Zondag 25 december 2011
John Lennon - Happy Christmas
John Lennon - Happy Christmas
Ik wens iedereen fijne Kerstdagen
Ik wens iedereen fijne Kerstdagen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 december 2011
Paul McCartney brengt album met covers uit
Paul McCartney brengt album met covers uit
Paul McCartney loopt al twintig jaar rond met het idee een album op te
nemen met zijn favoriete songs en heeft nu besloten dat het tijd is.
Naast klassieke Amerikaanse nummers staan op het nieuwe album twee
nieuwe songs met bijdragen van Eric Clapton en Stevie Wonder.
"Toen ik zelf songs begon te schrijven, besefte ik hoe sterk de structuren van die songs zijn en ik denk dat ik veel geleerd heb uit wat ik van anderen hoorde. Ik heb artiesten als Fred Astaire altijd cool gevonden. Schrijvers als Harold Arlon, Cole Porter, al die kerels wiens songs ik magisch vond".
McCartney stelt dat de nummers die hij nu heeft gecoverd niet alleen hem maar ook John Lennon hebben beïnvloed.
Het album, dat op 6 februari uitkomt, werd geproduceerd door Tommy LiPuma en opgenomen met Diana Krall en haar band. McCartney zingt er enkel op. (br.hln)
"Toen ik zelf songs begon te schrijven, besefte ik hoe sterk de structuren van die songs zijn en ik denk dat ik veel geleerd heb uit wat ik van anderen hoorde. Ik heb artiesten als Fred Astaire altijd cool gevonden. Schrijvers als Harold Arlon, Cole Porter, al die kerels wiens songs ik magisch vond".
McCartney stelt dat de nummers die hij nu heeft gecoverd niet alleen hem maar ook John Lennon hebben beïnvloed.
Het album, dat op 6 februari uitkomt, werd geproduceerd door Tommy LiPuma en opgenomen met Diana Krall en haar band. McCartney zingt er enkel op. (br.hln)
Dinsdag 20 december 2011
Kinderen kopen samoeraizwaarden op Nederlandse kerstmarkt
Kinderen kopen samoeraizwaarden op Nederlandse kerstmarkt
Kinderen tussen zes en elf jaar hebben op de kerstmarkt in het
Nederlandse Emmeloord samoeraizwaarden gekocht. Hun vaders en moeders
waren daar achteraf niet blij mee. Vier ouders hebben de zwaarden
ingeleverd op een politiebureau, maakte de politie vandaag bekend. De
Japanse krijgswapens zijn vervaardigd van ijzer, voorzien van een punt
en scherp. De zwaarden waren afgelopen weekend op de kerstmarkt te koop
voor acht euro. De politie zal de wapens vernietigen en probeert
intussen de verkoper te achterhalen. Ze vermoedt dat meer kinderen
soortgelijke samoeraizwaarden hebben gekocht.
Zondag 18 december 2011
Groot-Brittannië kleurt wit
Groot-Brittannië kleurt wit
Na de zware herfststormen lijkt de winter nu toch begonnen. In Groot-Brittannië is de eerste sneeuw gevallen. Het levert mooie taferelen op. Krijgen ze over het Kanaal een Witte Kerst?
Woensdag 14 december 2011
Honderd jaar geleden eerste mens op geografische Zuidpool
Honderd jaar geleden eerste mens op geografische Zuidpool
Roald Amundsen
Vandaag is het exact honderd jaar geleden dat de Noor Roald Amundson als eerste mens de geografische zuidpool bereikte. Toch overwinterde de Belgische ontdekkingsreiziger Adrien de Gerlache al dertien jaar vroeger met de Belgica op het pakijs van het zesde continent.
Het is de Amerikaanse robbenjager John Davis die in 1821 als eerste mens
aan land ging op Antarctica. Sindsdien werd het zesde continent door
verschillende ontdekkingsreizigers bezocht. Het bleef echter wachten tot
de komst van de Belgica-expeditie van Adrien de Gerlache, die in de
winter van 1897-1898 als eerste op het Antarctische pakijs
overwinterde. Toch werd de geografische Zuidpool pas op 14 december
1911 bereikt door Roald Amundson, samen met vier anderen.
De
eerste Belgische expeditie op het Antarctische continent vond plaats
van 1957 tot 1959, waarbij de Koning Boudewijnbasis werd opgericht. Tot
1970 volgden verschillende andere expedities, onder meer samen met
Nederland. In 2007 werd een nieuw federaal wetenschappelijk
onderzoeksstation geopend in Antarctica, genoemd naar Prinses Elisabeth.
Op
de honderdste verjaardag van De Gerlaches overwintering, in 1997-1998,
trokken poolreizigers Dixie Dansercoer en Alain Hubert 4.000 kilometer
over Antarctica. Dansercoer doet er deze winter, tijdens een expeditie
samen met Sam Deltour, 2.000 kilometer bovenop. Het duo overschreed
intussen tijdens de expeditie al de geografische zuidpool.(br.hln - foto getty)
Maandag 12 december 2011
Slecht met namen? Met deze vijf tips onthou je ze wel
Slecht met namen? Met deze vijf tips onthou je ze wel
Het is een veelvoorkomende, maar pijnlijke situatie: iemand spreekt je aan met je voornaam, maar jij moet zijn naam schuldig blijven. "Ik ben slecht met namen", luidt het excuus dan meestal. Maar hoe komt het dat vooral namen moeilijk te onthouden zijn? En wat kan je eraan doen?
"Oorspronkelijk werden namen gegeven die makkelijk te onthouden waren en
konden gelinkt worden aan de context van je leven", vertelt
geheugenexpert Tony Buzan. Zo heette een familie bakkers in een klein
dorpje simpelweg 'De Bakker'.
"Maar het liep mis toen de jonge 'De Bakker' verhuisde naar de stad en daar boekhouder werd. Het beeld en de associatie gingen toen verloren, waardoor mensen het moeilijk kregen om zijn naam te onthouden."
Tips
Als je moeite hebt om namen te onthouden, dan moet je terugkeren naar het idee van beelden en associaties in je hoofd, die je kan linken aan de persoon in kwestie. Dit zijn de vijf tips van Tony Buzan:
1. Fysieke karakteristieken
Bepaal welke fysieke karakteristieken kenmerkend zijn voor de persoon die je leert kennen en probeer die in je hoofd te associëren met zijn naam. Als je bijvoorbeeld merkt dat Evelien je doet denken aan een kat, noem haar dan in je hoofd 'Evelien de kat'.
"Of als iemand dezelfde naam heeft als een tekenfilmfiguurtje, zoals Bob De Bouwer, kan je daar ook mee aan de slag", zegt Buzan. "Al hou je die namen wellicht beter voor jezelf."
2. Details
Kies een kenmerk uit die de person in kwestie onderscheidt van anderen, zoals zijn job of de manier waarop hij praat. Of maak mentale notities over de vorm van zijn gezicht, zijn maniertjes of de geur van haar parfum. Door op die details te letten en ze te linken aan een naam, geef je meer associaties door aan je hersenen en versterk je de herinnering.
3. Herhalen
Als iemand zich aan jou voorstelt, herhaal zijn of haar naam dan. Doe bijvoorbeeld alsof je het niet goed gehoord hebt, vraag of je het juist uitspreekt of waar de naam vandaan komt. Herhaling is namelijk de sleutel tot een goed geheugen en door dat simpele gesprek zal je de naam dieper in je geheugen leggen.
4. Commentaar
Als je een visitekaartje krijgt, dan kan je ook commentaar geven op de spelling. Je kan zeggen: "Dat zie je niet vaak, Rebecka met ck." Door over de schrijfwijze te praten wordt de naam visueler en daardoor makkelijker te onthouden.
