Categorie: Agenda Tante Truus

Na een informerend telefoongesprek met Gerda Knip van het hondendwergpincertjesclubje

had tante Truus uiteindelijk een afspraak gemaakt om eens langs te komen om Wodan te introduceren aan de club.

Eigenlijk leek het me van het begin af aan een twijfelachtig idee want iedereen weet wat een pestherrie zoiets kan worden. Een  nieuwe vreemde hond te introduceren in een groep honden die elkaar al kennen maar ik had mijn oordoppen bij me.

Wodan leek het wel een goed idee toen ik het hem vertelde.. hij blafte wel voor 5 minuten. 

Omdat ik zoveel mogelijk probeerde buitenshuis uit die doorzonwoning van Chantal te zijn om conflicten te vermijden.. was het wel een goed idee een doel te hebben om ergens met Wodan heen te lopen. Wodan scheen zich steeds meer aan mij te hechten of hij had een opdracht om mij voortdurend in de smiezen te houden om later rapport uit te brengen thuis, dat kan ook.

Een GSM tracker kon het niet beter doen dan Wodan.

Maar goed, Wodan wilde ook wel eens een verzetje en was in voor een fikse wandeling naar de club die in een achterafstraatje in een oude portiekwoning was gevestigd.

We gingen op stap en ik belde uiteindelijk aan. Er deed een wat verward manspersoon open die duidelijk doof was.. watzegt u.. watzegt u? En hij liet ons in het gangetje. Ik hoorde al een oorverdovend geblaf en geroep.. dat was dus de clubbijeenkomst..

Loopt u maar door zej de persoon die ons binnen had gelaten.. Gerda verwacht u al. 

Ik deed een ouderwetse deur open aan het einde van de donkere gang en er trad mij een dunne dame tegemoet, dat moest Gerda zijn..

Wodan had opeens geen zin meer en verzette zich maar ik gaf hem een klein zetje en daar stonden Wodan en ik in de kamer waar ongeveer 10 hondeneigenaren zich ophielden met hun hondjes aan de lijn, 

Mij viel het opeens op dat er heel verbaasd werd gekeken naar ons en ik dacht dat er nog ontbijtjam op mijn lip zat maar dat was was het niet. 

Ook Gerda was even stil.. uiteindelijk vond ze haar stem weer.

Maar dat is geen dwergpincertje.. dat is een sjiwawa!

Nu... daar keek Wodan wel van op!

Na mijn vrolijke uitje van gisteren kwam tante Truus vroeg in de morgen de trap opstommelen.

Dat werd niet in dank afgenomen in huize Chantal. Wodan was erg verontwaardig dat hij in zijn schoonheidsslaapje werd gestoord en kefte alles, de straat en de buren bij elkaar en Chantal wilde de politie bellen. Wat heet sociale controle. Een nette dame als ik kan het nooit eens lekker laat maken zonder dat er afkeurend over wordt gedaan. Goed, die fles witte wijn was vlot opgekomen maar ik was toch zelf nog naar boven gekomen en ik had niks onderweg gebroken. Ik snap niet dat Chantal zo raar deed.

Maar ik zou nog even terugkomen op de brief van Jerom Olieslager gisteren. 

Jerommeke, je dient je aan als groot dierenliefhebber en kenner van het gedrag van dwergpincertjes maar je laatste advies vind ik verderfelijk. Je verhandelt geen hond op Marktplaats. Je kan daar oude fietsen verhandelen of auto-onderdelen of je schoonmoeder en ruzie maken over de prijs die wordt geboden en er een lelijke mailwisseling aan overhouden met een te optimistische Belg, dat weer wel.

Knoop dat in je oren nep Martin Gaus!  

Gisteren ontvang ik deze brief van een zekere Jerom Oliemans. Omdat tante Truus vandaag een uitstapje heeft en ze haar goede bui niet wil laten bederven komt ze morgen hier op terug.

(Overigens.. Emma en Nikki.. kijken jullie maar even op zelf op Faceboek en dan dien je je aan als vriend. en kijk of ie hapt. ik verstrek hier geen mailadressen).

Truus

Hallo Tante Truus,

van het levensverhaal van de Drentse dichter Frank van Halsteren waren wij, Emma en Nikki, wij zijn al vijftig jaar vriendinnen, erg onder de indruk.

Het leek wel op de mooie verhalen van Boer zoekt Vrouw!

Wat een interessante man is dat zeg, en wat een mooi gedicht had hij opgeschreven! Zo gevoelig en mist-erieus.. wij snapten er eigenlijk niets van maar interessant was het wel. 

Ook woont hij zo mooi daar in Orvelte, Nikki is daar vroeger als dagjesmens wel met haar ouders op gehuurde fietsen langs gefietst en heeft er mooie herinneringen aan.

Zo romantisch.. echt terug in de tijd.  

Wat erg voor  zo'n interessante man dat de gemeente helemaal niet meewerkt aan zijn subsidie.

Als we het iemand gunnen is het Frank wel, er wordt toch al zo veel subsidie verspild of aan de verkeerde personen uitbetaald. 

Hij trekt toch genoeg toeristen zou je zeggen met zijn ontberingen en koud water uit de pomp en kip Hennie. Wat voor merk is die kip eigenlijk.. is dat zo'n bruine Barneveldse? Die kunnen soms ook zo gevoelig reageren op buitenafse prikkels.

Maar wat we vragen wouden, aan u tante Truus, zou u ons eens in contact kunnen brengen met deze interessante manspersoon? Ook wij zijn van plattelandse oorsprong maar dat hebben we wel afgezworen na jaren in de wereldstad Assen te hebben gewoond.

Hep u zijn meeladres?

Jetski? Wie noemt nu zijn kind Jetski! Dat slaat helemaal nergens op.

De foto van de baby vond ik heel mooi alleen erg roze.

Die Rintje

Ik dacht van hem af te wezen met zijn snertgedichtjes maar nee.

Hij weet me altijd weer te vinden. Goh dan is er toch wat moois opgebloeid met Sipke.

Wat kan die meid toch mooie sprookjes schrijven! Wel met een gewelddadig einde dat wel.

Ja Rintje zal Bertha wel missen, hij had een band met die koe. 

Zou die koe soms jaloers geweest zijn? Er moet toch een reden zijn dat die koe in de sloot is gesprongen? En op zo'n manier er een eind aan heeft gemaakt?

Ja zoiets blijft toch gissen. Ik ga niet terugschrijven want voor dat ik het weet krijg ik nog meer snertgedichtjes.