Archief

Het zijn de donkere dagen voor Kerst. Aan gezelligheid geen gebrek: cappuccino drinken en ciabatta-met-brie-uit-de-oven eten bij Blixem aan de Groesbeeksweg. Buiten en binnen branden lichtjes. Aan de overkant, boven de deur van de kerk van de Heilige Antonius van Padua hangt een groene krans met  lichtjes. Het is een hexagram, een zespuntige ster. Een sfeer om te mijmeren.

Lieve Vrouw vroeg me een tijdje terug of de Nebokerk (verderop richting Groesbeek aan de Sionsweg) van oorsprong Joods was aangezien er een zespuntige ster in het rondvenster op de voorgevel van de kloosterkerk staat. 

Nee dus, het Neboklooster is in 1926 door redemptoristen gebouwd omdat Mgr. Suys, de initiatiefnemer van de Heilig Land Stichting (nu Orientalis), graag een klooster wilde dat over het devotiepark uitkeek; zoals Mozes vanaf de berg Nebo uitkeek over het Heilig Land. De ster past dus bij wel het Joodse land maar de kerk is altijd een rooms-katholieke kerk geweest. Het katholicisme hanteert het hexagram trouwens gewoon. Door de nationaalsocialisten heeft de ster een meer expliciete betekenis als jodenster gekregen en vervolgens een meer negatieve betekenis gekoppeld aan uitroeiing. Voor de Tweede Wereldoorlog was dat nauwelijks tot niet het geval. 

Voor mij, met mijn verlangen naar gelijkwaardigheid van God en Godin, staat de zespuntige ster voor seksuele vereniging: voor evenwicht tussen het vrouwelijke (de driehoek met de punt omlaag) en het mannelijke (de driehoek met de punt omhoog). 

Over de Nebo gesproken, ik mis het drummen op de Nebo. Januari 2007 is de afdeling Sociaal Pedagogische Hulpverlening van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen van de Sionsweg naar de Kapittelweg in Nijmegen gegaan. Al heb ik later thuis-op-zolder nog gedrumd, het voelt aan als 'einde drumverhaal'. De leylijn die van Orientalis door de Nebokerk en vervolgens door lokaal 017a achter de kerk loopt, was echt 'mijn drumlijn'.

Op 25 december vind ik op het web nog een wat andere symboliek voor het hexagram. Daarbij draaien de driehoeken, want daarin stelt het hexagram de integratie van het hemelse element dat naar de aarde streeft (de driehoek met de punt naar beneden) en het aardse element dat naar het hemelse element streeft (de driehoek met de punt naar boven) voor. Grandioos.

Als Davidster verwijst de zespuntige ster naar de Goddelijke bescherming van de Bijbelse koning David en de verwachte restauratie van zijn Huis. Hmm, een regelrechte droom.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Davidster

http://nl.wikipedia.org/wiki/Neboklooster

Wandelend naar de Sint Stevenskerk 'verdwaal' ik deze 23ste december. De Vijfringengas trekt mijn aandacht; het pleintje daarachter is volgens Marko Pogacnik van de Rode Godin. Hier zou Zij vereerd zijn. Hier zou eer betoond zijn aan het creatieve principe en vruchtbaarheid. Hier zou de Rode Godin, de Moeder, het Evenwicht behartigd hebben tussen de Witte Godin (de Maagd) en de Zwarte Godin (de Crone). 

Het afsluitpaaltje van de Vijfringengas intrigeert: vier duivelse koppen houden samen vijf ringen vast. Normaal worden agressieve duivelskoppen afgebeeld om het Kwaad af te schrikken. Tenminste, dit heeft de Javaans-Nederlandse vader van mijn eerste echtgenoot mij verteld. Ook op Bali, binnen het hindoeïsme hebben agressief uitziende hoofden deze functie. Twee koppen op het paaltje kijken naar het Zuiden: het Kwaad is niet welkom in de Vijfringengas, wegwezen. Twee koppen kijken naar het Noorden: het Kwaad is niet welkom op de Grote Markt, wegwezen. Al met al heel vreemd dit versierde totempaaltje: het Kwaad mag voor en achter wegblijven. Een duidelijke boodschap.

