarkt. Hmm, blijkbaar is dit parkplein aangelegd in het kader van het project 'Groene Allure Binnenstad'. 

Het is nog maar net klaar.


Toen ik even terug bij de Sint-Stevenskerk de trappen van 'Achter de Hoofdwacht' afliep, heb ik een vrouw in het zwart laten voorgaan die een grote papieren doos wegbracht. Ik zie haar nu een hoekwoning binnengaan. Ik bel aan en, oei, de poes ontsnapt. 

Ze vertelt me dat het afsluitpaaltje hoog op de Korenmarkt is neergezet. Terwijl zij de prachtige langharige poes met eten naar binnen lokt, wandel ik omhoog. Waarom moest ik zo nodig contact maken met deze vrouw? Ze heeft wel een schitterend uitzicht op de Korenmarkt.


Oef, wat is het hier mooi. Het afsluitpaaltje is gauw gevonden. Twee jonge vrouwen zitten met elkaar te praten op een bankje bij de fontein. Ik maak wat foto's maar merk hoe moe ik ben. 

In 'De Hemel' is het gezellig warm. Dikke, kleurige engelen zweven op een grote wandklok. In de vensterbank staat een beeldje van 'een vreemde vogel'. Hmm, terwijl ik geniet van mijn cappuccino voel ik me verwant met dit beestje. 

Het wordt tijd dat ik naar huis toe ga deze dinsdag 27 december 2011. Mijn Lief zal zich wel afvragen of ik ondertussen nog 'geen honger' heb.

Warrior Iadied


Nelemans, H. (2011). De Kracht(plaatsen) van Nijmegen Geomantie in het Rijk van Nijmegen. Nijmegen: Geateam

http://www2.nijmegen.nl/wonen/Wijken/nijmegen-centrum/Benedenstad/plannenprojecten/korenmarkt


Reageer op dit bericht

Jehova's Getuigen


Terwijl ik de financiën en administratie in orde breng, gaat donderdag 29 december de voordeurbel: Jehova's Getuigen. 

Mijn twijfel is van korte duur: "Een kwartier wil ik wel praten, kom binnen, koffie?"

Oef, dit blijkt te snel; de koffiefilters zijn op: "Thee?"


Even later zitten we rond de salontafel: een goed uitziend echtpaar en ik. De man heeft een bijbeltje in zijn hand en steekt van wal: "Jezus heeft ons de Bijbel gegeven." 

Hij zwaait met het boekje: "Hierin staat hoe we moeten leven. Hij leefde het ons voor."

"Ik geloof het graag. In die tijd liep ik daar ook rond."

Er wordt niet gereageerd: "Ik heb trouwens veel aan de Bijbel gehad in een tijd dat het me niet goed ging. Dan sloeg ik de Bijbel op een willekeurige pagina open, las wat er stond, dacht erover na en werd er over het algemeen rustig van."


De man slaat de Bijbel op een willekeurige pagina open en treft zo te horen een pagina waarop Paulus zegt dat Jezus' woorden de Waarheid betreffen.

Ik reageer: "Jezus zei, doe als ik. Hij zei: 'Ik ben een Zoon van God.' Wie durft Hem in deze wereld echt te volgen? Te doen als Hij? Wie durft te zeggen 'Ik ben een Zoon/Dochter van God.' Ik durf het: Ik ben een Dochter van God... zoals we allemaal Zonen en Dochters van God zijn; we hebben allemaal 'een lijntje' met God."


Het paar zit me rustig aan te kijken en hij reageert: "Als alle mensen zouden leven volgens de Bijbel zou het beter gaan in de wereld."

Ik ben het oneens: "Hoezo beter? Waarom is het niet goed zoals het nu gaat? Leed is er altijd geweest. Vrede? God zelf joeg Adam en Eva het Paradijs uit, en denk aan de Romeinen en wat ze met Jezus deden. Leed is er altijd geweest en God is al die tijd aanwezig geweest! Ik vind het niet eerlijk wat jullie zeggen. Over leed gesproken: het is pijnlijk voor mij wat jullie zeggen; waarom enkel uitgaan van wat er zo'n 2000 jaar geleden gebeurd is. O, ik denk dat Jezus en de profeten voor Hem daadwerkelijk geïnspireerd waren door God, maar waarom zou de inspiratie daarna opgehouden zijn? Waarom zou ik niet geïnspireerd kunnen zijn door God?"

