Archief

De palliatieve dagcentra, die ongeneeslijk zieken opvangen, hebben dringend nood aan meer middelen. Professor palliatieve geneeskunde Wim Distelmans (UZ Brussel) deed vandaag in dagcentrum TOPAZ in Wemmel een oproep aan de Vlaamse regering. Met een vergrijzende bevolking moet het voortbestaan van die centra verzekerd worden, luidt het.

Niet bedlegerig
Het dagcentrum TOPAZ van het Universitair Ziekenhuis Brussel richt zich op mensen die ernstig, ongeneeslijk of levensbedreigend ziek zijn, maar niet in die mate dat ze de hele dag het bed moeten houden. Het merendeel van de patiënten zijn kankerpatiënten.

Demotte knipte in toelagen
Door een beslissing van de toenmalige minister van Volksgezondheid, Rudy Demotte, kregen de dagcentra in Vlaanderen vanaf 2006 slechts een derde van de toelage van die van 2005.

55 euro per dag in plaats van 165
Momenteel krijgen de centra middelen van het ouderenzorgbeleid, ofwel 55 euro per opvangplaats per dag in plaats van de vroegere 165 euro. En dat is te weinig om de professionele omkadering te betalen die een palliatief patiënt nodig heeft, zegt Distelmans.

Aangewezen op Kom op tegen Kanker
De centra zijn nu dan ook vaak aangewezen op steun van serviceclubs en solidariteitsacties, zoals Kom op tegen Kanker.
Welzijn patiënten verhogen
Distelmans vraagt de Vlaamse regering dan ook dringend om een aangepaste financiering. "Extra uitgaven zijn verantwoord: ze zullen zinloze therapieën tegengaan en kunnen leiden tot een sterke daling van de therapeutische kost en tot een verhoging van het welzijn van patiënten in hun laatste levensmaanden", zegt hij.

Vergrijzing neemt toe
De arts wijst ook op de toenemende vergrijzing van de bevolking, waarbij steeds meer mensen langer zullen overleven met kanker en andere chronische ziekten. "Die patiënten zullen niet allemaal residentieel kunnen worden opgevangen, wat de meesten trouwens ook niet wensen, maar zij en hun familie hebben dan wel extra steun nodig om thuis te kunnen blijven." (br.hln)

Roken was vroeger sexy, vooral omdat alle filmsterren het deden. Maar sigaretten raakten hun verleidelijke imago kwijt: het maakt je tanden geel, zorgt voor een slechte adem en kortademigheid. Deze ongezonde gewoonte heeft ook een slechte invloed op je seksleven.

Minder vrijen en minder tevreden
Jonge koppels tussen 24 en 36 jaar vrijen gemiddeld 12 keer per maand, meldt e-gezondheid.be. Rokers daarentegen hebben veel minder vaak seks. Degenen waarvan de man meer dan 30 sigaretten per dag rookt, doen het slechts zes keer per maand, blijkt uit een Amerikaanse enquête uit 2000. Deze toonde ook dat bij niet rokende koppeltjes 90 procent tevreden is over zijn seksleven. Bij rokers is dat heel wat minder, daar geniet slechts de helft volop van een vrijpartij.

Kleinere erectie
Daarnaast zijn sigaretten slecht voor de prestaties van de penis. Roken vermindert namelijk de kwaliteit van een erectie door de koolmonoxide die je opneemt. Deze stof vernauwt alle bloedvaatjes en heeft dus ook invloed op de penis. Als een roker een erectie krijgt, gaat er minder bloed met zuurstof naar de penis dan bij andere mannen. Door dit chronische zuurstofgebrek neemt de elasticiteit van de penis af. Rokende mannen krijgen dus nog wel erecties, maar die zullen niet zo groot zijn als bij anderen. Je kunt het vergelijken met een 'verduurd' elastiekje, dat werkt na een tijd ook niet meer naar behoren.

Jonge Europese vrouwen trekken vroeger het ouderlijke huis uit dan mannen. Het combineren van een carrière met een gezin, daarentegen, verschilt in de Europese Unie van land tot land.

31 jaar
Van de Europese vrouwen tussen 18 en 24 jaar oud leefden in 2007 nog twee derde bij hun ouders, bij de mannen bedroeg dat aantal vier vijfde. In Duitsland bedraagt de gemiddelde leeftijd bij vrouwen 21 jaar wanneer ze uit het huis trekken, dat is twee jaar vroeger dan de mannen. De Bulgaren, Grieken en Slovaken blijven het langst bij hun mama wonen. De mannen in deze landen verlaten het ouderlijke nest op een gemiddelde leeftijd van 31.

