Naar de inhoud

Tips van Tante Truus

Tips en Truuks van Tante Truus
akke.beakke.be

Archief

Vervolg bezoek Let

Dus,

via de lift die mij wat krakkemikkerig leek bereikte ik de 32e verdieping. Daar aangekomen was er een deur die ik niet open kreeg. Ook niet met pushen. Wat bleek.. ik had daar een toegangscode nodig om deze klaarblijkelijk gesloten afdeling te betreden. Ik tuurde door de donkere ruit en zag een soort van holle gang die zich eindeloos leek uit te strekken met geheimzinnige schaduwpartijen. Onwillekeurig dacht ik even aan de horrorfilm "the Shining" die jaren geleden zo'n succes had gehad.

Wat kon ik doen? Niets dus, op dat moment en opnieuw betrad ik de lift en ging weer met horten en stoten naar beneden. Daar zat de gezellige veiligheidsman nog achter de balie en lachte mij weer vriendelijk toe. Het blijkt dat ik een code moest hebben, zei ik wat onhebbelijk. Want daar houdt ik niet van ...ergens voor niks naar toe te gaan en weer om te moeten keren.

Wilt u soms een gezellig kopje koffie, sprak de beveiliger..  u ziet er wat verhit uit en ik heb nog niemand gezien of gesproken vandaag.  Gaat u maar gezellig hier in dit hoekje zitten dan schenk ik u zo een gezellig kopje in, wilt u suiker of melk, of beide?
Ik ging wat knorrig op het aftandse retrostoeltje in schel oranje zitten wat hij me toeschoof en zei, ja graag, want een gratis kop koffie slaat ik nooit af natuurlijk. Alsublieft, zei de veiligheidsman. Dat is gezellig zo, laat het u maar smaken.  Heb ik u al verteld over mijn eksterogen? Nee zei ik en verslikte me in mijn eerste slok toen hij een groot behaard been op de balie legde. Kijk, zei hij, daar zitten ze, en ze steken me. De eksterogen keken me wat loensend aan.....

Daar werd zelfs tante Truus even stil van. Snel keek ik naar de honkbalknuppel die uitnodigend op enige actie stond te wachten maar ik bedacht onmiddellijk dat hij toch niet hard zou kunnen lopen op zo'n vreselijke voet.

O ja zei de beveiliger. Er was nog post voor u gekomen. Kijkt u maar.. gericht aan tante Truus.
Een beetje bibberig pakte ik de gelige met hanenpoten beschreven envelop aan.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 01:50 Reageer op dit bericht

Het sprookje van Sipje, hoofdstuk 7


Hoofdstuk 7
 
Het was een mistige oktobermorgen met een wat onheilspellende sfeer in het donkere Stokkerbaksebos toen er bij het ochendgloren een zwarte diligence stopte op de open plek die uitkeek op de Donatorivier.
De wagen kwam met een schok tot stilstand, en de koetsier stapte snel van de bok af en kalmeerde de paarden. Met een buiging maakte hij de deur van de koets open en daar kwam prins George uit in vol ornaat met zijn zwarte cape,
hoge hoed en witte handschoentjes.
Achter hem kwamen zijn wat bejaarde secondanten moeizaam het wankele trapje af. Een van hen droeg een mahoniehouten kistje met zwaar koper beslag dat hij zorgzaam vasthield.

Vanaf de weg die langs de rivier lag  kwam een man op een bakfiets. Hij zag er minder stijlvol uit dan de prins maar Orlando was er klaar voor. Hij zou die George wel eens een lesje leren.. Uiteindelijk was hij degene die diep hield
van Sofie en liefde overwint alles had hij wel eens ergens gelezen.

Zo schavuit, riep de prins, zijt gij er klaar voor? Jazekers, zei Orlando, kom maar op met je koperen pistooltje, en hij griste het wapen uit het blauw fluwelen foudraal wat die ene secondant zojuist had geopend.
 
Hij liep meteen tien stappen vooruit zonder op de prins te letten, draaide zich om en schoot uit volle kracht. He dat was gek .. waar was George gebleven? Maar er had een kreet geklonken en er was een secondant  zojuist ter aarde gestort. Een plasje bloed sijpelde als een beekje langs zijn wildlederen laarzen en er klonk nu een zacht gekreun dat langzaam wegebde.

Prins George kwam van onder het eikenbosje uit waar hij zich had verscholen op groezelige knieen aankruipen en riep om een ambulance. Help! Maar zijn stem klonk hol en stierf langzaam weg in de ochtendnevel. Orlando stapte met een zwaai op zijn fiets en maakte zich snel uit de voeten, richting Stokkershoven en richting warme havermoutpap, want die had hij wel verdiend vond hij.

Onderwijl had prinses Alida, na lang nadenken, een thema bedacht voor het feest.
Een brandweerfeest moest het worden! Met demonstraties en spuitgasten en vuurwerk. Dat was pas leuk!








Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 00:00 Reageer op dit bericht

Bezoek aan Let

Lieve lezertjes,

eindelijk, na veel wikken en wegen en ander gezeur, kon ik mij er toe brengen om Let eens te bezoeken in haar huidige toestand.
Dus, afgelopen zondag stond ik op de stoep bij huize Zonnegloren met een afgeprijsd bloemetje van AH want ik wilde ook niet overdrijven.

Ik vervoegde mij bij de receptie...en een vriendelijke man van een gerenommeerd veiligheids bedrijf stond mij te woord. Ik zag wel een honkbalknuppel staan achter de balie. Voor noodgevallen begreep ik bij navraag. Daarna vroeg ik waar ik heen moest om op de 32e etage te komen bij kamer 13 waar Let onvrijwillig huisde.
De veiligheidsmeneer zei mij dat Let geluk had gehad want de helft van de bewoners van onderliggende etages waren wegens het onveilige planfondsituaties overgebracht naar containerwoningen achter Zonnegloren naast de afvalcontainers. Maar let zat er nog.

Dus nam ik in de hal de lift naar de 32e verdieping.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 20:10 Reageer op dit bericht

Het sprookje van Sipje, hoofdstuk 6

Hoofdstuk 6

George dronk snel zijn glas leeg en zei "Nou Doei dan" en sloeg hard de deur achter zich dicht.  Hij had flink de pest in over de hele situatie met Sofietje.
"Maar eens een kijkje nemen bij de bijkeukens" mompelde hij en holde de trappen af naar de kelders van het kasteel.
De lieve lezertjes moeten namelijk weten dat George heel erg gecharmeerd was van het lieve meisje.

Het was een echt doolhof daar beneden maar na een paar vertrekken doorzocht te hebben kwam hij in de karnkeuken alwaar zijn geliefde te werk was gesteld als melkmeisje. Maar wie was bij haar? Orlando had haar in zijn armen en ze zoenden elkaar.

George ontstak in woede en stormde de keuken in , onderwijl stootte hij van alles om, zo kwaad was hij. Het verliefde stel keek onthutst naar hem en ook wel een beetje schuldbewust.
De mannen keken elkaar nijdig aan en George trok zijn handschoen uit en gooide die in het gezicht van Orlando.  "Een duel" riep hij, zullen we eens kijken wie de schone Sofie krijgt.
"Morgenochtend , als de zon opkomt. De open plek in het eikenbosje richting rivier".

Sofietje begon te huilen. Orlando trok wit weg maar hij nam de handschoen op en zei; "Ik zal de eer van Sofie verdedigen, heb daar maar geen twijfel over".
(Binnensmond mompelde hij ...Uitslover!...)

Boven kreeg Alida een idee, ze had wel eens zin in een feestje, daar was ze wel aan toe.  Een groot bal moest er komen.  Even een leuk thema verzinnen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 08:59 Reageer op dit bericht

Bericht van Douwe

Lieve Tante Truus,

Als lid van de fanclub ( en geheim minnaar) heb ik eens naar je gegoogled.
Ze weten tegenwoordig alles van je op Internet. Niets blijft geheim.
Ik heb op Google gewoon even je naam ingetikt Truus van de Naad.
Ik zag dat je heel vroeger nog in de Folies Bergére gedanst hebt en vond
zelfs dat je een keer tijdens de Cancan in de orkestbak gevallen bent.
Jammer dat ik daar niet bij kon zijn om te helpen.
Wat heb je toch veel meegemaakt, ik houd van je.

Douwe Schat

*
Douwe,

nou moet jij eens goed luisteren!
In de eerste plaats is mijn achternaam niet Van de Naad. Googelen kan je niet eens goed. Wat mijn achternaam dan wel is? Dat gaat je helemaal niets aan.
En ik zou vroeger in de Gay Paris hebben gedanst? Je verwart mij met Josephine en haar bananenrokje. Ook ben ik nooit in de orkestbak gevallen en op mijn achterhoofd ook niet.
Wel kende ik Maurice persoonlijk, dat was nog eens een lieve man.

Je zit gewoon naar aandacht te hengelen.
Als het zo erg met je is ga dan eens naar Love&Wrinkles, dat nieuwe internet dating clubje. Lijkt me echt wat voor jou. Heel dynamisch en vlot lijkt dat me. En ze nemen iedereen aan zeggen ze in de wervende koptekst. ook hopeloze gevallen. Die matchen ze gewoon aan een ander hopeloos geval. Er is daar vast wel iemand die (even) naar je wil luisteren, als je geluk hebt.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Tante Truus om 07:16 Reageer op dit bericht

Kat te kwaad

Dag Tante Truus,

Dat is toch zo zielig, onze Willem was weer de hort op en toen begon het hard te regenen.
Hij was helemaal nat en erg kwaad.
Je kan het wel zien op het fotootje.
Ik denk niet dat hij me het al vergeven heeft dat ik niet midden in de nacht de deur heb open gemaakt.
Zo, het is mijn vaste oppasdag voor de drieling van mijn dochter.
Ik moet rennen  ...doei!!!

