Informatie over: 

Goed hulpverlenerschap bestaat hoofdzakelijk uit:

een menselijke benadering van hulpverleners

deskundige, goed opgeleide, hulpverleners

continuïteit van hulpverleners, steeds weer nieuwe hulpverleners betekent voor cliënten; opnieuw een vertrouwensrelatie opbouwen, met alle risico's......

Op zoek naar een hulpverlener: waar moet je aan denken?
 

Het is niet altijd eenvoudig om een goede hulpverlener te vinden. Zowel cliënten als hun familieleden weten dat. Enkele tips voor vragen die je bij je zoektocht kunt stellen. Wat zijn de harde en zachte kenmerken waaraan de hulpverlener zou moeten voldoen, en hoe is zijn of haar attitude tegenover de ……. diagnose?

Vragen naar harde kenmerken

- Neemt u nieuwe patiënten aan?

- Wordt uw behandeling vergoed door de verzekering?

- Bent u buiten kantooruren bereikbaar? Wie vervangt u als u er niet bent?

- Wat is uw opleiding en specialisatie?

- Bent u ingeschreven bij een beroepsvereniging?

- Bent u BIG-geregistreerd?

Vragen naar zachte kenmerken

- Hoe ziet u uw rol in de therapie, wat is uw stijl van werken?

En ga na of je vindt dat de therapeut luistert, je op je gemak stelt en accepteert en of hij zich ook stevig durft op te stellen.

Heb je het idee dat de therapeut zelfvertrouwen heeft?

Durft hij ook te zeggen dat hij iets niet weet? Of stelt hij zich juist verdedigend op?

Hoe kijkt de therapeut naar invloeden van man/vrouw-rollen?

Visie op uw diagnose

- Hoe denkt u over de diagnose …….. en over de behandeling?

- Denkt u dat zowel therapie als medicijnen nodig zijn voor de behandeling?

- Heeft u ervaring met de behandeling?

- Heeft u tijd om uw vakliteratuur bij te houden?

- Geeft u ook gezinstherapie? Wat denkt u van de invloed van iemand met mijn diagnose op de andere gezinsleden?

- Denkt u dat genezing van de diagnose mogelijk is. Zo ja, in welke mate?

Zoek een hulpverlener

• op plaats of postcode
• op regio

Zoek Hulpverlener

Verwijslijst 

Christelijke Vereniging voor Psychiaters, Psychologen en Psychotherapeuten

Psychiater

Coöperatie van Zelfstandig Gevestigde Psychiaters in de provincie Utrecht

De psychiater is als medisch specialist BIG-geregistreerd. Na de studie geneeskunde, heeft hij zich in de psychiatrie gespecialiseerd. De meeste zelfstandig gevestigde psychiaters zijn daarnaast ook als psychotherapeut BIG-geregistreerd. Veel psychiaters zijn ook een vraagbaak voor de professionals in de eerstelijn. Daarnaast behandelen zij vooral personen die meerdere of zwaardere psychiatrische stoornissen/aandoeningen hebben. De behandeling kan bestaan uit begeleidende, ondersteunende, maar ook gestructureerde gesprekken. De laatste dan in de vorm van psychotherapie. Een psychiater is een medisch specialist en stelt de diagnose en stelt een behandelplan op en mag medicijnen voorschrijven.

Psycholoog

Alle psychologen

Psycholoog NIP

De titel psycholoog NIP is door het NIP ingesteld toen in 1993 de wettelijke bescherming van de titel "psycholoog" wegviel. Vanaf die datum mag iedereen zich psycholoog noemen en biedt het vermelden van "psycholoog" bij de naam dus geen waarborg meer voor de kwaliteit van de dienstverlening. De titel psycholoog NIP mag gebruikt worden door NIP-leden die aan bepaalde eisen voldoen. Met een psycholoog NIP heeft men met een "'echte" psycholoog te maken. Psycholoog NIP is een basiskwalificatie. De titel zegt niets over de verdere specialisatie van een psycholoog na de universitaire opleiding.

