Falco

Maandag 30 december 2019

Falco en de eindejaar's schaamte deel 2 / 2

Het inzetten van het leger bleef bij een loze oefening. Leverde in ieder geval stikstof op. Misschien was het wel de nieuwe koning van Thailand, die zijn bijvrouw kwam verstoppen.

Nu is het december. Ik vind het maar een vreemde maand.

Eerst daalden hier twee roetveegkippen neer.

Daarna een rendier.

Nu staat er ook nog constant een boom in de fik.

Mensen doen gewoon vreemd. Er schijnt weer een jaar af te lopen.

Het is time to say goodbye, maar afscheid nemen bestaat niet.

Men richt zijn blik op de toekomst, maar men moet leven in het nu.
Men wil knallen in het nieuwe jaar. Dat hoor ik trouwens nu al. Maar eigenlijk mag het niet.

Ik voel overal schaamtes. Als je niks verandert hoef je ook geen schaamte te hebben.

Geen tech-schaamte, geen boeren-schaamte, geen stook-schaamte, geen hype-schaamte.

Ik ben hoopvol, Mijn bench staat niet in de fik. Ik hoef niet te verthuizen. Ik hoef niet te pinnen. Mijn achterwerk wordt niet gebruikt om carbid mee te schieten. Mijn gebit is spierwit. Ik heb nog geen extra zorg nodig. Ik ben omringd door bomen. Ik vlieg niet, ik loop, ren en race gewoon het nieuwe jaar in. Wat heden bloeit, valt morgen af en dat zal altijd zo blijven. Dat geldt trouwens ook voor al die gemolde BN-ers.

Ik hoop wel op een miljoen volgers, als ik zeg Greta, van het negatieve van 2019 staat mij helemaal niets meer bij.

Poot van Markje

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 6 november 2019

Falco en de verlengde Halloween deel 1 / 2

Beste allemaal,

Het is echt herfst hier op mijn terrein en daar verdiep ik mij nu dagelijks in.

Niet alleen de blaadjes vallen in groten getale, maar ook mijn vacht laat los.

Het is hier dus één grote bende. Net als in heel Nederland. Er dreigen opeens allemaal gevaren.

Ik heb Kaytie gewaarschuwd: Kijk uit voor PFAS! Order!!!!

Luisteren doet ze niet. Ze gaat helemaal op in Natura 2000 muizen.

Ik kan het nauwelijks meer aanzien. Wat doen al die grondverschuivingen met haar en onze gezondheid.

Ze blijft maar spitten. Ondanks de bouwstop. Ik heb geen controle meer over haar. Er is hier namelijk een enorme instroom van illegale immigranten, waar alleen een harde aanpak resultaat kan opleveren. Dan moet je concessies doen.

Mijn rol hierin is slechts die van toezichthouder.

Met beperkt vermogen, zoals te doen gebruikelijk. Volgens sommigen lig ik te zwammen. Die doen het trouwens erg goed onder de stikstof.

We leven gewoon in een permanente Halloween, alhoewel we er hier op ons terrein nog geen gezicht aan hebben gegeven.

De gingko ziet het, net als ik, ook niet meer zo helder. Hopelijk heeft ze in het voorjaar haar geheugen weer terug.

De herfst zet bij mij in deze hectische periode de mijmerstand in.

Kijk, de ongedierte instroom houdt toch gewoon aan. Kaytie is ons legale gifloze wapen, maar met een te klein bereik.

Het tekort aan tijdelijke huisvesting is ook nijpend, omdat er zoveel beschermd is van overheidswege.

Het onderwijs schiet tekort. Ik kamp met een duidelijk personeelsgebrek om alle gaten te dichten.

Ik beschik dan wel over mijn El baghdadi rechterpoot, die, in ruil voor een balletje, Trump best in zijn tweets wil bijten, maar meer heb ik ook niet aan haar.

Ze is in Nederland opgeleid namelijk. Bovendien komt haar maximumsnelheid zeer binnenkort van wegenwetswege lager te liggen.

Dus moet ik de controlewerkzaamheden, zoals het keuren van hooi op ammoniak, helaas alleen doen

om mijn pony-vriendinnen niet teleur te stellen.

