Kakmadam.
Zoals eerder neergeschreven, vindt er bij mij thuis een verbouwing plaats. De badkamer is volledig gestript, om er een inloopdouche van te laten, met de nadruk op laten, maken. Onhandigheid is een onverborgen talent van mij. Ons bubbelbad, nog van de eerste generatie, had vooral voor Truus goede dienst gedaan. Zij lag graag in bad. Ik was daar in de loop der tijd veel te ongeduldig voor geworden. Daarom verheug ik mij op de nieuwste noviteit onder het douchen.
Door de verbouwing, met stofhappen als het onvermijdelijke, is mijn inmiddels redelijk goed georganiseerde huishouden behoorlijk ontregeld. Iets wat ook mijn twee diertjes ervaren, nog los van de klere herrie van het jekkeren. Hun kattenbak moest tijdelijk van de badkamer naar de patio worden verhuisd. Voor Morro, ook wel hartstikkevriend genoemd, was dit geen enkel probleem. De adreswijziging deerde hem totaal niet.
Voor Lotta lag dat anders. Zij leek de noodzaak van de verhuizing in het geheel niet in te zien. Dat kan niet uit gêne zijn, om in een centrale ruimte van het huis te moeten kakken, want de kap om de kattenbak biedt haar voldoende privacy. Het lijkt er op dat het poesje niet graag veranderingen in haar leventje accepteert. Wat haar gedragsverandering verklaart na overlijden van haar vrouwtje.
Uiteindelijk heeft zij haar tijdelijke toiletruimte toch geaccepteerd, niet voordat zij tot twee maal aan toe uit protest de drol pal voor de kattenbak had neergelegd.
Mijn buitenlandgevoel werd verder aangewakkerd in
de mooie kroeg van start en finish. Conform mijn bestelling kreeg ik een heel
mooie biertje uitgeserveerd. Het viel mij direct op dat het niet zo’n
twee-slokken-biertje uit de Randstad was. Nee, een mooi vol glas, prima
getapt, waarop ook nog eens de inhoud in centiliters stond aangegeven, 0.3
cl. Wat een verademing.