Eerstelijnspsycholoog

Landelijke Vereniging Eerstelijnspsychologen (LVE)

De eerstelijnspsycholoog is een psycholoog die zich heeft gevestigd in de eerstelijns-gezondheidszorg. "Eerste lijn" betekent dat de cliënt zich ook zonder doorverwijzing kan aanmelden, echter om in aanmerking te komen voor vergoeding is vaak een verwijzing van de huisarts nodig. Eerstelijnspsychologen zijn breed georiënteerd. Ze hanteren een probleemgerichte aanpak: er wordt in de eerste plaats aan de klacht gewerkt en bijvoorbeeld niet aan een uitvoerige persoonlijkheidsanalyse, zoals bij sommige vormen van psychotherapie. De behandeling is kortdurend: gemiddeld tien sessies. Sommige verzekeraars vergoeden enkel eerstelijnspsychologen die tevens lid zijn van een (Regionaal Orgaan Eerstelijnspsychologen (ROEP). In een ROEP zijn binnen een regio een aantal eerstelijnspsychologen georganiseerd.

Klinisch psycholoog

De klinisch psycholoog is gespecialiseerd in de (psycho)diagnostiek en beheerst de psychotherapie. Daarnaast beheerst de geregistreerd klinisch psycholoog ook de overige psychologische behandelmethoden, zoals advisering, begeleiding, counseling en vaardigheidstrainingen. De klinisch psycholoog is een gespecialiseerde gezondheidszorg- psycholoog (op basis artikel 14 wet BIG). De meeste klinisch psychologen zijn ook geregistreerd als psychotherapeut. De werkzaamheden van de klinisch psycholoog hebben een psychotherapeutisch karakter. De psycholoog probeert door middel van gesprekken een beeld te krijgen van de persoonlijkheid en klachten, om vervolgens te proberen de problemen aan te pakken.

Gezondheidszorgpsycholoog (gz-psycholoog)

De gz-psycholoog is een generalist die inzetbaar is in alle sectoren van de gezondheidszorg.

De gz-psycholoog een zelfstandig behandelaar van psychische stoornissen en van psychische aspecten bij lichamelijke ziekten, invaliditeit en problemen in de levenssfeer. De deskundigheid van de gz-psycholoog ligt in de toepassing van psychologische kennis en vaardigheden met als hoofdtaken diagnostiek en behandeling. De gz-psycholoog beschikt niet over psychotherapeutische deskundigheid.

Psychotherapeut    

Nederlandse Vereniging van Vrijgevestigde Psychologen & Psychotherapeuten

De werkzaamheden van de psychotherapeut bestaan uit het vaststellen van de aandoening en oorzaak daarvan en interventie. De interventie bestaat voor het grootste deel uit gesprekstherapie. De problemen die de psychotherapeut behandelt, zijn vaak erg ingewikkeld, waardoor de behandeling ook langer duurt. Er wordt niet alleen aan de klacht gewerkt, maar ook aan de persoonlijkheid. De problemen zitten dieper dan alleen wat de klacht aangeeft. Het ministerie van VWS houdt een BIG-register van gekwalificeerde psychotherapeuten bij. Opname in het register van psychotherapeuten is voorbehouden aan degenen, die na hun universitaire studie in de medische, sociale wetenschappen (psychologie en pedagogiek) of maatschappelijk werk, een zogenaamde "basisopleiding" tot psychotherapeut met goed gevolg hebben afgerond. Psychotherapeut is een beschermde titel en mag alleen gevoerd worden door iemand die ingeschreven staat als psychotherapeut in het BIG-register.

Systeemtherapeut

De relatie- en gezinstherapeut, ook wel systeemtherapeut genoemd, bekijkt de problemen van individuen niet als op zichzelf staand, maar plaatst ze steeds in relationeel verband. Bij het zoeken naar oplossingen ligt de nadruk op het veranderen van interactionele patronen die het problematische gedrag van de individuele cliënt of de problematische relatie in stand houden. Met de cliënt(en) wordt een keuze gemaakt welke systemen feitelijk betrokken worden bij de therapie. 

Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige (SPV-er)

De sociaal psychiatrisch verpleegkundige is een functionaris die vanuit een autonome verantwoordelijkheid haar activiteiten richt op het realiseren van een sociaal psychiatrisch verpleegkundig zorgaanbod. De verpleegkunde, sociale psychiatrie en preventie zijn bepalende uitgangspunten voor het beschrijven en uitvoeren van diagnostiek, interventies en resultaten.

De sociaal psychiatrisch verpleegkundige neemt altijd het individu en/of het systeem en het functioneren ervan in een sociale context als vertrekpunt bij het aanbieden van zorg. De sociaal psychiatrisch verpleegkundige zet haar verpleegkundige specialistische competenties in zowel op individueel niveau als op systeemniveau, op instellingsniveau en regionaal niveau. Vanuit een eigenstandige, professionele positie - en in samenwerking met anderen - levert de sociaal psychiatrisch verpleegkundige een actieve bijdrage aan het ontwerpen, bijstellen, vaststellen en uitvoeren van GGZ-beleid. Dit geldt zowel op team-, instellings- of regionaal niveau.

Maatschappelijk werker

Het Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) biedt laagdrempelige hulp voor mensen met psychosociale problemen en daardoor belemmerd worden in hun dagelijkse functioneren. Karakteristiek voor het AMW is dat het aandacht schenkt aan zowel de materiële als niet-materiële aspecten van de problemen.

Vaktherapeut

Een vaktherapeut is gespecialiseerd op een van de volgende terreinen: beeldende therapie, danstherapie, dramatherapie, muziektherapie of psychomotorische therapie.

Lidmaatschap van de Nederlandse Beroepsverenigingen en het register SRVB.

Verpleegkundige 

Bij verpleegkunde zijn alle activiteiten uiteraard gericht op de gezondheid van mensen. Het kan gaan om het bevorderen van de gezondheid of het opheffen van gezondheidsproblemen. Het gaat om het verminderen van én bijstand verlenen bij de gevolgen van beperkingen en handicaps in het dagelijks leven gericht op zo optimaal mogelijk functioneren in de samenleving (rehabilitatie). De verpleegkunde richt zich op het individu als geheel met aandacht voor de psychische, sociale, lichamelijke en levensbeschouwelijke kanten.

U heeft recht op deskundige hulp

Het komt veel voor in GGZ instellingen dat er bij individuele hulp of in groepstherapie niet de begeleiding wordt gegeven van de  daarvoor bevoegde psychotherapeuten maar van daarin niet opgeleide verpleegkundigen.

Het behoeft geen uitleg dat deze begeleiding ten koste gaat van uw welzijn & herstel en van de kwaliteit van verantwoorde zorg.

Informeer hiernaar voor u aan de behandeling begint, of tijdens uw behandeling.

Alternatieve behandelaars

Alternatief verwijst naar het feit dat de betreffende vakopleiding niet aan erkende universiteiten of hogescholen worden onderwezen. In georganiseerd verband gaat het om ongeveer 4.000 beroepsbeoefenaren. Kies bij voorkeur een alternatieve therapeut die lid is van een bonafide beroepsvereniging. Wanneer iemand niet georganiseerd is in een beroepsvereniging heeft u op geen enkele manier duidelijkheid over de betrouwbaarheid van de persoon. Wanneer iemand weigert inzicht te geven over het al dan niet lid zijn van een beroepsorganisatie is er reden tot wantrouwen. Ook patiëntenverenigingen kunnen helpen u op de hoogte te stellen van de achtergronden van een therapeut.

Beroepsorganisaties

In Nederland bestaan naast de erkende psychotherapie-richtingen, meer dan 300 verschillende alternatieve behandelwijzen, waarvan er in Nederland naar schatting jaarlijks drie miljoen mensen van gebruik maken. Er zijn normen ontwikkeld die regels voor beroepsuitoefening inzichtelijk maken en de manier waarop naleving van de regels waarborgen. Het lidmaatschap van een beroepsorganisatie geeft de cliënt enige garanties over de kwaliteit van de opleiding, stelt eisen aan de beroepsuitoefening van de betreffende persoon en u kunt een beroep doen op een klachtenreglement. De normen waaraan een goede beroepsorganisatie voldoet betreffen: duidelijke opleiding, bij- en nascholing; een beroepsregister; omschreven behandelwijze; regels aangaande organisatie zorgverlening (o.a. dossiervorming, praktijkruimte, tarieven); attitude en gedrag beroepsbeoefenaar vastgelegd in beroepscode of gedragsregels; tuchtrecht en klachtenopvang; kwaliteitsbewaking- en verbetering; relatie met reguliere zorg.