Het is wel gek, dat ondanks de boeren, die het hele jaar rondom ons bezig zijn,

de geraniums nog bloeien in november

en de vogels nog volop vliegen en eten.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 november 2019

Falco en de verlengde Halloween deel 2 / 2

Ik geloof nog in boeren, vooral na een vleesmaaltijd. Als het aan AH ligt moet ik aan de VEGA. Helaas spuug ik gal na een graashap.

Straks zitten we weer met een ander klimaatprobleem, van onderen. Ik ben blij met mijn bladerdek. Zit er een buffer tussen mij en het grondwater.

Als de ratten en muizen de overhand gaan nemen en wij nog verder gaan Hendrik Groenen dan vrees ik veel vervuilde grondplas. Dan komen we tussen boven en onder knel te zitten. Raken we waarschijnlijk wat afgeplat.

Kan ik als teckel door het leven. Een pil om dat lot te kunnen aanvaarden mag ik helaas niet nemen. Beperking drugsafval. Ik richt mijn blik nu maar op de autoloze zondag. Kan ik lekker los gaan.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 23 september 2019

Falco en de misdaad

Beste allemaal,

De week begon met een zonnig grasbad tussen de vallende herfstbladeren. Als het gras nat is knap je als hond heerlijk op na een nacht benchen.

In de ochtendzon kan ik als theepot de boel langzaam op gang laten komen en mijn snuit laten wennen aan alles wat de rest van de dag nog op mij af komt. De bomen beletten het wankelen, als ik niet helemaal goed wakker ben. Ik adviseer politici om tussen twee stammen in te gaan staan bij het verkondigen van hun plannen. Val je niet direct om.

Ik was heel benieuwd naar de troonrede, tenminste: naar de baard. Zou WA, net als mijn favoriete eik, iets blijvends hebben laten ontkiemen en wat zou Maxima voor vacht hebben.

Maxima kan beter net als ik twee keer per jaar verharen. Lekker makkelijk, niet duur en je houdt zeeën van tijd over om je met micro-eenheden bezig te houden. Doe ik ook met af en toe een uitschieter.

Ga ik toch voor mijn avondrondje met Costa naar buiten en schiet er een vreemd beest met de snelheid van een Ferrari langs. Op ons circuit. Dat werd gassen en proberen in te halen. Mislukt. Beest ontsnapte.

Op normale snelheid vervolgens ons rondje gedaan met pitstop bij het kippenhok. Vreemde geur hing daar. Ik besloot mij redelijk alert te gedragen.

Bijna bij het woonhuis aangekomen, Costa was al vooruit, kreeg ik de lucht van dat beest weer in mijn neus. Met de snelheid van een nieuwe politie-auto karde ik er achteraan en jawel: ik had beet.

Triomfantelijk sleepte ik mijn prooi, hij was nogal lang, naar het grasveld om er mee te gaan spelen. Doe ik altijd. Ik heb zo mijn eigen shock-therapie. Even laten bewegen, dan weer pakken en vervolgens al rollend glad strijken.

Maar verdorie: het beest hing direct in mijn vel! Ja, dat had-ie dus niet moeten doen. Ik gaf een piepje en op dat geluid kwam hulphond Costa af. Ik had het verraderlijke geval aan de voorkant vast, Costa aan de achterkant en vervolgens wilden wij allebei een andere kant op. Eensgezind, maar toch van een andere partij. Zag je ook bij de algemene beschouwingen. Balthazar, die naam kwam zo in mij op, werd steeds langer. Zijn piep was veel luider en ietsje langer dan mijn piepje was geweest.

Tja, mijn natuur is soms wreed, maar wel rechtvaardig. Balthazar had gewoon met zijn roetveeg-staart niet in onze bomen moeten gaan hangen. Costa duikelde achterover. Een poot had los gelaten. Er werd ook helemaal niet meer gepiept.

Costa ging naar huis, die wou naar bed. Ik bekeek aandachtig of Balthazar nog bijtneigingen had. Ik zag niks meer bewegen. Ik besloot toch nog maar een stief kwartiertje naast hem te gaan liggen. Met misdadigers weet je maar nooit.