Opleiding
Ook qua opleidingsniveau hebben de vrouwen de mannen ingehaald. Bij de universiteiten, hogescholen en andere opleidingscentra in Europa is meer dan 59 procent van de studenten een vrouw.
Een gemeenschappelijk Europees fenomeen zijn de lage geboortecijfers. In alle lidstaten krijgen de vrouwen, statistisch gezien, minder dan 2,1 kinderen. De Ieren staan met 2,01 kinderen per vrouw op de eerste plaats, op de tweede plaats staan de Fransen met 1,96. Roemenië en Slovakije sluiten de lijst af met respectievelijk 1,30 en 1,25 kinderen per vrouw.

Carrière
Hoe de vrouwen een moederrol en een carrière combineren, verschilt sterk van land tot land. In Slovenië en Denemarken oefenden 80 procent van de vrouwen in 2007 ouder dan 25 jaar en met kinderen jonger dan 3 jaar een beroep uit. In Hongarije, Tsjechië en Slovakije, daarentegen, bedroeg dat cijfer minder dan 20 procent. De resultaten zijn gebaseerd op de studie "Jongeren en Gezin in Europa". (br.hln)

Een UFO ramde honderd jaar geleden opzettelijk een meteoriet om de aarde te redden. Dat beweert de Russische wetenschapper Yuri Labvin. Volgens hem offerde een buitenaards ruimteschip zichzelf op om een gigantische meteoriet uit te schakelen, die op 30 juni 1908 boven Siberië afstevende op onze planeet aarde. De inslag zou de aarde volledig verwoest hebben.

Toengoeska-explosie
Het resultaat van deze 'heldendaad' was de zogenaamde Toengoeska-explosie, een enorme ontploffing bij de rivier de Stenige Toengoeska, waarbij in een omtrek van 40 kilometer liefst 80 miljoen bomen ontworteld werden. De explosie werd tot 200 km verder gevoeld. Gelukkig vond de inslag plaats in een onbewoond gebied, waardoor honderdduizenden doden vermeden werden.

Enkel mogelijk in de ruimte
Verklaring voor deze mega-explosie? De meeste wetenschappers houden het op een meteoriet die zo'n acht kilometer boven de aarde ontplofte. Maar doctor Labvin ziet in de quartzplaten met vreemde tekens, die op de onheilsplek gevonden werden, overblijfselen van een bedieningspaneel van aliens. "Wij hebben geen enkele technologische kennis om dat soort tekens te printen op kristallen", zegt Labvin. "Bovendien vonden we ook ijzer silicaat dat enkel en alleen in de ruimte kan gemaakt worden." (br.hln)

Eén Belg op twee draagt een bril. Dat blijkt uit een onderzoek bij meer dan 2.000 verkooppunten, meldt De Zondag. In totaal dragen 5,4 miljoen landgenoten een bril.

Veel leesbrillen
"Dat is veel", zegt Frank Goes, stichter en directeur van Goes Oogcentrum in Antwerpen. "Maar we moeten echter onmiddellijk stellen dat het niet gaat om mensen die dat constant doen. Een leesbril, bijvoorbeeld, draag je niet altijd. Neem daarbij dat een groot deel van onze bevolking senior is. We zien dat het aantal brildragers stijgt tot zelfs 80 procent bij mensen ouder dan 70. Dit cijfer zou best nog hoger kunnen zijn", aldus Goes. "Wat me echter het meest verrast, is dat al 40 procent van de 40-jarigen een bril heeft."

Slechter zicht?
Volgens Goes hoeft dat niet te betekenen dat we almaar slechter zien. "Bijziendheid en verziendheid zijn in hoge mate genetisch bepaald. Dat we almaar slechter zouden zien, wil ik dus zeker niet stellen. Dat er almaar meer brillen gedragen worden, heeft ook andere oorzaken. Denk maar aan de vergrijzing."