Wanneer in het dagelijkse leven door verschillende oorzaken de draaglast en de draagkracht uit evenwicht zijn geraakt en problemen zijn ontstaan kan muziektherapie ingezet worden. Hierbij kun je denken aan: somberheid, angst, slapeloosheid, verdriet, het ontbreken van structuur, piekeren, agitatie, nervositeit, vergeetachtigheid, gevoelens van minderwaardigheid, faalangst en/of andere klachten. Muziektherapie richt zich tevens op problemen die veroorzaakt worden door een stoornis of een handicap, zoals autisme, ADHD, angststoornissen, negatieve verschijnselen van psychotische stoornissen en depressie.

Hoe werkt muziektherapie?

Binnen muziektherapie ligt de nadruk op de muziekbeleving. Tijdens de therapie maak je zelf muziek en/of luister je naar specifieke muziek. Muzikale vaardigheden of kennis zijn niet vereist aangezien muziek tijdens de therapie het middel is om aan de klacht of het probleem te werken. De manier van muziek maken is verbonden aan de hulpvraag die het uitgangspunt is tijdens de behandeling. Dit kan zowel individueel als in een groep. Muziek is een middel om met anderen te communiceren, muziek kan mensen aanzetten tot bewegen en muziek heeft invloed op de stemming van mensen. De muziektherapie maakt hiervan gebruik. Er zijn werkvormen gericht op het emotionele gebied, het fysieke gebied, het cognitieve gebied en het sociale gebied. Met muziektherapie kan het evenwicht tussen de draagkracht en de draaglast weer hersteld worden.

Wat kun je bereiken met muziektherapie?

De therapeut en de cliënt stellen zo mogelijk samen de doelen op. Je kunt hierbij denken aan het bevorderen van communicatie, het oefenen van sociale vaardigheden of het verstevigen van je gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Ook kun je werken aan het uiten van emoties en gevoelsbelevingen of leren structuur aan te brengen in je eigen handelen. Samenvattend kun je dus in de muziektherapie nieuwe vaardigheden aanleren,ontwikkelingen in gang zetten en problemen overwinnen.

Het eindresultaat van de therapie is bereikt wanneer je hulpvraag behaald is of wanneer geen vooruitgang meer te verwachten is.

Wanneer kiest men voor muziektherapie

Concentratieproblemen, burn-out, depressie, spanningsklachten, gedragsproblemen, rouwverwerking, negatief zelfbeeld, trauma, angst, seksueel misbruik, eetstoornis, verslaving, relatieproblemen, communicatieproblemen.

Dramatherapie

Hoe werkt dramatherapie?

Dramatherapie is een behandelvorm die zich richt op psychische, sociale en emotionele problemen. Het doel is om deze problemen op te heffen, overwinnen, onderkennen, verminderen of accepteren. Binnen dramatherapie wordt gebruik gemaakt van verschillende theaterwerkvormen en expressietechnieken zoals bijvoorbeeld rollenspelen, maskers, improvisatiespel, theaterteksten, regisseren, gedichten en decors. Het Griekse woord ‘drama’ betekent handelen en daar ligt ook het accent binnen dramatherapie. Door op een ‘speelse’ manier met uw problemen aan de slag te gaan, kan het u helpen er op een andere manier tegenaan te kijken. De dramatherapeut zet de genoemde technieken bewust in om een acceptatie- en/of veranderingsproces op gang te brengen. Dramatherapie werkt ervaringsgericht. De elementen van spel worden door de therapeut methodisch zo toegepast, dat deze als veilig worden ervaren. Dit nodigt uit tot het vormgeven en uiten van emoties, ervaringen en ideeën. De ‘aslof’ situatie biedt de mogelijkheid te experimenteren met nieuw gedrag. Dramatherapie baseert de methoden en werkvormen mede op bestaande kennisvelden zoals psychologie, psychotherapie en orthopedagogiek. 