"Uiteraard werkt dit enkel bij ongewone namen", vertelt Buzan. "Als iemand Tim noemt, dan sta je voor gek als je vraagt hoe die naam gespeld wordt. Kies dus de juiste techniek uit naargelang de situatie."
5. Gezond lichaam
"Als je traint voor een geheugenwedstrijd, dan ligt de focus niet alleen op de geheugenoefeningen zelf. Het gaat om een combinatie van voeding, fysieke activiteiten en geheugenspelletjes", vertelt Buzan.
"Dominic O'Brien, die 8 keer World Memory Champion werd, drinkt bijvoorbeeld geen alcohol en neemt visoliesupplementen voor belangrijke wedstrijden."
Om je geheugen te stimuleren, is het dus belangrijk dat je ook fysiek fit blijft. "Mijn motto is dan ook: gezonde geest, gezond lichaam; gezond lichaam, gezonde geest." (br.hln)
"Maar het liep mis toen de jonge 'De Bakker' verhuisde naar de stad en daar boekhouder werd. Het beeld en de associatie gingen toen verloren, waardoor mensen het moeilijk kregen om zijn naam te onthouden."
Tips
Als je moeite hebt om namen te onthouden, dan moet je terugkeren naar het idee van beelden en associaties in je hoofd, die je kan linken aan de persoon in kwestie. Dit zijn de vijf tips van Tony Buzan:
1. Fysieke karakteristieken
Bepaal welke fysieke karakteristieken kenmerkend zijn voor de persoon die je leert kennen en probeer die in je hoofd te associëren met zijn naam. Als je bijvoorbeeld merkt dat Evelien je doet denken aan een kat, noem haar dan in je hoofd 'Evelien de kat'.
"Of als iemand dezelfde naam heeft als een tekenfilmfiguurtje, zoals Bob De Bouwer, kan je daar ook mee aan de slag", zegt Buzan. "Al hou je die namen wellicht beter voor jezelf."
2. Details
Kies een kenmerk uit die de person in kwestie onderscheidt van anderen, zoals zijn job of de manier waarop hij praat. Of maak mentale notities over de vorm van zijn gezicht, zijn maniertjes of de geur van haar parfum. Door op die details te letten en ze te linken aan een naam, geef je meer associaties door aan je hersenen en versterk je de herinnering.
3. Herhalen
Als iemand zich aan jou voorstelt, herhaal zijn of haar naam dan. Doe bijvoorbeeld alsof je het niet goed gehoord hebt, vraag of je het juist uitspreekt of waar de naam vandaan komt. Herhaling is namelijk de sleutel tot een goed geheugen en door dat simpele gesprek zal je de naam dieper in je geheugen leggen.
4. Commentaar
Als je een visitekaartje krijgt, dan kan je ook commentaar geven op de spelling. Je kan zeggen: "Dat zie je niet vaak, Rebecka met ck." Door over de schrijfwijze te praten wordt de naam visueler en daardoor makkelijker te onthouden.
"Uiteraard werkt dit enkel bij ongewone namen", vertelt Buzan. "Als iemand Tim noemt, dan sta je voor gek als je vraagt hoe die naam gespeld wordt. Kies dus de juiste techniek uit naargelang de situatie."
5. Gezond lichaam
"Als je traint voor een geheugenwedstrijd, dan ligt de focus niet alleen op de geheugenoefeningen zelf. Het gaat om een combinatie van voeding, fysieke activiteiten en geheugenspelletjes", vertelt Buzan.
"Dominic O'Brien, die 8 keer World Memory Champion werd, drinkt bijvoorbeeld geen alcohol en neemt visoliesupplementen voor belangrijke wedstrijden."
Om je geheugen te stimuleren, is het dus belangrijk dat je ook fysiek fit blijft. "Mijn motto is dan ook: gezonde geest, gezond lichaam; gezond lichaam, gezonde geest." (br.hln)
Zaterdag 10 december 2011
Woning Anne Frank open voor publiek
Woning Anne Frank open voor publiek
De woning waar Anne Frank verbleef voor het gezin in 1942 moest
onderduiken, wordt vandaag bij wijze van uitzondering opengesteld voor
publiek. Driehonderd mensen konden al een kijkje nemen aan het
Merwedeplein in de Amsterdamse Rivierenbuurt.
Zo onder andere in de slaapkamer van Anne en haar zus Margot, waar de
secretaire stond waaraan "de schrijverscarrière" van het Joodse meisje
begon. De familie Frank - Otto en Edith, hun dochters Margot en Anne en
oma Holländer - kwam in 1933 aan het Merwedeplein wonen.
De open dag werd geopend door Anne's vriendin Jacqueline van Maarsen. "Anne was geen makkelijke vriendin", zei Jacqueline. Zelf was ze afstandelijk, terwijl Anne aanhankelijk was en alle aandacht opeiste. "Ze wilde heel graag beroemd worden", herinnert Van Maarsen zich.
Hoewel ze er vroeger woonde, komt Van Maarsen nu nog zelden op het Merwedeplein. "Het roept te veel vervelende herinneringen op." Van Maarsen verloor zelf een groot deel van de familie van haar Joodse vader. (br.hln - foto's afp)
De open dag werd geopend door Anne's vriendin Jacqueline van Maarsen. "Anne was geen makkelijke vriendin", zei Jacqueline. Zelf was ze afstandelijk, terwijl Anne aanhankelijk was en alle aandacht opeiste. "Ze wilde heel graag beroemd worden", herinnert Van Maarsen zich.
Hoewel ze er vroeger woonde, komt Van Maarsen nu nog zelden op het Merwedeplein. "Het roept te veel vervelende herinneringen op." Van Maarsen verloor zelf een groot deel van de familie van haar Joodse vader. (br.hln - foto's afp)
Vrijdag 9 december 2011
Stalking steelt levens
"Stalking steelt levens": eerste kliniek voor stalkers gesticht
Gisteren werd in Londen de eerste kliniek geopend voor het behandelen van stalkers. Het ultieme doel van deze 'National Stalking Clinic' is aanrandingen, verkrachtingen en moorden te voorkomen die vaak het gevolg zijn van wat dokters omschrijven als 'psychologisch terrorisme'. Iets dat niet efficiënt wordt aangepakt door stalkers enkel te berechten. Miljoenen mensen wereldwijd zijn het slachtoffer van de ongewenste aandacht van stalkers, vaak na afloop van een gefaalde relatie.
Zo terroriseren stalkers hun slachtoffers psychologisch door ziekelijk
veel te bellen of hen te bombarderen met smsjes en e-mails. Erger wordt
het wanneer mensen benaderd of gevolgd worden en soms proberen stalkers
zelfs bestellingen of diensten te saboteren door hun slachtoffer te
imiteren en de boel af te zeggen.
In het ergste geval transformeert stalking in vreselijke vormen van geweld. Een onderzoek toont aan dat 3 op 4 moorden op vrouwen vooraf werden gegaan door een stalkfase, veelal door voormalige partners. Daarom wordt gesproken van een 'moord in slow motion'.
Resultaat? Slachtoffers leven in een permanente staat van hyperalertheid en dit is fysiek, maar vooral mentaal uitputtend. Vaak worden stalkers slechts aangepakt met een simpel straatverbod of een korte celstraf, maar het effectieve probleem blijft gewoon bestaan en de kans op hervallen is groot.
Cijfers
Volgens het 'British Crime Survey' hebben 1 op 5 vrouwen en 1 op 10 mannen in Groot-Brittannië last van stalkers, hoewel niet allemaal even ernstig. In Amerika treft stalking meer dan 3,4 miljoen mensen.
Januari is dan ook de 'National Stalkers Awareness Month' in de Verenigde Staten. Slachtoffers blijken vooral tussen 18 en 24 jaar oud te zijn en stalkers grijpen steeds meer naar moderne technologie in hun 'psychologisch terrorisme'.