Als ik vanaf de Grote Markt de Vijfringengas inloop, wandel ik door een door muren omzoomd straatje met rechts wat hoger het pleintje 'Moordkuil'. De twee wilgenbomen op het vierhoekige pleintje staan er kaal bij. Hun stammen zijn opvallend getekend. Ben benieuwd! Er ligt een dik pak natte bladeren, twee kapotte fietsen, een kapotte stoel. Het is er gewoon een puinhoop. Aan twee zijden heeft het pleintje muren die aan de bovenkant zijn afgezet met prikkeldraad en volledig beklad zijn met graffiti. Heel veel NEC (Nijmegen Eendracht Combinatie). Op zich geen gekke naam. 

Als ik over het pleintje wandel, krijg ik allemaal beelden en associaties met bloed en bloederige gebeurtenissen. Als ik wat natte, aaneengekoekte bladeren opzijschuif, zie ik een klein deel van de mandala die in de bestrating is aangebracht. Zou het goed zijn als ik hier grote opruiming ging houden? Het contrast met de levendige, vrolijke Grote Markt is groot. 

Aan de linkerkant van de Vijfringengas is een lagergelegen driehoekige tuin. Aan twee kanten gebouwen aan een kant de muur van de Vijfringengas. Terwijl ik op de hoger gelegen Moordkuil sta, merk ik dat er van die tuin een heel zachte, feeërieke energie uitgaat. Ik voel me uitgenodigd. De tuin lijkt volkomen afgesloten, maar of dat zo is? Ik weet wel dat ik daar nog wil rondstruinen.

Warrior Iadied

Nelemans, H. (2011). De Kracht(plaatsen) van Nijmegen Geomantie in het Rijk van Nijmegen. Nijmegen: Geateam.

http://ennaammarieahend.wordpress.com/2011/03/03/de-rode-godin-en-de-moordkuil/

http://www.afkortingen.eu/sportclubs.html

Vijf ringen horen bij de Olympische Spelen. Deze ringen vormen het symbool voor eenheid en sportieve samenkomst tussen continenten, maar het zijn kleurige ringen: blauw, geel, zwart, groen en rood. Ik blijf het echte antwoord schuldig. Zou wel mooi zijn als ieder mens werkte aan eigen minder sterke kanten... vrede op Aarde en dan een witte vlag met vijf gouden ringen.

http://www.noviomagus.nl/vrijkun10.htm

Nadat ik de 23ste foto's heb genomen in de Vijfringengas en van de Moordkuil realiseer ik me dat Mijn Lief misschien wel bij de Sint Stevenskerk op me te wachten staat. Waar ook... we zouden de zwarte steen onderzoeken. Over de Grote Markt, langs de kerstboom en onder de Kerkboog door rep ik me naar het Zuiderportaal van de Sint Stevenskerk. 

Binnen kom ik in een wolk van klank terecht: het Choir of Clare College uit Cambridge is aan het oefenen. Wat een klank. In het schip houd ik halt voor het Königorgel en speur de kapitelen af. Ja! Geen zwarte steen, maar een roodbruine... kat. Knap zou ik de kat niet willen noemen. Bij kaarslicht zal de kleur wel zwart geleken hebben. Ik vraag een van de vrijwilligers naar de kat.

"Na de oorlog hebben steenhouwers de kat achtergelaten. Er zit een mooi verhaal aan vast. Via de Vrienden van de Sint Stevenskerk verscheen een artikeltje over de kat. Korte tijd later kregen we een schenking. 'Voor kattenvoer' stond erbij! Maar mevrouw... we gaan sluiten."

"Nu al!?"

"Het is vijf uur. Komt u gerust vanavond naar het concert van het koor luisteren. Om kwart over zeven is de kerk weer open."

Buiten staat Mijn Lief te wachten. We brengen de tijd tot kwart over zeven door in de stad; er is een bijzonder concert te beluisteren vanavond.

In de kleine uurtjes van 24 december zwerf ik over het web. Na de Tweede Wereldoorlog lag de Sint Stevenskerk en haar omgeving in puin, en tussen de puinhopen door zwierven vele straatkatten. Tijdens de wederopbouw zijn deze katten 'geruimd'. 