Wat kan ik met dramatherapie bereiken?

De behandeling is gericht op het bereiken van veranderingen in denken, voelen en handelen.

Zo kunnen uw klachten verdwijnen, verminderen of u leert omgaan met uw klachten.

Het vooraf vaststellen van concrete doelen kan u helpen richting te geven aan uw therapieproces. Behandeldoelen kunnen zijn: beter functioneren op het gebied van communicatie, inlevingsvermogen, sociale interactie, zelfvertrouwen, zelfbeeld en zelfpresentatie. De therapie begint doorgaans met een observatieperiode.

In deze observatie wordt gekeken op welke manier uw klacht binnen het dramatisch spel zichtbaar wordt. Dramatherapie kan zowel individueel, in een groep, met partner of andere gezinsrelaties gevolgd worden.

Wanneer kiest men voor dramatherapie:

Angsten, verslaving, burn-out, negatief zelfbeeld, gepest, moeite met verwoorden, eetproblemen, misbruik, verstoorde ontwikkeling, dwangmatig, relationele problemen, moeite met grenzen, passiviteit, moeite met voelen.

Relatie- of systeemtherapie

Deze vorm van therapie is erop gericht stoornissen in de onderlinge communicatie tussen echtgenoten en/of gezinsleden te signaleren en mogelijk op te lossen. Dit wordt bereikt als mensen zich anders gaan gedragen ten opzichte van elkaar en/of een andere kijk krijgen op de problemen. In de therapie kunnen de partners of gezinsleden zich bewust worden van de reacties op elkaar en begrijpen welke invloed zij op anderen hebben. Vaak wordt er huiswerk afgesproken om uit te proberen hoe het bevalt om zaken anders aan te pakken dan voorheen.

Psychomotorische therapie is een behandelmethode voor mensen met psychische klachten en problemen. Klachten zoals somberheid, angsten, prikkelbaarheid, onzekerheid tegenover anderen, spanningen, eetproblemen of burn-out hebben ook een lichamelijke kant. Daarom richt een psychomotorisch therapeut zich speciaal op wat uw lichaam aangeeft: lichamelijke spanningen, lichaamstaal, lichaamshouding, uw manier van bewegen, ademhaling en lichaamsbeleving.

Hoe werkt een psychomotorisch therapeut?

Tijdens een intake onderzoekt een psychomotorisch therapeut de aard en oorzaak van uw klachten. Aan de hand van de diagnose en uw hulpvraag wordt een behandelplan gemaakt. Een psychomotorisch therapeut hanteert een ervaringsgerichte werkwijze en maakt gebruik van bewegingsvormen en lichaamsgerichte technieken. Al doende leert u lichaamssignalen, gevoelens en gedragspatronen te herkennen en te begrijpen en uw klachten en problemen anders te benaderen.

Wat is het doel van psychomotorische therapie?

Het doel van PMT is het verminderen of wegnemen van klachten. Dit bereikt u door probleemsituaties anders te benaderen en/of door acceptatie van beperkingen. Soms wordt aandacht besteed aan gebeurtenissen uit het verleden. PMT kan ook gericht zijn op actuele situaties en daarmee verbonden gedragspatronen of conflicten. Psychomotorische therapie wordt gegeven aan individuele cliënten, echtparen, gezinnen of in een groep. PMT is er voor ouderen, volwassenen, jongeren en kinderen.

Wanneer kiest men voor beeldende therapie

ADHD, burn-out, relatieproblemen, onzekerheid, spanningsklachten, traumatische ervaringen, eetproblemen, faalangst, negatief zelfbeeld, gedragsproblemen, concentratieproblemen, verliesverwerking, agressief, geen overzicht meer, leeg voelen, emoties moeilijk kunnen verwoorden, contactproblemen of sociaal onhandig, wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik? seksueel misbruik, chronische pijn, somberheid, moeite met samenwerken, moeilijk grenzen kunnen aangeven, angstig.

Hoe werkt beeldende therapie? 