Mijn bazin moest bijna ook in therapie. Ze dacht namelijk, dat ik een zwarte kat had geslacht. Met zo’n staart zeker. Ze kon toch ook wel zien, dat ik een boommarter onder mijn hoede had genomen. Ze krijste eerst: "€œGetver, een bunzing"€, maar dat was van de zotte. Dan hadden Costa en ik zeker een week lang niet in huis gekund, want hun stinkklieren spuiten wel 50 meter ver. Dan kun je beter wel beschikken over de garderobe van Maxima. Heb je in ieder geval een verschoninkje of loop je tijdelijk in een postzak.

Mijn bazin heeft Balthazar geen staatsbegrafenis gegeven. Met een poepschep met telescoopsteel heeft ze hem naar de kliko geleid. Poot ook.

Heel oneerbiedig heeft ze hem op een bedje van voliére-afval gedrapeerd. Inmiddels is hij begraven.

Kijk ik in de Wikipedia en nou blijkt Balthazar in het beschermingsprogramma van de overheid te zitten. Het is dus helemaal niet zo vreemd, dat-ie nu niet meer leeft.

Ik ga rustig door met mijn circuit-bewaking. Voor 2,5 miljoen stukken vlees ben ik eventueel bereid om aan te wijzen, waar Balthazar ligt. Voor minder doe ik het echt niet.

Ik ga nog even door met het bestuderen van de miljoenennota. Ik hoop, dat ik hem aan alle eikels hier uit kan leggen. Echt een verhaal met een baard.

Poot van Falco.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 augustus 2019

Falco en de kranten deel 1 / 2

Beste allemaal,

Jullie weten het misschien nog niet, maar ik lees op zaterdagochtend een heleboel kranten.

Daar word ik heel vrolijk van. Wie lacht niet, wie de mens beziet. Brengt diversiteit in mijn hoeve-leven.

Ik schrok natuurlijk wel even van het bericht: ‘De natuur verstikt!’

Ik adem namelijk nogal graag.

Ze proberen hier al jaren een pruimenboom met een gespleten persoonlijkheid te laten stikken.

Ze hebben hem maar Trumpy genoemd, want elk jaar komen er weer meer pruimen aan. Van de KPN krijgen we nu ook al een Sip Trunk om de ISDN in stand te houden.

Een mens verzint een heleboel om het daarna weer te vernietigen.

Sip Trump samen met Xi Jinpoen kunnen hier best luchtigjes plaats nemen. De stoelen staan al jaren klaar.

Ze kunnen dan genieten van onze bio-diversiteit (en onze importmaaier uit China).

We vlinderen hier geweldig door het leven.

In ons Amazone-gebied. Er zit geen brandluchtje aan.

We kappen alleen overhangende takken om ze vervolgens weer in gedroogde staat te laten overhangen.

We hebben zoveel bomen en zoveel overhangende takken, dat ik adviseer om er een giraffe-reservaat van te maken met de mogelijkheid van uitleen.

Zo behouden we de soort en de boomverzorging kan thuis blijven.

Kaytie verplaatst veel zand. Na 1 oktober moet dat eerst gecontroleerd worden op PFOS, een vervuilend stofje, alvorens de gaten weer dicht gegooid kunnen worden. Ik heb me aangemeld bij de cursus Bijzondere Opsporingen om het werk van de bevoegde instanties hier wat te gaan verlichten.

Voorlopig graaft Kaytie nog vrolijk door onder mijn bezielend toezicht.

Ik ben ook toezichthouder vanaf de bank. Tot nu toe stond ik er safe.

Vanochtend heb ik besloten er van af te springen. Het rendement is nul.

Dat is het ook nu bij Costa. Ze is verliefd op mij, maar ik mag er niets mee doen. Ik ben blij, dat ze iets ouder is dan ik, voor als het toch nog iets wordt.

Beter iets doen met een cougar, dan me moeten ophangen in mijn bench.

