Jan Fabre krijgt prijs van Franse critici

Alle dagboeken en geschriften van Anne Frank zijn binnenkort permanent te bezichtigen in het Anne Frank Huis in Amsterdam. De Anne Frank Stichting opent in november een nieuwe tentoonstellingsruimte in het huis aan de Prinsengracht.

De stichting sloot een overeenkomst met onder andere het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Daarin is vastgelegd dat alle handschriften van het joodse meisje permanent ter beschikking komen van de stichting.

De geschriften zijn onderdeel van de collectie van het NIOD. Het instituut kreeg de werken na het overlijden van Anne's vader Otto Frank in 1980. Sindsdien leende het NIOD al regelmatig dagboekgeschriften uit aan de Anne Frank Stichting.

Geschriften zijn "cultureel erfgoed"
Het eerste roodgeruite dagboek is in het Anne Frank Huis momenteel in een vitrine te bezichtigen. Het boek wordt steeds op een willekeurige bladzijde opengelegd. In de nieuwe tentoonstelling zullen daarnaast het tweede en derde dagboek, het Verhaaltjesboek en het Mooie Zinnenboek te zien zijn.







Van de paar honderd broze doorslagvellen waarop Anne haar dagboek vanaf mei 1944 heeft herschreven, zullen er veertig afwisselend tentoongesteld worden.

Met de nieuwe tentoonstelling willen de betrokkenen "recht doen aan de grote betekenis van Anne's geschriften als cultureel erfgoed".

Plasterk enthousiast
De Nederlandse minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Ronald Plasterk reageert opgetogen: "Anne Frank is wereldberoemd, en het is fantastisch dat het Nederlandse publiek en het wereldpubliek nu voor het eerst haar complete werk in het origineel kunnen zien. En dan nog wel in het huis waar het is geschreven."

Het plan is bedacht in het kader van de tachtigste geboortedag van Anne Frank. Zij zou vrijdag tachtig jaar geworden zijn. (br.hln)

Ook kinderen moeten leren omgaan met tegenslagen. Als ouder hebben we de neiging ze te overbeschermen. Om op te groeien tot gelukkige volwassenen, is het echter belangrijk dat ze op jonge leeftijd leren uit wat fout loopt.

Doorgaan
Een mens voelt zich pas goed als hij ook de pijn kent. Daarom is het zeer belangrijk dat je een kind leert omgaan met frustraties. Een baby kan de eerste zes maanden nog niet echt verwend worden. Daarom mogen zijn ouders hem dan nog wel bij het eerste het beste huiltje oppakken. Maar daarna moet ook hij, stapje voor stapje, teleurstellingen leren hanteren. Een kind dat dat al op jonge leeftijd leert, kan latere tegenslagen makkelijker overwinnen en zal daardoor minder snel de handdoek in de ring gooien.

Geen frustraties
Daar wringt net het schoentje. Ouders willen hun kroost voor vervelende ervaringen behoeden. En dus nemen ze elke frustratie weg, vooral moeders zijn daar meester in. Niet meteen verstandig, want zo lopen deze kinderen later het risico verwende nesten te worden.

Luisteren
Heeft je kind verdriet, betekent dat niet dat je hem of haar moet links laten liggen. Niemand wil zijn kleine zien huilen. Erover praten is dan al een eerste stap. Een luisterend, begripvol oor doet wonderen.

Realiteit
Terwijl Mick Jagger staat te kelen dat 'you can't always get what you want', mogen ook kinderen dat weten. Ongeacht de moeite en de inspanning die er misschien ook voor gedaan wordt, kan het mislukken. Het is niet omdat je kleine topscoorder bij Anderlecht wil worden en hij dagelijks met zijn voetbal in de weer is, dat hij er ook in zal slagen.

Een deel van het groeiproces bestaat erin deze realiteit onder ogen te zien en leren hoe je de zaken dan moet aanpakken. Ouders moeten zich de vraag stellen wanneer hun hulp nodig is of wanneer een stapje moet teruggezet worden om de dingen op zijn beloop te laten. (br.hln)

Een Amerikaanse toerist heeft in Australië ruim twee uur aan een trein gehangen. De trein raasde tegen 110 kilometer per uur door de Australische Outback. De waaghals legde zijn avontuur vast met zijn camera.

Te laat terug in trein
Chad Vance (19) was tijdens zijn reis van Adelaide naar Alice Springs even uitgestapt om zijn benen te strekken. Toen hij terugkwam, reed te trein net weg. De backpacker wist nog net op de trein te springen, maar kon niet naar binnen komen, schrijft De Telegraaf.

Filmen
Urenlang hield Vance zich vast aan een wagon. Toen de trein vaart maakte en de temperatuur onder het nulpunt zakte, realiseerde hij zich hoe gevaarlijk de situatie was. Toch filmde hij zijn hachelijke avontuur.

Zwaar onderkoeld
Pas na twee uur en twintig minuten hoorde iemand zijn geschreeuw om hulp en maakte de trein een noodstop. De backpacker was zwaar onderkoeld toen zijn redders hem aantroffen. Als de trein pas was gestopt op het volgende station, ruim drie uur verder, had hij het waarschijnlijk niet gered.