4 soorten stalkers
Frank Farnham, een van de stichters van het behandelingscentrum in Noord-Londen, onderscheidt 4 verschillende types van stalkers:
Een eerste groep wordt benoemd als 'afgewezen en haatdragend'. Ze proberen de relatie in eerste instantie nog te herstellen maar als dat niet lukt, willen ze vooral hun wraakgevoelens bevredigen. Dan zijn er de 'incompetente versierders' die doorgaans licht autistisch blijken te zijn en niet in staat om op een normale manier een relatie te beginnen.
De derde categorie wordt omschreven als 'pathologisch verdwaasd'. Zij hebben dan weer te kampen met waanvoorstellingen als het op liefde aankomt. Het laatste type krijgt de naam 'roofzuchtig' met zich mee en is dus de agressief-criminele stalker. Het is dan ook de groep bij uitstek die een aanval plant. Bij hen worden vaak touwen en handboeien gevonden.
Levens redden
Dokter Farnham is er zeker van dat het behandelen van stalkers meer zal doen dan ze enkel te berechten: "Als we stalkers kunnen behandelen, kunnen we levens redden. Er is een grote nood aan een gecoördineerde nationale dienst dat gespecialiseerd advies en behandeling kan bieden".
Hij gaat verder: "Stalkers werden in het verleden zelden behandeld, tenzij op een ad hoc basis omdat er mentale problemen werden vastgesteld. Er is echter genoeg bewijs dat het toedienen van medicatie als anti-depressiva, het geven van gedragstherapie en het trainen van sociale vaardigheden een rem kunnen zetten op de ersntige gevolgen van stalking."
De behandeling zou 18 maanden duren en heeft een prijskaartje van 10.000 pond (een kleine 12.000 euro). Toch zou het goedkoper en vooral veel effectiever zijn dan een korte celstraf.
Het behandelingscentrum krijgt de steun van het Britse Ministerie van Binnenlandse Zaken en de politie. Garry Shewan, assistent van corpschef, benadrukt nog eens kort en krachtig waarom ze deze hulp aanbieden: "Stalken steelt levens".
Positief onthaald
Het initatief wordt vanuit meerdere hoeken zeer positief onthaald. Alexis Bowater, hoofd van het 'UK Charity Network for Surviving Stalking' zegt:
"De oprichting van deze kliniek is baanbrekend en maakt van Groot-Brittannië een van de wereldleiders in het aanpakken van deze verwoestende misdaad. Het behandelen en rehabiliteren van stalkers is vitaal als we willen vermijden dat nog meer levens verloren gaan".
Ook minister van Binnenlandse Zaken, Lynne Featherstone is tevreden: "Ik geef graag mijn steun aan het lanceren van deze unieke kliniek die zal helpen vermijden dat stalkers nieuwe slachtoffers maken. Ik heb van het aanpakken van stalking mijn prioriteit gemaakt".
Het zal dan ook worden opgenomen in het overheidsrapport 'Call to End Violence Against Woman and Girls'. Ze polsen verder ook volop naar de visie van de burgers op hoe de politie stalkers het beste zouden aanpakken en of de huidige wetten wel adequaat genoeg zijn. Behandeling boven berechting dus voor stalkers in Groot-Brittannië.
In het ergste geval transformeert stalking in vreselijke vormen van geweld. Een onderzoek toont aan dat 3 op 4 moorden op vrouwen vooraf werden gegaan door een stalkfase, veelal door voormalige partners. Daarom wordt gesproken van een 'moord in slow motion'.
Resultaat? Slachtoffers leven in een permanente staat van hyperalertheid en dit is fysiek, maar vooral mentaal uitputtend. Vaak worden stalkers slechts aangepakt met een simpel straatverbod of een korte celstraf, maar het effectieve probleem blijft gewoon bestaan en de kans op hervallen is groot.
Cijfers
Volgens het 'British Crime Survey' hebben 1 op 5 vrouwen en 1 op 10 mannen in Groot-Brittannië last van stalkers, hoewel niet allemaal even ernstig. In Amerika treft stalking meer dan 3,4 miljoen mensen.
Januari is dan ook de 'National Stalkers Awareness Month' in de Verenigde Staten. Slachtoffers blijken vooral tussen 18 en 24 jaar oud te zijn en stalkers grijpen steeds meer naar moderne technologie in hun 'psychologisch terrorisme'.
4 soorten stalkers
Frank Farnham, een van de stichters van het behandelingscentrum in Noord-Londen, onderscheidt 4 verschillende types van stalkers:
Een eerste groep wordt benoemd als 'afgewezen en haatdragend'. Ze proberen de relatie in eerste instantie nog te herstellen maar als dat niet lukt, willen ze vooral hun wraakgevoelens bevredigen. Dan zijn er de 'incompetente versierders' die doorgaans licht autistisch blijken te zijn en niet in staat om op een normale manier een relatie te beginnen.
De derde categorie wordt omschreven als 'pathologisch verdwaasd'. Zij hebben dan weer te kampen met waanvoorstellingen als het op liefde aankomt. Het laatste type krijgt de naam 'roofzuchtig' met zich mee en is dus de agressief-criminele stalker. Het is dan ook de groep bij uitstek die een aanval plant. Bij hen worden vaak touwen en handboeien gevonden.
Levens redden
Dokter Farnham is er zeker van dat het behandelen van stalkers meer zal doen dan ze enkel te berechten: "Als we stalkers kunnen behandelen, kunnen we levens redden. Er is een grote nood aan een gecoördineerde nationale dienst dat gespecialiseerd advies en behandeling kan bieden".
Hij gaat verder: "Stalkers werden in het verleden zelden behandeld, tenzij op een ad hoc basis omdat er mentale problemen werden vastgesteld. Er is echter genoeg bewijs dat het toedienen van medicatie als anti-depressiva, het geven van gedragstherapie en het trainen van sociale vaardigheden een rem kunnen zetten op de ersntige gevolgen van stalking."
De behandeling zou 18 maanden duren en heeft een prijskaartje van 10.000 pond (een kleine 12.000 euro). Toch zou het goedkoper en vooral veel effectiever zijn dan een korte celstraf.
Het behandelingscentrum krijgt de steun van het Britse Ministerie van Binnenlandse Zaken en de politie. Garry Shewan, assistent van corpschef, benadrukt nog eens kort en krachtig waarom ze deze hulp aanbieden: "Stalken steelt levens".
Positief onthaald
Het initatief wordt vanuit meerdere hoeken zeer positief onthaald. Alexis Bowater, hoofd van het 'UK Charity Network for Surviving Stalking' zegt:
"De oprichting van deze kliniek is baanbrekend en maakt van Groot-Brittannië een van de wereldleiders in het aanpakken van deze verwoestende misdaad. Het behandelen en rehabiliteren van stalkers is vitaal als we willen vermijden dat nog meer levens verloren gaan".
Ook minister van Binnenlandse Zaken, Lynne Featherstone is tevreden: "Ik geef graag mijn steun aan het lanceren van deze unieke kliniek die zal helpen vermijden dat stalkers nieuwe slachtoffers maken. Ik heb van het aanpakken van stalking mijn prioriteit gemaakt".
Het zal dan ook worden opgenomen in het overheidsrapport 'Call to End Violence Against Woman and Girls'. Ze polsen verder ook volop naar de visie van de burgers op hoe de politie stalkers het beste zouden aanpakken en of de huidige wetten wel adequaat genoeg zijn. Behandeling boven berechting dus voor stalkers in Groot-Brittannië.