De restauratie van de Stevenskerk heeft overigens meer dan 1000 werkweken geduurd. Bij de wederopbouw werden de muren enkele tientallen centimeters verhoogd. Waarom? Tja!? In elk geval ontstond daardoor ruimte tussen de bestaande pijlers en het dak. De oplossing werd gevormd door een rijk bewerkt fries en gebeeldhouwde kapitelen. Eigenlijk past dit niet in een gothische kerk. Hmm, bij de beeldenstorm (de verovering van Nijmegen door Maurits van Nassau in 1591 en tevens het verjagen van de katholieke Spanjaarden) verdwenen de kleurige schilderingen en beelden uit de kerk, maar ondertussen zijn er bij de restauratie na de Tweede Wereldoorlog heel stiekem heel hoog heel mooie beelden, witte dat dan weer wel, verschenen.

Er wordt gezegd/geschreven dat de ambachtslieden, de Poolse steenhouwer Wladyslaw Miller wordt met name genoemd, destijds door het kerkbestuur flink op de vingers gekeken werden, want de kerk moest wel een symbool van calvinistische soberheid blijven. Maar één van de werkers (Wladyslaw?) heeft weten te ontsnappen aan het toezicht en wist een roodbruine kat (kleur!!!) bovenop de zeker veertien meter hoge pijler te positioneren. 

Prachtig, prachtig deze nieuwsgierige kat: een blijvende herinnering aan noeste arbeiders en verdwenen straatkatten. Katten worden trouwens geassocieerd met magie en mysterie. Hm, een kat past wel bij een Dame in het Zwart. Leve de Nijmeegse kat! Hiep...

Warrior Iadied

Andrews, T. (1993). Luisteren naar Dieren. Haarlem: Becht

http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/kapitelen.html

http://www.noviomagus.nl/Blik/00-02/Blik0002.htm

http://www.nijmegencentraal.nl/gratis-katten-castratie/49/

http://www.stevenskerk.nl/Zondagmiddagrondleiding.htm

Jawel, Mijn Lief en ik gaan 23 december naar het kerstconcert 'O Emmanuel' (O God is bij ons) van het 'Choir of Claire College' uit Cambridge in de Sint Stevenskerk. Wat een stemmen en wat een magistrale kerk om in te zingen! 

Gabrielle Haigh, sopraan, zingt hoog bij de balustrade van het orgel in de rol van Engel die God aanroept in het antiphoon O Adonai (O Heer) terwijl tenor Peter Aisher antwoordt vanaf de preekstoel en tegelijkertijd de overige koorleden (de gemeente) oproept om te bidden. De koorleden staan in elk van de vier richtingen verspreid in de kerk. Het is verbijsterend mooi, zeker zoals Gabrielle zingt. Mijn achterbuurman zegt: "Als je je voorstelt hoe een echte Engel klinkt dan is het zo!"

In de pauze ga ik op verkenning uit. Ik zoek de plek waar de Zwarte Godin verblijft. Hmm, ik word aangetrokken door een specifieke plek en maak foto's van een doopvont. Rillingen gaan me over de rug. Is dit de plek? 's Avonds thuis zoek ik info op het web over de doopvont. Hmm, volgens mij is er meer, maar daarover morgen.

Na de pauze vertelt dirigent Graham Ross dat het vlak voor de Kerst (17 tot en met 23 december) gebruikelijk is tijdens de vespers (het avondgebed) O-antifonen te zingen. Een antifoon (tegenstem) is een beurtzang: een vers dat, voor of na een psalm, deels gesproken deels gezongen wordt.

De zeven O-antifonen worden in de liturgie van de rooms-katholieke kerk voor en na het Magnificat (de Lofzang van Maria) gezongen.

Antifoon I O Sapientia  O Wisdom

Antifoon II O Adonai O Lord

Antifoon III O Radix Jesse O Root of Jesse

Antifoon IV O Clavis David O Key of David

Antifoon V O Oriens O Dayspring

Antifoon VI O Rex Genrium O King of nations

Antifoon VII O Emmanuel O God is with us

Graham Ross vertelt dat de beginletters in het Latijn, van onderen naar boven een acrostichon vormen: Ero Cras (Morgen zal ik worden).

Toeval is het niet, maar toch raakt het me om dit te horen op 23 december na zonsondergang, want na zonsondergang op de 24ste (25 december) wordt gevierd dat Jezus geboren is.

