Feuilleton Hoofdstuk 2

Beste Bea,

je vraagt me wat.. bedoel je een etiquette cursus voor mannen of een soort kook en dan ook gelijk de afwas doen.. workshop?
Bedoel je dat ze in die workshop wat moeten leren? Of dat je ze wat af wil leren... of dat ze een lesje moeten leren!

Ik ben al bezig wat nuttige gedachten over dit onderwerp op een rijtje en op een blocknoot te zetten.

Bovendien ben ik in afwachting van de honoring van mijn subsidie aanvraag bij het plaatselijke gemeente loket... dus als ik geluk heb kan dit nog drie maanden duren. Ik moet het ook nog zien dat ik het geld cash in me knip krijg. Tante Truus.. wil graag wat uitdragen en zeker een of andere geheide mening maar niet gratis... tante Truus is waratje niet gek!

Ik steek mijn tijd erin en moet een zaaltje huren en de koffiefilters tijdig vervangen en de theezakjes op smaak sorteren en de plastic lepeltjes en de stikkies melk en suiker aanvullen in een kommetjeen in die zelfde tijd had ik ook wat echt leuks kunnen gaan doen.. snap je Bea?

Dus ik ben er nog mee bezig..

ik kan je wel alvast een voorproefje geven hoe ik over mannen denk.. Ik lust ze rauw bij het ontbijt met zout en peper... naast me toast met me ouwe Beemster en me caffee lattte met me nieuwe espresso apparaat.. dat is een joekel van een puf en stoommachine!En mooi trendy flashy dat die is! Hij glimt van het zilver. Kijk dat vind ik nou boeiend.. goeie koffie!

Truus

Nou Let..


je bent er echt op vooruit gegaan met die operatie.. tjonge jonge wat is dat ene oog mooi geworden! Ik kende je haast niet terug!

Die doktor Kil is echt een vakman..dat hij van jou zoiets moois kon maken. Dat moet hard trekken zijn geweest voor die man.. je mag hem wel een bonus geven!

Truus,


p.s. ik hoop dat je ook met dat ene oog effe nog een blik wil werpen op dat Excel bestand wat me dwars zit. Zo schiet ik natuurlijk weer helemaal niks op als jij constant wat heb en nooit eens op je plek zit.

Bericht van mijn goede vriendin Mrs. G.

zij zei mij heel beledigd te zijn omdat Let.. de literaire heldin van haar eerst literaire novelle "Het Oponthoud" als "muts" heeft bestempeld. Voor Mrs. G. gevoelige kunstenaarsziel is dit haast wel een doodsklap te noemen.
En zij was reeds eerder door een beginnende boekjesschrijver ook al zo afgekraakt.

Maar ze had een boodschap voor je Let..

Ze hoopt, en zo zei ze dat ongeveer in haar eigen woorden.. dat als ze die bandage van je kop trekken dat je nog even lelijk bent als daarvoor.. maar wel enige mille lichter. En wacht maar als ze je alleen in een donker straatje tegen komt! Ze staat niet voor zichzelf in!

Als ik jou was, Let zou ik maar alvast zo'n spuitbusje kopen, voor in je tas.. je weet maar nooit!
Onderschat mrs. G. niet!

Beste mevrouw G. Van der Waal  enz.


Vanavond heb ik overlegd met mijn goede vriend, de geheimzinnige Mr.X en ik heb een vervelende mededeling voor u.

Hij is geenszins van plan zijn nieuwe konijn goedschiks af te staan, heeft hij mij gezegd, hij had het eerlijkzelf in het gras gevonden en hij was er nu aan gehecht geraakt en het was zijn nieuwe konijn.. Het slaapt zelfs bij hem in bed!

Ze bekijkt het maar.. werd mij gezegd.. had ze hem maar niet moeten laten ontsnappen uit haar vette villatuin..

Dikke pech!Het konijn is weg.

Sorry dat ik geen goed nieuws breng.. maar.. de stijfkoppigheid van mijn goede vriend kennende is er weinig hoop op overdracht op neutraal terrrein onder begleiding van een erkend mediair.