Beeldende therapie is een behandelmethode voor mensen met psychosociale problemen en psychiatrische stoornissen. De therapie kan individueel plaatsvinden, maar er kan ook worden gewerkt in groepen of in zorgsystemen zoals ouder-kind, gezin of relatie. De beeldend therapeut gebruikt verschillende therapeutische invalshoeken, variërend van gedragstherapeutisch tot psychoanalytisch. Kenmerkend is de inzet van beeldende middelen, zoals teken- en schildertechnieken, houtbewerking en werken met stof, klei, steen en metaal. Beeldende therapie is een ervaringsgerichte therapie, waarbij sprake is van een concreet werkproces en eindresultaat. De problemen worden door beeldend werken ervaren en zichtbaar, en daarmee helder en bespreekbaar. Het aanbod dat de therapeut op u afstemt en de daarbij passende interventies, zorgen ervoor dat er een proces in het beeldende werken op gang wordt gebracht dat gelijk loopt met het door u beoogde psychische proces. De therapeut stemt zijn aanpak en behandeling af op uw hulpvraag, levensfase en draagkracht. Na aanmelding volgt een intake en observatie waar de aard en oorzaak van de problemen wordt onderzocht. Aansluitend wordt, op grond van de hulpvraag, in samenspraak met u, een behandelplan opgesteld. De therapie richt zich bijvoorbeeld op het oefenen van alternatief gedrag, het ervaren van gevoelens en gedrag, of op verwerking. Nadat de behandeling is gestart, wordt op vaste momenten met u geëvalueerd. De beeldende therapie wordt in overleg met u afgerond als het gestelde doel bereikt is.

Wat kan ik met beeldende therapie bereiken?

Doelen worden gesteld op de volgende gebieden:

• Emotionele problemen
  Het verwerken van traumatische ervaringen of het leren uiten en vormgeven van emoties.
• Gedragsmatige problemen
  Het leren structuur aanbrengen, leren chaotisch gedrag tegen te gaan, verminderen van probleemgedrag, leren beter om te gaan met frustraties, leren om controle te verminderen, concentratie leren verhogen, doorzettingsvermogen vergroten.
• Conflictverwerking
  Om leren gaan met tegenstellingen, conflicten leren vormgeven en verwerken.
• Egoversterking
  Ontdekken en uitbreiden van mogelijkheden en onmogelijkheden, vergroten van zelfvertrouwen en zelfbeeld, leren accepteren van grenzen en beperkingen, ontwikkelen van eigenheid en identiteit.
• Sociaal functioneren
  Leren samenwerken, leren kijken en luisteren naar anderen, bevorderen van assertiviteit, leren grenzen te stellen, rekening leren houden met anderen.

De gestructureerde wijze, waarop de therapeut in samenwerking met de cliënt de problemen benadert en behandelt, verschilt echter van de psychoanalytische methode en technieken.

Dynamische Psychotherapie is vooral geschikt voor mensen, die zich met verschillende soorten klachten (b.v. fobische klachten, dwang, eetstoornissen, somberheid etc.) kunnen aanmelden, maar die daaraan onderliggend z.g. "autonomie en intimiteitsproblemen" hebben.

D.w.z. voor mensen, die op basis van hun levenservaringen  "geleerd"  hebben om intimiteit met zichzelf en/of met anderen te schuwen en/of uit de weg te gaan. Mensen met dit soort problemen herkennen vaak hun eigen gevoelens niet doordat zij deze b.v. bij voorbaat negeren, overschreeuwen, bagatelliseren of doordat zij deze gevoelens met hun verstand wegredeneren of geneigd zijn een ander eerder te begrijpen dan zichzelf.
Wat ook kan voorkomen is, dat de eigen gevoelens van binnen nog wel herkend worden, maar dat deze gevoelens meteen angstig en schuldig maken zodat de persoon in kwestie ze alsnog wegdrukt of b.v. zich niet meer rechtstreeks zal uiten.