Kaytie is ook al verliefd op mij. Zodra ze mij kiest in plaats van een muis, dan wordt het oppassen geblazen. Ze gedraagt zich als Sylvie Meis, kronkelt om mij heen en gaat uitdagend voor me liggen. Denkt misschien met dat gedoe in de Privé te komen. Ik hoop, dat de bazin mijn vriendinnen in tact laat en tegen de scheiding der smachtende machten is opgewassen. Een robothond kan dan wel makkelijk in de omgang zijn en geen stikstof uitscheiden, maar als de batterij leeg is en de winkels dicht wordt het wel knuffelkoud.

Onze koeien hebben helemaal geen batterij, doen niks, loeien niet, produceren niks.

Na het lezen van de kranten en het nemen van anti-hitte maatregelen lag ik te soezen.

Wij worden, als levende wezens, hartstikke bedreigd. Straks zijn we allemaal van bio-plastic. Ik heb het navolgende plan ontwikkeld. Begin met koeien en varkens continue aan te sluiten via een flexibele slang in hun achterste op containers. Scheep die containers vervolgens in naar de Amazone.

Gier de verbrande bosgrond en wij zijn er mooi vanaf. Kan daar alles snel weer groeien en stikken we wat langzamer.

En dat de groei snel gaat bewijst Betsie 123. Ik hou het nat, de natuur doet de rest.

Ik neem nog maar een slokje Salland’s oppervlaktewater voordat alles is verdroogd.

Gelukkig hebben we hier nog een eigen reservoir, al kijkt Slapjanus over mijn schouders mee.

De vleesvervangers bieden zich ook al aan.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 21:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 augustus 2019

Falco en de kranten deel 2 / 2

Het lekkerst komt nu vanachter de deur. Wacht maar, Costa, als de sleutel even niet is omgedraaid. Die klink kan ik wel aan!

Poot van Falco.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 21:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 augustus 2019

Falco en de alternatieven deel 1 / 2

Beste allemaal,

Vandaag hebben Kaytie en ik invallen gedaan op ons terrein op zoek naar rare beestjes.

We zagen namelijk een stuk boomjas liggen.

Vanochtend ving ik op, dat er In Brandenburg schorskevers bomen uitkleden en ze dan naakt laten staan sterven. Goed voor de bio-diversiteit, slecht voor het klimaat en leve Natura 2000.

Omdat we hier absoluut geen nudistencamping willen beginnen, hebben we de boel grondig aangepakt.

Kaytie's achterste leek wel een draaigatje.

Dat breidde gelijk mijn onderzoek uit naar onbetrouwbare mieren.

We hebben hier een hele kolonne marcheren. Als hun gatje draait, dan zouden ze mogelijk uit Almere afkomstig zijn en beter verscheept kunnen worden naar Rusland.

Die houden van kolonnes. Als men ze in Rusland niet wil hebben, dan weten ze daar zeker een passend gif voor die mieren te vinden.

Die mieren van ons bleken gewoon standaard. Hadden nog nooit gehoelahoept. Van het kijken naar al dat gesjouw en ge-ren van die beesten was ik erg lui geworden en als ik lui ben, ga ik graag bij Bijou liggen en kunnen we door het hek heen de problemen van de dag bespreken. Zo ook vanochtend.

We hadden het over kikkers. Er is hier in Salland een Ranavirus, dat jacht maakt op amfibie-voertuigen.

Onze kwaakgrage Kermit was vanochtend nog springlevend.

Om te zien of zijn vriendjes dat ook nog waren heb ik mijn linkeroog wel eerst laten meten bij Eyewish en mijn rechteroog bij Pearl, niet wetende, dat ik dat net zo goed alleen bij Pearl had kunnen doen.

Mochten de kikkers toch doodgaan, dan hebben wij al een vervangend exemplaar. Er zit wel een gat in, maar dat kun je verwachten van producten uit China.

Gaan de mollen dood, dan hebben we hier ook nog Merel Westrik aan het lachgas.

Vreet de buizerd al onze buitenduiven op, dan zit hier nog in pole-position tortel Rutte en dat zal hij zeker nog even blijven doen.

Is er geen hooi meer, dan hangt Dijsselbloem nog aan de muur. Die hoeft dan ook geen grote wortel meer te krijgen.

Onze geiten zijn al vervangen door stilstaande beelden.

Angela Mekker trilt ook niet meer.