________________________________________________________________________________

Dat is nu jammer, mevrouw Tante Truus,
 
het is jammer dit ongunstige nieuws te horen. Nu ben ik genoodzaakt drastische maatregelen te gaan nemen.. Ik heb reeds de noodlijn van de Bunny politie gebeld.Weliswaar schijnt deze in een soort clubgebouw gehuisvest te zijn want ik hoorde allerlei gejoel en duidelijke bargeluiden. Ik sprak met ene Hugh, die zijn meeleven met mij betuigde. In ieder geval .. ze weten er van en ze zullen het aan de regionale Bunny Politie van Wijk West doorgeven, zeiden ze. Wanneer die in aktie zou komen, weten ze niet want dat wordt op regionaal niveau geregeld zeiden ze en de hoofdinspecteur is juist op vakantie naar Italië gegaan. Dat kon dus nog wel even duren.  Maar het geval had een proriteiten status A en een stempeltje gekregen. Ook was het in het rooie bakje gelegd bij de deur. Meer konden ze niet doen nu. Dus er zou wel een keer werk van gemaakt kunnen worden als er een gaatje voor gevonden werd.

Maar ze moesten nu even toasten op een jarige! Miep! Daar ga je... Proost!

Het is weer te triest voor woorden.. moordenaars en konijnenkidnappers laten ze lopen tegenwoordig.. en daar betaal ik nu belasting voor!

Ghislaine

Van oude mannen en verhalen

Hoofstuk 1

Meneer Dragas stapte het café binnen waar hij sinds lange tijd niet meer was geweest. Het had zo zijn reden maar dat zal later wel blijken als het verhaal zich ontvouwd.

Zijn ogen moesten wennen aan het schemerdonker en hij rook weer de bekende lucht van slechte schoonmaak en verschraald bier.

Hij keek in de richting van de verstofte ramen waar een gelig licht doorscheen en ontwaarde een bekende gestalte. Meneer Tromp, die aan een van de tafeltje zat en die zich naar de nieuwe binnenkomer omdraaide.

"Meneer Dragas, wat aardig u weer te zien.. het is al te lang geleden.. kom, zet u zich aan mijn tafeltje dan kunnen we wat praten". Dat deed meneer Dragas en even later zaten deze oude mannen weer als vrienden bij elkaar. "Het is te lang geleden", sprak Tromp. "Hoe bent u gevaren, de afgelopen tijd. Maar laat ik wat voor u bestellen, hetzelfde als altijd zeker? Kastelein.. graag twee jonge klare!"

Dragas zuchtte en dacht na over het antwoord op de vraag die hem gesteld was. "Mijn beste Tromp, wat kan ik je voor nieuws vertellen.. mijn vrouw is nog steeds ziek en zal niet meer beter worden. Ik help haar wat ik kan maar het is allemaal moeizaam. Hoelang bent u al getrouwd met haar? Drie en veertig jaar al.. een lange tijd als ik zo terug kijk maar de ziekte sloop langzaam ons leven binnen en op de duur leg je je er bij neer dat het nooit meer goed zal komen".

"Een zware last om te dragen", sprak Tromp en hij knikte zorgelijk."U zal het niet altijd makkelijk hebben ermee. Inderdaad, sprak Dragas, soms zou ik willen dat ik weer vrijgezel was, maar ja.. wat doe je.. je laat een ziek persoon, die je al zo lang kent niet in de steek, je zorgt ervoor en zet alle andere dingen opzij en op de duur komt de berusting die de dingen dragelijker maakt. Maar niet altijd", voegde hij toe en iets van het oude vuur lichtte op in zijn ogen.

Beste enthousiaste lezertjes van ons gezellig leesclubje..

De afgelopen dagen heb ik contact gehad met mijn goede vriendin. mrs. G. die ik mijn hele leven al ken.. van jongs af aan dus.

We hebben met elkaar afgsproken dat zij op uiterst onregelmatige basis een literaire bijdrage zal leveren aan ons clubje.