Hier de Latijnse en Engelse teksten van de Antiphonae Majores:

O Sapientia, quae ex ore Altissimi prodiisti,

O Wisdom, coming forth from the mouth of the Most Hig

attingens a fine usque ad finem,

reaching from one end to the other mightily,

fortiter suaviterque disponens omnia:

and sweetly ordering all things:

veni ad docendum nos viam prudentiae.

Come and teach us the way of prudence

O Adonai, et Dux domus Israel,

o Adonai, and leader of the House of Israel,

qui Moysi in igne flammae rubi apparuisti,

who appeared to Moses in the fire of the burning bush

et ei in Sina legem dedisti:

and gave him the law of Sinai:

veni ad redimendum nos in brachio extento

Come and redeem us with an outstretched arm.

O Radix Jesse, qui stas in signum populorum,

O Root of Jesse, standing as a sign among the peoples;

super quem continebunt reges os suum,

before you kings will shut their mouths,

quem Gentes deprecabuntur:

tot you the nations will make their prayer:

veni ad liberandum nos, jam noli tardare.

Come and deliver us, and delay no longer.

O Clavis David, et sceptrum domus Israel;

O Key of David, and sceptre of the House of Israel;

qui aperis, et nemo claudit; claudis, et nemo aperit:

you open and no one can shut; you shut and no one can open:

veni, et educ vinctum de domo carceris,

Come and lead the prisoners from the prison house,

sedentem in tenebris, et umbra mortis.

those who dwell in darkness and the shadow of death.

O Oriens,

O Morning Star,

splendour lucis aeternae, et sol justitiae:

splendour of light eternal and sun of righteousness:

veni, er illumina sedentes in tenebris, et umbra mortis.

Come and enlighten those who dwell in darkness and the shadow of death.

O Rex Gentium, et desideratus earu,

O King of the nations, and their desire,

lapisque angularis, qui facis utraque unum:

the cornerstone making both one:

veni, et salva hominem,

Come and save the human race,

quem de limo formasti.

which you fashioned from clay.

O Emmanuel, Rex et legifer noster,

O Emmanuel, our King and lawgiver,

exspectatio Gentium, et Salvator earum:

the Desire of all nations, and their Salvation:

veni ad salvandum nos, Domine, Deus noster.

come and save us, O Lord, our God.

Tja, is het voor te stellen? Zit ik daar te luisteren en de tekst mee te lezen, kom ik bij 'O Key of David' en dan denk ik geraakt aan Rozen-Maria, aan mijn Reis van 1 december 2011. 

Weet je nog?

Opnieuw zegt Ze: "Toe, zeg het ze dan."

"Wat!?"

"Het Woord," antwoordt Maria.

"Het Woord?" reageer ik.

"O, het Woord... willen ze naar de Hemel?"

Maria kijkt me enkel aan, en ik kijk naar de enorme massa Grijzige Figuren, velen hebben Doodshoofden. Hun Weeklagende Stemmen weerkaatsen door het Heelal.

"O... willen jullie de Hemel in!? Eh, als jullie voor de Hemelpoort staan, kunnen jullie de Poort openen door het Woord 'Jahweh' uit te spreken."

Warrior Iadied.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Antifoon

http://nl.wikipedia.org/wiki/Magnificat

http://nl.wikipedia.org/wiki/O-antifoon

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vespers

http://www.woorden.org/index.php?woord-antifoon

Tijdens het concert van het Choir of Clare Colllege zit ik in het noordelijk transept. Terwijl ik luister, veelal met gesloten ogen, dwaalt mijn blik af en toe door de kerk. Waar, o waar zou het Centrale Punt zijn van de Zwarte Godin? Hmm, misschien leg ik mezelf teveel op met deze zoektocht. 

Links van mij kijk ik telkens weer naar een grafmonument. Vreemde vormgeving: een soort piramide, een staande steen, is er te zien. In de pauze wandel ik er naartoe. Het monument staat er ter nagedachtenis aan een burgemeester van Nijmegen: Ian Iosselet stierf in 1790. Hmm.