Woensdag 7 december 2011
Zo maak je snel een einde aan de driftbui van je kind
Zo maak je snel een einde aan de driftbui van je kind
Een kind dat een driftbui krijgt in het openbaar, het is de nachtmerrie van elke ouder. En hoewel heel wat mama's hun kind op zo'n moment proberen te kalmeren, blijkt dat niet de goede oplossing te zijn. Wetenschappers ontdekten dat elke woede-uitbarsting zijn eigen patroon en ritme heeft, maar dat je kind negeren in elk geval de beste oplossing is.
Een kind met een driftbui begint meestal te roepen, schoppen,
schreeuwen, huilen en jammeren. En het zijn precies die geluiden die een
Amerikaanse groep wetenschappers onderzocht.
Aan de ouders werd gevraagd om de kinderen speciale kledij aan te trekken, waarin een microfoon werd genaaid die alle geluiden opnam. De wetenschappers gingen vervolgens aan de slag met zo'n 100 driftbui-opnames.
Uit de analyse bleek dat er een bepaald patroon is in de driftbuien, dat verschilt van kind tot kind. Elke woede-uitbarsting is een complexe mix van gelijktijdige emoties, zoals verdriet en woede.
"De opvatting dat een driftbui twee fases heeft, klopt helemaal niet", zegt dr. Potegal van de University of Minnesota. "Het is niet zo dat élke aanval begint met roepen en woede en eindigt met huilen en verdriet. Integendeel: die emoties komen allemaal tegelijkertijd voor."
Het onderzoeksteam stelde wel vast dat bepaalde handelingen vaak hand in hand gaan. "Schreeuwen en schoppen komen meestal samen voor, net zoals gooien met voorwerpen en trekken en duwen. Ook huilen, zich op de grond laten vallen en troost zoeken hangen duidelijk samen", zegt dr. Potegal.
Maar hoe moet je nu omgaan met een kind dat een driftbui krijgt? "Je moet de 'woede val' vermijden, door niets te doen en de aanval zelf te laten wegebben", zeggen de auteurs.
"Driftbuien bereiken meestal snel hun hoogtepunt. Door vragen te stellen en hulp te bieden, maak je de opbouw naar die woedepiek alleen maar langer", vertelt dr. Green van de University of Connecticut.
"Op zo'n moment kunnen ze die informatie niet verwerken en al zeker niet antwoorden. Het is dus beter dat je hen negeert, want dan is het einde van de driftbui sneller in zicht", aldus dr. Green. (br.hln)
Aan de ouders werd gevraagd om de kinderen speciale kledij aan te trekken, waarin een microfoon werd genaaid die alle geluiden opnam. De wetenschappers gingen vervolgens aan de slag met zo'n 100 driftbui-opnames.
Uit de analyse bleek dat er een bepaald patroon is in de driftbuien, dat verschilt van kind tot kind. Elke woede-uitbarsting is een complexe mix van gelijktijdige emoties, zoals verdriet en woede.
"De opvatting dat een driftbui twee fases heeft, klopt helemaal niet", zegt dr. Potegal van de University of Minnesota. "Het is niet zo dat élke aanval begint met roepen en woede en eindigt met huilen en verdriet. Integendeel: die emoties komen allemaal tegelijkertijd voor."
Het onderzoeksteam stelde wel vast dat bepaalde handelingen vaak hand in hand gaan. "Schreeuwen en schoppen komen meestal samen voor, net zoals gooien met voorwerpen en trekken en duwen. Ook huilen, zich op de grond laten vallen en troost zoeken hangen duidelijk samen", zegt dr. Potegal.
Maar hoe moet je nu omgaan met een kind dat een driftbui krijgt? "Je moet de 'woede val' vermijden, door niets te doen en de aanval zelf te laten wegebben", zeggen de auteurs.
"Driftbuien bereiken meestal snel hun hoogtepunt. Door vragen te stellen en hulp te bieden, maak je de opbouw naar die woedepiek alleen maar langer", vertelt dr. Green van de University of Connecticut.
"Op zo'n moment kunnen ze die informatie niet verwerken en al zeker niet antwoorden. Het is dus beter dat je hen negeert, want dan is het einde van de driftbui sneller in zicht", aldus dr. Green. (br.hln)
Dinsdag 6 december 2011
Bloeiende carrière kan ongelukkig gezinsleven niet compenseren
Bloeiende carrière kan ongelukkig gezinsleven niet compenseren
Workaholics die proberen om hun ongelukkige relatie of familieleven te compenseren met een bloeiende carrière, houden zichzelf voor de gek. Onderzoekers stelden namelijk vast dat er wel een link is tussen persoonlijk geluk en jobtevredenheid, maar dat je werk niet opweegt tegen een ongelukkige thuissituatie.
"Je algemene tevredenheid met het leven staat zeker in verband met de
voldoening die je op het werk krijgt. Gelukkig zijn thuis beïnvloedt je
job en vice versa, vooral als je de hoofdverdiener van het gezin bent",
beaamt professor Yannis Georgellis van de Kingston University in London.
"Maar hoewel er een duidelijk 'overdragingseffect' is van het ene levensgebied naar het andere, is er geen bewijs dat mensen die thuis ongelukkig zijn, dat op één of andere manier kunnen compenseren op het werk."
De vorsers, die meer dan 10.000 mensen uit 30 Europese landen ondervroegen, stelden ook vast dat de jobtevredenheid minder belangrijk is bij vrouwen met jonge kinderen.
"Wanneer een vrouw kinderen krijgt, komt de familie op de eerste plaats en wordt haar geluk alleen bepaald door dat gezin", bevestigt dr. Georgellis. "Dat verandert wanneer de kinderen tieners worden, want dan is er weer een sterkere band tussen de algemene tevredenheid en de voldoening die ze uit hun job halen."
Ten slotte toonde de enquête ook aan dat de link tussen job en tevredenheid met het leven kleiner was in de rijkere naties. Er was een veel sterkere correlatie in de armere, Oost-Europese landen. (br.hln)
"Maar hoewel er een duidelijk 'overdragingseffect' is van het ene levensgebied naar het andere, is er geen bewijs dat mensen die thuis ongelukkig zijn, dat op één of andere manier kunnen compenseren op het werk."
De vorsers, die meer dan 10.000 mensen uit 30 Europese landen ondervroegen, stelden ook vast dat de jobtevredenheid minder belangrijk is bij vrouwen met jonge kinderen.
"Wanneer een vrouw kinderen krijgt, komt de familie op de eerste plaats en wordt haar geluk alleen bepaald door dat gezin", bevestigt dr. Georgellis. "Dat verandert wanneer de kinderen tieners worden, want dan is er weer een sterkere band tussen de algemene tevredenheid en de voldoening die ze uit hun job halen."
Ten slotte toonde de enquête ook aan dat de link tussen job en tevredenheid met het leven kleiner was in de rijkere naties. Er was een veel sterkere correlatie in de armere, Oost-Europese landen. (br.hln)
Maandag 5 december 2011
Geen tijd: (al rechtstaand) ontbijten duurt slechts 3 minuten
Geen tijd: (al rechtstaand) ontbijten duurt slechts 3 minuten
Iedereen weet dat het ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag is, maar toch steken we er niet veel tijd en energie in. Gemiddeld nemen we 's morgens slechts 3 minuten en 15 seconden de tijd om te eten. En dan nog doen we dat rechtstaand, omdat we zo snel mogelijk willen vertrekken.
Dat blijkt althans uit een Brits onderzoek, dat uitgevoerd werd door Weetabix.
Zij stelden vast dat de helft van de ondervraagden 's morgens zelfs helemaal niets eten. De meeste mensen willen liever wat langer slapen, terwijl anderen zich verplicht voelen om vroeg naar het werk te vertrekken. Nog anderen hebben het dan weer te druk met het checken van hun mails of kijken 's morgens liever nog wat tv.