Mijn vervanger ligt inmiddels al klaar. Moet-ie nog wel even wachten.

Al lijkt de herfst al begonnen,

vallen de eikels reeds uit de bomen,

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 augustus 2019

Falco en de alternatieven deel 2 / 2

groeien de paddenstoelen nu al uit de grond, ik blijf toch geloven, heb ik tegen Bijou gezegd, dat alles goed blijft en komt.

Tenslotte is er altijd weer een nieuw leven, al is het Arie, de kanarie.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 28 juli 2019

Falco en het spirituele

Beste allemaal,

Waarschijnlijk komt het door de hittegolf dat ik meer tijd heb om over niets na te denken. We zijn, wat we denken, dus ben ik op het moment niets.

Ik adem, dus ik leef. Ik laat alles gaan, wat is. Het is de enige manier om je niet kapot te zweten.

Gisteravond was ik dolblij met de sproeier op de grote wei.

Het is heel ok om gelukkig te zijn met een simpel leven. En dat bestaat nu uit louter water.

Je kunt je kop wel in een plant steken, die een avond daarvoor is nat gemaakt,

het is echter verstandiger om direct aan de waterkraan te gaan hangen.

Als je troebel water met rust laat, wordt het vanzelf helder. Dat is ook het geval in de vijver, als Costa niet net daarvoor haar bal er in

heeft schoon gemaakt.

Laat zijn, wat is. Piekeren ontneemt het zicht op vandaag en ik zie gelukkig nog gras, al is het met deze temperatuur niet veel.

Kijk niet achterom, laat los. Ik moet zeggen, dat Costa dat loslaten zowaar heeft gedaan. Met een bal in de bek is het slecht ademen en dan laat je wel los, voor je alles eeuwig moet loslaten.

Misschien mis ik haar dan. Niets is immers blijvend, behalve verandering.

Verandering hebben we hier genoeg. Stond er gisteren opeens een ezel met een waterhoofd op het erf.

Heeft hij misschien iets te lang onder de sprinkler gestaan. Het is ook maar net, wat voor gedachte je kiest.

Saranka staat lekker gedachteloos uren te grazen. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Zonder te hoeven kotsen.

Als ik kort graas, neem ik van die lange donkere grassprieten. Kots ik ze er na dan niet uit, dan kom ik zo moeilijk van mijn drollen af. Net alsof er rijgdraad in zit. Je kunt dan nog zo hard gaan lopen, ze blijven je achtervolgen.

De wind krijgt er ook geen vat op.

Van de natuur hier krijg ik universele energie. De bazin bewatert, ik mag dat niet doen. Puur racisme.

Als ik ‘s morgens naar buiten storm, moet ik wachten met ontladen tot aan het bospad. Waarschijnlijk komt dat, doordat de deur van het geluk naar binnen open gaat en bij ons gaan alle deuren naar buiten open.

Daardoor belanden we ook in het bos. De deur gaat dan dezelfde kant uit als wij en dat scheelt ook weer een dosis koppijn.

Voor je het weet loop je anders al gauw weer in de aurahealing.

Bij dit weer leer je steeds beter falen. Dan gun je een ander ook wat en blijf je zelf koel. Zie je een muis, ga er dan niet achter aan. Dat doet een ander wel.

Als het minder warm is, zeg ik verheugd: “Goedemorgen, laat de stress maar weer komen.”

Poot van Falco!

Geschreven door Falco de Tamaskan om 16:19 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 juli 2019

Falco en vijverterrorisme deel 1 / 2

Beste mensen,

Vanmorgen had ik opeens de lucht van Sjakie de steenmarter in mijn neus. Die stond gisteravond sissend en blazend naar Costa en mij te dreigen in een bosje op veilige afstand aan de andere kant van het hek.

We hadden haar de dag ervoor een keer bijna te grazen genomen. Costa lag toen beduusd in een spagaat naast het hek, toen ze een grote net niet goed genoeg getimede sprong nam. Ze zag er op de grond uit als Frans Timmermans.

Omdat ik meende Sjakie te ruiken begon ik aarde met mijn neus weg te duwen.

Ik keek om hulp om naar Kaytie, mijn graafassistente. Ik laat haar altijd het werk doen. Heb ik afgekeken van mannetjesleeuwen op de EO.

