Categorie: Leesclub

Hoofdstuk 3

"Dag meneer Tromp, wat fijn u vandaag weer hier te zien".. sprak meneer Dragas.

"Hallo", zei meneer Tromp, blij verrast want hij had zijn oude kennis zo vroeg nog niet verwacht en keek hem vragend aan. Dragas, hoestte even en er ontsnapte hem een diepe zucht.

"Ik ben wat eerder van huis gegaan vanmorgen.. de boodschappen zijn al gedaan, de stofzuiger is gehanteerd en de woonkamer opgeruimd... nu verzamel ik moed om straks weer naar huis terug te moeten om verder te gaan met wat er nog moet gebeuren". Tromp knikte begrijpend. Ja, het viel allemaal niet mee.. Dragas had het moeilijk thuis...

"Maar hier is het gezellig", keuvelde Dragas verder, terwijl hij bekommerd naar het minieme vaasje met verkleurde kunstbloemen keek wat iemand zorgzaam op het donkere smyrna-lopertje had gezet. Hij rilde even bij de gedachte aan het bezinksel van koek-kruimels en gemorste alcohol die door de jaren heen bezit hadden genomen van het lopertje. Schielijk trok hij zijn handen terug van de tafel. Met moeite deed hij een poging tot een gesprek met Tromp die hem nog steeds verwachtingsvol aankeek.

"Wat doet u allemaal zo tegenwoordig,beste Tromp, ik neem aan dat u reeds lang gepensioneerd bent".Tromp’s gezicht klaarde op."Ja ja, ik hoor al sinds enige jaren tot het legioen van de gepensioneerden maar ik verveel mij niet hoor. Ik heb zo mijn bezigheden en hobby' s"." Wat voor hobby' s bedoelt u", sprak Dragas die beleefd door converseerde. "Nu dat zal ik u vertellen", zei Tromp en hij begon enthousiast te worden, "ik kweek sinds enige jaren dwerg-orchideeën". Mijneer Dragas, keek daar van op.. daar had hij nog nooit van gehoord en voordat hij er op voorbereid was strooide de spraakzame Tromp met de meest buitenissige Latijnse namen in de rondte."U zou mijn pas aangeschafte Poloponophos eens moeten zien"! riep hij bezield uit.

"Helaas moet ik weer gaan", zei Dragas, die snel van zijn stoel verrees.. "een prettige dag nog meneer Tromp, tot ziens"!

Opgestuurd door Toos


Hoofdstuk 2

Een straat verderop zat Mina Dragas in haar relaxstoel met een nat washandje op haar voorhoofd. Ze keek naar buiten waar het langzaam donker werd.
Haar ogen die best wel helder stonden voor iemand met een chronische migraine, speurden de straat af.
Ze begon een beetje kwaad te worden. Waar bleef Dragas nou?
Hij ging alleen maar een pakje sigaretten kopen en was nu al een uur weg.
Ja, ja zuchtte ze, dit gebeurde de laatste tijd wel meer, bleef hij zomaar weg.
Haar moederziel alleen laten met haar zere hoofd.
En ze kreeg ook nog honger, het was ver over etenstijd.
Als dit nog meer gebeurt zal ik Tafeltje Dekje in moeten schakelen, want van in de keuken staan daar gingen haar benen zo zeer van doen.
En zal je zien, als hij thuis komt hangt er weer zo'n vreemde geur om hem heen.
En had hij ineens praatjes.
En hij wist dat daar haar hoofd van ging bonken.
Ze keek nog een keer de straat in en zowaar zag ze haar echtgenoot samen met een wildvreemde man de hoek om komen.
Het leek wel of ze samen een liedje zongen, ze hadden de armen over elkaars schouders geslagen. Het leek wel alsof ze steun bij elkaar zochten.
Om de paar meter stonden ze stil en barstten in luid gelach uit.
Als de buren dit maar niet zagen!
Mina kreunde zacht en voelde veel medelijden met zichzelf. Dat haar dat nou moest overkomen. Ze was al zo zwak van gezondheid en nooit iemand tot last.
Hoe moet dit verdergaan?
 

Bericht van mijn goede vriendin Mrs. G.

zij zei mij heel beledigd te zijn omdat Let.. de literaire heldin van haar eerst literaire novelle "Het Oponthoud" als "muts" heeft bestempeld. Voor Mrs. G. gevoelige kunstenaarsziel is dit haast wel een doodsklap te noemen.
En zij was reeds eerder door een beginnende boekjesschrijver ook al zo afgekraakt.

Maar ze had een boodschap voor je Let..

Ze hoopt, en zo zei ze dat ongeveer in haar eigen woorden.. dat als ze die bandage van je kop trekken dat je nog even lelijk bent als daarvoor.. maar wel enige mille lichter. En wacht maar als ze je alleen in een donker straatje tegen komt! Ze staat niet voor zichzelf in!

Als ik jou was, Let zou ik maar alvast zo'n spuitbusje kopen, voor in je tas.. je weet maar nooit!
Onderschat mrs. G. niet!