Slechts één derde van de ondervraagden eet 's morgens in de keuken. Anderen ontbijten dan weer liever in de slaapkamer, of zelfs in de badkamer. Zo'n 22 procent kleedt zich namelijk tegelijkertijd aan, doet zijn haar, enzovoort.
Ongeveer één vijfde geeft toe dat ze slechts de helft van hun ontbijt kunnen opeten, omdat ze te weinig tijd hebben.
Eén derde neemt zijn boterhammen dan ook mee op de bus of trein en eten, terwijl één op vijf snel iets meegrabbelt en al lopend eet. Eén op zeven eet dan weer minstens één keer per week aan zijn of haar bureau op het werk.
Toch beseft drie vierde dat het ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag is. Zeven op de tien ondervraagden zeiden dan ook elke dag een warm ontbijt te nemen.
"We vinden de resultaten bemoedigend", zegt woordvoerder Sian Porter. "Ook al slaagt niet iedereen erin om 's morgens een warm ontbijt te nemen, de meeste mensen beseffen wel dat het een cruciale maaltijd is. Bijna iedereen probeert het in te passen, ook al is het op de bus of in de badkamer."
Zij stelden vast dat de helft van de ondervraagden 's morgens zelfs helemaal niets eten. De meeste mensen willen liever wat langer slapen, terwijl anderen zich verplicht voelen om vroeg naar het werk te vertrekken. Nog anderen hebben het dan weer te druk met het checken van hun mails of kijken 's morgens liever nog wat tv.
Slechts één derde van de ondervraagden eet 's morgens in de keuken. Anderen ontbijten dan weer liever in de slaapkamer, of zelfs in de badkamer. Zo'n 22 procent kleedt zich namelijk tegelijkertijd aan, doet zijn haar, enzovoort.
Ongeveer één vijfde geeft toe dat ze slechts de helft van hun ontbijt kunnen opeten, omdat ze te weinig tijd hebben.
Eén derde neemt zijn boterhammen dan ook mee op de bus of trein en eten, terwijl één op vijf snel iets meegrabbelt en al lopend eet. Eén op zeven eet dan weer minstens één keer per week aan zijn of haar bureau op het werk.
Toch beseft drie vierde dat het ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag is. Zeven op de tien ondervraagden zeiden dan ook elke dag een warm ontbijt te nemen.
"We vinden de resultaten bemoedigend", zegt woordvoerder Sian Porter. "Ook al slaagt niet iedereen erin om 's morgens een warm ontbijt te nemen, de meeste mensen beseffen wel dat het een cruciale maaltijd is. Bijna iedereen probeert het in te passen, ook al is het op de bus of in de badkamer."
Zaterdag 3 december 2011
zul jij me vangen wanneer ik val ?
Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw,
zul jij me vangen wanneer ik val ?
Donderdag 1 december 2011
Eerste seksschool ter wereld lokt veel protest uit: terecht?
Eerste seksschool ter wereld lokt veel protest uit: terecht?
In de Oostenrijkse hoofdstad Wenen heeft de allereerste internationale seksschool de deuren geopend. De Zweedse directrice Ylva-Maria Thompson wil haar studenten leren hoe ze betere minnaars kunnen zijn.
Iedereen die zestien jaar of ouder is, kan zich inschrijven aan de
Austrian International School of Sex (AISOS). Het inschrijvingsgeld
bedraagt ongeveer 1.400 euro. Daarvoor krijg je onder meer praktische
lessen in het verleiden aan 's werelds eerste "College voor Toegepaste
Seksualiteit". De lessen zouden hoofdzakelijk in het Duits gegeven
worden, met op regelmaat Engelstalige gastsprekers.
Studenten verblijven in een slaapzaal die voorzien is voor beide geslachten en waar ze geacht worden hun "huiswerk" te maken, maar kunnen ook opteren voor een kamer alleen of gedeeld met 1 ander koppel.
"Onze kernopleiding is niet op theorie gericht, maar op praktijk", zegt Thompson. "De nadruk ligt op hoe je een betere minnaar kan worden. Verschillende standjes, streeltechnieken, lessen in anatomie. Alles wordt in de praktijk uitgelegd. We zijn er zeker van dat de school een succes wordt." Daarnaast zullen ze ook ingewijd worden in de geschiedenis van de seksualiteit. Grappige anecdote op de website: 'Contraceptie zal beschikbaar zijn zonder extra kosten'.
In Oostenrijk is er al een storm van protest opgedoken, of wat had u gedacht. Reclamefilmpjes voor de school, waarin een seksend koppel te zien is, zijn al geband op de televisie. "Het wordt allemaal mooi aangekleed, maar in wezen is het niks meer dan het verkopen van seks", klinkt de kritiek.
AISOS durft de confrontatie echter aan te gaan en reageert op de verbanning van de reclamespot: "Dit (zie onderaan artikel) is wat het Oostenrijkse publiek niet mocht zien. Elke dag worden gemiddeld 12 moorden getoond op TV als entertainment. Onze huiskamers krijgen een constante stroom binnen van gewelddadige beelden, maar de prachtige beelden van een verliefd koppel blijkt meer te zijn dan de Oostenrijkers kunnen verdragen."
Ze gaan verder: "Of toch als de televisienetwerken hun zin blijven krijgen. Het is moeilijk in te schatten wat de 'schade' zou zijn als ze liefde zouden tonen in plaats van dood op prime TV. Denk er maar eens over na... Hoeveel doden heeft een 10-jarig kind al gezien? 100? 1000? Maar hoeveel mensen die hun liefde uiten heeft datzelfde kind gezien?"
"Afhankelijk van het type gezin waar kinderen in opgroeien, zal het antwoord op die vraag allicht variëren, maar toch, ik denk dat de meerderheid toch zou kiezen voor seks. Als we opnieuw zouden kunnen beginnen toch, en nieuwe waarden opnemen in onze maatschappij. Plaats liever liefde boven geweld! Het is maar een gedachte..." (br.hln)
Studenten verblijven in een slaapzaal die voorzien is voor beide geslachten en waar ze geacht worden hun "huiswerk" te maken, maar kunnen ook opteren voor een kamer alleen of gedeeld met 1 ander koppel.
"Onze kernopleiding is niet op theorie gericht, maar op praktijk", zegt Thompson. "De nadruk ligt op hoe je een betere minnaar kan worden. Verschillende standjes, streeltechnieken, lessen in anatomie. Alles wordt in de praktijk uitgelegd. We zijn er zeker van dat de school een succes wordt." Daarnaast zullen ze ook ingewijd worden in de geschiedenis van de seksualiteit. Grappige anecdote op de website: 'Contraceptie zal beschikbaar zijn zonder extra kosten'.
In Oostenrijk is er al een storm van protest opgedoken, of wat had u gedacht. Reclamefilmpjes voor de school, waarin een seksend koppel te zien is, zijn al geband op de televisie. "Het wordt allemaal mooi aangekleed, maar in wezen is het niks meer dan het verkopen van seks", klinkt de kritiek.
AISOS durft de confrontatie echter aan te gaan en reageert op de verbanning van de reclamespot: "Dit (zie onderaan artikel) is wat het Oostenrijkse publiek niet mocht zien. Elke dag worden gemiddeld 12 moorden getoond op TV als entertainment. Onze huiskamers krijgen een constante stroom binnen van gewelddadige beelden, maar de prachtige beelden van een verliefd koppel blijkt meer te zijn dan de Oostenrijkers kunnen verdragen."
Ze gaan verder: "Of toch als de televisienetwerken hun zin blijven krijgen. Het is moeilijk in te schatten wat de 'schade' zou zijn als ze liefde zouden tonen in plaats van dood op prime TV. Denk er maar eens over na... Hoeveel doden heeft een 10-jarig kind al gezien? 100? 1000? Maar hoeveel mensen die hun liefde uiten heeft datzelfde kind gezien?"