Op vijf stappen voor het grafmonument gaan zware rillingen door mijn lijf. Hé, dit is een krachtig punt. Als ik er vanaf stap wordt de energie snel 'leeg'. Wat is hier? Ik kijk om me heen en zie een enorm herengestoelte. Kan er weinig mee. Het duurt even, nogal lang, voordat ik zie dat ik bij een grote doopvont sta. Bizar. Ik probeer foto's te maken van de doopvont, maar dat valt met alle bezoekers nog tegen. Het bekken is achthoekig en rondom zitten vier hoofden. Een ervan is zwaar beschadigd. Het koperen deksel is net een platte hoed. Haha, net of het hoofd van iemand uit de grond oprijst: de Zwarte Godin! 

24, 25 en 26 december breng ik door in de familiekring. Op vrije momenten speur ik op het web terwijl ik verslag doe voor WEDERWAARDIGHEDEN. Hm, blijkbaar is er nogal rondgesleept met de bezienswaardigheden van de Sint Stevenskerk. Het herengestoelte, de bank voor het Nijmeegse stadsbestuur, stond ooit tegen een zuil in de viering. De zuil waartegen de herenbank nu staat, moet versierd zijn met twee kraagstenen: een vrouw en een duiveltje. Misschien Mariken van Nieumeghen en Moenen. Best aardig; het goede en het kwade naast elkaar. Ga ik nog bekijken.

De doopvont komt oorspronkelijk niet uit Nijmegen, maar van een 19e eeuwse opgraving uit de buurt van Wageningen. De hoofdjes op het bekken zouden twee mannen en twee vrouwen zijn die samen het hele menselijke geslacht voorstellen. Deksel en voet zijn in de moderne tijd toegevoegd.

Op het web staat dat in de Middeleeuwen de doopvont waarschijnlijk in het westelijk schip stond; ongeveer onder het huidige Königorgel. Bij de restauratie na de Tweede Wereldoorlog is de huidige doopvont in de viering geplaatst bovenop de Davidster die daar in de vloer is ingelegd, min of meer onder de preekstoel. In het voorjaar van 1999 ging het vont naar de Mattheuspijler en vandaar naar de huidige plek. 

Tja, zou de zespuntige ster in de viering iets opleveren? Op het web staat dat de davidster een doorsnee heeft van vier meter en naoorlogs is. Foei, dat is groot! In verband met de kerstconcerten is de viering de 23ste volgebouwd met een houten podium: niks te zien. Afwachten maar. Toch intrigerend dat energiekrachtige punt! Zou ik het Centrale Punt van de Zwarte Godin onder de Sint Stevenskerk nu al gevonden hebben?

Warrior Iadied

http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/doopvont.html

http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/grafmon.html

http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/kansel.html

http://www.djdekker.net/stevenskerk/int/viering.html

In de nacht van 24 december kan ik de beelden van de middag niet loslaten. Als ik in mijn hoofd boven de Vijfringengas en Moordkuil zweef 'zie ik het': het is een Bijl of een Labrys. De Vijfringengas is de Steel, het Afsluitpaaltje is een Totemversiering tegen het Kwaad, de Moordkuil is het Bloederige Blad waarmee het Kwade bestreden wordt en de Tuin is een Driehoekige Punthaak 'het Goede'.

Waauw, magistraal. Is dit een taak van de Rode Godin? Het Kwade bestrijden en het Goede koesteren? Hmm, ik ga nog pogen met het Bewustzijn van de Wilgen contact te maken, en wie weet welke verrassingen 'de goede tuin' nog te bieden heeft.

Waar staat een bijl/labrys voor? In de kleine uurtjes van 25 december zoek ik het op. De bijl is een strijdwapen tegen... bijvoorbeeld demonen. De bijl is ook gereedschap voor houtbewerking en staat dan symbool voor Jozef de timmerman: de vader van Jezus. De betekenis is dan: hij die geeft zonder eigenbelang. Hmm, dat doet een moeder, een Rode Godin ook.

Een labrys is een ceremoniële dubbele bijl. Oh, het is een oersymbool dat teruggaat tot de Moedergodincultus. Het onderzoekswerk mag verder verdiept worden, maar ik ben behoorlijk sprakeloos. Zou het waar zijn? Of gaat mijn fantasie hier met mij op de loop?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Labrys

http://nl.wikipedia.org/wiki/Moedergodincultus

mediaevist.nl/sentio/bestanden/Symbolenles.doc