Doordat de therapeut op actieve wijze, aan de hand van concrete situaties, zo snel mogelijk de aandacht van de cliënt richt op de verschillende mechanismen, waarmee deze voorkomt/vermijdt om eigen gevoelens bewust te ervaren en te onderzoeken, is de cliënt in relatief snelle tijd zelf in staat deze mechanismen te herkennen en - naar keuze - los te laten. Vervolgens staat in principe voor cliënt en therapeut de weg open om aan de hand van concrete situaties en interacties de verschillende gevoelens (zoals boosheid, verdriet, schuld, blijheid) naar boven te laten komen en deze te laten winnen van angst.
Tijdens dit proces duiken er vaak pijnlijke herinneringen uit het verleden op. De therapeut en cliënt zullen dan nagaan wat het verband is tussen deze vroegere en de huidige pijnlijke ervaringen.

Ook de "vroegere" pijnlijke gevoelens zullen bewust onderzocht worden zodat ze verwerkt en opgeruimd kunnen worden.

Tot slot: in deze vorm van therapie staat een actieve samenwerking van cliënt en therapeut centraal, beiden hebben een eigen taakstelling om het gezamenlijk doel te bereiken: gevoelens durven te herkennen, te begrijpen en deze desgewenst te uiten.

Diverse soorten GGZ

De Geestelijke Gezondheidszorg GGz biedt verschillende vormen van zorg en hulpverlening:

Ambulante hulpverlening / gesprekken

Deze hulp wordt onder andere gegeven door:

• Regionale Instellingen voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg (RIAGG’s)

• Vrijgevestigde hulpverleners

• Consultatiebureaus voor Alcohol en Drugs (CAD's).

Klinische hulpverlening / opname en behandeling

• In een Algemeen Psychiatrisch Ziekenhuis (APZ, GGz instelling)

• Psychiatrische Afdeling van een Algemeen Ziekenhuis (PAAZ)

• Verslavingskliniek

Dagbehandeling / deeltijdbehandeling

Deze zorg en hulpverlening wordt gedeeltelijk binnen en buiten een instelling gegeven.

Beschermd wonen (RIBW)

Dagbesteding (DAC)

Welke behandelingen zijn er voor mensen met psychische problemen?

Verschillende vormen van behandeling:

Door gesprekken met een psychiater, een psycholoog of een psychotherapeut (gespecialiseerde psycholoog of psychiater). Er zijn diverse soorten psychotherapie, zoals psychoanalyse en gedragstherapie. Gesprekken kunnen ook met het gezin, de partner (systeemtherapie) of in een groep plaatsvinden.

Door activerende therapieën waarbij mensen activiteiten ondernemen om verbetering te bereiken. Bijvoorbeeld door te bewegen; psychomotorische therapie, of door creatief bezig te zijn; beeldende therapie.

Met medicijnen waarmee bepaalde stoornissen behandeld kunnen worden, medicijntherapie

GGZ-instelling

GGZ-zorg wordt niet alleen geleverd door zelfstandige zorgverleners, maar ook door instellingen.

Instellingen moeten voldoen aan veel kwaliteitseisen en hebben bijvoorbeeld een cliëntenraad, (zij behartigen de belangen van de cliënt) en rapporteren periodiek over kwaliteit van zorg.

Een groot verschil is dat binnen instellingen meerdere beroepsbeoefenaren actief zijn waardoor een breed aanbod geleverd kan worden. Meestal is een psychiater hoofdbehandelaar, eindverantwoordelijke.

Een aantal instellingen heeft de mogelijkheid om cliënten op te nemen, heeft een 24-uurs crisisdienst en/of een verslavingszorgafdeling.

U heeft recht op deskundige hulp

Het komt veel voor in GGZ instellingen dat er bij individuele hulp of in groepstherapie niet de begeleiding wordt gegeven van de  daarvoor bevoegde psychotherapeuten maar van daarin niet opgeleide verpleegkundigen.

Het behoeft geen uitleg dat deze begeleiding ten koste gaat van uw welzijn & herstel en van de kwaliteit van verantwoorde zorg. Informeer hiernaar voor u aan de behandeling begint, of tijdens uw behandeling.                                    

Lotgenoten.nl

Lotgenotendatabank  

Meer informatie over lotgenotengroepen kunt u vinden op de sites van Patiëntenverenigingen en Ciëntenbelangenbureaus

Bij cliënten en betrokkenen was het al bekend, nu is door een onderzoek bevestigd dat lotgenotengroepen uiterst effectief zijn.