"Afhankelijk van het type gezin waar kinderen in opgroeien, zal het antwoord op die vraag allicht variëren, maar toch, ik denk dat de meerderheid toch zou kiezen voor seks. Als we opnieuw zouden kunnen beginnen toch, en nieuwe waarden opnemen in onze maatschappij. Plaats liever liefde boven geweld! Het is maar een gedachte..." (br.hln)
Woensdag 30 november 2011
Mooie momenten
Mooie momenten
Mooie momenten
zij gaan vlug voorbij
tijden die nooit terug zullen keren
geluk wat als zand door je vingers verdween
levenslessen waar je veel van kon leren
maak voor alles een plaatsje vrij in je hart
geniet van het moment,
wat er is in je leven
niets op deze wereld
wat blijvend kan zijn
wat betekent niet nemen maar geven
wat heet geluk
als je het niet wilt zien
neem altijd de tijd
om je te bezinnen
momenten eer je het weet zijn ze voorbij
pluk de dag om opnieuw te beginnen
mooie momenten die voorbij zijn gegaan
vormen een schaduw in ieders leven
geniet daarom volop van ieder moment
om de ander wat meer liefde te geven
Maandag 28 november 2011
Rara, waar kijkt u eerst naar?
Rara, waar kijkt u eerst naar?
U krijgt een foto van een mooie vrouw te zien... waar kijkt u het meest naar? Het cliché-antwoord is: de borsten. Mis poes: zowel mannen als vrouwen kijken het langst naar het gezicht. Mannen kijken wél een derde langer dan vrouwen naar de borsten, al zijn Franse vrouwen ook opvallend geïnteresseerd in dat specifieke lichaamsgebied.
Uit 7 landen werden telkens 15 mannen en 15 vrouwen geselecteerd,
evenredig verdeeld over de verschillende leeftijdsgroepen. Zij kregen
allemaal dezelfde foto te zien voor 20 seconden, zonder dat er bij
verteld werd wat ze moesten doen. Er werd dus niet gevraagd om de foto
te bestuderen of memoriseren. Via infraroodcamera's werden de
oogbewegingen van de respondenten gevolgd en kon exact worden gemeten
waar ze naar keken en voor hoelang.
Opvallend genoeg wordt het meest tijd gespendeerd aan het gezicht: 25 procent van de tijd ging daar naartoe. Al is ook hier een verschil tussen mannen en vrouwen op te merken: vrouwen kijken naar de ogen, mannen naar de lippen. Op nummer twee staat, verrassing verrassing: de decolleté en het bekken krijgt het derde plaatsje.
Ook bij mannen is de aandacht voor het decolleté niet gelijk verdeeld. Deense mannen kijken het langst (ruim 4 seconden), op de voet gevolgd door de Fransen. Spaanse mannen zijn het minst geïnteresseerd: 2 seconden kijken ze.
Bij de vrouwen werd iets interessants vastgesteld: Françaises kijken bijna even lang naar de decolleté van een vrouw dan hun mannelijke landgenoten. Zij zijn van alle vrouwen ook het meest geïnteresseerd in de borsten (3,6 seconden). De Deense vrouwen komen ver achter en toch op de tweede plaats met 2 seconden. Britse vrouwen zijn het minst geïnteresseerd: zij kijken amper 1,5 seconden naar de decolleté.
Waar vrouwen dan wel op letten? De ring die de vrouw draagt. Britse vrouwen zijn het meest geïnteresseerd (2,5 seconde) gevolgd door de Deense en de Spaanse. Braziliaanse vrouwen zijn het minst geïunteresseerd: 0,6 seconden.
Vrouwen kijken een goed kwart van de tijd langer naar de ring dan mannen, die dat nooit langer dan 1,1 seconde volhielden. Spaanse, Deense en Amerikaanse mannen kijken nog het langst van alle mannen, Fransmannen kijken het minst.
Bij de vraag: 'wat is je het meest bijgebleven' antwoordden mannen spontaan 'de ogen' en 'de ring', terwijl het de vrouwen zijn die het langst naar deze keken.
Opvallend genoeg besteden mannen en vrouwen evenveel tijd aan het rechterhand (5 seconden, het haar (6 à 7 seconden) en het bekken (11 tot 12 seconden).
Vervolgens werd gevraagd wat de mannen en vrouwen van de vrouw op de foto vonden. De meerderheid van de mannen en vrouwen vond de vrouw aantrekkelijk en sexy, al was de meerderheid bij mannen meer uitgesproken.
Meer vrouwen dan mannen vonden de vrouw 'vulgair', al was dat ook de tweede keuze bij mannen. Elegant werd niet met de dame in kwestie geassocieerd. Meer vrouwen dan mannen dachten dat ze beroemd en rijk was, meer mannen dan vrouwen vonden haar sympathiek en bescheiden. (br.hln)
Opvallend genoeg wordt het meest tijd gespendeerd aan het gezicht: 25 procent van de tijd ging daar naartoe. Al is ook hier een verschil tussen mannen en vrouwen op te merken: vrouwen kijken naar de ogen, mannen naar de lippen. Op nummer twee staat, verrassing verrassing: de decolleté en het bekken krijgt het derde plaatsje.
Ook bij mannen is de aandacht voor het decolleté niet gelijk verdeeld. Deense mannen kijken het langst (ruim 4 seconden), op de voet gevolgd door de Fransen. Spaanse mannen zijn het minst geïnteresseerd: 2 seconden kijken ze.
Bij de vrouwen werd iets interessants vastgesteld: Françaises kijken bijna even lang naar de decolleté van een vrouw dan hun mannelijke landgenoten. Zij zijn van alle vrouwen ook het meest geïnteresseerd in de borsten (3,6 seconden). De Deense vrouwen komen ver achter en toch op de tweede plaats met 2 seconden. Britse vrouwen zijn het minst geïnteresseerd: zij kijken amper 1,5 seconden naar de decolleté.
Waar vrouwen dan wel op letten? De ring die de vrouw draagt. Britse vrouwen zijn het meest geïnteresseerd (2,5 seconde) gevolgd door de Deense en de Spaanse. Braziliaanse vrouwen zijn het minst geïunteresseerd: 0,6 seconden.
Vrouwen kijken een goed kwart van de tijd langer naar de ring dan mannen, die dat nooit langer dan 1,1 seconde volhielden. Spaanse, Deense en Amerikaanse mannen kijken nog het langst van alle mannen, Fransmannen kijken het minst.
Bij de vraag: 'wat is je het meest bijgebleven' antwoordden mannen spontaan 'de ogen' en 'de ring', terwijl het de vrouwen zijn die het langst naar deze keken.
Opvallend genoeg besteden mannen en vrouwen evenveel tijd aan het rechterhand (5 seconden, het haar (6 à 7 seconden) en het bekken (11 tot 12 seconden).
Vervolgens werd gevraagd wat de mannen en vrouwen van de vrouw op de foto vonden. De meerderheid van de mannen en vrouwen vond de vrouw aantrekkelijk en sexy, al was de meerderheid bij mannen meer uitgesproken.