Helaas. Ze ging er vandoor. Gisteren had ze nog een woelmuis de grond uitgespit. Ik hoefde alleen maar mijn bek open te doen en snel met hem weg te lopen. Heeft ze niet eens gezien. Ik heb haar gezegd, dat ze bij Pearl de tweede bril gratis weggeven en nog een waardebon voor mij.

Hoe ik het zand ook op mijn neus verzamelde, geen vangst, geen Sjakie. Ik was ook nog moe van een ander project.

Gisteravond was mijn bazin beukenbladeren uit de vijver aan het vissen. Ze had niet eens in de gaten, dat ik haar hielp.

Zij zag wel een verdacht sleepspoor.

Er lagen veel vijverplanten door de wind plat. Ik heb getracht die krengen recht te rukken.

Het lukte niet en toen heb ik ze maar geapporteerd.

Stuk

voor stuk

heb ik ze in de boomgaard neer gelegd. Ik tevreden, vrouwtje niet. Kan ik ook niet helpen.

Dan had ze maar alles moeten bestraten. Kost het ook geen grond- en leidingwater om alles groen te houden.

Persoonlijk, als hond, heb ik niks met potplanten. Zeker niet, als ze hoog staan. Ik ga niet als een pandabeer mijn gebied in de hoogte markeren om Marcel Boekhorn in zijn zak te piesen.

Als wolf-stukgoed ben ik toch al vaak te lui om ook maar één poot op te tillen.

Ik heb meer aan aanplant. Wij strooien hier in het najaar met eikels. Komen vanzelf bomen uit, maar dat zal ik met mijn verwachte levensduur van veertien tot zestien jaar niet meer meemaken. Als ik het wel haal ga ik misschien aan de rupsen ten onder. Waarom klonen ze bomen niet?

Ik kijk niet alleen naar dierentuinprogramma’s via de satelliet, ik moet ook steeds de nieuwsberichten aanhoren. Mensentaal is dikwijls onbegrijpelijk. Eerst worden er bomen overal gekapt voor heide. Nu moet er voor elke gekapte boom een nieuwe worden geplant. Daar hebben wij dus nu niets aan. Ik kan wel aan die boompjes gaan rukken, maar ik krijg ze niet tot een aanvaardbaar CO₂ reservoir opgerekt om een klimaatramp te voorkomen.

Tegels moeten uit de tuinen, maar als er dan groen in zit, moet je ze laten verdrogen. In Den Haag heb je natuurlijk geen tuintjes, alleen bij onze Willem. Mag die waarschijnlijk ook niet meer met een gietertje rondlopen. Als troost kan hij de lucht in. Met zijn CO₂ bom.

Ik heb Bijou nog geprobeerd tot een regendans te verleiden. Omdat ze haar best niet deed heb ik Kaytie een tijdje achternagezeten.

Leverde slecht drie millimeter regenwater op en een verdroogde hond.

Ik kijk vaak naar die ene witte pot en die andere zwarte. Het gaat om de inhoud en niet om de verpakking.

Ik heb al tegen Costa gezegd, dat we straks ook geen gas meer mogen geven. Ik heb laatst met mijn neus tegen een stroomdraad aan gezeten. Geloof me, electra is ook niet alles. Ik denk, dat je daar een andere verpakking voor nodig hebt om het goed te brengen.

Ik houd in ieder geval die beesten hier allemaal goed in de gaten. Als de portemonnee hier leeg is door al die klimaatmaatregelen zal ik op jacht moeten.

Desnoods grijp ik een egel. Die heeft wel pennen, maar geen brandharen.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 11:28 Reageer op dit bericht

Archief

Falco en de eindejaar's schaamte deel 2 / 2

Falco en de verlengde Halloween deel 1 / 2

Falco en de verlengde Halloween deel 2 / 2

Falco en de misdaad

Falco en de kranten deel 1 / 2

Falco en de kranten deel 2 / 2

Falco en de alternatieven deel 1 / 2

Falco en de alternatieven deel 2 / 2

Falco en het spirituele

Falco en vijverterrorisme deel 1 / 2

Meer van Falco