Zij heeft reeds via mijn prachtblog de novelle "Het Oponthoud" aangeleverd.
Samen hebben wij deze bijdrage geëvalueerd en we hebben besloten dat er wel meer ruimte is voor meer literaire bijdragen aan ons literaire platformpje van niveau.

Nu had zij een idee voor een feuilleton en daar heb ik geen neen tegen gezegd. Zij zelf gaf aan dat ze gewoon maar was begonnen met schrijven en nog geen flauw idee had hoe het verhaal zich ontwikkelen zou, noch hoe en wanneer het zou eindigen.

Heb dus, als geletterde lezer niet al te hoog gespannen verwachtingen. Voor het zelfde geld is ze er over 14 dagen weer klaar mee. Zo is ze wel....We zullen zien!

Vandaag dus de eerste aflevering van deze feuilleton.

"Van oude mannen en verhalen"

Veel leesplezier

Tante Truus

Pff &^*?@%#!!


Ik had het kunnen weten. Rintje is weer terug..Ik dacht dat ik eindelijk van hem verlost was maar nee hoor.. Hij dicht weer vrolijk door in Canada tussen de moutains..

En ik zie de problemen weer opdoemen aan de horizon.. die agressieve neef is natuurlijk een eerste klas uitbuiter en die stomme Rintje trapt weer overal in..
Het is allemaal weer een kwestie van tijd voordat het mis gaat.. daar kan je vergif op innemen!

Tante Truus

Beste mevrouw G. Van der Waal  enz.


Vanavond heb ik overlegd met mijn goede vriend, de geheimzinnige Mr.X en ik heb een vervelende mededeling voor u.

Hij is geenszins van plan zijn nieuwe konijn goedschiks af te staan, heeft hij mij gezegd, hij had het eerlijkzelf in het gras gevonden en hij was er nu aan gehecht geraakt en het was zijn nieuwe konijn.. Het slaapt zelfs bij hem in bed!

Ze bekijkt het maar.. werd mij gezegd.. had ze hem maar niet moeten laten ontsnappen uit haar vette villatuin..

Dikke pech!Het konijn is weg.

Sorry dat ik geen goed nieuws breng.. maar.. de stijfkoppigheid van mijn goede vriend kennende is er weinig hoop op overdracht op neutraal terrrein onder begleiding van een erkend mediair.

________________________________________________________________________________

Dat is nu jammer, mevrouw Tante Truus,
 
het is jammer dit ongunstige nieuws te horen. Nu ben ik genoodzaakt drastische maatregelen te gaan nemen.. Ik heb reeds de noodlijn van de Bunny politie gebeld.Weliswaar schijnt deze in een soort clubgebouw gehuisvest te zijn want ik hoorde allerlei gejoel en duidelijke bargeluiden. Ik sprak met ene Hugh, die zijn meeleven met mij betuigde. In ieder geval .. ze weten er van en ze zullen het aan de regionale Bunny Politie van Wijk West doorgeven, zeiden ze. Wanneer die in aktie zou komen, weten ze niet want dat wordt op regionaal niveau geregeld zeiden ze en de hoofdinspecteur is juist op vakantie naar Italië gegaan. Dat kon dus nog wel even duren.  Maar het geval had een proriteiten status A en een stempeltje gekregen. Ook was het in het rooie bakje gelegd bij de deur. Meer konden ze niet doen nu. Dus er zou wel een keer werk van gemaakt kunnen worden als er een gaatje voor gevonden werd.

Maar ze moesten nu even toasten op een jarige! Miep! Daar ga je... Proost!

Het is weer te triest voor woorden.. moordenaars en konijnenkidnappers laten ze lopen tegenwoordig.. en daar betaal ik nu belasting voor!

