Zaterdag 26 december 2015
Er wordt wat gediscussieerd de laatste weken/dagen. Het zal overal wel hetzelfde zijn als in mijn familie. Discussies lopen weleens wat hoog op. In het vuur daarvan kun je soms niet helemaal duidelijk maken wat je precies bedoelt. Zeker als je nog jong bent, zoals mijn kleinkinderen. Ook eindigen ze meestal in zwart/wit - Voor of tegen. Het leven is echter niet zwart/wit. Je doet altijd iemand tekort, als je de mensen op hopen gooit. Deugen - niet deugen. Omdat er nu eenmaal veel niet klopt, kun je ook altijd je gelijk wel halen. Ook schelden is een teken van zwakte. Dat laatste gebeurt gelukkig in mijn omgeving niet.
Ik vraag me soms serieus af - Wat geven we onze kinderen mee?
Moeten we niet eerlijk zeggen onze generaties hebben het niet gered om vrediger met elkaar te leven. Laten we de jonge mensen nu minstens het voordeel van de twijfel gunnen. We gaan er niet bij voorbaat van uit, dat het ze niet zal lukken.
Daar komt nog eens bij, dat ze het recht hebben op onze steun. Wij zijn degenen, die ze hebben opgevoed en jammer genoeg volgestopt met onze vooroordelen en angsten.
Dan is het toch prachtig, dat velen ondanks dat hun positieve instelling hebben bewaard. Daar ook iets mee willen doen.
Er is echt iets aan het veranderen en ik wil die tendens van harte ondersteunen.
Ik vraag me soms serieus af - Wat geven we onze kinderen mee?
Moeten we niet eerlijk zeggen onze generaties hebben het niet gered om vrediger met elkaar te leven. Laten we de jonge mensen nu minstens het voordeel van de twijfel gunnen. We gaan er niet bij voorbaat van uit, dat het ze niet zal lukken.
Daar komt nog eens bij, dat ze het recht hebben op onze steun. Wij zijn degenen, die ze hebben opgevoed en jammer genoeg volgestopt met onze vooroordelen en angsten.
Dan is het toch prachtig, dat velen ondanks dat hun positieve instelling hebben bewaard. Daar ook iets mee willen doen.
Er is echt iets aan het veranderen en ik wil die tendens van harte ondersteunen.