Meer vrouwen dan mannen vonden de vrouw 'vulgair', al was dat ook de tweede keuze bij mannen. Elegant werd niet met de dame in kwestie geassocieerd. Meer vrouwen dan mannen dachten dat ze beroemd en rijk was, meer mannen dan vrouwen vonden haar sympathiek en bescheiden. (br.hln)
Zondag 27 november 2011
Geluk
geluk zit in zoveel kleine dingen, soms
zomaar even de lach van een kind
laat het niet aan je voorbij gaan en voel
de liefde wat je daarmee ondervindt
zo je geeft .. zal je ook mogen ontvangen
aanvaardt de mens, zo hij wil zijn
zie om je heen leer ook te begrijpen
dat niet ieder hetzelfde kan zijn
geluk straal je uit, je kunt het ook delen
positief blijven denken, dat is de kracht
't zijn kleine dingen.. die waardevol blijken
als het geluk komt, wat nooit werd verwacht
kleine dingen , die aan je voorbij gaan
het leven van haast blijkt gewoon te zijn
maar,zo je de kleine dingen nog kan waarderen
zie deze dag dan ook met wat zonneschijn
Zaterdag 26 november 2011
BB King & Eric Clapton - Rock Me Baby
BB King & Eric Clapton - Rock Me Baby
Klik op de foto om ze te beluisteren
Woensdag 23 november 2011
Moeder liet bijna euthanasie plegen op gezonde dochter
Moeder liet bijna euthanasie plegen op gezonde dochter
Een kerngezond Nederlands meisje was bijna uit het leven gestapt. Nina Blom dacht ruim 20 jaar geleden dat ze doodziek was. Het was haar moeder die haar deed geloven dat ze een gruwelijke spierziekte had. Gelukkig kon een attente kinderarts nog net ingrijpen. De vrouw onthulde haar verhaal in een boek en in het Nederlandse AD.
Maandenlang lag de toen 14-jarige Nina met strakke zwachtels rond haar
benen en armen roerloos in bed. Nochtans was ze even gezond als de
meeste andere tienermeisjes. Haar moeder diende haar via een maagsonde
echter levensgevaarlijke medicijnen toe. Ze wist niet beter dan dat ze
binnen enkele weken zou sterven. Daarom had Nina met haar ouders en haar
huisarts al over euthanasie gesproken. "Ik kon niet verder", zegt ze
aan het AD.
Een kinderarts in het laatste van in totaal 16 ziekenhuizen rook onraad en hij lichtte de kinderbescherming in. Nina werd meteen uit het ouderlijk huis gehaald. Hij was pas de eerste van de dokters die begreep dat de moeder van Nina het syndroom van Münchhausen by proxy had. Mensen die hieraan lijden, kennen aan iemand anders ziektes toe om zelf aandacht te krijgen. "Je ziet je kind als object, maakt het bewust ernstig ziek en sleept het van dokter naar dokter", zegt Nina. Een gruwelijke vaststelling: in Nederland zouden hierdoor jaarlijks vijf kinderen sterven.
Nina verloor door de verzonnen ziekte steeds meer van haar vrijheid. Eerst mocht ze niet meer buitenspelen, nadien mocht ze zelfs niet meer lopen. Haar artsen konden niets vinden, waardoor haar ouders steeds kwader werden. Haar moeder probeerde haar zelfs meermaals te wurgen. De buitenwereld en de dokters hadden niets in de gaten omdat Nina's moeder zich tegenover hen voorbeeldig gedroeg. Haar vader deed niet mee aan het 'ziek maken', maar hij gedroeg zich erg agressief en is volgens Nina even schuldig.
Uiteindelijk was het zelfs de vader die opperde dat euthanasie de enige optie was. "Als ze een hond was geweest, hadden we haar al lang laten afmaken", zei hij volgens Nina letterlijk. Nina, die om privacyredenen haar naam liet veranderen, heeft sindsdien nooit meer contact gehad met haar ouders. Daar heeft ze ook geen behoefte toe. Haar zus wil ze eventueel wel ooit nog terugzien. (br.hln)
Een kinderarts in het laatste van in totaal 16 ziekenhuizen rook onraad en hij lichtte de kinderbescherming in. Nina werd meteen uit het ouderlijk huis gehaald. Hij was pas de eerste van de dokters die begreep dat de moeder van Nina het syndroom van Münchhausen by proxy had. Mensen die hieraan lijden, kennen aan iemand anders ziektes toe om zelf aandacht te krijgen. "Je ziet je kind als object, maakt het bewust ernstig ziek en sleept het van dokter naar dokter", zegt Nina. Een gruwelijke vaststelling: in Nederland zouden hierdoor jaarlijks vijf kinderen sterven.
Nina verloor door de verzonnen ziekte steeds meer van haar vrijheid. Eerst mocht ze niet meer buitenspelen, nadien mocht ze zelfs niet meer lopen. Haar artsen konden niets vinden, waardoor haar ouders steeds kwader werden. Haar moeder probeerde haar zelfs meermaals te wurgen. De buitenwereld en de dokters hadden niets in de gaten omdat Nina's moeder zich tegenover hen voorbeeldig gedroeg. Haar vader deed niet mee aan het 'ziek maken', maar hij gedroeg zich erg agressief en is volgens Nina even schuldig.
Uiteindelijk was het zelfs de vader die opperde dat euthanasie de enige optie was. "Als ze een hond was geweest, hadden we haar al lang laten afmaken", zei hij volgens Nina letterlijk. Nina, die om privacyredenen haar naam liet veranderen, heeft sindsdien nooit meer contact gehad met haar ouders. Daar heeft ze ook geen behoefte toe. Haar zus wil ze eventueel wel ooit nog terugzien. (br.hln)
Dinsdag 22 november 2011
Valse verlovingsring dragen om lastige vragen te vermijden
Valse verlovingsring dragen om lastige vragen te vermijden
De feestdagen staan synoniem voor ontmoetingen met familieleden die je al even niet meer gezien hebt en dat betekent voor singles helaas ook een kruisverhoor over je liefdesleven. Een trend in Amerika is nu een valse verlovingsring te dragen om deze lastige vragen af te blokken.
In Amerika wordt er overmorgen Thanksgiving gevierd, deze feestdasg
wordt vaak in familiekring gevierd. Dit veroorzaakt bij heel wat single
vrouwen stress omdat ze niet graag vragen over hun liefdesleven
beantwoorden. Nu is het er een trend voor vrouwen om een valse
verlovingsring te kopen om zo te voorkomen dat kritische familieleden
een oordeel vellen over hun burgerlijke status. Een vrouw zou namelijk
maar zoveel medelevende blikken aankunnen nadat ze zegt dat ze nog
(altijd) niet gehuwd is.
Extra tijd
De 31-jarige advocate Heather: "Ik keek er enorm tegenop om mijn moeder te bezoeken omdat ze me constant pestte met het feit dat ik en mijn vriend nog altijd niet getrouwd waren. Ook had ik schrik dat ze mijn vriendje weg zou jagen door haar gezeur. Ik was dertig, had een relatie van twee jaar en was nog steeds niet verloofd. Omdat ik wist dat dit ook niet het geval zou zijn tegen Thanksgiving, kocht ik een goedkope verlovingsring voor mezelf. Het werkte echt en het was uiteindelijk een geweldig bezoekje. Drie maanden later vroeg mijn vriend me wel ten huwelijk. Ik kocht mezelf wat extra tijd en voorkwam dat mijn moeder een zenuwinzinking kreeg."
Singles
Een juwelier, Ruta Fox, maakte een ring voor singles. Deze kreeg de naam de Ah-ring, bestemd voor beschikbare, maar gelukkige vrouwen. Hij is gemaakt van goud en bezet met diamanten. "De feestdagen zijn moeilijk voor singles, maar deze ring is voor vrolijke, zelfzekere vrouwen, de gelukkige vrijgezel bestaat, daar staat dit juweel symbool voor", aldus de uitvindster. Het idee slaat aan, celebs als Tyra Banks, Teri Hatcher en Anne Hathaway dragen deze ring. Ook Oprah Winfrey, waarschijnlijk de bekendste ongehuwde vrouw in Amerika, is fan: "In plaats van te wachten op de Ware om je een ring te geven, beslis je zelf dat je het waard bent om een juweel te krijgen." Getrouwde en verloofde vrouwen hebben een ring, waarom zouden succesvolle vrouwen zichzelf niet mogen belonen.
