Categorie: Agenda Tante Truus

Hallo lieve lezers

Na een paar uur vertraging en na een zoekactie met een hashhond op de airport bij de koffers kon ik eindelijk op de trein naar mijn woonplaats stappen. Chantal kon me niet afhalen want die had nog een dingetje te doen maar ze was wel thuis toen ik met de Ubertaxi aankwam.

Daarna ben ik op het logeerbed in het logeerkamertje geploft met me jetlag en probeerde een paar uur te slapen... maar dat lukt niet echt want Wodan zit voor het voorraam op de vensterbank van de doorzonwoning te keffen tegen alles wat langsloopt.

Blij keek hij ook niet toen ik met me koffers eindelijk arriveerde. Kijk Wodan, zei Chantal nog, daar heb je Truus maar Wodan trok meteen zijn lip op en ging daarna met zijn rug naar mij toe zitten.. Dat belooft nog wat.. dat oppassen.

Afijn, ik lag daar gebroken op de patchworkdeken en keek om me heen in dat logeer kamertje.

Dat was duidelijk niet het pronkwerk van een binnenhuisarchitect geweest, dat zag ik nog met een slaperig oog. De wanden waren tot de nok toe gevuld met Chantal d'r antiek. Nooit zag ik eerder zo'n verzameling oprechte kitsch. Hoe krijgt ze het bij elkaar gezocht. Maar het was wel lastig manoeuvreren in dat kamertje, bedacht ik. Dat porselein klettert daar zo naar beneden. Voor het venster hingen wat wollige grijze gordijnen die beslist alle zonnestralen zouden tegenhouden en het rook er bedompt. 

De logeerpartij kon beginnen.

Ik ben nog niet eens in het vliegtuig gestapt of ik krijg al een mail geforward met een uitnodiging om me ergens bij aan te sluiten. Nou ben ik eigenlijk niet zo goed met me ergens bij aan te sluiten.. Vroeg of laat krijg ik ruzie als ik mijn mening op tafel leg. 

Een uitzondering is mijn Crea-clubje.  Of ze zijn half doof of ze luisteren al lang niet meer wat ik allemaal daar zit te beweren.

Mm.. ik moet daar nog eens over nadenken. En hoe zal Wodan dat vinden.. allemaal andere keffers...En wat is die Gerda Knip voor een type? Ik zal haar eens Googlen als ik in Hollandland ben. 

Ik ben nog steeds verontwaardigd en nijdig.

Ik wil hier in Nedermansland een leuke tijd hebben en daar kan ik dat gezeur van Let en wat ze allemaal voelt en denkt niet bijhebben.
Het ene moment moet ik kijken naar een wrat op haar arm of een bolle puikel die plotseling op haar rug zit. Om over haar vele likdoornknobbels maar te zwijgen. Die wil ze me altijd showen als ik net een kopje thee met een schamel kaakje tot mij neem. Dan legt ze plotseling een grote harige knobbelpoot op de eikenhouten salontafel met ingelegd bruin tegelwerk en dan vergaat mij alle lust. Dat kan ik u wel verzekeren trouw lezertje.

Sommige mensen liggen me wel eens zwaar op me maag maar daar kan u ook wel van meepraten neem ik aan, ook u heeft onhebbelijke familieleden die smakken en boeren en op de verkeerde tijd een genante en terecht verdrongen jeugdherinnering over u het liefst in groot gezelschap gaan vertellen waarna u wel door het parket kan zakken.

Maar laat ik me maar positief opstellen anders hoef ik niet eens aan dit avontuur te beginnen.
Vriend Manuel gaat overigens enige nattigheid voelen toen hij een reeds half ingepakte koffer zag staan in een hoekje van mijn hotelkamer.
Ik zei maar even Te quiero for Always... om hem gerust te stellen.

Het zal toch weer niet waar zijn.

Chantal moest zo nodig het nieuws aan Let doorvertellen.Wel tegenover mij roddelen over let.

 en zeggen dat ze niet spoort.. alsof ik dat niet wist..

