Maandag 29 maart 2010
DAVID IS DOOD..... 'RUST ZACHT', LIEVE DAVID......DÁÁR ZUL JE NÓÓIT MEER GEPEST WORDEN...!!
Om nog terug te komen op het 'zwart-grijs randje' dat ik in mijn vorige schrijven zo enorm emotioneel door werd...Hier een interview bij 'De Wereld Draait Door' van Hetty Kleinloog (schrijfster van SPANGAS) en haar dochter ANNA, die een vriendin van David was....
Kopieer de volgende link en zie het videofragment daarvan:
http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/Video-detail.628.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=15995&tx_ttnews[backPid]=631&tx_ttnews[cat]=148&kalender=1269429900&cHash=1d3b577baa
Ook in zijn artikel van woensdag 24 maart jl. wordt dit verdrietige feit door Hugo Borst fel benadrukt:
OOK DAVID (15) IS DOOD
Ook mijn eigen krant pakte elke dag weer uit met 'Millie'.
Kennelijk wordt het gevreten.
Dat ze vandaag in stilte wordt begraven mag een wonder heten na al het mediakabaal.
Over David stond voor zover ik kan nagaan alleen een artikel in NRC.
Bij het lezen viel het kwartje.
Vier dagen eerder kwam ik zijn overlijdensadvertentie tegen.
Er stond:
'Zo lief gehad zo lief.
Frontaal getekend, intern verdeeld.
Nagekeken, afgewezen, uitgescholden.'
Toen David (Amsterdam 1994) werd geboren riep zijn 6-jarige zusje:
"Oma, ik heb een broertje! Alleen zijn lipje is mislukt."
David had schisis (onder andere een hazenlip), gehoorproblemen en een vorm van autisme.
Hij onderging veel hersteloperaties.
Zijn vader verbrak het contact met hem.
Hoewel hij verder in eigen omgeving veel liefde kreeg was hij een eenzame jongen.
Al de starende blikken van anderen, telkens weer, schrijnden.
Zijn moeder vertelde op de uitvaart dat hij gruwelijke pesterijen had moeten doorstaan.
Op school was hij door niemand beschermd.
Zijn moeder had hem er vanaf gehaald.
Hij mocht zolang op een geitenboerderij werken.
"De enige gelukkige periode," zei David zelf.
Troost vond hij in popmuziek.
Coldplay en Radiohead vond hij prachtig.
Hij wilde busschauffeur worden.
Op zijn nieuwe school bekommerde de leiding zich over zijn lot, maar er werd nog steeds gepest.
Ook op straat.
Het was meer dan David verdragen kon, schreef hij in zijn afscheidsbrief.
In de nacht van zaterdag 13 maart op zondag 14 maart pleegde David zelfmoord in het Amsterdamse Bos.
De schooldirecteur sprak aan David baar mooie woorden:
"We vragen ons af of we je voldoende hebben laten blijken hoe we genoten van je grappen en je intelligente opmerkingen."
Kom, dacht ik, laat me als columnist van deze somtijds schreeuwerige krant fluisteren dat David Isarin óók dood is, dat zijn zelfgekozen dood mij diep geraakt heeft.
Net als 'Millie' is hij slachtoffer.
Zijn moordernaars zijn rotzakken die nawezen, uitscholden en nawezen.
Graag zou ik die slechterikken uitschelden, maar lelijke woorden ontsieren Davids necrologie.
Ik kan slechts hopen dat ze nu spijt hebben, berouw tonen en niet in herhaling vallen.
(column Hugo Borst)
Rust zacht David en Millie.
EN....OOK JIJ....BEDANKT...HUGO BORST!!!
1 reactie op dit bericht
vvv