Ik zeg het vrij heftig en de man reageert op mijn heftigheid: 'Het raakt u nogal."

Ik denk: 'Je hebt gelijk, ik ben gezakt voor dit examen rustig-ademhalen.' 

De resterende tijd poog ik bewust rustig te ademen. Moeilijk.


Ik pak mijn betoog weer op: "Hm, leed zal er altijd zijn. Misschien geen groot leed zoals oorlog, maar dan toch klein leed, mensen die elkaars standpunt afwijzen, het niet eens zijn met elkaar; zoals wij nu discussiëren. Jezus werd ook niet geloofd toen Hij discussieerde met schriftgeleerden in de tempel."

De man reageert: "Jezus discussieerde niet: Hij zette dingen recht."

'Hm,' denk ik, 'kijk uit met wat je zegt, Thea. Deze man is Bijbelvast en als je er qua formulering naast zit, word je onmiddellijk gecorrigeerd.'

"Ach ja waar, maar misschien zegt over 2000 jaar wel iemand, die Thea, die zette dingen recht."


De man haalt het Onze-Vader erbij: "U kent de tekst: Uw Rijk kome, Uw wil geschiede op aarde zoals in de Hemel."

"Ja, Uw Rijk kome, helemaal waar. Dit geldt voor iedereen; we gaan allemaal dood en dan komen we, onze Zielen, in de Hemel en daar heerst Vrede. Hm, de Hel is niet meer....'

De man reageert: "Volgens de Bijbel is er helemaal geen Hel."


Ik zit op mijn praatstoel: "Hm, kan best, het Voorgeborchte is er nu ook niet meer. Gelukkig is dit verzinsel van de Kerk van eeuwen geleden ondertussen door de Kerk opgeheven. Jammer genoeg heb ik er in mijn huidige leven met mijn vader al woorden over gehad. De wereld is een oefenterrein voor de mensen, als wij er een puinhoop van maken met elkaar... dan is het een puinhoop. En soms weten we gewoon niet hoe we het moeten doen, al willen we nog zo graag. Kijk naar Egypte, daar zijn zoveel mensen geboren de laatste twintig jaar dat men daar gewoon niet weet hoe de problemen op te lossen. En wij hier weten het ook niet. Tja, en dan reageren we zo ongeveer met: los het daar binnen eigen grenzen op, dan redden wij het hier misschien." 


"Ja," zegt de man, "God is volmaakt, mensen zijn niet volmaakt."

Ik zeg: "Ho, mensen zijn perfect; perfect geschapen naar Zijn Evenbeeld. Dat betekent dat we fouten maken en mogen maken. God heeft ons hier die vrijheid gegeven. Waarom? Het was Zijn idee, dus laten we ervan uitgaan dat het goed is en niet beter hoeft; we mogen hier met elkaar oefenen. Wat hier nu geschiedt, is zoals Hij het wil; Uw Wil geschiede."


"Ik moet even mijn dochters bellen," zegt de vrouw, "zij lopen hier ook in de wijk."

"Goed idee," reageer ik, "jullie gaat tenslotte huizen binnen zonder precies te weten waar jullie naar binnen gaan."

Ze gaat naar de gang. De man zegt: "Laatst ontmoette ik een vrouw die volgens de Bijbel leefde, maar ook van allerlei andere religies dingen overnam/leende."

"Och ja, elke religie is goed, het maakt niet uit... zolang mensen door hun religie in vrede met elkaar leven en voor elkaar zorgen, lijkt het me prima."


De vrouw is alweer op de bank gaan zitten. Op straat lopen twee knappe jonge meisjes voorbij. Ze kijken lachend naar binnen, komen niet aan de deur maar draaien om en lopen terug.