Vaker naar oogarts
Volgens Goes zouden mensen vanaf hun veertigste best om de drie à vier jaar hun ogen moeten laten onderzoeken en vanaf 70 jaar best elk jaar. "Mensen gaan te weinig naar de oogarts, maar er is stilaan verbetering in zicht. Daarnaast is de maatschappij ook veeleisender geworden voor onze ogen. Mensen werken meer met computerschermen. Niet dat dit de kwaliteit van je zicht doet dalen, dat is trouwens een fabeltje, maar kleine zichtvermindering wordt vlugger een probleem dan vroeger", besluit Goes. (br.hln)

De gedachte aan sommige voedingsgroepen als roomijs en chocolade maakt je gelukkig, dat blijkt uit recent Amerikaans onderzoek. Maar het zijn de gezonde voedingsgroepen die je je het best herinnert.

Emoties
Het onderzoek bestudeerde 240 jongvolwassenen, zij kregen een lijst van 62 voedingsmiddelen. Die moesten ze rangschikken op de emoties die dit eten veroorzaakte: geluk, opwinding, plezier en comfort. De deelnemers kregen geen tijd om na te denken, ze moesten meteen antwoorden.

Uit het onderzoek blijkt dat:
- Roomijs, chocolade, cake, druiven en pizza maken je het gelukkigst.

- Mensen worden het minst gelukkig van tofu, soya, avocado, zalm en boterhamworst.

- Bij plezier en opwinding scoorden dezelfde dingen als bij geluk goed, koekjes blijken ook opwindend te zijn.

- Eten waar we ons het minst plezierig en opgewonden bij voelen zijn bloemkool, tofu, soya, avocado, zalm en boterhamworst.

- Chocolade, roomijs, druiven, spaghetti, macaroni, appel en sinaasappel geeft mensen een comfortabel gevoel.

Gezond
Daarnaast gaven de deelnemers ook een gezondheidsscore aan de opgesomde voedingsmiddelen. "Snacks kregen de minst gezond score. Terwijl bepaalde groenten en fruit als broccoli, appel, appelsien, wortel, druiven en perzik als het gezondst worden aanzien", aldus de onderzoekers.

Herinneren
Achteraf kregen de deelnemers nog een opdracht. Ze moesten zoveel mogelijk opgesomde voedingsmiddelen opschrijven die ze zich konden herinneren. Daaruit blijkt dat deelnemers zich duidelijk meer gezonde dan ongezonde dingen herinneren. In tegenstelling tot de verwachting van de onderzoekers, kwam het eten met de hoogste emotionele score niet in dit lijstje voor. Het is nog niet duidelijk waarom gezond eten beter herinnerd wordt. (br.hln)

De 77-jarige Canadese schrijfster Alice Munro wint de met 60.000 pond gedoteerde, tweejaarlijkse literaire Man Booker International Prize. Dat heeft de Booker-jury meegedeeld. De prestigieuze prijs bekroont geen individuele romans, maar het gehele oeuvre van een schrijver. Munro is bekend om haar kortverhalen.

Munro haalde het ondanks concurrentie van (andere) grootheden als Mario Vargas Llosa, VS Naipaul, Peter Carey en James Kelman op de longlist van 14 namen.

Diepte, wijsheid en precisie
"Alice Munro is vooral bekend om haar novelles, maar zij brengt evenveel diepte, wijsheid en precisie in elk van haar werken dan vele schrijvers in hun gehele leven", zo zwaaide de jury de Canadese lof toe. "Alice Munro lezen, dat is telkens iets te weten komen waarvan je tevoren geen enkel idee had."

Munro's short stories zijn steeds sobere en rustige verhalen over het kleinsteedse leven. De in 1931 geboren schrijfster debuteerde in 1968 met de bundel kortverhalen 'Dance of the Happy Shades'. In oktober verschijnt haar nieuwste, twaalfde bundel, 'Too much happiness'. Ze won al veel prijzen, waaronder driemaal de Governor General's Literary Award, een belangrijke prijs in Canada. Voor 'Open Secrets' (1994) ontving ze de W. H. Smith Award, een prijs voor het beste boek in Engeland in 1995. Munro schrijft verhalen voor onder meer The New Yorker, the Atlantic Monthly en The Paris Review.

Verrast met bekroning
Hoewel reeds winnares van talrijke prijzen reageerde ze totaal verrast en opgetogen op haar nieuwe bekroning. De Man Booker International Prize werd in 2005 boven de doopvont gehouden ter aanvulling van de prestigieuze Booker Prize. De twee voorgangers van Munro zijn de Albanees Ismail Kadare, winnaar in 2005 (ten koste van, onder anderen, Munro), en de Nigeriaan Chinua Achebe in 2007. (br.hln)