Zaterdag 25 juli 2009
Mannen menen wat ze zeggen
Mannen menen wat ze zeggen
Vrouwen zouden veel gelukkiger zijn als ze zouden beseffen dat mannen
menen wat ze zeggen. Dat valt af te leiden uit een betoog van
relatie-expert Pam Spurr waarbij ze argumenteert dat vrouwen moeten
stoppen met hopen dat hij zal veranderen, en luisteren naar wat hij
zegt. "Op die manier zal je krijgen waar je naar streeft, maar wel
zonder die partner."
Stille hoop
Spurr spreekt uit ervaring. In haar praktijk ontmoet ze dagelijks vrouwen die jarenlang stille hoop gekoesterd hebben dat hun echtgenoot toch kinderen zou willen, een huis wilde bouwen of hen romantisch zou ontvoeren om hen ten huwelijk te vragen.
"Op een dag zouden ze het licht zien, inzien dat zij dé vrouw waren waarmee ze wel kinderen willen of willen huwen. Maar als mannen al die jaren klaar en duidelijk zijn geweest, en niet van hun mening zijn afgeweken, dan is er weinig kans dat ze die nog van harte zullen veranderen."
Eeuwige hoop
De vrouwen lijden volgens haar aan het 'eeuwige hoop mechanisme'. "Als hun partner zegt dat ze nooit kinderen willen, denkt dit soort vrouw: 'over een paar jaar denkt hij daar wel anders over'. Ze kunnen zich niet voorstellen dat hun mannen niet willen wat zijn willen."
Met alle hartzeer tot gevolg. Vrouwen blijven vasthouden aan hun relatie om na jaren te beseffen: het zal nooit gebeuren. Ondertussen willen ze zelf wel nog altijd trouwen/verhuizen/kinderen en staan ze voor een verscheurende keuze.
Uitdagend denken
De oplossing is dat vrouwen zich vaker actief verplaatsen in de ander. "Vraag je af: Waarom wil hij geen kinderen? Is het om de vrijheid? Stel je dan voor dat je partner je vraagt iets waar jij verknocht aan bent op te geven. Het contrast toont de kloof aan binnen het koppel. Hoe sneller je een oplossing bedenkt, hoe minder hartverscheurende keuzes en aan diggelen geslagen dromen er zullen zijn. Vrouwen kunnen altijd bereiken wat ze willen, zelfs al moesten ze het zelf doen." (br.hln)
Stille hoop
Spurr spreekt uit ervaring. In haar praktijk ontmoet ze dagelijks vrouwen die jarenlang stille hoop gekoesterd hebben dat hun echtgenoot toch kinderen zou willen, een huis wilde bouwen of hen romantisch zou ontvoeren om hen ten huwelijk te vragen.
"Op een dag zouden ze het licht zien, inzien dat zij dé vrouw waren waarmee ze wel kinderen willen of willen huwen. Maar als mannen al die jaren klaar en duidelijk zijn geweest, en niet van hun mening zijn afgeweken, dan is er weinig kans dat ze die nog van harte zullen veranderen."
Eeuwige hoop
De vrouwen lijden volgens haar aan het 'eeuwige hoop mechanisme'. "Als hun partner zegt dat ze nooit kinderen willen, denkt dit soort vrouw: 'over een paar jaar denkt hij daar wel anders over'. Ze kunnen zich niet voorstellen dat hun mannen niet willen wat zijn willen."
Met alle hartzeer tot gevolg. Vrouwen blijven vasthouden aan hun relatie om na jaren te beseffen: het zal nooit gebeuren. Ondertussen willen ze zelf wel nog altijd trouwen/verhuizen/kinderen en staan ze voor een verscheurende keuze.
Uitdagend denken
De oplossing is dat vrouwen zich vaker actief verplaatsen in de ander. "Vraag je af: Waarom wil hij geen kinderen? Is het om de vrijheid? Stel je dan voor dat je partner je vraagt iets waar jij verknocht aan bent op te geven. Het contrast toont de kloof aan binnen het koppel. Hoe sneller je een oplossing bedenkt, hoe minder hartverscheurende keuzes en aan diggelen geslagen dromen er zullen zijn. Vrouwen kunnen altijd bereiken wat ze willen, zelfs al moesten ze het zelf doen." (br.hln)