Kritiek
Hoewel Heather overtuigd is van de voordelen, zijn er heel wat tegenstanders van deze trend. Ze zien het als een extreme oplossing om de familie te plezieren. Je bouwt met zo'n ring een web van leugens om je heen, dat gaat zicht uiteindelijk wreken. Want als je een jaar later nog steeds niet getrouwd bent, mag je het opnieuw aan alle familieleden gaan uitleggen, want zij wachten ondertussen wel op een huwelijksuitnodiging. Als volwassen vrouw sta je in voor je eigen beslissingen, als je niet wil trouwen, dan moet je je hier niet voor schamen, maar hier eerlijk voor durven uitkomen en de verantwoordelijkheid voor opnemen.
Wie moet liegen tegen zijn ouders om aanvaard te worden, heeft naast de druk om te trouwen ook nog andere problemen, aldus critici. Eerder dan te liegen kun je ook uitleggen waarom je alleen door het leven gaat dat je hier geen verantwoording over hebt af te leggen en snel het gesprek op een ander onderwerp brengen.
Extra tijd
De 31-jarige advocate Heather: "Ik keek er enorm tegenop om mijn moeder te bezoeken omdat ze me constant pestte met het feit dat ik en mijn vriend nog altijd niet getrouwd waren. Ook had ik schrik dat ze mijn vriendje weg zou jagen door haar gezeur. Ik was dertig, had een relatie van twee jaar en was nog steeds niet verloofd. Omdat ik wist dat dit ook niet het geval zou zijn tegen Thanksgiving, kocht ik een goedkope verlovingsring voor mezelf. Het werkte echt en het was uiteindelijk een geweldig bezoekje. Drie maanden later vroeg mijn vriend me wel ten huwelijk. Ik kocht mezelf wat extra tijd en voorkwam dat mijn moeder een zenuwinzinking kreeg."
Singles
Een juwelier, Ruta Fox, maakte een ring voor singles. Deze kreeg de naam de Ah-ring, bestemd voor beschikbare, maar gelukkige vrouwen. Hij is gemaakt van goud en bezet met diamanten. "De feestdagen zijn moeilijk voor singles, maar deze ring is voor vrolijke, zelfzekere vrouwen, de gelukkige vrijgezel bestaat, daar staat dit juweel symbool voor", aldus de uitvindster. Het idee slaat aan, celebs als Tyra Banks, Teri Hatcher en Anne Hathaway dragen deze ring. Ook Oprah Winfrey, waarschijnlijk de bekendste ongehuwde vrouw in Amerika, is fan: "In plaats van te wachten op de Ware om je een ring te geven, beslis je zelf dat je het waard bent om een juweel te krijgen." Getrouwde en verloofde vrouwen hebben een ring, waarom zouden succesvolle vrouwen zichzelf niet mogen belonen.
Kritiek
Hoewel Heather overtuigd is van de voordelen, zijn er heel wat tegenstanders van deze trend. Ze zien het als een extreme oplossing om de familie te plezieren. Je bouwt met zo'n ring een web van leugens om je heen, dat gaat zicht uiteindelijk wreken. Want als je een jaar later nog steeds niet getrouwd bent, mag je het opnieuw aan alle familieleden gaan uitleggen, want zij wachten ondertussen wel op een huwelijksuitnodiging. Als volwassen vrouw sta je in voor je eigen beslissingen, als je niet wil trouwen, dan moet je je hier niet voor schamen, maar hier eerlijk voor durven uitkomen en de verantwoordelijkheid voor opnemen.
Wie moet liegen tegen zijn ouders om aanvaard te worden, heeft naast de druk om te trouwen ook nog andere problemen, aldus critici. Eerder dan te liegen kun je ook uitleggen waarom je alleen door het leven gaat dat je hier geen verantwoording over hebt af te leggen en snel het gesprek op een ander onderwerp brengen.
Vrijdag 18 november 2011
1 op de 3 meisjes neemt pil om andere reden dan anticonceptie
1 op de 3 meisjes neemt pil om andere reden dan anticonceptie
Eén op de drie tienermeisjes die de pil neemt, doet dat niet om een zwangerschap te voorkomen. Veel meisjes gebruiken het om de menstruele pijn te verlichten, regelmatiger te menstrueren, migraines te voorkomen of acne te behandelen. Dat blijkt uit Britse cijfers, maar die zijn wellicht vergelijkbaar met ons land.
Volgens studieleidster Rachel Jones van het Guttmacher Institute was dit
het eerste onderzoek dat peilde naar het gebruik van de pil om andere
redenen dan anticonceptie. "Mijn collega's en ik waren erg verbaasd over
de resultaten."
Voor het onderzoek werden interviews gebruikt met 7.356 vrouwen tussen 15 en 44 jaar. Aan de pilgebruikers werd gevraagd of ze die om andere redenen namen dan als anticonceptiemiddel, zoals pijn tijdens de menstruatie, behandeling tegen acne of tegen een onregelmatige menstruatie.
"Veel vrouwen gebruikten het nog om andere redenen dan die in onze lijst", zegt dr. Jones. "Sommige vrouwen in de premenopauze nemen de pil bijvoorbeeld om de overgang naar de menopauze vlotter te doen verlopen."
In Groot-Brittannië neemt ongeveer 18 procent van de vrouwen tussen 15 en 44 jaar de pil. Volgens het onderzoek neemt 14 procent daarvan de pil om niet-contraceptieve redenen. Ongeveer de helft heeft zelfs nog nooit seks gehad.
Bovendien blijft 9 procent van de seksueel actieve vrouwen de pil ook gebruiken als ze drie maanden of langer geen seks hebben. "Zo blijven ze voorbereid, maar genieten ze ook van de voordelen, zoals minder menstruele pijn."
Jones hoopt dat ze met haar onderzoek mensen bewust maakt dat tieners en vrouwen de pil echt om gezondheidsredenen nemen en dat het niet noodzakelijk betekent dat ze seksueel actief zijn. "Nog steeds weigeren sommige dokters de pil voor te schrijven aan tienermeisjes die problemen hebben met hun menstruatie, omdat ze nog geen seks hebben", aldus dr. Jones. (br.hln)
Voor het onderzoek werden interviews gebruikt met 7.356 vrouwen tussen 15 en 44 jaar. Aan de pilgebruikers werd gevraagd of ze die om andere redenen namen dan als anticonceptiemiddel, zoals pijn tijdens de menstruatie, behandeling tegen acne of tegen een onregelmatige menstruatie.
"Veel vrouwen gebruikten het nog om andere redenen dan die in onze lijst", zegt dr. Jones. "Sommige vrouwen in de premenopauze nemen de pil bijvoorbeeld om de overgang naar de menopauze vlotter te doen verlopen."
In Groot-Brittannië neemt ongeveer 18 procent van de vrouwen tussen 15 en 44 jaar de pil. Volgens het onderzoek neemt 14 procent daarvan de pil om niet-contraceptieve redenen. Ongeveer de helft heeft zelfs nog nooit seks gehad.
Bovendien blijft 9 procent van de seksueel actieve vrouwen de pil ook gebruiken als ze drie maanden of langer geen seks hebben. "Zo blijven ze voorbereid, maar genieten ze ook van de voordelen, zoals minder menstruele pijn."
Jones hoopt dat ze met haar onderzoek mensen bewust maakt dat tieners en vrouwen de pil echt om gezondheidsredenen nemen en dat het niet noodzakelijk betekent dat ze seksueel actief zijn. "Nog steeds weigeren sommige dokters de pil voor te schrijven aan tienermeisjes die problemen hebben met hun menstruatie, omdat ze nog geen seks hebben", aldus dr. Jones. (br.hln)