En wie weet wat ze tegen let over mij zegt. .. voordat ik er erg in heb ligt mijn hele hebben en houwen op straat en in de goot.

Zoiets onthoudt tante Truus wel lieve lezertjes. Veel vergeten doet tante Truus niet. 

Ze heeft een geheugen van een olifant.

En..wat moet ik met dat rare kaartje? 

Wodan in een hartje  n.b. Hij ziet er uit of hij me rauw lust. Alsof hij zich verheugt op mijn komst.. Dat belooft niet veel goeds met dat oppassen. Het lijkt er meer op dat ik moet oppassen..

 Hallo trouwe lezertjes

Jaja.. hier is een levensteken van jullie eigen Tante Truus.. de enige echte.

Als alles volgens plan gaat komt Tante Truus volgende week weer naar Holland.
Let wel.. ze blijft maar een paar weken want ze heeft haar eigen huis verhuurd om wat extra centen erbij te krijgen. Maar ze komt op uitnodiging van vriendin Chantal.

Deze heeft haar aangeboden om voor enige tijd bij haar te logeren om op haar hondje Wodan te passen want ze had wat dingetjes waar ze achteraan moest en dat leek tante Truus wel wat.
In de eerste plaats is het gratis en tante Truus houdt wel van honden al is Wodan van een merk die zijzelf niet zou hebben aangeschaft.

Ik hou van Duitse herders, bouviers en mooie bloedhonden. Wodan is echter een klein keffend waaks dwergpincertje met een attitude. 
Maar we doen allemaal consessies in het leven .. nietwaar?
Ook werd ik het tropische leven een beetje zat.
Je ligt te lang in bed vanwege een lichte kater en na het ontbijt sleep je je naar het strand en krijg de onvermijdelijke ruzie over de strandstoelen. Tegen Happy Hour sleep je weer naar de dichtsbijzijnde armoedigeTiki-tiki bar en bestel je een Cuba libre uit een glas met een rood Che Chevarra hoofd erop. Veel variatie hebben ze ook niet, alleen een Trump-punch met een erwt op een stokje, daar krijg je het zuur van en ze schenken ook steeds minder rum in mijn glas na 3 glazen en ontkennen dat dan glashard. Dan sta ik op en ging naar de volgende waardeloze Tiki-tiki tent maar er zijn er maar 3 daar. Je kan niet overal ruzie maken al had ik dat best gewild natuurlijk.

Nu heb ik wel een vriend daar, Manuel.
Zozo tante Truus zult u nu zeggen. Een vriendje? Die wil u toch helemaal niet hebben? Dat klopt ook.. ik laat hem ook daar. Manuel loopt de hele dag schelpen te rapen op dat strand en breit daar dan later kettingen van die hij opdringt aan passerende toeristen. Niet direct een wereldbaan.. meer een scharrelbaan. Een mooie romantische zonsondergang met hem samen bekijken heeft weinig zin want hij houdt altijd minstens een oog op het strand gericht, hij kon wel eens een schelpje over het hoofd zien.
U snapt het.. te veel Zwitzelzalfgevoel gaat ook knap vervelen.

Geen feestelijke ontvangst,  please want ik stap zo weer op het vliegtuig terug.
Dat debacle wil ik niet meer meemaken.

P.s. breng Let niet op de hoogte dat ik terug kom

Chantal meid,

wat een geweldig idee.

Even er samen tussen uit. Lijkt mij enigjes. Ik had al zo'n zwaar leven achter de rug maar wat er de laatste tijd allemaal gebeurde.. Ik moet even zennen om weer dicht bij mijzelf te komen.

Ik heb de brochure doorgenomen en het wordt maar leuker en leuker.

Ik zag nog een paar van die enige workshoppies. Flip-flops haken, Wat kan je doen met een meloen en bloemschikken met distels en keikoppen.

Neem je biekienie ook maar mee want er is daar een mannenoverschot op die beach las ik in de Seniorenvakantiegids en die beachbums letten niet zo op een vetrol meer of minder dan en je weet maar nooit nietwaar?

 

Wanneer vertrekken we?

Truus