"Kinderen moeten naar de ouders te luisteren," zegt de vrouw, "niet omdat het moet, maar uit respect omdat de ouders hun energie en liefde in de opvoeding gestopt hebben."
"Als het zo is dat uw dochters naar u luisteren, dan heeft u geluk gehad, dan heeft God u heel grote cadeau's gegeven. Mijn studenten op school komen wel in andere situaties terecht; waar ouders niet in staat zijn om liefde en structuur in een opvoeding te stoppen. Als uw dochters naar u luisteren..."
"In de Bijbel staat dat..."
"Ja," reageer ik, "los van de Bijbel, heeft u van God bij het begin van uw leven al grote cadeaus gekregen als u in staat bent een opvoeding zo vorm te geven dat uw dochters vinden dat u hen goed heeft opgevoed... wat in de Bijbel staat, komt daar nog bij."


'Is de vrouw nu van slag?'
Ze kijkt me aan en zegt: "Volgens mij is het kwartier al voorbij."

"Ja," lach ik, "het zijn al 35 minuten. Ik wil jullie nog een ding laten zien: over inspiratie. Jezus was geïnspireerd maar de oudste geschriften op aarde zijn de Mahabmarata en de Ramayana, geschreven in het Sanskriet, Vedische geschriften. In die tijd waren er ook al geïnspireerden! 

In de Ramayana ziet Duivel Ravana God Rama wandelen met Godin Sita. God en Godin zijn zichtbaar gelukkig. Ravana ontvoert Godin Sita en betovert Goden en Mensen zodat hij onaantastbaar is. In zijn hoogmoed vergeet hij echter de Aapgoden, half-aap-half-mens, te betoveren. Hm, apen zijn beschermers, als er gevaar dreigt, waarschuwen apen met hun gekrijs de mensen. Aapgod Hanuman weet Duivel Ravana te verslaan waardoor God en Godin gelukkig weer verenigd worden."


Ondertussen heb ik mijn laptop gepakt, kniel naast hen neer en laat de foto van 111111 van Wim-del-Arte zien: "Kijk, niet iedereen kan het zien, maar velen wel. De tijden zijn veranderd; de Reuzen en Goden laten zich weer zien. Kijk deze gewone rots laat Hanuman zien. Kijk maar: in het zwarte deel is het apengezicht van Hanuman te zien. Achter hem loopt een andere strijder met een kleurig kleed om zich heen."

Ondertussen wijs ik, terwijl ik het benoem 'kleding, baard, neuzen, ogen en monden' aan. 

De vrouw reageert met: "Jaja..."

De man zegt: "Ik heb er de ogen niet voor."

Ik reageer: "Ja, dat kan, en kijk... hier op de borst van Hanuman kust Godin Sita God Rama. Zij heeft lang haar en hij heeft ook een kleed om zich heen."

Dan laat ik bij Afbeeldingen van Google een 'gewone' afbeelding van Hanuman zien: "Kijk in zijn Borstkas, in zijn Hart, de God en de Godin."

"Jaja...," reageert de vrouw.


Ik sla mijn laptop dicht en ga staan. Zij staan eveneens op en pakken hun jassen in de gang. Als ik het echtpaar uitlaat, wensen we elkaar een goede jaarwisseling.

Als ze het tuinpad aflopen, wens ik: "En een goed 2012."

Als ze weglopen, lijken ze mij ietwat beduusd en confuus: 'Heb ik hier goed aan gedaan? Hm, zij waren in de aanbieding om te praten over religie, over geloven. Oh, ik heb mijn tijd in het gesprek wel genomen.'

Ik zucht; het is tijd om verder te gaan met de administratieve rompslomp.

Warrior Iadied


Bovenstaande is geen letterlijk verslag van wat er gezegd is, maar de onderwerpen zijn aan bod geweest en op betreffende wijze aangekaart. Mijn eigen reacties verschillen minimaal van wat ik werkelijk gezegd heb. De foto die ik heb toegevoegd is de 'gewone' afbeelding van Hanuman die ik het paar heb laten zien.


https://blog.seniorennet.be/schetsblog/

students.ou.edu/G/Jerrid.J.Gelinas-1/hanuman_poster_PX94_l.jpg

Reageer op dit bericht

Meer van WEDERWAARDIGHEDEN

↑ Terug naar de berichten