Dinsdag 28 juni 2011
Opzeggingsbrief
Geachte mevrouw Truus,Bij dezen stuur ik u een brief van mijn aftreden uit de leesclub. Gaandenwege en tijdens mijn laatste funesterend beoordelingsgesprek met u rijpte mijn besluit om mij terug te trekken.
U liet geen spaan heel van mijn functionatie bij de leesclub en ik ervoer dit als niet erg hübsch.
Het bleek mij dat er van uwes kant geen enkel respect is voor hoe ik mij heb ingezet en uitgesloofd voor uw clubje. En dat geheel vrijblijvend!
Ook dat er allerlei vreemde trottels en ander malloten op dit leesclubje zijn afgekomen kunt u mij niet aanrekenen.
Bovendien werkte de nieuwe samenwerking met uw vriendin Letje mij zwaar op de miezer.
Wat een scheisse puinhoop kan die maken van een enkel Excelblad. Ongelofelijk.
En een pretenties dit trutje heeft.. Ze heeft alleen maar eens een korte computercursus in het wijkcentrum gehad, en dat moet de leraar niet zijn meegevallen.. Wat uitleggen aan die Dumpfkopf, bedoel ik. Hij zat al in de WAO met zijn omvang en zijn rolstoel maar hij zit er nog veel dieper in nu.. naar ik heb vernomen. En hij zal zeker op herhaling moeten voor zijn cursus woedebeheersing. Wat kan dat Weib je slopen zeg.
Dus binnenkort ga ik voor een korte vakantie terug naar de Heimat, ik heb een leuke Herr ontmoet, D. Trant.. een echte gentelman..Samen gaan wij een Rijnreisje maken met de nieuwe Spätelese en verse bierwurst. Hij heeft toch zo'n leuk beleggingsclubje opgericht, daar gaan we het tijdens de zwoele avonden aan boord eens over praten onder de maneschijn.
Je kan toch niet van dat schip af en als het koude lopende buffet op is (en dat is snel met die hongerige senioren, die waar voor hun geld willen).. wat voor vermaak is er dan nog op zo'n schuit? Kijken of de Lorelei of het Siebengebirge al in zicht is soms? Die boot schiet maar niet op met zijn 7 knopen per uur!
Leer mij die Rijnreisjes kennen.. Het enige wat je kan doen daar is essen en schlempen. En in de rondte joelen en de polonaise lopen, op boord, onder de muziek van de Blasetoeter Gruppe Heino.
Er is daar weinig romantiek aan..al zou je dat niet zeggen bij de gedachte van een Reinreisje.
Daarna ga ik, als ik dit overleef, voor korte tijd logeren bij mijn vriendin Angela en lekker shoppen in de altstad van Bonn..
Zo zal ik me die hele rare episode hier achter me laten.
Ik word 's nachts nog schreeuwend wakker van die kinkelige Bauersohn Rintje.. Brr
De groeten Truus!
Amalia
Geschreven door Tante Truus om 06:14
Reageer op dit bericht
Dag mevrouw Truus,