Ghislaine

HET OPONTHOUD

Dit verhaal zou overal kunnen afspelen. Het is geen bijzonder verhaal, het is zelfs gewoon te noemen. Hoe vaak zal het nog gebeuren dat twee mensen elkaar ontmoeten op deze terloopse wijze. Zonder verwachtingen, zonder illusies, zelfs zonder de hoop dat deze ontmoeting tot wat leiden zal. Misschien is het voorbeschikt.. Met wat geloof en goede wil zijn gebeurtenissen wel voorbeschikt te noemen. Mochten ze tot niets leiden dan is de vraag of het een zinvolle belevenis was.

Maar moet het leven wel zin hebben… Dit is een vraag waarover de vrouw in dit verhaal vaak over had nagedacht en al een voorlopige conclusie had getrokken. Zelfs nadenken over de zin van het leven was doelloos. Wij verpakken onze hunkeringen en verlangens immer in iets wat het de moeite waard zou maken, ten laatste. Een lauwe rechtvaardiging voor het armzalige dagelijkse leven. Bang als we zijn voor de consequenties die we moeten trekken als het leven zinloos mocht zijn. De strop is nooit ver weg.. De donkere rivier lonkt bij avondgedachten.. Het perron van de metro is maar smal..

Zo stapte deze vrouw, die ik Janna wil noemen, op een koele herfstmorgen uit de trein die haar naar Brussel had gebracht. Na veel overwegingen en talloze brieven hadden twee mensen besloten elkaar daar te ontmoeten. Zij hadden elkaar nooit gezien, nooit aangeraakt, alleen hun gedachten hadden elkaar gevonden.

Janna’s gevoel van verwachting voerde een strijd met haar immer cynische idee dat het kon tegenvallen. Zij besefte wel dat dit wederzijds kon zijn. Het was niet langer mogelijk voor haar om nog onbekommerd en spontaan te zijn. Even stond zij stil bij de vraag of dit een gemis was of juist een verworvenheid van het verstand. Maken de belevenissen van de vele jaren iemand wel wijzer of brengen ze alleen meer angst. Dat was moeilijk te zeggen, bedacht ze, toen ze over de Quade Orseilles liep die haar naar het centrum van Brussel voerde.

Brussel is een Grande dame, waar nog steeds leven inzat, een mooie niet te temmen stad waar men respect voor moest koesteren. Druk was het in de straten. De mensen die langs haar liepen keken haar soms aan, voor een moment, op weg naar een doel waar zij slechts naar kon gissen. Naar hun werk? Naar een rendez-vous zoals zij zich had voorgenomen? Misschien kon men het aan haar zien, proefde men haar onzekerheid. Maar mensen zijn minder met anderen bezig dan met zichzelf en daarin was troost te vinden. Het was prettig onopvallend en anoniem te zijn en op deze wijze als vanzelf in de massa op te gaan. Janna sloeg de hoek om van de Rue de la Concorde op weg naar de plaats van ontmoeting, het Cafe Rossignol.

Mrs.G.

　

Nou... ik hoop dus niet dat Rintje blijft schrijven vanuit Canada.Als ik iets kan missen behalve kiespijn is het Rintje met zijn flut gedichten.
Zeg dat maar tegen meneer Han.

Maar ik zeg het wel met bange vreze. Rintje kennende..We zullen zien hoe lang hij zich koest kan houden... 

Maar... beste tuttebolletje.. je moet met je bloemetjes jurk natuurlijk niet in de buurt van oude bokken komen.
Heeft je moeder je nooit gewaarschuwd daarvoor? Zien die bokken groene blaadjes of ontluikende bloemetjes dan zijn ze niet meer te houden hoewel ze op hun leeftijd toch duidelijk beter moeten weten.. maar nee hoor..

En deze bok zat n.b. achter een hek... en dat was niet voor niets!
Wat waren ze daar eigenlijk aan het doen.. een kerstspel aan het opvoeren met die bok en die ezel en de rest van de beesten? In dat geval was jij echt niet zedig genoeg gekleed en de kosmos straft onmiddelijk, dat weet iedereen..

En nu tante Truus even niet meer lastigvallen met flutproblemen want ze heeft lekkage en een slecht humeur in de kelder en is een cursus over mannen aan het opzetten.