Maandag 10 november 2008
Wannes Van de Velde overleden

Wannes Van de Velde overleden

De Antwerpse zanger en kunstenaar Wannes Van de Velde is vandaag overleden. De schrijver van ondermeer 'Ik wil deze nacht in de straten verdwalen' werd 71.
Dat werd bevestigd aan onze redactie.
Wannes Van de Velde werd geboren in Antwerpen in 1937 als Willy Cecile Johannes Van de Velde. Hij groeide op in de volksbuurt de Seefhoek. Zijn vader was een metaalbewerker, zijn moeder een naaister en huisvrouw.
Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Grafiek. Het was in zijn studententijd dat zijn passie voor flamenco ontstond.
In de jaren zestig raakte hij in de ban van de volksliederen die dreigden te verdwijnen. Al gauw begon hij zelf nummers te schrijven: in het dialect. Zijn eerste plaat verscheen in 1966.

In de jaren zeventig maakte hij samen met de Internationale Nieuwe Scène de theaterproductie 'Mistero buffo', gebaseerd op monologen van Dario Fo. Het werd een internationaal succes.
In de jaren tachtig maakte hij poppentheater en zette hij projecten op als 'De IJslandsuite' (met zeemansliederen) of 'Het zwarte goud' (een eerbetoon aan de mijnwerkers).
In de jaren negentig toerde hij onder meer met een jazzkwartet en maakte hij een cd met de blueszanger Roland.
Hij stopte met intensief toeren toen hij lymfatische leukemie kreeg. Begin dit jaar stond hij een laatste keer op het podium. (br.Het Nieuwsblad )
Wannes Van de Velde werd geboren in Antwerpen in 1937 als Willy Cecile Johannes Van de Velde. Hij groeide op in de volksbuurt de Seefhoek. Zijn vader was een metaalbewerker, zijn moeder een naaister en huisvrouw.
Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Grafiek. Het was in zijn studententijd dat zijn passie voor flamenco ontstond.
In de jaren zestig raakte hij in de ban van de volksliederen die dreigden te verdwijnen. Al gauw begon hij zelf nummers te schrijven: in het dialect. Zijn eerste plaat verscheen in 1966.

In de jaren zeventig maakte hij samen met de Internationale Nieuwe Scène de theaterproductie 'Mistero buffo', gebaseerd op monologen van Dario Fo. Het werd een internationaal succes.
In de jaren tachtig maakte hij poppentheater en zette hij projecten op als 'De IJslandsuite' (met zeemansliederen) of 'Het zwarte goud' (een eerbetoon aan de mijnwerkers).
In de jaren negentig toerde hij onder meer met een jazzkwartet en maakte hij een cd met de blueszanger Roland.
Hij stopte met intensief toeren toen hij lymfatische leukemie kreeg. Begin dit jaar stond hij een laatste keer op het podium. (br.Het Nieuwsblad )
























