Naar aanleiding van de ZEMBLA uitzending 'Einde van de rashond' waarin gezondheidsproblemen en gebreken getoond werden van de Engelse Bulldog, heeft de Engelse Bulldog Club Nederland een eerste gesprek gevoerd met De Raad van Beheer en de Bulldog Club Nederland over de toekomst van de Engelse Bulldog.

Er is besloten een rasspecifiek convenant toe te voegen aan het Kynologisch Reglement van de Raad van Beheer met hieraan gekoppeld een “kwaliteits-stamboom”. Het is de bedoeling dat de stamboom een daadwerkelijk bewijs wordt dat de pups uit verantwoorde combinaties zijn gefokt.

Iedereen die voldoet aan de eisen gesteld in het rasspecifiek convenant kan stambomen aanvragen. Voldoet men niet aan het rasspecifiek convenant krijgt men dus geen stambomen bij de pups.

Het convenant dient ondertekend te worden door beide verenigingen en de Raad van Beheer.

"De Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland" is als branchevereniging van rashondenfokkers het overkoepelende orgaan dat zich bezig houdt met alles wat te maken heeft met relaties tussen mensen en (ras)honden. Zij is de enige instantie in Nederland die stambomen mag afgeven aan echte rashonden. Zij zou ervoor kunnen zorgen dat er een einde komt aan deze praktijken. Deze Raad praat al twintig jaar over de erfelijke aandoeningen bij rashonden. Pas dit jaar heeft men een inteeltbeperking in het reglement opgenomen. Die inteeltbeperking is letterlijk beperkt, omdat het slechts verboden is te fokken met de combinaties van ouder-kind, broer-zus en grootouder-kleinkind..

De projectgroep praat verder op 23 maart.

Engelse bulldog Club Nederland,
Bulldog Club Nederland
Raad van Beheer

Martin Gaus gaf in Pauw & Witteman zijn mening over hondengoeroe Cesar Millan. Gaus had vooral kritiek op de ster van de hitserie Dog Whisperer vanwege diens harde aanpak om honden af te richten. Die kritiek zorgde voor veel felle mailtjes van kijkers. Martin Gaus reageert op deze reacties.

Afgelopen dinsdag zat ik bij Jeroen Pauw en Paul Witteman. Deze keer was Ceasar Millan het onderwerp van gesprek. Beelden lardeerden de onderwerpen en zoals dat gaat bij televisie: het moet spraakmakend zijn dus wordt er selectief uitgekozen.

Ik kreeg zo veel reacties, voor en tegen, aardig en heel onaardig, met argumenten maar vooral zonder argumenten. Meestal kwam het er op neer dat ik jaloers zou zijn en deze man zijn succes misgun om dat het ten koste zou gaan van mijn succes. Daarom heb ik de behoefte om een en ander recht te zetten, men roept nu wel van alles maar veel daarvan is bezijden de waarheid.

Ten eerste:

• Ik heb de beelden van Cesar Millan niet uitgekozen, laat staan met opzet de ‘’verkeerde’’ beelden uitgekozen zoals men suggereert.
• Ik denk veel genuanceerder over Cesar Millan dan ik gisteren kon uitspreken.Ik vind ook dat Millan juist heel goed aangeeft dat mensen verantwoordelijk zijn voor hun honden en dat ze de plicht hebben hun hond een hondwaardig leven te geven. Ik vind het fantastisch dat hij dat eigenaars over heel de wereld kan vertellen. Dat heb ik ook gezegd.
• Millan is een kei in het lezen van lichaamstaal, hij weet precies wat hij doet en op welk moment. U heeft daar helemaal gelijk in en die credits komen hem ook helemaal toe. Maar er komen de laatste maanden steeds vaker eigenaars bij ons die sissen naar hun probleemgevende honden. Als we vragen of het helpt zeggen ze van niet. Ze vertellen wel vaak dat hun honden juist moeilijker zijn geworden en vaak agressief naar henzelf waar dat voorheen niet aan de orde was. Mensen zien de uitzendingen van Millan, krijgen hoop en doen hem na, maar ze overzien niet wat hij werkelijk met die honden doet en kunnen dat ook niet overzien. Ze missen zijn kennis, zijn ervaring en zijn zelfvertrouwen. Dat maakt in mijn ogen veel wat hij doet gevaarlijk. En hij zegt wel dat mensen hem niet moeten nadoen maar dat is niet wat mensen doen. Ze doen hem wel na. Althans, een flauwe afspiegeling van hem. En dat mist zijn doel. Veel van wat hij doet kan anders, beter, veiliger en met minder stress voor hond en eigenaar. Dat is mijn mening, gebaseerd op 35 jaar ervaring met het trainen van probleemhonden.

In feite is dat m’n enige commentaar op hem, dat zijn televisiebeelden te weinig onderbouwd worden en gevaarlijk zijn voor eigenaars. Verder heb ik alleen maar bewondering voor deze man die keihard werkt, miljoenen mensen laat zien dat honden recht hebben op een hondwaardig leven en dat ze geen vervanging zijn van liefde en geen vervulling zijn van eigen behoeften. Dat alleen al maakt dat ik hem liever op de buis dan eraf wil. Hij dient een breder doel en dat ondersteun ik helemaal.

Ik behandel niet alleen gematigde problemen bij honden, wij krijgen het uitschot dat overal al geweest is en waar geen resultaten zijn behaald. Het laatste anderhalf jaar hebben wij twaalf honden uit de opslag hier gehad. Ze waren wegens bijtincidenten in beslag genomen. Al die honden kregen na een agressietest afgenomen door de gedragsbioloog van Utrecht een euthanasieadvies aan hun broek, zes van die honden hebben langer dan een jaar in een hok gezeten, geïsoleerd, zonder relatie met welke verzorgster of soortgenoot dan ook, nooit werden ze eruit gehaald omdat ze volgens zeggen levensgevaarlijk zouden zijn. Ze waren getraumatiseerd door aanstaren, bevelen schreeuwen, wegjagen met hogedrukspuiten en het gebruik van vangstokken. Van de rechter kregen die twaalf honden bij ons een laatste kans. Zes van hen werden verdoofd bij ons binnen gebracht. Ik kan u verzekeren, zulke honden zijn psychopaten geworden. Dat waren ze niet maar zijn ze door de omstandigheden in hun isolatie wel geworden. Ze zijn op een na (die ook naar zijn eigenaar heel gevaarlijk was geworden) allemaal naar huis gegaan na een herhaalde agressietest. Al die honden zijn getraind met de clicker. Wat ik wil zeggen, als men denkt dat we hier alleen wat lichte probleem gevalletjes hebben en de honden alleen wat kunstjes met de clicker aanleren (wat ons werk helemaal niet is), dan weet men niet wat we hier doen. Maar men oordeelt wel, daar heb ik moeite mee.