Hier wordt gesproken over mensen met psychotische klachten, het is uiteraard niet alleen voor deze groep mensen belangrijk maar voor mensen met welke lichamelijke of psychische klachten dan ook.

Jammer dat nog zo weinig professionals cliënten doorverwijzen naar lotgenotengroepen.

Mensen met psychotische klachten die met lotgenoten praten, vergroten hun sociale netwerk en voelen zich meer gesteund. Dat blijkt uit onderzoek van Stynke Castelein, medisch socioloog aan het Universitair Medisch Centrum Groningen.

‘We hopen dat alle ggz-instellingen in de nabije toekomst standaard een lotgenotengroep als interventie aanbieden.’

‘Praten met lotgenoten vergroot het sociale netwerk van mensen met psychotische klachten,’ vertelt onderzoeker Stynke Castelein. ‘Bovendien wordt de standaardzorg niet duurder als je die aanvult met de lotgenoteninterventie. Dus waarom zou je patiënten die interventie niet altijd aanbieden?’

Om de groepsgesprekken te begeleiden, moet er weliswaar een verpleegkundige worden betaald, legt Castelein uit, ‘maar patiënten voelen zich veel beter en dus ben je minder geld kwijt aan andere interventies zoals psychotherapie en psycho-educatie.’

Subsidie ZonMw

Nu de onderzoekers het effect van de lotgenotengroepen hebben aangetoond, heeft ZonMw - de Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek en zorginnovatie - ook de subsidie-aanvraag van de onderzoekers gehonoreerd. ‘Met de subsidie kunnen we producten ontwikkelen waarmee lotgenotengroepen landelijk, bij alle ggz-instellingen, kunnen worden ingevoerd.

Denk bijvoorbeeld aan een informatieve website en een trainings-dvd voor verpleegkundigen.

De hoop is dat iedereen met psychotische klachten in de nabije toekomst kan deelnemen aan een lotgenotengroep bij hem in de buurt.’

Landelijk onderzoek

Aan het onderzoek deden 106 mensen met psychotische klachten mee. Vijftig daarvan bezochten zestien groepsbijeenkomsten met lotgenoten. De andere 56 deelnemers - de controlegroep - kregen de reguliere behandeling. Met een aantal vragenlijsten maten de onderzoekers het interventie-effect.

Castelein: ‘Dat leverde de volgende resultaten op: deelname aan lotgenotengroepen vergroot het sociale netwerk van de patiënt, onze methodiek waarbij de verpleegkundige de groep minimaal begeleid werd positief geëvalueerd, de individuele zorgkosten stijgen niet en de grootte van het effect blijkt afhankelijk van de trouw waarmee patiënten de groepsbijeenkomsten bezoeken.

Trouwe bezoekers voelden zich meer gesteund en hadden een betere kwaliteit van leven.’

Sociaal en emotioneel isolement

Een derde van alle patiënten met chronische klachten heeft behoefte aan meer contact met lotgenoten, weet Castelein. ‘Ze hebben niet alleen een klein sociaal netwerk - sociaal isolement - maar ze kunnen hun ervaringen ook moeilijk met anderen delen - emotioneel isolement.

Het delen van ervaringen is belangrijk omdat veel patiënten niet alles met hun behandelaar en familie kunnen delen.’ (JH) 

Verpleegkundigen die een training willen volgen, zodat ze een lotgenotengroep kunnen leiden, kunnen zich nu al opgeven bij de Schizofreniestichting.

Bron: Psy.nl

Helaas wordt hier een oproep gedaan aan verpleegkundigen die zich op kunnen geven voor begeleiding van lotgenotengroepen.

In feite zijn het dan geen lotgenotengroepen meer. Een oproep voor cliënten, ervaringsdeskundigen, om een training voor begeleiding te volgen ligt meer voor de hand. Als zij een groep leiden is er pas sprake van een echte lotgenotengroep. Lotgenoten versterken elkaar vanuit een gelijkwaardige relatie, delen ervaringen met elkaar waardoor het resultaat des te groter is.