Toedels een trotse oma


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 07:05 Reageer op dit bericht

Bericht van Rinus B.

Ha die Truus,

af en toe surf ik op je blog en ik vind het maar een zootje. Kan er geen touw meer aan vast knopen.
Wat is er met die Jet? Zit ie ook in het archief?
En dan die Rintje.. wat een notenkraker is dat zeg.

En die Sipje.. die mag wel eens leren schrijven. Wat een stom sprookje is dat en dan dat spitse bekkie met dat stomme kapsel.

Wees eens een beetje duidelijker Truus.

Rinus

*
Zo Rinus, laat ik dan meteen maar even goed duidelijk zijn.

Je hebt wel een hoop commentaar op me. Mijn blog is uit het leven gegrepen en het leven kan af en toe een zootje zijn. Wat gaat er nou wel geregeld in het leven. Ja ja, Rutte komt iedere keer weer terug.. dat is een inkopper.

Maar toevallig ken ik  je moeder Beb van mijn breiclubje en dat mens is totaal grijs geworden. Wanneer  ga je nou eens serieus solliciteren?
Je blijkt de hele dag op de bank te hangen met een grote zak chips en een cola. Je gamet de hele dag  en nacht en je helpt je moeder nooit.

En jij durft wat van mijn leven te zeggen? Schamen moet je je!

En mijn naam is tante Truus, niet Truus, ik heb niet met je geknikkerd.

Tante Truus

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 15:33 Reageer op dit bericht

Het sprookje van Sipje, hoofdstuk 5

Hoofdstuk 5

Alida pakte haar kanten zakdoekje en wreef even in haar linkeroog
om een traan weg te pinken. Wat hoorde ze zojuist?
Zij kon haar oortjes met de geërfde diamanten oorbellen van groothertogin Amira niet geloven. Wat speelde hier zich eigenlijk af achter haar rug en onder haar ogen? Sofietje? De vamp van paleize Stokkerstoren?
Dat had zij niet achter het slome blonde wicht gezocht.

Hoe had zij zich zo kunnen vergissen. En dan Orlando.. wie dacht hij dan wel wie hij was.? Als hij hem niet voor enige jaren had had ingehuurd als beginnende voetlakei was er niets van die jongen terecht gekomen en was zijn armoedige familie aan de geeuwhonger gestorven. De vrijheden die hij zich hier dacht te kunnen veroorloven! Daar moest subiet een einde aan komen.

Orlando, zo sprak de prinses zacht maar dwingend.. ga jij maar even naar de bijkeukens.. ik spreek je later wel. Orlando zag aan haar stalen blik dat het deze keer menes was en dat er met de prinses niet langer te spotten viel.

Vervolgens sprak Alida tegen Sofietje. Voortaan ga jij de kok maar helpen als hulpmeid 3e klasse. Verdwijn uit mijn ogen! En zij gebaarde naar de gebeeldhouwde eikenhouten deur. Sofietje verdween met een geknikt hoofd.

Een moment keek ze naar George. Ze had het eventjes leuk gevonden dat hij langs kwam maar eigenlijk was het maar een sukkel was al zag hij er best smakelijk uit en hij had er talent voor om zich in de nesten te werken, nergens wat van te snappen en overal een zootje van te maken. Die roddel had  haar al lang bereikt. Als zij hem eens goed bekeek zag ze ook wel aan zijn postuur dat hij graag een  biertje lustte. Jaja.

Had zij wat aan zo'n vent al was het dan een prins? Niets, was haar eigen antwoord. Alida stond op en gebaarde naar George, schiet een beetje op met je bier.

Ik heb het druk.







Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Tante Truus om 16:06 Reageer op dit bericht

Bericht van Let

Hoi Truus,

Ik hoorde van Chantal dat je weer helemaal live and kicking bent.
Is Chantal nog steeds aan het scharrelen bij de kringloopwinkels?
Waar ik voor schrijf is dit...Kan je me zo spoedig mogelijk hier weg  halen?
Broeder Bob zegt dat mijn knie weer zo goed als nieuw is, maar dat het beter is dat ik hier blijf.
Dat ben ik helemaal niet van plan .
Het is hier erg somber en het lekt overal, ik raak er een beetje depressief van. Krijg rare gedachten.
Vooral als het donker is, kraakt alles en ik hoor vreemde geluiden.
Kom mij alstjeblieft halen en kan ik dan bij jou logeren?
Ik heb mijn koffertje al gepakt.

Dag!!  Laetitia voorheen Let
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tante Truus om 21:16 Reageer op dit bericht

Meer van Tips van Tante Truus

↑ Terug naar de berichten